Lense-Thirring effect and modified gravit

Lեզվաբանություն

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է հայերենի բարբառներում բայական եղանակաժամանակային համակարգերի զուգադրական ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել տարբեր բարբառներում բայի քերականական ձևերի, եղանակների և ժամանակային հարաբերությունների ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Աշխատության կենտրոնում բայական համակարգն է՝ որպես լեզվի քերականական կառուցվածքի առավել բարդ և բազմաշերտ ոլորտներից մեկը։ Հայերենի բարբառները, պահպանելով ընդհանուր լեզվական հիմքը, դարերի ընթացքում զարգացել են տարբեր պատմական, աշխարհագրական և սոցիալ-մշակութային պայմաններում, ինչի հետևանքով դրանցում ձևավորվել են բայական ձևավորման և ժամանակային իմաստների արտահայտման յուրահատուկ առանձնահատկություններ։ Զուգադրական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս այդ տարբերությունները դիտարկել համակարգված կերպով՝ միաժամանակ բացահայտելով դրանց ընդհանուր հիմքը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից մեկը բայական եղանակների համակարգի քննությունն է։ Եղանակը բայի այն քերականական կարգերից է, որի միջոցով արտահայտվում է գործողության կամ դրության նկատմամբ խոսողի վերաբերմունքը, ինչպես նաև գործողության իրականության, հնարավորության, ցանկության, հրամայականության կամ այլ իմաստային հարաբերությունները։ Բարբառներում այդ իմաստների արտահայտման եղանակները կարող են տարբեր լինել ինչպես ձևաբանական միջոցներով, այնպես էլ օժանդակ բայերի, մասնիկների և կառուցվածքային այլ միջոցների կիրառությամբ։ Հետևաբար յուրաքանչյուր բարբառի համակարգի ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս բացահայտել ինչպես ընդհանուր հայերենյան օրինաչափությունները, այնպես էլ տեղային առանձնահատկությունները։ Աշխատության մյուս առանցքային խնդիրն է բայական ժամանակների ուսումնասիրությունը։ Ժամանակային ձևերը ցույց են տալիս գործողության կամ դրության հարաբերությունը խոսքի պահի, անցյալի կամ ապագայի նկատմամբ։ Հայերենի տարբեր բարբառներում ժամանակային իմաստների արտահայտությունը կարող է ունենալ տարբեր կառուցվածքային և գործառական առանձնահատկություններ։ Որոշ դեպքերում նույն ժամանակային կամ եղանակային իմաստը կարող է արտահայտվել տարբեր ձևերով, իսկ նույն ձևը տարբեր բարբառներում կարող է ձեռք բերել լրացուցիչ իմաստային երանգներ։ Այդ տարբերությունների համեմատական քննությունը հնարավորություն է տալիս ավելի հստակ պատկերացնել հայերենի բարբառային քերականության կառուցվածքը։ Զուգադրական ուսումնասիրության կարևոր առավելությունն այն է, որ այն հնարավորություն է տալիս ոչ միայն առանձին բարբառների նկարագրություն կատարել, այլև դրանք համեմատել ընդհանուր համակարգի շրջանակում։ Այս մոտեցմամբ հնարավոր է առանձնացնել ձևաբանական զուգահեռները, ընդհանուր քերականական կառուցվածքները, տարբերակային ձևերը և այն երևույթները, որոնք բնորոշ են միայն որոշ բարբառների։ Նման վերլուծությունը հատկապես արժեքավոր է հայերենի պատմական զարգացման ուսումնասիրության համար, քանի որ ժամանակակից բարբառներում պահպանված բազմաթիվ ձևեր կարող են վկայել լեզվի ավելի հին վիճակների մասին։ Բայական համակարգի ուսումնասիրության ընթացքում կարևոր նշանակություն ունի նաև օժանդակ բայերի և բարդ ժամանակաձևերի քննությունը։ Հայերենի բարբառներում օժանդակ բաղադրիչների կիրառությունը կարող է տարբերվել գրական հայերենից կամ միմյանցից՝ առաջացնելով ժամանակային և եղանակային տարբեր կառուցվածքներ։ Այդ ձևերի