Готовые материалы

Աշխատությունը նվիրված է դպրոցականների շարժողական ընդունակությունների զարգացման գործընթացում կիրառվող տարբեր մանկավարժական և ֆիզիկական դաստիարակության մեթոդների արդյունավետության համեմատական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում սովորողների տարիքային առանձնահատկություններին համապատասխան շարժողական կարողությունների ձևավորումն ու զարգացումն է՝ ֆիզիկական դաստիարակության դասերի և կազմակերպված շարժողական գործունեության շրջանակում։ Քննվում են արագության, ուժի, դիմացկունության, ճկունության, ճարպկության, հավասարակշռության և շարժումների կոորդինացման զարգացման ընդհանուր օրինաչափությունները՝ հաշվի առնելով դպրոցական տարիքի տարբեր փուլերում երեխաների ֆիզիկական զարգացման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տարբեր մեթոդների համեմատությանը՝ պարզելու, թե դրանցից յուրաքանչյուրն ինչպիսի ազդեցություն կարող է ունենալ առանձին շարժողական ընդունակությունների զարգացման վրա։ Դիտարկվում են կրկնողական, խաղային, մրցակցային, շրջանաձև և փոփոխական բնույթի ուսուցողական մոտեցումների կիրառման ընդհանուր սկզբունքները՝ առանց շարժողական ծանրաբեռնվածությունը դիտարկելու որպես բոլոր սովորողների համար միատեսակ։ Կարևորվում է անհատականացված մոտեցումը՝ հաշվի առնելով սովորողների տարիքը, պատրաստվածության մակարդակը, շարժողական փորձը և ֆիզիկական զարգացման բնական տարբերությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել մանկավարժական դիտարկումներ, ֆիզիկական պատրաստվածության գնահատման տարիքին համապատասխան մեթոդներ և ստացված արդյունքների համեմատական վերլուծություն՝ տարբեր մոտեցումների արդյունավետությունը հիմնավորելու համար։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև շարժողական առաջադրանքների հաջորդականության, բազմազանության և ուսումնական գործընթացում դրանց նպատակային ներառման ուսումնասիրությունը։ Շարժողական ընդունակությունների զարգացումը դիտարկվում է ոչ միայն ֆիզիկական պատրաստվածության, այլև շարժումների կառավարման, սովորողների ակտիվ մասնակցության և ֆիզիկական դաստիարակության նկատմամբ դրական վերաբերմունքի ձևավորման համատեքստում։ Անդրադարձ է կատարվում ուսուցչի կողմից սովորողների անհատական առաջընթացի գնահատման և ուսումնական գործընթացի համապատասխանեցման նշանակությանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ֆիզիկական դաստիարակության տեսության, մանկավարժության և տարիքային ֆիզիոլոգիայի մոտեցումները՝ դպրոցականների շարժողական զարգացման համար արդյունավետ և տարիքին համապատասխան մեթոդական սկզբունքները գիտականորեն հիմնավորելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է պոչամբարների և դրանց պատվարային կառուցվածքների կայունության գնահատման հիմնախնդիրներին դինամիկ ազդեցությունների պայմաններում՝ հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացնելով կառուցվածքի, պահվող թափոնային զանգվածի և հիմնատակային գրունտների փոխազդեցության վրա։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են դինամիկ բեռնվածքների հետևանքով գրունտային միջավայրում առաջացող լարումների, դեֆորմացիաների և տեղաշարժերի փոփոխությունները, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը ամբողջ համակարգի ընդհանուր կայունության վրա։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի սեյսմիկ ազդեցությունների ուսումնասիրությունը, քանի որ երկրաշարժերի ժամանակ պոչամբարի պատվարներում և նստվածքային զանգվածներում առաջացող փոփոխությունները կարող են էապես տարբերվել ստատիկ պայմաններում դիտվող վարքից։ Քննվում են գրունտների ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների, խոնավության, խտության, հատիկաչափական կազմի և ջրահագեցվածության ազդեցությունները դինամիկ արձագանքի ձևավորման վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ծակոտկենային ջրի ճնշման