Готовые материалы

Աշխատությունը նվիրված է քաղաքական հաղորդակցության մեջ իրադարձությունների լեզվական ներկայացման և դրանց իմաստաշարահյուսական կառուցվածքի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով, թե իրական կամ ներկայացվող իրադարձություններն ինչպես են վերածվում լեզվական միավորների և ինչ միջոցներով են կառուցվում դրանց մասնակիցների, գործողությունների, պատճառների ու հետևանքների միջև հարաբերությունները։ Հետազոտության առանցքում իրադարձության՝ որպես լեզվաբանական և խոսութային միավորի ըմբռնումն է, ինչպես նաև դրա արտահայտման համար կիրառվող բառային, քերականական և շարահյուսական միջոցների փոխկապակցվածությունը։ Քննվում է, թե ինչպես են բայական կառույցները, գործողության տեսակները, ժամանակային ու պատճառահետևանքային հարաբերությունները, եղանակավորությունը և նախադասության մասնակիցների դերաբաշխումը ձևավորում իրադարձության լեզվական պատկերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում իմաստային դերերին՝ գործողություն կատարողի, գործողության ազդեցությունը կրողի, պատճառի, նպատակի, միջոցի, վայրի և ժամանակի արտահայտմանը։ Քաղաքական խոսույթում այդ ընտրությունները կարող են տարբեր կերպ շեշտադրել նույն իրադարձության առանձին բաղադրիչները, առաջին պլան մղել որոշ մասնակիցների կամ նվազեցնել մյուսների լեզվական տեսանելիությունը։ Այդ համատեքստում ուսումնասիրվում են ակտիվ և կրավորական կառույցները, անվանականացումները, անդեմ ձևակերպումները և այլ շարահյուսական միջոցներ, որոնց ընտրությունը պայմանավորում է իրադարձության կառուցվածքային ներկայացումը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև բառային ընտրությանը, քանի որ տարբեր անվանումներ և բայական միավորներ կարող են նույն երևույթը դասակարգել տարբեր իմաստային շրջանակներում։ Քննվում է խոսողի կամ տեքստի հեղինակի վերաբերմունքի լեզվական արտահայտումը՝ հավաստիության աստիճանի, ենթադրության, անհրաժեշտության, հնարավորության և գնահատողականության միջոցների միջոցով։ Հետազոտության համար կարևոր է համատեքստի դերը, քանի որ առանձին նախադասության իմաստը քաղաքական հաղորդակցության մեջ հաճախ ամբողջանում է նախորդ և հաջորդ ասույթների, հաղորդակցական նպատակի և տվյալ խոսույթի ընդհանուր կառուցվածքի հետ հարաբերության մեջ։ Վերլուծության առարկա կարող են դառնալ քաղաքական ելույթները, պաշտոնական հայտարարությունները, հարցազրույցները, բանավեճերը և լրատվական-քաղաքական տեքստերը՝ դրանցում կիրառվող լեզվական կառուցվածքների համեմատության նպատակով։ Ուսումնասիրությունը չի սահմանափակվում միայն քերականական նկարագրությամբ, այլ կապում է շարահյուսական ձևը իմաստաբանության և գործաբանության հետ՝ ցույց տալով, թե լեզվական ընտրություններն ինչպես են մասնակցում իրադարձության որոշակի ներկայացման ձևավորմանը։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջական հասկանալու քաղաքական խոսույթի լեզվական կազմակերպումը, տեղեկատվության կառուցվածքային ներկայացման սկզբունքները և իրադարձությունների լեզվական հայեցակարգայնացման մեխանիզմները։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում կուտակային կենսաթոշակային ապահովագրության համակարգի ձևավորման, գործունեության և զարգացման հետ կապված տնտեսական, ֆինանսական, սոցիալական ու ինստիտուցիոնալ հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում կենսաթոշակային ապահովության այն մեխանիզմներն են, որոնց միջոցով աշխատունակ ժամանակահատվածում կատարվող կուտակումները կարող են ծառայել անձի ապագա կենսաթոշակային եկամտի ձևավորմանը։ Քննվում են կուտակային համակարգի ներդրման տնտեսական նախադրյալները, ժողովրդագրական փոփոխությունների ազդեցությունը կենսաթոշակային համակարգի կայունության վրա, աշխատաշուկայի և եկամուտների մակարդակի նշանակությունը, ինչպես նաև երկարաժամկետ ֆինանսական պարտավորությունների կառավարման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կուտակային միջոցների ձևավորման, կառավարման և ներդրման սկզբունքներին՝ դիտարկելով դրանց պահպանության, եկամտաբերության և ներդրումային ռիսկերի միջև հավասարակշռության ապահովման խնդիրը։ Կարևորվում է կենսաթոշակային ակտիվների կառավարման ինստիտուտների գործունեությունը, ֆինանսական շուկայի զարգացման աստիճանը և համապատասխան վերահսկողական ու կարգավորող մեխանիզմների արդյունավետությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև պարտադիր և կամավոր կուտակային բաղադրիչների փոխհարաբերությունները, դրանց դերը քաղաքացիների երկարաժամկետ ֆինանսական ապահովության ձևավորման գործում և բնակչության տարբեր սոցիալ-տնտեսական խմբերի մասնակցության առանձնահատկությունները։ Առանձին նշանակություն ունի համակարգի նկատմամբ հանրային վստահության խնդիրը, որը կապված է տեղեկատվության հասանելիության, ֆինանսական գրագիտության, կառավարման թափանցիկության և կենսաթոշակային միջոցների պաշտպանության երաշխիքների հետ։ Քննվում են նաև կենսաթոշակային բարեփոխումների սոցիալական հետևանքները՝ ուշադրություն դարձնելով սերունդների միջև ֆինանսական բեռի բաշխմանը, սոցիալական պաշտպանության նպատակներին և կենսաթոշակային եկամուտների բավարարության խնդրին։ Համակարգի զարգացումը դիտարկվում է նաև մակրոտնտեսական տեսանկյունից, քանի որ երկարաժամկետ կուտակումները կարող են փոխկապակցվել ներքին խնայողությունների, կապիտալի շուկայի և ներդրումային ռեսուրսների ձևավորման հետ։ Համեմատական մոտեցմամբ կարող են ուսումնասիրվել տարբեր երկրների կուտակային կենսաթոշակային մոդելները՝ առանձնացնելով այն ինստիտուցիոնալ լուծումները, որոնք տեսականորեն կարող են կիրառելի լինել Հայաստանի պայմաններում՝ հաշվի առնելով երկրի տնտեսական և սոցիալական առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը համակարգային կերպով ներկայացնում է կենսաթոշակային ապահովության ֆինանսական և սոցիալական բաղադրիչների փոխկապակցվածությունը՝ նպաստելով երկարաժամկետ կայունության, արդյունավետ կառավարման և սոցիալական պաշտպանության մեխանիզմների վերաբերյալ պատկերացումների խորացմանը։