գործառական քննությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալ, թե ինչպես են բարբառային խոսքում կառուցվում գործողության ժամանակային հաջորդականությունը, տևականությունը, ավարտվածությունը, կրկնությունը կամ հնարավորությունը։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է նաև ժխտական ձևերի վերլուծությունը։ Բայական ժխտումը տարբեր բարբառներում կարող է ունենալ առանձնահատուկ ձևաբանական և շարահյուսական կառուցվածք, իսկ ժխտական մասնիկների և օժանդակ բաղադրիչների փոխհարաբերությունը կարող է կարևոր տեղեկություններ տալ տվյալ բարբառի քերականական համակարգի մասին։ Այս հարցերի զուգադրական քննությունը թույլ է տալիս ավելի ամբողջական ներկայացնել բայական ձևերի գործառական համակարգը։ Աշխատության մեջ կարող է կարևոր տեղ զբաղեցնել նաև ձևաբանական և իմաստաբանական մակարդակների փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը։ Բայական ձևի կառուցվածքը ինքնին ամբողջությամբ չի բացահայտում դրա գործառույթը, քանի որ նույն ձևը տարբեր խոսքային միջավայրերում կարող է արտահայտել տարբեր ժամանակային կամ եղանակային իմաստներ։ Հետևաբար բարբառային նյութի ուսումնասիրության ժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել ոչ միայն ձևերի կառուցվածքը, այլև դրանց կիրառության համատեքստը։ Այսպիսի մոտեցումը հնարավորություն է տալիս տարբերակել ձևական համընկնումները և իրական գործառական նույնությունները։ Բարբառային բայական համակարգերի ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև հայերենի պատմական քերականության համար։ Բարբառները հաճախ պահպանել են հնագույն քերականական հատկանիշներ, որոնք գրական լեզվում հետագայում փոխվել կամ դուրս են եկել գործածությունից։ Միաժամանակ որոշ բարբառներում ձևավորվել են նորարարություններ, որոնք արտացոլում են լեզվի շարունակական զարգացման գործընթացը։ Այդ պատճառով բարբառային նյութի համեմատական ուսումնասիրությունը կարող է օգնել վերականգնելու հայերենի քերականական համակարգի զարգացման տարբեր փուլերը և հասկանալու ձևաբանական փոփոխությունների ուղղությունները։ Թեման կարևոր է նաև հայ բարբառագիտության համար, քանի որ բայական համակարգը բարբառների դասակարգման և փոխհարաբերությունների ուսումնասիրության արժեքավոր չափանիշներից է։ Բայական ձևերի տարածման աշխարհագրությունը, դրանց կառուցվածքային տարբերությունները և ընդհանուր հատկանիշները կարող են լրացուցիչ տվյալներ տրամադրել բարբառների միջև պատմական կապերի և փոխազդեցությունների վերաբերյալ։ Այդ տվյալները կարող են համադրվել հնչյունաբանական, բառապաշարային և շարահյուսական առանձնահատկությունների հետ՝ հայերենի բարբառային բազմազանության ավելի ամբողջական պատկերը ստանալու համար։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի համադրել հայերենի տարբեր բարբառների բայական եղանակաժամանակային համակարգերը, բացահայտել դրանց կառուցվածքային և գործառական առանձնահատկությունները և ցույց տալ ընդհանուր հայերենյան համակարգի շրջանակում դրանց փոխհարաբերությունները։ Այն ունի ինչպես տեսական, այնպես էլ գործնական նշանակություն՝ նպաստելով հայերենի բարբառների, պատմական քերականության և ժամանակակից հայերենագիտության զարգացմանը։ Թեման կարող է հետաքրքրել լեզվաբաններին, հայագետներին, բարբառագետներին, քերականագետներին, բանասերներին, հայոց լեզվի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Բժշկություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է պրեէկլամպսիայի զարգացման հավանականությունը կանխատեսելու համար կիրառվող կլինիկական և կենսաքիմիական