փոփոխությունների, ամրության հնարավոր նվազման և դեֆորմացիաների կուտակման գնահատումը՝ որպես կառուցվածքի կայունության վրա ազդող գործոններ։ Ուսումնասիրվում են նաև պատվարների երկրաչափական առանձնահատկությունները, կառուցման փուլայնությունը, հիմքի պայմանները և պոչային նյութերի տարածական բաշխվածությունը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են համադրվել երկրատեխնիկական հետազոտությունների տվյալները, ինժեներաերկրաբանական դիտարկումները և թվային մոդելավորման մեթոդները՝ տարբեր դինամիկ սցենարների պայմաններում համակարգի վարքը գնահատելու նպատակով։ Հատուկ ուշադրություն է հատկացվում կայունության սահմանային վիճակների և առավել զգայուն հատվածների բացահայտմանը, ինչը կարևոր է վտանգների գնահատման և երկարաժամկետ վերահսկման համար։ Դիտարկվում է նաև մոնիթորինգի նշանակությունը՝ տեղաշարժերի, ջրային ռեժիմի և կառուցվածքի վիճակի փոփոխությունները ժամանակին հայտնաբերելու տեսանկյունից։ Նման ուսումնասիրություններն անհրաժեշտ են հանքարդյունաբերական թափոնների պահեստավորման օբյեկտների անվտանգության, շրջակա միջավայրի պաշտպանության և տեխնածին վտանգների նվազեցման գիտական հիմնավորման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է գրունտների մեխանիկայի, երկրատեխնիկայի, սեյսմակայունության և ինժեներական երկրաբանության մոտեցումները՝ դինամիկ ազդեցությունների պայմաններում պոչամբարների կառուցվածքային կայունությունն ու անվտանգության գործոնները համալիր գնահատելու նպատակով։

Հրատարակությունը նվիրված է 2021 թվականի ընթացքում Հայաստանի գրադարանների գործունեության վիճակագրական տվյալների համակարգմանը, համեմատական ուսումնասիրությանը և հիմնական միտումների բացահայտմանը։ Աշխատանքում գրադարանային ոլորտը դիտարկվում է որպես տեղեկատվական, կրթական և մշակութային ծառայությունների միասնական համակարգ, որի գործունեությունը հնարավոր է գնահատել ինչպես քանակական, այնպես էլ որակական ցուցանիշների միջոցով։ Վերլուծության շրջանակում կարող են ընդգրկվել գրադարանների ցանցի կառուցվածքը, սպասարկվող ընթերցողների և այցելությունների քանակը, գրքային ու այլ տեղեկատվական պաշարների ծավալը, նոր համալրումները, փաստաթղթերի տրամադրումը, տեղեկատու-մատենագիտական աշխատանքները և կազմակերպված մշակութային ու կրթական միջոցառումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել տարբեր տեսակի գրադարանների ցուցանիշների համեմատությանը, տարածքային բաշխվածությանը և գործունեության ծավալների տարբերություններին։ Վիճակագրական տվյալների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել գրադարանային ծառայությունների օգտագործման դինամիկան, ֆոնդերի համալրման առանձնահատկությունները և ընթերցողական ակտիվության փոփոխությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև գրադարանների տեխնիկական և թվային զարգացման գնահատումը՝ համակարգչային տեխնիկայի, ինտերնետային հասանելիության, էլեկտրոնային ռեսուրսների և հեռավար ծառայությունների կիրառման տեսանկյունից։ 2021 թվականի գործունեությունը կարող է դիտարկվել նաև նախորդ ժամանակաշրջանների ցուցանիշների համեմատությամբ՝ գրադարանային համակարգում տեղի ունեցած փոփոխությունների ուղղությունն ու ծավալը պարզելու նպատակով։ Հաշվի է առնվում տվյալ ժամանակաշրջանի առանձնահատուկ աշխատանքային միջավայրը, որի պայմաններում գրադարանները կարող էին համատեղել ավանդական սպասարկման և թվային հաղորդակցության տարբեր ձևեր։ Վերլուծությունը կարող է անդրադառնալ նաև աշխատակազմի թվաքանակին, մասնագիտական կազմին, նյութատեխնիկական հնարավորություններին և գրադարանային ծառայությունների կազմակերպման պայմաններին։ Նման վիճակագրական ամփոփումները կարևոր են գրադարանային քաղաքականության մշակման, ռեսուրսների պլանավորման, ոլորտի զարգացման առաջնահերթությունների որոշման և տարբեր տարիների արդյունքների համեմատական գնահատման համար։ Միաժամանակ հրատարակությունն ունի փաստագրական նշանակություն՝ պահպանելով տվյալ տարվա Հայաստանի գրադարանային համակարգի վիճակը բնութագրող համակարգված տեղեկատվություն և ստեղծելով հետագա գրադարանագիտական ու տեղեկատվագիտական ուսումնասիրությունների համար օգտակար տվյալային հիմք։