Աշխատությունը նվիրված է ֆտոր պարունակող նոր քիրալային օժանդակ միացությունների և դրանց հիման վրա ձևավորվող ամինաթթվային կոմպլեքսների ստացման ու հատկությունների ուսումնասիրմանը՝ α-ամինաթթուների ասիմետրիկ սինթեզում դրանց կիրառելիությունը գնահատելու նպատակով։ Հետազոտության առանցքում քիրալության վերահսկման խնդիրն է, քանի որ կենսաբանորեն ակտիվ բազմաթիվ միացությունների հատկությունները էապես կախված են դրանց տարածական կառուցվածքից և որոշակի էնանտիոմերային ձևի գերակշռությունից։ Ուսումնասիրվում է նոր քիրալային օժանդակ համակարգերի կառուցվածքի և ստերեոքիմիական ազդեցության միջև կապը՝ պարզելու համար, թե մոլեկուլի կառուցվածքային փոփոխությունները և ֆտոր պարունակող խմբերի առկայությունը ինչպես կարող են անդրադառնալ ռեակցիաների ընտրողականության վրա։ Ֆտորի ներմուծումը դիտարկվում է որպես մոլեկուլի էլեկտրոնային, տարածական և ֆիզիկաքիմիական հատկությունները փոփոխելու միջոց, ինչը կարող է ազդել ինչպես կոմպլեքսների կայունության, այնպես էլ միջանկյալ միացությունների ռեակցիոն վարքի վրա։ Կարևոր ուղղություն է ստացված քիրալային ռեագենտների և ամինաթթվային կոմպլեքսների կառուցվածքային նույնականացումը և դրանց ֆիզիկաքիմիական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը սպեկտրային ու անալիտիկ մեթոդների միջոցով։ Քննվում է կոմպլեքսագոյացման դերը ասիմետրիկ ինդուկցիայի ձևավորման մեջ, երբ քիրալային միջավայրը նպաստում է հնարավոր տարածական ձևերից մեկի առավելապես առաջացմանը։ Հետազոտության ընթացքում ուշադրություն է դարձվում տարբեր կառուցվածք ունեցող ելանյութերի նկատմամբ մշակված համակարգերի արդյունավետությանը, ստերեոսելեկտիվությանը և դրանց կիրառման հնարավոր սահմաններին։ Համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե քիրալային օժանդակ միացության կառուցվածքը, ֆտոր պարունակող հատվածների դիրքը և կոմպլեքսի տարածական կազմակերպումը ինչպես են փոխկապակցվում վերջնական ամինաթթվի ստերեոքիմիական բնութագրերի հետ։ Առանձին նշանակություն ունի օպտիկապես հարստացված ոչ սպիտակուցային և կառուցվածքային փոփոխված ամինաթթուների ստացման հնարավորությունը, քանի որ նման միացությունները կարևոր հետազոտական օբյեկտներ են կենսաօրգանական և դեղագործական քիմիայում։ Աշխատանքը համադրում է օրգանական սինթեզի, կոորդինացիոն քիմիայի և ստերեոքիմիայի մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով ընդլայնել էնանտիոմերապես հարստացված միացությունների նպատակային ստացման գիտական հիմքերը։ Ստացված օրինաչափությունները կարող են նպաստել նոր քիրալային համակարգերի նախագծման սկզբունքների զարգացմանը և ասիմետրիկ սինթեզի մեթոդաբանության կատարելագործմանը։

Նյութը վերաբերում է 2020 թվականին Լեռնային Ղարաբաղի շուրջ հայ-ադրբեջանական հակամարտության հերթական ռազմական սրմանը և դրա առաջին փուլում հաղորդված մարդկային կորուստներին, ռազմական գործողությունների ընթացքին ու միջազգային արձագանքներին։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացվում է Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև երկարատև հակամարտության քաղաքական ու պատմական համատեքստի վրա՝ ներկայացնելով վիճելի տարածքի կարգավիճակի շուրջ հակադիր դիրքորոշումները և ռազմական բախումների վերսկսման հետևանքով ստեղծված իրավիճակը։ Նյութում զոհերի և ռազմական զարգացումների վերաբերյալ տվյալները դիտարկվում են որպես տվյալ ժամանակահատվածում կողմերի և լրատվական աղբյուրների հաղորդած տեղեկություններ, որոնք արագ զարգացող հակամարտության պայմաններում կարող էին հետագայում ճշտվել կամ փոփոխվել։ Անդրադարձ է կատարվում նաև խաղաղ բնակչության անվտանգության, ռազմական գործողությունների ընդլայնման վտանգի և տարածաշրջանային կայունության խնդիրներին։ Կարևոր թեմա է Հարավային Կովկասի աշխարհաքաղաքական նշանակությունը, քանի որ տարածաշրջանը գտնվում է էներգետիկ և տրանսպորտային կարևոր հաղորդակցությունների հարևանությամբ։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է տարբերակել Լեռնային Ղարաբաղի տարածքը և Ադրբեջանի էներգակիրների արտահանման հիմնական միջազգային երթուղիները․ նյութի վերնագրային ձևակերպումը կարող է ընդգծել հակամարտության ավելի լայն տարածաշրջանի ռազմավարական նշանակությունը, սակայն դա ինքնին չի նշանակում, որ հիմնական նավթագազային խողովակաշարերը անցնում են հենց Լեռնային Ղարաբաղով։ Քննարկվում է էներգետիկ ենթակառուցվածքների անվտանգության հարցը և այն մտահոգությունը, որ լայնածավալ ռազմական էսկալացիան կարող էր ազդեցություն ունենալ Հարավային Կովկասով