ցուցանիշների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում գտնվում է հղիության ընթացքում առաջացող այս բարդության վաղ հայտնաբերման և բարձր ռիսկի խմբում գտնվող կանանց ժամանակին առանձնացնելու խնդիրը։ Աշխատությունը կարող է ներառել հղիների կլինիկական վիճակի, անամնեզի, զարկերակային ճնշման և այլ ֆիզիոլոգիական ցուցանիշների համադրություն լաբորատոր հետազոտությունների արդյունքների հետ՝ հնարավոր կանխատեսիչ գործոնները բացահայտելու նպատակով։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում արյան և կենսաբանական այլ նմուշների կենսաքիմիական ցուցանիշներին, որոնց փոփոխությունները կարող են կապված լինել պրեէկլամպսիայի զարգացման պաթոֆիզիոլոգիական մեխանիզմների հետ։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են գնահատվել երիկամների և լյարդի ֆունկցիոնալ վիճակը, սպիտակուցային և լիպիդային փոխանակության առանձնահատկությունները, ֆերմենտային ակտիվությունը և այլ լաբորատոր պարամետրեր։ Աշխատությունը կարևորում է տարբեր ցուցանիշների ոչ թե մեկուսացված, այլ համալիր գնահատումը, քանի որ հիվանդության զարգացման ռիսկը կարող է պայմանավորված լինել մի շարք կլինիկական և կենսաքիմիական գործոնների համակցությամբ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև կանխատեսման չափանիշների զգայունության և առանձնահատկության գնահատումը՝ պարզելու համար, թե որքան արդյունավետ են դրանք բարձր ռիսկ ունեցող հղիների վաղ հայտնաբերման գործում։ Նման մոտեցումը կարող է նպաստել հղիության ընթացքում բժշկական հսկողության անհատականացմանը և անհրաժեշտ կանխարգելիչ կամ բուժական միջոցառումների ժամանակին կազմակերպմանը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև մայրական և պտղային բարդությունների կանխարգելման հնարավորություններին՝ ընդգծելով հղիության ընթացքում պարբերական կլինիկական և լաբորատոր մոնիթորինգի նշանակությունը։ Ստացված արդյունքները կարող են օգտակար լինել պրեէկլամպսիայի ռիսկի գնահատման ալգորիթմների կատարելագործման, կլինիկական որոշումների հիմնավորման և պերինատալ խնամքի որակի բարձրացման համար։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել մանկաբարձ-գինեկոլոգներին, պերինատոլոգներին, կլինիկական կենսաքիմիկոսներին, լաբորատոր ախտորոշման մասնագետներին, բժշկական հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը ներկայացնում է պրեէկլամպսիայի կանխատեսման կլինիկակենսաքիմիական մոտեցումների ուսումնասիրություն՝ շեշտադրելով վաղ հայտնաբերման, ռիսկի գնահատման և հղիների անհատականացված բժշկական հսկողության կարևորությունը։

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը նվիրված է դդմիկի սերմերի նախացանքային մշակման ժամանակ տարբեր ֆիզիկական գործոնների կիրառման ազդեցության ուսումնասիրությանը՝ բույսերի աճի, զարգացման, բերքատվության և ստացված սերմանյութի որակական ցուցանիշների տեսանկյունից՝ պարարտացման տարբեր պայմաններում։ Հետազոտության շրջանակում նախացանքային մշակումը դիտարկվում է որպես գյուղատնտեսական մշակաբույսերի կենսաբանական ներուժի առավել արդյունավետ օգտագործմանը նպաստող ագրոտեխնիկական միջոցառում։ Ուսումնասիրվում է ֆիզիկական ազդեցությունների հնարավոր դերը սերմերի ծլունակության, ծլման արագության, բույսերի սկզբնական զարգացման, վեգետատիվ աճի և հետագա պտղաբերման գործընթացներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում նախացանքային մշակման և բույսերի սնուցման պայմանների փոխազդեցությանը, քանի որ պարարտացման մակարդակը կարող է էականորեն ազդել կիրառվող միջոցների արդյունավետության վրա։ Համեմատվում են պարարտացման տարբեր ֆոներում աճեցվող բույսերի կենսաչափական, ֆիզիոլոգիական և արտադրական ցուցանիշները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել առավել նպաստավոր համակցությունները։ Գնահատվում են բերքի քանակական և որակական բնութագրերը, բույսերի զարգացման փուլերի ընթացքը, պտղատվության առանձնահատկությունները և մշակության պայմանների ազդեցությունը ընդհանուր արդյունավետության վրա։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև ստացված սերմերի որակի ուսումնասիրությանը՝ դիտարկելով դրանց կենսունակությունը, ծլունակությունը, ֆիզիկական հատկությունները և հետագա օգտագործման համար կարևոր այլ ցուցանիշներ։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե նախացանքային ֆիզիկական մշակման ազդեցությունը որքանով է պահպանվում բույսի զարգացման տարբեր փուլերում և ինչպիսի կապ ունի վերջնական բերքատվության ու սերմանյութի որակի հետ։ Առանձին վերլուծության առարկա կարող են լինել պարարտանյութերի կիրառման մակարդակների և ֆիզիկական մշակման տարբերակների համատեղ ազդեցությունները, ինչը կարևոր է ագրոտեխնիկական միջոցառումների համալիր համակարգի մշակման համար։ Ստացված տվյալների համադրումը կարող է հնարավորություն տալ ընտրելու մշակման այնպիսի տարբերակներ, որոնք նպաստում են արտադրողականության բարձրացմանը՝ միաժամանակ ապահովելով բարձրորակ սերմանյութի ստացում և օգտագործվող ռեսուրսների առավել արդյունավետ կառավարում։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են գործնական նշանակություն ունենալ բանջարաբուծության և սերմնաբուծության տեխնոլոգիաների կատարելագործման, պարարտացման համակարգերի օպտիմալացման և մշակաբույսերի աճի խթանման ոչ քիմիական մեթոդների կիրառման համար։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել ագրոնոմիայի, բանջարաբուծության, բույսերի ֆիզիոլոգիայի, սերմնաբուծության և գյուղատնտեսական տեխնոլոգիաների ոլորտներում աշխատող մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Քաղաքագիտություն

Ուժեղ ներգործություն ունեցող թունավոր նյութերի արտանետմամբ վթարների հետևանքների գնահատումն ու վերացումը կարևոր խնդիր է արտակարգ իրավիճակների կառավարման և բնակչության պաշտպանության ոլորտում։ Նման վթարները կարող են առաջանալ քիմիական գործարաններում, արդյունաբերական ձեռնարկություններում, պահեստներում կամ վտանգավոր նյութեր տեղափոխող տրանսպորտային միջոցների վթարների ժամանակ։ Թունավոր նյութերի արտանետումը մեծ վտանգ է ներկայացնում մարդու կյանքի, առողջության, շրջակա միջավայրի և տնտեսության համար, քանի որ այդ նյութերը կարող են արագ տարածվել օդում, ջրում և հողում՝ առաջացնելով զանգվածային թունավորումներ և երկարաժամկետ էկոլոգիական վնասներ։ Վթարների հետևանքների գնահատումը ներառում է արտանետված նյութի տեսակի, քանակի, տարածման ուղղության և վտանգավորության աստիճանի ուսումնասիրությունը, ինչպես նաև բնակչության և շրջակա միջավայրի վրա հնարավոր ազդեցության որոշումը։ Այս գործընթացում կարևոր դեր ունեն մասնագետների արագ արձագանքը, տեխնիկական միջոցների կիրառումը և ժամանակակից կանխատեսման համակարգերը, որոնք օգնում են գնահատել վտանգի տարածման սահմանները և հնարավոր ռիսկերը։ Վթարի հետևանքների վերացման հիմնական նպատակն է նվազեցնել մարդկային կորուստները, կանխել թունավոր նյութերի հետագա տարածումը և վերականգնել անվտանգ պայմանները։ Այդ նպատակով իրականացվում են տարհանում, բնակչության իրազեկում, պաշտպանիչ միջոցների օգտագործում, տարածքի մեկուսացում և վնասակար նյութերի