Աշխատությունը նվիրված է 2010–2016 թվականներին հեռուստաեթերում գովազդի զարգացման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ միջազգային փորձի և Հայաստանի մեդիա միջավայրի համեմատական դիտարկմամբ։ Հետազոտության կենտրոնում հեռուստատեսային գովազդի ձևերը, բովանդակային և հաղորդակցական առանձնահատկությունները, հեռարձակման կազմակերպման սկզբունքները և լսարանի վրա ազդեցության մեխանիզմներն են։ Քննվում է հեռուստատեսությունը որպես գովազդային հաղորդակցության միջոց՝ ուշադրություն դարձնելով տեսողական և ձայնային բաղադրիչների համադրմանը, գովազդային հաղորդագրությունների կառուցվածքին, դրանց տեղադրմանը հեռուստածրագրերում և տարբեր լսարանների համար նախատեսված հաղորդակցական ռազմավարություններին։ Միջազգային փորձի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել տարբեր մեդիա շուկաներում ձևավորված մոտեցումները, գովազդային բովանդակության կազմակերպման միտումները, հեռարձակողների և գովազդատուների փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև ոլորտի ինքնակարգավորման և իրավական կարգավորման ընդհանուր սկզբունքները։ Դրանց համեմատությամբ վերլուծվում են Հայաստանի հեռուստագովազդային դաշտի առանձնահատկությունները, տեղական շուկայի զարգացման պայմանները և միջազգային միտումների արտահայտման ձևերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում գովազդային հաղորդագրությունների լեզվական ու ոճական կառուցվածքին, ստեղծագործական լուծումներին, ապրանքանիշի ներկայացման եղանակներին և սպառողական վարքի հետ հաղորդակցության կապին։ Դիտարկվում են նաև հեռուստատեսային գովազդի սոցիալական և մշակութային կողմերը՝ այն ընկալելով ոչ միայն որպես ապրանքների ու ծառայությունների առաջխաղացման գործիք, այլև որպես զանգվածային հաղորդակցության բաղադրիչ, որն արտացոլում է տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական պատկերացումները, սպառողական մշակույթը և մեդիա միջավայրի փոփոխությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում 2010–2016 թվականների ընթացքում ավանդական հեռուստատեսության և զարգացող թվային հաղորդակցության փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը, քանի որ նոր մեդիա հարթակների տարածումը աստիճանաբար փոփոխում էր գովազդային ռազմավարությունների կառուցվածքը և լսարանի հետ հաղորդակցության եղանակները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել համեմատական վերլուծության, բովանդակային ուսումնասիրության և մեդիա հետազոտությունների մեթոդներ՝ միջազգային և հայաստանյան փորձի ընդհանրություններն ու առանձնահատկությունները բացահայտելու համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ներկայացնում է հեռուստագովազդը որպես մարքեթինգային, հաղորդակցական և մեդիա երևույթ՝ ուսումնասիրելով դրա զարգացման միտումները տվյալ ժամանակաշրջանի տեղեկատվական և հասարակական միջավայրի համատեքստում։

Աշխատությունը նվիրված է գանգուղեղային վնասվածքների վաղ շրջանում առաջացող բարդությունների կլինիկական դրսևորումների, ախտորոշման սկզբունքների և վիրաբուժական բուժման ընդհանուր մոտեցումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում վնասվածքից հետո կարճ ժամանակահատվածում զարգացող վիճակների ժամանակին հայտնաբերումն ու հիվանդի նյարդաբանական վիճակի գնահատումն է, քանի որ նման բարդությունների ընթացքը կարող է արագ փոփոխվել և պահանջել անհետաձգելի բժշկական հսկողություն։ Քննվում են գլխուղեղի և գանգի վնասումների հետևանքով առաջացող կառուցվածքային ու ֆունկցիոնալ փոփոխությունները, ներգանգային ճնշման փոփոխությունների նշանակությունը, գիտակցության և