անցնող միջազգային էներգետիկ ու տրանսպորտային կապերի վրա։ Ներկայացվում է նաև արտաքին դերակատարների հետաքրքրվածությունը հակամարտության զարգացումներով՝ հաշվի առնելով տարածաշրջանի աշխարհագրական դիրքը և հարևան պետությունների քաղաքական ու տնտեսական շահերը։ Նյութը հնարավորություն է տալիս դիտարկել ռազմական հակամարտությունը ոչ միայն տարածքային և քաղաքական վեճի, այլև տարածաշրջանային անվտանգության, միջազգային հարաբերությունների, էներգետիկ հաղորդակցությունների և աշխարհաքաղաքական մրցակցության ավելի լայն շրջանակում։ Այն միաժամանակ ցույց է տալիս, թե ինչպես են միջազգային լրատվամիջոցներում ռազմական զարգացումները հաճախ ներկայացվում տարածաշրջանի ռազմավարական նշանակության հետ համադրությամբ՝ ընթերցողին տրամադրելով հակամարտության հնարավոր միջազգային հետևանքների վերաբերյալ ավելի լայն համատեքստ։

Աշխատությունը նվիրված է պտտվող զանգվածային մարմինների կողմից տարածաժամանակի կառուցվածքի վրա առաջացվող ազդեցությունների ուսումնասիրությանը և դրանց դրսևորմանը գրավիտացիայի ընդհանրացված կամ փոփոխված տեսություններում։ Հետազոտության առանցքում ընդհանուր հարաբերականության շրջանակում հայտնի շրջանակի քարշման երևույթն է, ըստ որի պտտվող զանգվածը կարող է ազդեցություն ունենալ իրեն շրջապատող տարածաժամանակի երկրաչափության վրա և առաջացնել մոտակայքում շարժվող մարմինների ուղեծրային պարամետրերի ու գիրոսկոպների կողմնորոշման լրացուցիչ փոփոխություններ։ Քննվում է այս ազդեցության մաթեմատիկական նկարագրությունը թույլ գրավիտացիոն դաշտի մոտավորությամբ և պտտվող զանգվածային աղբյուրների դեպքում տարածաժամանակի համապատասխան հատկությունների հիման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ուղեծրերի պրեցեսիային, անկյունային մոմենտի ազդեցությանը և գրավիտացիոն դաշտի գրավիտոմագնիսական բաղադրիչի ֆիզիկական մեկնաբանությանը։ Հետազոտության մյուս կարևոր ուղղությունը վերաբերում է ընդհանուր հարաբերականությունից տարբերվող կամ այն ընդլայնող գրավիտացիոն մոդելներին։ Դիտարկվում է, թե դաշտային հավասարումների, գրավիտացիոն գործողության կամ տարածաժամանակի երկրաչափական նկարագրության փոփոխությունները ինչպես կարող են անդրադառնալ պտտվող մարմնի շուրջ ձևավորվող գրավիտացիոն դաշտին և համապատասխան պրեցեսիոն երևույթներին։ Համեմատական վերլուծության միջոցով հնարավոր է գնահատել, թե տարբեր տեսական մոդելներում ինչպիսի շեղումներ կարող են առաջանալ դասական հարաբերականության կանխատեսումներից և որ ֆիզիկական մեծություններն են առավել զգայուն նման փոփոխությունների նկատմամբ։ Կարևորվում է թույլ դաշտի սահմանում ստացվող արդյունքների ուսումնասիրությունը, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս տեսական արտահայտությունները կապել աստղաֆիզիկական և ճշգրիտ գրավիտացիոն չափումների հետ։ Քննարկվում է նաև այն հարցը, թե պտտման հետ կապված գրավիտացիոն ազդեցությունների չափումները որքանով կարող են ծառայել տարբեր գրավիտացիոն տեսությունների սահմանափակման կամ դրանց կանխատեսումների համեմատության համար։ Տեսական ուսումնասիրության մեջ նշանակություն ունեն տարածաժամանակի մետրիկական հատկությունները, մարմնի զանգվածը և անկյունային մոմենտը, փորձնական մասնիկի շարժման բնութագրերը և դիտարկվող համակարգի երկրաչափական պայմանները։ Նման խնդիրների ուսումնասիրությունը կապ է ստեղծում հարաբերականության ընդհանուր տեսության, դիֆերենցիալ երկրաչափության, երկնային մեխանիկայի և ժամանակակից աստղաֆիզիկայի միջև։ Աշխատությունը նպաստում է պտտվող գրավիտացիոն աղբյուրների շուրջ տեղի ունեցող ռելյատիվիստական երևույթների ավելի խորքային ըմբռնմանը և հնարավորություն է տալիս տեսական մակարդակում ուսումնասիրել, թե փոփոխված գրավիտացիոն մոտեցումները ինչպիսի նոր առանձնահատկություններ կարող են ներմուծել տարածաժամանակի դինամիկայի և դիտելի գրավիտացիոն ազդեցությունների նկարագրության մեջ։

Աշխատությունը նվիրված է էլեկտրոնային թանձրուկներում տեղի ունեցող մոդուլացման երևույթների էլեկտրադինամիկական օրինաչափությունների տեսական ուսումնասիրությանը՝ դիտարկելով լիցքավորված մասնիկների կոլեկտիվ շարժման, էլեկտրամագնիսական դաշտերի և միջավայրի ներքին փոխազդեցությունների միջև ձևավորվող կապերը։ Հետազոտության առանցքում էլեկտրոնային համակարգի տարածաժամանակային վարքն է արտաքին կամ ներքին խ perturbations-ի ազդեցությամբ, երբ էլեկտրոնների խտությունը, արագությունը, հոսանքի ուժը կամ էլեկտրամագնիսական դաշտի բնութագրերը կարող են ենթարկվել պարբերական փոփոխությունների։ Քննվում են այդ փոփոխությունների առաջացման և տարածման պայմանները, դրանց կայունությունը, ինչպես նաև համակարգում ձևավորվող ալիքային և տատանողական գործընթացները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում էլեկտրոնային թանձրուկի ինքնահամաձայնեցված էլեկտրամագնիսական դաշտի դերին, քանի որ լիցքերի շարժումն առաջացնում է դաշտեր, որոնք իրենց հերթին ազդում են մասնիկների հետագա դինամիկայի վրա։ Նման փոխադարձ կապը կարող է պայմանավորել ոչ գծային երևույթների, տարածական կառուցվածքների և տարբեր տեսակի անկայունությունների առաջացումը։ Հետազոտության ընթացքում դիտարկվում են էլեկտրոնների շարժումը նկարագրող հավասարումների և էլեկտրամագնիսական դաշտի հավասարումների համատեղ կիրառման տեսական