չեզոքացում։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև բժշկական օգնության կազմակերպումը, քանի որ թունավոր նյութերի ազդեցությունը կարող է առաջացնել շնչառական խնդիրներ, այրվածքներ, թունավորումներ և այլ ծանր հետևանքներ։ Նման իրավիճակներում անհրաժեշտ է համակարգված համագործակցություն փրկարար ծառայությունների, բժշկական հաստատությունների, ոստիկանության և տեղական կառավարման մարմինների միջև։ Բացի անմիջական վտանգից, քիմիական վթարները կարող են ունենալ նաև երկարաժամկետ ազդեցություն բնության և մարդկանց կյանքի վրա՝ վնասելով ջրային պաշարները, հողը և կենդանական աշխարհը։ Այդ պատճառով կարևոր է ոչ միայն հետևանքների արագ վերացումը, այլ նաև կանխարգելիչ միջոցառումների իրականացումը, անվտանգության կանոնների պահպանումը և վտանգավոր նյութերի պահպանման ու տեղափոխման խիստ վերահսկողությունը։

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է արաբերենի և Անտիոքի հայերեն խոսվածքների երկարատև լեզվական շփման հետևանքով առաջացած ազդեցությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն լեզվական փոփոխություններն են, որոնք ձևավորվել են արաբական լեզվամշակութային միջավայրում գոյատևած հայ համայնքների խոսքում։ Անտիոքի հայերեն խոսվածքները դարեր շարունակ գտնվել են արաբերենի հետ անմիջական շփման պայմաններում, ինչի հետևանքով դրանց բառապաշարում, հնչյունական համակարգում և լեզվական այլ մակարդակներում առաջացել են արաբերենից փոխառված կամ արաբերենի ազդեցությամբ ձևավորված միավորներ։ Նման ուսումնասիրությունը կարևոր է հատկապես այն պատճառով, որ Անտիոքի հայերեն խոսվածքների արաբական ազդեցությունը միայն բառերի մեխանիկական փոխառությամբ չի սահմանափակվում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են քննվել արաբերենից անցած բառերի հնչյունական, ձևաբանական, իմաստային և գործառական փոփոխությունները, ինչպես նաև դրանց հարմարեցումը հայերենի տվյալ խոսվածքների ներքին օրինաչափություններին։ Գիտական ուսումնասիրություններում նշվում է, որ Անտիոքի հայերեն բարբառախմբի արաբական փոխառությունների մի մասը չի հակասում հայերեն խոսվածքների հնչյունական օրենքներին, իսկ որոշ փոխառություններ ենթարկվել են դրանց ազդեցությանը։ Միաժամանակ որոշ բառերում նկատվող հնչյունական առանձնահատկությունները կարող են վկայել միջնորդավորված փոխառության մասին, երբ արաբերեն ծագում ունեցող բառը հայերեն է անցել մեկ այլ լեզվի, օրինակ՝ թուրքերենի միջնորդությամբ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է արաբական փոխառությունների բառապաշարային քննությունը։ Կարող են առանձնացվել կենցաղային կյանքի, սննդի, հագուստի, արհեստների, առևտրի, հասարակական հարաբերությունների, բնության, վարչական կյանքի և այլ ոլորտների բառեր, որոնք տարբեր ժամանակաշրջաններում ներթափանցել են խոսվածք։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել այն հանգամանքին, թե փոխառված բառերը պահպանե՞լ են իրենց սկզբնական իմաստը, թե՞ հայերեն խոսվածքում ձեռք են բերել նոր կամ լրացուցիչ նշանակություններ։ Այս գործընթացը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու ոչ միայն լեզվական փոխազդեցությունը, այլև այն հասարակական ու մշակութային միջավայրը, որում տեղի է ունեցել փոխառությունը։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել նաև արաբերեն բառերի հայերենացման ձևերը։ Փոխառված միավորները կարող են հնչյունականորեն համապատասխանեցվել Անտիոքի հայերեն խոսվածքի առանձնահատկություններին, ենթարկվել հայերենի քերականական կանոններին և ստանալ հայերեն բառափոխական կամ բառակազմական ձևեր։ Այսպիսով՝ օտարածին բառը ժամանակի ընթացքում կարող է դառնալ տվյալ խոսվածքի բնական և լիարժեք բառապաշարային միավոր։ Կարևոր է նաև արաբերենի ազդեցության տարբերակումը այլ լեզուների ազդեցությունից, քանի որ տարածաշրջանը պատմականորեն բազմալեզու միջավայր է եղել։ Որոշ արաբերեն ծագում ունեցող բառեր հայերեն կարող էին անցնել ոչ թե անմիջական շփման, այլ թուրքերենի կամ մեկ այլ միջնորդ լեզվի միջոցով, ինչն արտահայտվում է դրանց հնչյունական և երբեմն իմաստային առանձնահատկություններում։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև խոսվածքների հնչյունական համակարգի վրա արաբերենի ազդեցությանը՝ հատկապես փոխառյալ բառերում ձայնավորների և բաղաձայնների դրսևորումների համեմատական քննությամբ։ Այդպիսի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե փոխառության ընթացքում որ փոփոխություններն են պայմանավորված արաբերենի սկզբնական հնչյունական կառուցվածքով, իսկ որոնք՝ հայերեն խոսվածքի ներքին օրինաչափություններով։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ այն Անտիոքի հայերեն խոսվածքները դիտարկում է որպես երկարատև լեզվական շփման արդյունք և հնարավորություն է տալիս բացահայտելու լեզուների փոխազդեցության կոնկրետ մեխանիզմները։ Հետազոտությունը կարող է կարևոր նյութ տրամադրել նաև արևմտահայերենի և նրա բարբառների պատմական զարգացման, արաբահայ համայնքների լեզվական ժառանգության և Մերձավոր Արևելքի բազմալեզու միջավայրի ուսումնասիրության համար։ Թեմայի վերաբերյալ ՀՀ ԳԱԱ Հ. Աճառյանի անվան լեզվի ինստիտուտի հրապարակումներում Սոնա Միքայելյանի ուսումնասիրությունը նշվում է որպես Անտիոքի հայերեն խոսվածքներում արաբերենի ազդեցությանը նվիրված առանձին գիտական ուղղություն։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել բարբառագետներին, հայերենագետներին, արաբագետներին, լեզվական շփումների և փոխառությունների տեսությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև արևմտահայերենի պատմությամբ ու Անտիոքի հայ համայնքի լեզվամշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատությունը նվիրված է պետության և մենաշնորհների ազդեցությանը շուկայի կառուցվածքի, մրցակցության և տնտեսական արդյունավետության վրա ժամանակակից տնտեսությունում։ Գրքում ներկայացվում է, թե ինչպես են մենաշնորհային կառույցները ձևավորում շուկայի գները, արտադրանքի առաջարկը և սպառողական ընտրությունը՝ հաճախ սահմանափակելով ազատ մրցակցությունը և ստեղծելով շուկայական ուժերի անհավասարակշռություն։ Հեղինակը անդրադառնում է մենաշնորհների հիմնական տեսակներին՝ բնական, վարչական և տնտեսական մենաշնորհներ, ինչպես նաև դրանց առաջացման պատճառներին՝ մասշտաբի տնտեսություններ, տեխնոլոգիական առավելություններ և պետական կարգավորումներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պետության դերին շուկայի կարգավորման գործընթացում՝ հակամենաշնորհային քաղաքականություն, մրցակցության պաշտպանություն, կարգավորող մարմինների գործունեություն և օրենսդրական սահմանափակումներ։ Գրքում քննարկվում են նաև պետության միջամտության դրական և բացասական կողմերը՝ շուկայի արդյունավետության բարձրացում ընդդեմ բյուրոկրատական խոչընդոտների և տնտեսական ազատությունների սահմանափակման։ Վերլուծվում է պետության և մենաշնորհների փոխազդեցությունը տնտեսական աճի, սպառողների բարեկեցության և շուկայի կայունության համատեքստում։ Աշխատությունը համադրում է տեսական մոտեցումները և գործնական օրինակները՝ օգտակար լինելով տնտեսագետների, իրավաբանների, պետական քաղաքականություն մշակողների և ուսանողների համար։