նյարդաբանական գործառույթների խանգարումները, ինչպես նաև դրանց կլինիկական գնահատման սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կլինիկական պատկերի և գործիքային հետազոտությունների տվյալների համադրմանը՝ տարբեր բնույթի բարդությունները ժամանակին տարբերակելու նպատակով։ Դիտարկվում է նյարդաբանական զննման, ճառագայթային ախտորոշման և հիվանդի վիճակի շարունակական վերահսկման նշանակությունը վնասվածքի ծանրության և փոփոխությունների դինամիկայի գնահատման համար։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում այն կլինիկական չափանիշների ուսումնասիրությունը, որոնց հիման վրա մասնագետները որոշում են հետագա բուժական ռազմավարությունը և վիրաբուժական միջամտության անհրաժեշտությունը։ Վիրաբուժական բուժումը ներկայացվում է ընդհանուր կլինիկական սկզբունքների շրջանակում՝ որպես որոշակի կառուցվածքային վնասումների և վտանգավոր ներգանգային փոփոխությունների դեպքում կիրառվող մասնագիտական բուժման բաղադրիչ՝ առանց միջամտությունների տեխնիկական կատարման մանրամասների։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել կլինիկական դիտարկումները, ախտորոշիչ հետազոտությունների արդյունքները և բուժման ելքերի վերաբերյալ տվյալները՝ տարբեր բարդությունների ճանաչման և բուժական որոշումների արդյունավետությունը գնահատելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում նաև վաղ ախտորոշման, բազմամասնագիտական բժշկական մոտեցման և հետվիրահատական հսկողության նշանակությանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է նյարդաբանության, նյարդավիրաբուժության, վնասվածքաբանության և ճառագայթային ախտորոշման մոտեցումները՝ գանգուղեղային վնասվածքների վաղ բարդությունների ճանաչման և կլինիկական կառավարման հիմնախնդիրները համակարգված ուսումնասիրելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է գրական հայերենի պատմական զարգացման ընթացքում անձնական վերաբերմունք արտահայտող վերջածանցների ձևավորման, գործառության և իմաստային փոփոխությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն ածանցական միջոցներն են, որոնց միջոցով բառը, իր հիմնական անվանական կամ առարկայական նշանակությունից բացի, կարող է արտահայտել խոսողի գնահատողական, հուզական կամ վերաբերմունքային երանգները։ Քննվում է այդ վերջածանցների կիրառությունը հայերենի զարգացման տարբեր փուլերում՝ հնարավորություն տալով հետևելու դրանց գործառական ակտիվության, իմաստային բովանդակության և ոճական արժեքի պատմական փոփոխություններին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում վերջածանցների միջոցով արտահայտվող փաղաքշական, մտերմական, նվազական, գնահատողական և այլ վերաբերմունքային իմաստներին, ինչպես նաև այն համատեքստային պայմաններին, որոնցում նույն ձևաբանական միջոցը կարող է ձեռք բերել տարբեր իմաստային երանգներ։ Ուսումնասիրվում է ածանցների կապը բառի հիմքի բառաքերականական բնույթի հետ, դրանց բառակազմական արտադրողականությունը և նոր բառային միավորներ կազմելու հնարավորությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում տարբեր ժամանակաշրջանների գրավոր աղբյուրների լեզվական նյութի համեմատությունը, որի միջոցով հնարավոր է բացահայտել առանձին վերջածանցների տարածման, գործածության սահմանափակման կամ նոր գործառույթների ձեռքբերման ընթացքը։ Դիտարկվում են նաև գրաբարի, միջին հայերենի, աշխարհաբարի և ժամանակակից գրական լեզվի միջև առկա շարունակականությունն ու տարբերությունները՝ համապատասխան ձևաբանական միավորների պատմական զարգացման տեսանկյունից։ Հետազոտության ընթացքում անձնական վերաբերմունքի արտահայտումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես բառակազմական երևույթ, այլև որպես լեզվի արտահայտչական համակարգի բաղադրիչ, որը կապված է խոսքային իրավիճակի, ոճի և հաղորդակցական նպատակի հետ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև արևելահայերենի և արևմտահայերենի նյութի համեմատական դիտարկման հնարավորությանը՝ պարզելու գրական հայերենի երկու ճյուղերում համապատասխան ածանցների գործառական առանձնահատկությունները։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է պատմական լեզվաբանության, բառակազմության, ձևաբանության, իմաստաբանության և ոճագիտության մոտեցումները՝ ցույց տալով, թե ինչպես են դարերի ընթացքում զարգացել և փոփոխվել խոսողի անձնական վերաբերմունքն արտահայտող ածանցական միջոցները։