մոտեցումները, որոնց միջոցով հնարավոր է կառուցել համակարգի դինամիկական մոդելներ և ուսումնասիրել տարբեր պարամետրերի ազդեցությունը մոդուլացման գործընթացի վրա։ Կարևորվում են մասնիկների խտության, արագության բաշխման, դաշտի ինտենսիվության, հաճախականության և տարածական բնութագրերի միջև հարաբերությունները։ Քննվում են նաև գծային և ոչ գծային ռեժիմները, ռեզոնանսային փոխազդեցությունների հնարավորությունները և էներգիայի փոխանցման առանձնահատկությունները էլեկտրոնային համակարգի ու էլեկտրամագնիսական ալիքների միջև։ Առանձին հետաքրքրություն է ներկայացնում մոդուլացված էլեկտրոնային հոսքերի կայունության խնդիրը, քանի որ փոքր շեղումների զարգացումը կարող է էապես փոխել համակարգի ընդհանուր վարքը և ազդել էլեկտրոնային սարքերի աշխատանքային բնութագրերի վրա։ Տեսական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս սահմանել այն պայմանները, որոնց դեպքում մոդուլացումը պահպանվում, ուժեղանում կամ թուլանում է, ինչպես նաև ուսումնասիրել առաջացող տատանումների սպեկտրային հատկությունները։ Այս խնդիրների ուսումնասիրությունը կիրառական նշանակություն ունի բարձր հաճախականությունների էլեկտրոնիկայի, վակուումային էլեկտրոնիկայի, պլազմային ֆիզիկայի և էլեկտրամագնիսական ճառագայթման գեներացման ու ուժեղացման համակարգերի համար։ Աշխատությունը նպաստում է լիցքավորված մասնիկների կոլեկտիվ դինամիկայի և էլեկտրամագնիսական փոխազդեցությունների վերաբերյալ տեսական պատկերացումների զարգացմանը՝ հնարավորություն տալով ավելի ամբողջական նկարագրել մոդուլացված էլեկտրոնային համակարգերում ընթացող բարդ ֆիզիկական գործընթացները։

Աշխատությունը մեթոդական բնույթի ուղեցույց է, որը նվիրված է քաղաքային մակարդակում գործող կենտրոնական գրադարանների կազմակերպման, կառավարման և սպասարկման հիմնական սկզբունքներին։ Այն ներկայացնում է գրադարանի դերը որպես քաղաքի միասնական գրադարանային համակարգի կազմակերպական, տեղեկատվական և մեթոդական կարևոր օղակ՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով բնակչության տարբեր խմբերի ընթերցողական և տեղեկատվական պահանջների բավարարմանը։ Քննվում են գրադարանային աշխատանքի պլանավորման սկզբունքները, տարեկան և հեռանկարային ծրագրերի կազմումը, աշխատանքի արդյունքների հաշվառումն ու վերլուծությունը, ինչպես նաև տարբեր ստորաբաժանումների գործունեության համակարգումը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում գրադարանային հավաքածուների ձևավորմանը, համալրմանը, մշակմանը, պահպանությանը և արդյունավետ օգտագործմանը։ Ներկայացվում են գրականության ընտրության և հավաքածուի պարբերական ուսումնասիրության մոտեցումները՝ հաշվի առնելով ընթերցողների հետաքրքրությունները, կրթական ու մշակութային պահանջները և տվյալ քաղաքի սոցիալական առանձնահատկությունները։ Անդրադարձ է կատարվում տեղեկատու-մատենագիտական աշխատանքի կազմակերպմանը, գրադարանային կատալոգների և քարտարանների վարմանը, ընթերցողներին անհրաժեշտ տեղեկատվության որոնման ու տրամադրման սկզբունքներին։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի ընթերցողների սպասարկման կազմակերպումը՝ աբոնեմենտի, ընթերցասրահների և այլ ծառայությունների միջոցով։ Քննվում են նաև տարբեր տարիքային և մասնագիտական խմբերի հետ տարվող աշխատանքի ձևերը, ընթերցանության խթանման միջոցները, գրքային ցուցահանդեսների, թեմատիկ միջոցառումների, գրական քննարկումների և մշակութային նախաձեռնությունների կազմակերպումը։ Մեթոդական աշխատանքի շրջանակում կարևորվում է կենտրոնական գրադարանի աջակցությունը համակարգի մյուս գրադարաններին՝ մասնագիտական խորհրդատվության, փորձի տարածման, աշխատողների վերապատրաստման և աշխատանքի առաջավոր մեթոդների ներդրման միջոցով։ Ուշադրություն է դարձվում գրադարանավարների մասնագիտական գիտելիքների շարունակական կատարելագործմանը և աշխատանքի որակի բարձրացմանը։ Քննվում են նաև գրադարանի կապերը կրթական, մշակութային և հասարակական հաստատությունների հետ, որոնք կարող են նպաստել համայնքի մշակութային կյանքի ակտիվացմանը և գրադարանային ծառայությունների հասանելիության ընդլայնմանը։ Աշխատանքի կազմակերպման մեջ կարևոր տեղ են զբաղեցնում վիճակագրական հաշվառումը, ընթերցողական պահանջարկի ուսումնասիրությունը և ստացված տվյալների օգտագործումը հետագա գործունեության պլանավորման համար։ Մեթոդական հանձնարարականները նպատակ ունեն ձևավորելու գրադարանային աշխատանքի համակարգված մոտեցում, ապահովելու տարբեր ստորաբաժանումների համագործակցությունը և բարձրացնելու բնակչության գրադարանային-տեղեկատվական սպասարկման արդյունավետությունը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել գրադարանների ղեկավարների, մեթոդիստների և գրադարանային ոլորտի այլ մասնագետների համար՝ որպես գործնական աշխատանքի կազմակերպման և մասնագիտական գործունեության կատարելագործման ուղեցույց։

Աշխատությունը նվիրված է անցումային մետաղների իոններով լեգիրված բյուրեղների էլեկտրոնային կառուցվածքի, մագնիսական հատկությունների և օպտիկական սպեկտրների տեսական ուսումնասիրությանը՝ էլեկտրոնային պարամագնիսական ռեզոնանսի և սպեկտրոսկոպիական երևույթների փոխկապակցված վերլուծության հիման վրա։ Հետազոտության առանցքում բյուրեղային միջավայրում պարամագնիսական իոնների էներգիական մակարդակների ձևավորումն է և դրանց փոփոխությունը բյուրեղային դաշտի, սպին–ուղեծրային փոխազդեցության, արտաքին մագնիսական դաշտի և տեղային կառուցվածքային առանձնահատկությունների ազդեցությամբ։ Քննվում են չզույգված էլեկտրոններ պարունակող անցումային մետաղների իոնների մագնիսական վիճակները և դրանց միջև հնարավոր անցումները, որոնք պայմանավորում են ռեզոնանսային սպեկտրների կառուցվածքը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում սպինային համիլտոնյանի պարամետրերի տեսական նկարագրությանը, արդյունավետ g-գործոնի, նուրբ և գերնուրբ փոխազդեցությունների, ինչպես նաև զրոյական դաշտում մակարդակների ճեղքման առանձնահատկություններին։ Այս պարամետրերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս տեղեկություններ ստանալ լեգիրող իոնի տեղային շրջապատի, բյուրեղային դաշտի համաչափության և էլեկտրոնային խտության բաշխման վերաբերյալ։ Օպտիկական սպեկտրների տեսության շրջանակում դիտարկվում են էլեկտրոնային էներգիական մակարդակների միջև անցումները, կլանման և լուսարձակման սպեկտրների ձևավորման օրինաչափությունները, ինչպես նաև դրանց կախվածությունը բյուրեղային մատրիցի կառուցվածքից և լեգիրող կենտրոնի հատկություններից։ Կարևորվում է բյուրեղային դաշտի տեսության կիրառումը, որի միջոցով հնարավոր է նկարագրել անցումային մետաղների իոնների էլեկտրոնային մակարդակների ճեղքումը և տարբեր սպեկտրային գծերի առաջացումը։ Քննվում է նաև ցանցային թրթռումների և էլեկտրոնային վիճակների փոխազդեցության դերը սպեկտրային գծերի դիրքի, լայնության և ինտենսիվության ձևավորման մեջ։ Էլեկտրոնային պարամագնիսական ռեզոնանսի և օպտիկական սպեկտրոսկոպիայի տվյալների համատեղ տեսական մեկնաբանությունը հնարավորություն է տալիս ստանալ բյուրեղում լեգիրող կենտրոնների մասին առավել ամբողջական պատկեր՝ կապելով մագնիսական բնութագրերը էլեկտրոնային կառուցվածքի և օպտիկական հատկությունների հետ։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև տարբեր համաչափություն ունեցող բյուրեղներում իոնների տեղակայման հնարավոր դիրքերի և տեղային կառուցվածքային աղավաղումների գնահատման համար։ Տեսական մոդելների և փորձարարական սպեկտրների համադրումը կարող է ծառայել համապատասխան պարամետրերի ճշգրտմանը և բյուրեղային միջավայրում ընթացող միկրոսկոպիկ փոխազդեցությունների բնույթի բացահայտմանը։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի պինդ մարմնի ֆիզիկայի, քվանտային մագնիսականության և սպեկտրոսկոպիայի համար՝ նպաստելով ֆունկցիոնալ բյուրեղային նյութերի էլեկտրոնային ու օպտիկական հատկությունների խորքային ըմբռնմանը։

Աշխատությունը նվիրված է միջնադարյան հայ փիլիսոփայական մտքի նշանավոր ներկայացուցիչ Հովհան Որոտնեցու մեկնողական ժառանգության ուսումնասիրությանը՝ հատկապես Արիստոտելի երկերի ընկալման, բացատրության և հայկական մտավոր միջավայրում վերաիմաստավորման տեսանկյունից։ Հետազոտության առանցքում նրա մեկնաբանական մեթոդն է, փիլիսոփայական հասկացությունների մեկնությունը և արիստոտելյան տրամաբանության ու իմացաբանական սկզբունքների յուրացումը։ Քննվում է, թե ինչպես է մեկնիչը բացատրում բարդ փիլիսոփայական դրույթները, սահմանում հիմնական հասկացությունները, պարզաբանում դրանց փոխհարաբերությունները և դրանք ներառում միջնադարյան հայկական կրթական ու գիտական ավանդույթի մեջ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տրամաբանական կատեգորիաների, դատողության, ապացուցման, պատճառականության, էության և հատկության վերաբերյալ գաղափարների մեկնաբանությանը։ Կարևորվում է նաև մեկնության կառուցվածքը՝ բնագրի առանձին դրույթների պարզաբանումից մինչև դրանց գաղափարական նշանակության ավելի լայն բացահայտումը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու, թե որքանով է մեկնիչը հետևում նախորդ մեկնողական ավանդույթներին և որտեղ է դրսևորում ինքնուրույն փիլիսոփայական մոտեցում։ Այդ համատեքստում դիտարկվում են անտիկ փիլիսոփայության և միջնադարյան քրիստոնեական աշխարհայացքի փոխհարաբերությունները, քանի որ Արիստոտելի գաղափարների ընկալումը տեղի էր ունենում արդեն ձևավորված աստվածաբանական և փիլիսոփայական միջավայրում։ Քննվում է նաև այն հարցը, թե ինչպես են անտիկ փիլիսոփայական հասկացությունները հարմարեցվել հայերեն գիտական լեզվին, ինչ տերմինաբանական միջոցներ են կիրառվել դրանց իմաստային ճշգրտությունը պահպանելու համար և ինչ դեր է այդ աշխատանքը կատարել հայ փիլիսոփայական բառապաշարի զարգացման գործում։ Առանձին նշանակություն ունի մեկնողական ժառանգության կրթական գործառույթը․ նման աշխատությունները ծառայել են ոչ միայն որպես փիլիսոփայական տեքստերի բացատրություններ, այլև որպես տրամաբանական մտածողության, բանավեճի և գիտելիքի համակարգված յուրացման միջոցներ։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ներկայացնելու նաև հայ միջնադարյան դպրոցներում արիստոտելյան փիլիսոփայության տարածման առանձնահատկությունները և մեկնողական գրականության դերը գիտական գիտելիքի փոխանցման գործում։ Համեմատական քննությունը կարող է բացահայտել կապերը հունական փիլիսոփայական սկզբնաղբյուրների, նախորդ մեկնիչների ավանդույթի և հայկական մեկնողական դպրոցի միջև։ Այսպիսով, աշխատանքը նպաստում է միջնադարյան հայ փիլիսոփայության պատմության, տրամաբանական մտքի զարգացման և անտիկ գիտական ժառանգության հայկական ընկալման առավել ամբողջական ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով մեկնիչին որպես տարբեր մտավոր ավանդույթների միջև գիտական ու մշակութային կապի կարևոր ներկայացուցիչ։