Աշխատությունը նվիրված է գլխուղեղի նորադրեներգիկ համակարգի և ուղեղիկի կենտրոնական կորիզների նեյրոնային ակտիվության միջև ֆունկցիոնալ փոխազդեցությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում նորադրենալինային նյարդային մեխանիզմների հնարավոր մոդուլացնող ազդեցությունն է ուղեղիկի խորքային կառուցվածքների նեյրոնների ինքնաբուխ կամ ֆոնային իմպուլսային գործունեության վրա։ Քննվում են ուղեղիկի կենտրոնական կորիզների ֆունկցիոնալ կազմակերպման առանձնահատկությունները, դրանց մասնակցությունը շարժողական գործընթացների կարգավորմանը և կենտրոնական նյարդային համակարգի տարբեր բաժինների հետ ունեցած փոխադարձ կապերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում նորադրեներգիկ համակարգին՝ որպես նեյրոնների գրգռելիության, սինապսային հաղորդման և նյարդային ցանցերի ընդհանուր ակտիվության կարգավորման կարևոր մեխանիզմներից մեկին։ Ֆոնային իմպուլսային ակտիվությունը դիտարկվում է որպես նեյրոնների ֆունկցիոնալ վիճակը բնութագրող ցուցանիշ, որի փոփոխությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել նյարդաքիմիական ազդեցությունների ուղղվածությունն ու բնույթը։ Վերլուծվում են նեյրոնային իմպուլսների հաճախականության, ռիթմայնության և ակտիվության ժամանակային կազմակերպման փոփոխությունները՝ նորադրեներգիկ կարգավորման հետ դրանց հնարավոր կապերը բացահայտելու նպատակով։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ուղեղիկի տարբեր կենտրոնական կորիզների արձագանքների համեմատական ուսումնասիրությունը, քանի որ դրանց նեյրոնները կարող են տարբերվել ֆունկցիոնալ նշանակությամբ և նյարդաքիմիական ազդեցությունների նկատմամբ զգայունությամբ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել նեյրոֆիզիոլոգիական և էլեկտրոֆիզիոլոգիական դիտարկումները՝ ստացված տվյալները նյարդային համակարգի ընդհանուր կարգավորիչ մեխանիզմների համատեքստում մեկնաբանելու համար։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ուղեղիկի գործունեության և գլխուղեղի մոդուլացնող համակարգերի փոխազդեցության նշանակությանը շարժումների համաձայնեցման, մկանային տոնուսի, դիրքային վերահսկողության և շարժողական արձագանքների կազմակերպման գործընթացներում։ Նման ուսումնասիրությունները նպաստում են ուղեղիկի նեյրոնային ցանցերի աշխատանքի և դրանց նյարդաքիմիական կարգավորման վերաբերյալ պատկերացումների խորացմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է նյարդաֆիզիոլոգիայի, նյարդաքիմիայի և էլեկտրոֆիզիոլոգիայի մոտեցումները՝ կենտրոնական նյարդային համակարգում նորադրեներգիկ կարգավորման և ուղեղիկային նեյրոնների ֆոնային ակտիվության փոխկապակցվածությունը բացահայտելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է կաթի վերամշակման ոլորտում գործող կազմակերպությունների ձեռնարկատիրական ռիսկերի բացահայտման, գնահատման և կառավարման արդյունավետության բարձրացման տնտեսական ու կազմակերպական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության համապատասխան ոլորտի նյութերի հիման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում ձեռնարկատիրական գործունեությանը բնորոշ անորոշությունների և ռիսկային գործոնների ազդեցությունն է կազմակերպությունների ֆինանսատնտեսական արդյունքների, մրցունակության, արտադրության կայունության և զարգացման հնարավորությունների վրա։ Քննվում են ոլորտին բնորոշ արտադրական, ֆինանսական, շուկայական, գնային, մատակարարման, իրացման