Աշխատությունը նվիրված է բարձր էներգիաների փորձարարական ֆիզիկայի երկու փոխկապակցված ուղղությունների ուսումնասիրությանը՝ հադրոնային կալորիմետրերի լուսային արձագանքի բնութագրմանը և պրոտոնային բախումներում մյուոն–հակամյուոն զույգերի առաջացմամբ ուղեկցվող դիֆրակցիոն գործընթացների հետազոտմանը։ Առաջին ուղղության շրջանակում ուսումնասիրվում է մասնիկների էներգիայի չափման համար նախատեսված ծայրային հադրոնային կալորիմետրերի աշխատանքը։ Այս սարքերը կարևոր դեր ունեն բախումների ընթացքում առաջացող հադրոնների և հադրոնային շիթերի էներգիայի գրանցման ու վերականգնման գործընթացում։ Հետազոտության առանցքում կալորիմետրային համակարգում առաջացող լուսային ազդանշանի և մասնիկի փոխանցած էներգիայի միջև կապն է, ինչպես նաև դետեկտորի տարբեր հատվածներում արձագանքի համասեռության, կայունության և չափումների ճշգրտության գնահատումը։ Կարևորվում են կալիբրացման, լուսային ազդանշանի հավաքման և գրանցման, դետեկտորի բաղադրիչների աշխատանքային վիճակի վերահսկման և փորձարարական տվյալներում հնարավոր համակարգային շեղումների բացահայտման խնդիրները։ Կալորիմետրի լուսաելքի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու էներգիայի վերականգնման որակը և կատարելագործելու մասնիկների նույնականացման ու իրադարձությունների վերակառուցման մեթոդները։ Հետազոտության երկրորդ ուղղությունը վերաբերում է դիֆրակցիոն ֆիզիկային և մասնավորապես այն իրադարձություններին, որոնցում ձևավորվում են հակադիր լիցքեր ունեցող մյուոնների զույգեր։ Նման գործընթացների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս վերլուծելու բարձր էներգիաների բախումներում ուժեղ և էլեկտրամագնիսական փոխազդեցությունների որոշ առանձնահատկություններ, ինչպես նաև ստուգելու մասնիկների առաջացման տեսական նկարագրությունները։ Մյուոնային վերջնական վիճակները փորձարարական տեսանկյունից կարևոր են, քանի որ մյուոնների հետագծերն ու իմպուլսները կարող են արդյունավետորեն վերականգնվել համապատասխան դետեկտորային համակարգերի միջոցով։ Քննվում են իրադարձությունների ընտրության, ֆոնային գործընթացների տարբերակման, կինեմատիկական բաշխումների և փորձարարական ընդունելիության հետ կապված հարցերը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի իրական փորձարարական տվյալների և Monte Carlo մոդելավորման արդյունքների համեմատությունը, որը հնարավորություն է տալիս գնահատելու տեսական մոդելների համապատասխանությունը դիտարկվող երևույթներին և վերահսկելու դետեկտորի արձագանքի ազդեցությունը չափումների վրա։ Երկու ուղղությունների համադրումը ցույց է տալիս ժամանակակից մասնիկային ֆիզիկայի փորձերի առանձնահատկությունը, որտեղ ֆիզիկական երևույթների ճշգրիտ ուսումնասիրությունը անմիջականորեն կախված է դետեկտորների աշխատանքի մանրամասն ըմբռնումից, կալիբրացումից և տվյալների մշակման հուսալիությունից։ Աշխատությունը նպաստում է ինչպես կալորիմետրային համակարգերի բնութագրերի կատարելագործմանը, այնպես էլ բարձր էներգիաների բախումներում դիֆրակցիոն գործընթացների վերաբերյալ փորձարարական պատկերացումների խորացմանը։

Աշխատությունը նվիրված է հայ հնագետ, պատմաբան և մշակութային ժառանգության ուսումնասիրող Աշխարհբեկ Քալանթարի գործունեության այն ուղղությանը, որը կապված էր պատմամշակութային հուշարձանների հայտնաբերման, ուսումնասիրման, հաշվառման, պահպանության և հանրայնացման հետ։ Հետազոտության առանցքում նրա գիտական ու կազմակերպչական գործունեությունն է՝ դիտարկված Հայաստանի հնագիտական ժառանգության պահպանության համակարգի ձևավորման և զարգացման համատեքստում։ Ուսումնասիրվում է, թե ինչպես էր հնագիտական հետազոտությունը նրա գործունեության մեջ փոխկապակցվում հուշարձանների պահպանության խնդրի հետ, քանի որ պատմական կառույցների, բնակատեղիների, ամրոցների, դամբարանադաշտերի, արձանագրությունների և նյութական մշակույթի այլ վկայությունների գիտական ուսումնասիրությունը միաժամանակ հիմք էր ստեղծում դրանց պատմական արժեքի գնահատման և պահպանության անհրաժեշտության հիմնավորման համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում դաշտային ուսումնասիրությունների, հուշարձանների նկարագրման, չափագրման, լուսանկարման և փաստագրման նշանակությանը։ Նման աշխատանքները հնարավորություն էին տալիս ոչ միայն գիտական շրջանառության մեջ դնել նոր տվյալներ, այլև պահպանել տեղեկություններ այն հուշարձանների վերաբերյալ, որոնք ժամանակի ընթացքում կարող էին ենթարկվել բնական կամ մարդկային ազդեցությունների։ Քննվում է նաև նրա մասնակցությունը մշակութային ժառանգության պահպանության կազմակերպական խնդիրներին՝ հուշարձանների նկատմամբ գիտական և հանրային ուշադրության ձևավորման, դրանց արժեքի ներկայացման և պահպանության անհրաժեշտության հիմնավորման տեսանկյունից։ Կարևորվում է հնագիտական հուշարձանը ոչ թե մեկուսացված առարկա, այլ պատմական միջավայրի բաղադրիչ դիտարկելու մոտեցումը, որը հնարավորություն է տալիս նյութական ժառանգությունը կապել բնակավայրերի պատմության, ճարտարապետության, տեղագրության և մշակութային զարգացման հետ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է գիտնականի թողած փաստագրական ժառանգության ուսումնասիրությունը՝ դաշտային գրառումների, գիտական հրապարակումների, քարտեզների, լուսանկարների և այլ նյութերի միջոցով։ Դրանք արժեքավոր աղբյուրներ են ինչպես նրա գործունեության վերականգնման, այնպես էլ Հայաստանի հուշարձանների նախկին վիճակի և ուսումնասիրման պատմության վերաբերյալ տեղեկություններ ստանալու համար։ Անդրադարձ է կատարվում նաև գիտական կրթության և մասնագիտական միջավայրի ձևավորման գործում նրա դերակատարությանը, քանի որ մշակութային ժառանգության արդյունավետ պահպանությունը պայմանավորված է համապատասխան մասնագիտական գիտելիքի և գիտական ավանդույթների շարունակականությամբ։ Գործունեության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հայ հնագիտության և հուշարձանապահպանության միջև ձևավորված սերտ կապերը, ինչպես նաև հասկանալու, թե գիտական փաստագրումը ինչպես կարող է ծառայել մշակութային արժեքների պահպանությանը։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի հնագիտության, հուշարձանագիտության և հայկական մշակութային ժառանգության պահպանության պատմության ուսումնասիրության համար՝ ներկայացնելով գիտնականի ներդրումը Հայաստանի նյութական անցյալի ուսումնասիրման և պահպանման գործում։

Աշխատությունը նվիրված է կենսագազային համակարգերի ջերմային ռեժիմի ապահովման համար այլընտրանքային և վերականգնվող էներգիայի աղբյուրներ օգտագործող սարքավորումների մշակմանն ու դրանց հիմնական տեխնիկական և էներգետիկական պարամետրերի գիտական հիմնավորմանը։ Հետազոտության առանցքում կենսագազի առաջացման գործընթացի համար անհրաժեշտ ջերմաստիճանային պայմանների կայուն պահպանումն է՝ արտաքին էներգիայի սպառումը նվազեցնելու և ամբողջ համակարգի էներգաարդյունավետությունը բարձրացնելու նպատակով։ Քննվում են կենսագազային ռեակտորի ջերմային հաշվեկշռի ձևավորման հիմնական գործոնները՝ շրջակա միջավայրի ջերմաստիճանը, ռեակտորի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, ջերմային կորուստները, մշակվող օրգանական զանգվածի ծավալը և տեխնոլոգիական գործընթացի ջերմային պահանջները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում արևային և այլ վերականգնվող ջերմային աղբյուրների ինտեգրման հնարավորություններին՝ որպես ավանդական էներգակիրների օգտագործումը մասնակիորեն փոխարինող միջոց։ Ուսումնասիրվում են ջերմության ստացման, կուտակման և կենսագազային համակարգին փոխանցման ընդհանուր տեխնիկական լուծումները, ինչպես նաև դրանց փոխկապակցված աշխատանքը փոփոխական արտաքին պայմաններում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ջերմափոխանակման սարքավորումների և համակարգի կառուցվածքային պարամետրերի ընտրության հիմնավորումը՝ հաշվի առնելով ջերմային արդյունավետությունը, էներգիայի կորուստները և շահագործման կայունությունը։ Քննվում է նաև ավտոմատ վերահսկման և կարգավորման միջոցների կիրառման նշանակությունը, որոնք կարող են ապահովել անհրաժեշտ ջերմաստիճանային միջակայքի պահպանումը՝ էներգիայի ավելորդ ծախսից խուսափելով։ Սարքավորումների արդյունավետության գնահատման ընթացքում կարևորվում են ջերմային հզորության, ջերմափոխանակման ինտենսիվության, էներգիայի կուտակման հնարավորությունների և համակարգի տարբեր բաղադրիչների փոխհամաձայնեցված աշխատանքի ցուցանիշները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում կլիմայական և սեզոնային պայմանների ազդեցությանը, քանի որ վերականգնվող էներգիայի հասանելիությունը կարող է փոփոխվել տարվա ընթացքում, իսկ կենսագազային գործընթացը պահանջում է համեմատաբար կայուն ջերմային պայմաններ։ Այդ պատճառով դիտարկվում են էներգիայի կուտակման և համակցված էներգամատակարարման մոտեցումները, որոնք կարող են նպաստել համակարգի շարունակական աշխատանքին։ Հետազոտությունը կարող է ներառել հաշվարկային մոդելավորման և փորձարարական գնահատման համադրություն՝ մշակված սարքավորման տեխնիկական նպատակահարմարությունը և ընտրված պարամետրերի ազդեցությունը համակարգի ընդհանուր արդյունավետության վրա գնահատելու համար։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի վերականգնվող էներգետիկայի, գյուղատնտեսական ճարտարագիտության և կենսաէներգետիկայի համար՝ նպաստելով օրգանական թափոնների էներգետիկ օգտագործման համակարգերում էներգախնայող և բնապահպանական տեսանկյունից արդյունավետ տեխնիկական լուծումների զարգացմանը։

Աշխատությունը նվիրված է հայերենի երկու գրական տարբերակներում բայերի կազմության համակարգային և համեմատական ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով բայական բառապաշարի ձևավորման հիմնական կառուցվածքային օրինաչափությունները, բառակազմական միջոցները և դրանց գործածության առանձնահատկությունները։ Հետազոտության առանցքում այն կառուցվածքային մոդելներն են, որոնց միջոցով գոյություն ունեցող բառային հիմքերից, արմատներից և ածանցներից կազմվում են նոր բայեր։ Ուսումնասիրվում են բայական հիմքերի տեսակները, բայակերտ ածանցների գործառույթները, նախածանցների և այլ բառակազմական տարրերի մասնակցությունը, ինչպես նաև տարբեր բաղադրիչների համակցման արդյունքում ձևավորվող բայերի իմաստային առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բառակազմական կաղապարների արտադրողականությանը՝ պարզելու, թե դրանցից որոնք են ակտիվորեն կիրառվում նոր