և ներդրումային ռիսկերը, ինչպես նաև դրանց առաջացման պատճառներն ու փոխադարձ կապերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հում կաթի մատակարարման ծավալների և որակի տատանումների, արտադրության սեզոնայնության, հումքի ու պատրաստի արտադրանքի գների փոփոխությունների, սպառողական պահանջարկի և մրցակցային միջավայրի ազդեցությանը ձեռնարկությունների գործունեության վրա։ Դիտարկվում է ռիսկերի կառավարման համակարգի նշանակությունը կառավարչական որոշումների ընդունման գործընթացում՝ շեշտադրելով ռիսկերի ժամանակին նույնականացման, դասակարգման և դրանց հնարավոր հետևանքների գնահատման անհրաժեշտությունը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում կազմակերպությունների ֆինանսական կայունության, ծախսերի կառուցվածքի, եկամտաբերության և արտադրական արդյունավետության ցուցանիշների ուսումնասիրությունը՝ ռիսկային գործոնների ազդեցության գնահատման տեսանկյունից։ Անդրադարձ է կատարվում նաև մատակարարման և իրացման շղթաների կազմակերպմանը, արտադրական կարողությունների օգտագործմանը, արտադրանքի տեսականու ձևավորմանը և շուկայական փոփոխություններին կազմակերպությունների հարմարվելու հնարավորություններին։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել տնտեսական վերլուծության, համեմատական գնահատման, վիճակագրական տվյալների մշակման և ռիսկերի գնահատման մեթոդներ՝ ոլորտում գործող կազմակերպությունների խնդիրներն ու զարգացման հնարավորությունները համակարգված ներկայացնելու նպատակով։ Ռիսկերի կառավարման արդյունավետության բարձրացումը դիտարկվում է որպես կազմակերպությունների ռազմավարական կառավարման կարևոր բաղադրիչ, որը կարող է նպաստել ռեսուրսների առավել հիմնավորված օգտագործմանը, հնարավոր կորուստների նվազեցմանը և գործունեության կայունության ամրապնդմանը։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է ձեռնարկատիրության, ռիսկերի կառավարման, ագրոպարենային տնտեսագիտության և կազմակերպությունների կառավարման մոտեցումները՝ կաթի վերամշակման ոլորտի տնտեսական կայունության և կառավարման արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները բացահայտելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է Արարատյան հարթավայրի ոռոգվող հողերի մելիորատիվ և էկոլոգիական վիճակի համալիր ուսումնասիրությանը, հողային ռեսուրսների որակի վրա ազդող բնական ու մարդածին գործոնների բացահայտմանը և դրանց բարելավման գիտականորեն հիմնավորված ուղղությունների գնահատմանը։ Հետազոտության կենտրոնում ոռոգվող հողերի ֆիզիկական, քիմիական և ջրային հատկությունների փոփոխություններն են, որոնք պայմանավորված են երկարատև գյուղատնտեսական օգտագործմամբ, ոռոգման ռեժիմով, ստորերկրյա ջրերի մակարդակով, հողերի աղակալմամբ, գերխոնավացմամբ և դրենաժային համակարգերի վիճակով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հողերի աղային կազմի և աղակալման աստիճանի տարածական տարբերություններին, քանի որ դրանք կարող են էականորեն ազդել հողի բերրիության, բույսերի աճի և գյուղատնտեսական հողօգտագործման արդյունավետության վրա։ Քննվում են նաև ստորերկրյա ջրերի խորության և հանքայնացման առանձնահատկությունները, ոռոգման ջրի որակը, ջրահեռացման պայմանները և դրանց փոխազդեցությունը հողային միջավայրի հետ։ Մելիորատիվ վիճակի գնահատումը դիտարկվում է էկոլոգիական խնդիրների հետ միասնական համակարգում՝ հնարավորություն տալով բացահայտել այն տարածքները, որտեղ հողերի դեգրադացման վտանգն առավել արտահայտված է։ Ուսումնասիրվում են հողի կառուցվածքի, խոնավության ռեժիմի, օրգանական նյութերի պարունակության և այլ ագրոէկոլոգիական ցուցանիշների փոփոխությունները՝ գյուղատնտեսական օգտագործման կայունությունը գնահատելու նպատակով։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում տարածքային տարբերակված մոտեցումը, քանի որ հարթավայրի տարբեր հատվածներում բնական պայմանները, ջրային ռեժիմը և հողօգտագործման ինտենսիվությունը կարող են էապես տարբերվել։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել դաշտային դիտարկումները, լաբորատոր տվյալները, հողային և մելիորատիվ քարտեզները, ջրաբանական տեղեկատվությունը և տարածական վերլուծության մեթոդները։ Հողերի վիճակի բարելավման ուղղությունները դիտարկվում են ջրային ռեժիմի արդյունավետ կառավարման, դրենաժային պայմանների բարելավման, երկրորդային աղակալման կանխարգելման, հողի բերրիության պահպանման և հողօգտագործման առավել կայուն կազմակերպման տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է հողագիտության, մելիորացիայի, ագրոէկոլոգիայի և ջրային ռեսուրսների կառավարման մոտեցումները՝ Արարատյան հարթավայրի ոռոգվող հողերի պահպանության և արդյունավետ օգտագործման գիտական հիմքերը զարգացնելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է բազմամակարդակ ավտոմատացված համակարգերի պարամետրերի գնահատման և դրանց գործունեության որակական վերլուծության տեսական ու մեթոդական խնդիրներին։ Հետազոտության կենտրոնում բարդ ավտոմատացված համակարգի տարբեր հիերարխիկ մակարդակների կառուցվածքը, դրանց միջև տեղեկատվական և կառավարչական կապերը, ինչպես նաև ամբողջ համակարգի արդյունավետության վրա առանձին բաղադրիչների ազդեցությունն է։ Քննվում են համակարգի հիմնական պարամետրերի ընտրության և գնահատման մոտեցումները՝ հաշվի առնելով կառավարման ճշգրտությունը, արձագանքման արագությունը, կայունությունը, հուսալիությունը, տեղեկատվության մշակման արդյունավետությունը և տարբեր մակարդակների փոխհամաձայնեցված աշխատանքը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հիերարխիկ կառավարման սկզբունքներին, որոնց դեպքում ընդհանուր խնդիրը բաժանվում է փոխկապակցված ենթախնդիրների և իրականացվում համակարգի տարբեր մակարդակներում։ Ուսումնասիրվում են վերին և ստորին կառավարման մակարդակների միջև տեղեկատվության փոխանցման առանձնահատկությունները, հետադարձ կապերի նշանակությունը և որոշումների ձևավորման մեխանիզմները։ Որակական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել համակարգի վարքը տարբեր աշխատանքային պայմաններում՝ առանց այն միայն առանձին թվային ցուցանիշներով սահմանափակելու։ Դիտարկվում են համակարգի կայունության, կառավարելիության, կառուցվածքային ամբողջականության և արտաքին կամ ներքին փոփոխությունների նկատմամբ արձագանքման խնդիրները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում տարբեր պարամետրերի փոխազդեցության ուսումնասիրությունը, քանի որ մեկ մակարդակում կատարված փոփոխությունը կարող է անդրադառնալ մյուս ենթահամակարգերի և ամբողջ ավտոմատացված համալիրի աշխատանքի վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել համակարգային վերլուծության, ավտոմատ կառավարման տեսության, մաթեմատիկական մոդելավորման և օպտիմալացման ընդհանուր մոտեցումներ։ Մոդելավորման միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել տարբեր կառուցվածքային տարբերակներ, համեմատել դրանց հատկությունները և գնահատել համակարգի աշխատանքը բնութագրող ցուցանիշների փոփոխությունները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև բազմամակարդակ համակարգերի նախագծման և արդիականացման խնդիրներին՝ պարամետրերի հիմնավորված ընտրությունը դիտարկելով որպես հուսալի և արդյունավետ կառավարման կարևոր պայման։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ավտոմատ կառավարման, համակարգային վերլուծության և մաթեմատիկական մոդելավորման մեթոդները՝ բարդ հիերարխիկ համակարգերի կառուցվածքային ու գործառական առանձնահատկությունները գնահատելու նպատակով։