բայերի ստեղծման համար, որոնք ունեն սահմանափակ գործածություն, իսկ որոնք հիմնականում պահպանվել են լեզվի պատմական շերտերում։ Արևելահայերենի և արևմտահայերենի տվյալների զուգադրումը հնարավորություն է տալիս առանձնացնելու ինչպես երկու տարբերակների համար ընդհանուր բայակազմական սկզբունքները, այնպես էլ դրանցից յուրաքանչյուրին բնորոշ կառուցվածքային և իմաստային առանձնահատկությունները։ Քննվում են նույն կամ մոտ իմաստն արտահայտող բայերի կազմության տարբեր եղանակները, բառակազմական ձևերի զուգահեռ գործածությունը և այն դեպքերը, երբ երկու գրական տարբերակներում միևնույն հիմքից ձևավորվել են կառուցվածքով կամ նշանակությամբ տարբեր բայեր։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է բայակազմության և բառապաշարի պատմական զարգացման փոխկապակցվածությունը, քանի որ երկու գրական տարբերակների ձևավորման տարբեր պայմանները կարող էին նպաստել որոշ կաղապարների տարբեր աստիճանի տարածմանը կամ պահպանմանը։ Ուշադրություն է դարձվում նաև փոխառությունների և օտար լեզուների ազդեցության պայմաններում բայական նոր ձևերի յուրացմանը՝ ուսումնասիրելով, թե ինչպես են օտար բառային հիմքերը ներառվում հայերենի բառակազմական համակարգում և ենթարկվում դրա օրինաչափություններին։ Կարևորվում է բայակազմական իմաստների դասակարգումը՝ գործողության առաջացում, պատճառականություն, վիճակի փոփոխություն, կրկնություն, փոխադարձություն և այլ իմաստային հարաբերություններ արտահայտող ձևերի տեսանկյունից։ Բառակազմական կառուցվածքի ուսումնասիրությունը կապվում է նաև ձևաբանության և իմաստաբանության հետ, քանի որ նոր բայի կառուցվածքը հաճախ պայմանավորում է ոչ միայն բառային նշանակությունը, այլև դրա քերականական ու գործառական առանձնահատկությունները։ Համեմատական քննությունը հնարավորություն է տալիս ավելի հստակ ներկայացնելու արևելահայերենի և արևմտահայերենի բառակազմական համակարգերի փոխհարաբերությունը, դրանց ընդհանուր պատմական հիմքը և ինքնուրույն զարգացման ընթացքում ձևավորված տարբերությունները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի հայերենի բառակազմության տեսության, պատմական լեզվաբանության և երկու գրական տարբերակների համեմատական ուսումնասիրության համար՝ նպաստելով հայերենի բայական համակարգի կառուցվածքի և զարգացման օրինաչափությունների առավել ամբողջական նկարագրմանը։

Աշխատությունը նվիրված է լոլիկի տեղական և ներմուծված սորտերի ու հիբրիդների կենսաբանական, ագրոնոմիական, քիմիական և տեխնոլոգիական հատկությունների համեմատական ուսումնասիրությանը՝ դրանց արտադրական և վերամշակման արժեքը գնահատելու նպատակով։ Հետազոտության առանցքում տարբեր գենետիկական ծագում ունեցող բույսերի աճի ու զարգացման առանձնահատկություններն են, դրանց հարմարվողականությունը մշակության պայմաններին, բերքատվության ձևավորումը և պտուղների որակական ցուցանիշները։ Ուսումնասիրվում են բույսերի վեգետացիոն շրջանի տևողությունը, աճի ինտենսիվությունը, ծաղկման և պտղակալման ընթացքը, հասունացման ժամկետները, մեկ բույսի բերքատվությունը, պտուղների միջին զանգվածը և ապրանքային բերքի ձևավորման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տեղական սորտերի և ներմուծված սորտերի ու հիբրիդների համեմատությանը՝ պարզելու դրանց հարաբերական առավելություններն ու առանձնահատկությունները կոնկրետ ագրոէկոլոգիական պայմաններում։ Կարևորվում է բույսերի արձագանքը ջերմաստիճանի, խոնավության, հողի հատկությունների և շրջակա միջավայրի այլ գործոնների նկատմամբ, քանի որ հարմարվողականությունը կարևոր նշանակություն ունի կայուն բերքատվության ապահովման համար։ Հետազոտության մյուս կարևոր ուղղությունը պտուղների քիմիական կազմի ուսումնասիրությունն է։ Քննվում են չոր նյութերի, շաքարների, օրգանական թթուների, գունանյութերի և սննդային արժեքը պայմանավորող այլ բաղադրիչների հարաբերակցությունները՝ բացահայտելու տարբեր սորտերի և հիբրիդների միջև առկա տարբերությունները։ Քիմիական կազմը դիտարկվում է նաև տեխնոլոգիական նշանակության տեսանկյունից, քանի որ այն կարող է պայմանավորել թարմ սպառման, պահպանման և վերամշակման համար պտուղների պիտանիությունը։ Ուսումնասիրվում են պտուղների կառուցվածքային և ֆիզիկական առանձնահատկությունները, գույնը, ձևը, ամրությունը, համային հատկանիշները և վերամշակման ընթացքում կարևոր այլ ցուցանիշներ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում հումքի տեխնոլոգիական արժեքին՝ տարբեր արտադրատեսակների ստացման համար առավել նպատակահարմար ձևերի առանձնացման տեսանկյունից։ Ագրոկենսաբանական և քիմիկատեխնոլոգիական ցուցանիշների համատեղ գնահատումը հնարավորություն է տալիս սորտը կամ հիբրիդը դիտարկել ոչ միայն բերքատվության, այլև ստացվող արտադրանքի որակի և հետագա օգտագործման հնարավորությունների տեսանկյունից։ Նման համեմատական ուսումնասիրությունը կարող է կարևոր նշանակություն ունենալ սորտերի ընտրության, տեղական գենետիկական ռեսուրսների պահպանման և արդյունավետ օգտագործման, ինչպես նաև նոր ներմուծվող ձևերի արտադրական ներուժի գնահատման համար։ Աշխատությունը միավորում է բանջարաբուծության, բույսերի ֆիզիոլոգիայի, սննդի քիմիայի և վերամշակման տեխնոլոգիայի մոտեցումները՝ նպաստելով որակյալ և արտադրական պահանջներին համապատասխան լոլիկի հումքի ստացման գիտական հիմքերի զարգացմանը։