Հրատարակությունը հաշվետվական բնույթի փաստաթուղթ է, որը համակարգված ձևով ամփոփում և ներկայացնում է տվյալ կազմակերպության, հաստատության կամ կառույցի՝ 2016 թվականի ընթացքում իրականացրած գործունեության հիմնական ուղղությունները, կատարված աշխատանքները և արձանագրված արդյունքները։ Նյութը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել հաշվետու ժամանակաշրջանի համար սահմանված ծրագրերի և խնդիրների իրականացման ընթացքի, կազմակերպչական գործունեության, իրականացված նախաձեռնությունների և առանձին ստորաբաժանումների աշխատանքի վերաբերյալ։ Ներկայացվող տեղեկատվությունը կարող է ներառել գիտական, կրթական, մշակութային, վարչական, կազմակերպչական կամ այլ բնույթի աշխատանքների ամփոփ նկարագրություններ՝ կախված հաշվետվությունը կազմած հաստատության գործունեության ոլորտից։ Առանձնահատուկ տեղ կարող է հատկացվել տարվա ընթացքում իրականացված ծրագրերին, կազմակերպված միջոցառումներին, հրատարակչական գործունեությանը, համագործակցության նախաձեռնություններին, մասնագիտական հանդիպումներին և զարգացման ծրագրերին։ Հաշվետվական տվյալների համակարգումը հնարավորություն է տալիս համադրել նախապես նախատեսված և փաստացի կատարված աշխատանքները, առանձնացնել ձեռքբերումները, ընթացիկ խնդիրները և հետագա գործունեության համար կարևոր ուղղությունները։ Փաստաթղթում կարող են ներկայացվել նաև քանակական ու որակական ցուցանիշներ, որոնք բնութագրում են աշխատանքի ծավալը, ծրագրերի իրականացման մակարդակը և տարբեր ստորաբաժանումների մասնակցությունը ընդհանուր գործունեությանը։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև ֆինանսական, նյութատեխնիկական կամ մարդկային ռեսուրսների օգտագործման վերաբերյալ ամփոփ տեղեկատվությունը, եթե այն ներառված է տվյալ հաշվետվության կառուցվածքում։ Նման փաստաթղթերը ծառայում են ոչ միայն ընթացիկ գործունեության գնահատման, այլև կազմակերպության պատմության փաստագրման նպատակին՝ պահպանելով տվյալ տարվա աշխատանքների մասին սկզբնաղբյուրային տեղեկատվություն։ Դրանք կարող են օգտակար լինել հետագա տարիների գործունեության համեմատական ուսումնասիրության, ռազմավարական պլանավորման, կառավարման արդյունավետության գնահատման և կազմակերպության զարգացման միտումների բացահայտման համար։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը ներկայացնում է մեկ տարվա գործունեության փաստաթղթավորված ամփոփ պատկերը՝ միավորելով իրականացված աշխատանքների, արդյունքների, կազմակերպչական գործընթացների և հետագա առաջնահերթությունների վերաբերյալ տեղեկությունները։

Աշխատությունը նվիրված է 1989–2008 թվականներին Ռուսաստանի և Վրաստանի հարաբերությունների զարգացման ուսումնասիրությանը՝ վրաց-աբխազական և վրաց-օսական հակամարտությունների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում Հարավային Կովկասում Խորհրդային Միության վերջին տարիներին և հետխորհրդային ժամանակաշրջանում ձևավորված քաղաքական ու անվտանգային միջավայրն է, ինչպես նաև Ռուսաստանի, Վրաստանի և հակամարտությունների անմիջական կողմերի միջև հարաբերությունների փոփոխվող բնույթը։ Քննվում են ԽՍՀՄ կազմալուծմանը նախորդած ազգային և տարածքային հակասությունների սրացումը, նոր պետական և քաղաքական իրողությունների ձևավորումը, զինված հակամարտությունների առաջացումը և դրանց կարգավորման ուղղությամբ ձեռնարկված դիվանագիտական նախաձեռնությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում Ռուսաստանի տարածաշրջանային քաղաքականությանը՝ դիտարկելով քաղաքական, ռազմական, տնտեսական և դիվանագիտական գործոնների փոխազդեցությունը։ Միաժամանակ ներկայացվում են Վրաստանի պետական շահերի և տարածքային ամբողջականության վերաբերյալ դիրքորոշումները, Աբխազիայի և Հարավային Օսիայի քաղաքական ձգտումները, ինչպես նաև հակամարտությունների կարգավիճակի շուրջ ձևավորված տարբեր և հաճախ հակադիր մոտեցումները։ Ուսումնասիրվում է խաղաղապահ մեխանիզմների, բանակցային ձևաչափերի և միջազգային կազմակերպությունների մասնակցությունը հակամարտությունների կարգավորման գործընթացներում՝ ուշադրություն դարձնելով դրանց հնարավորություններին և սահմանափակումներին։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում Ռուսաստանի և Վրաստանի երկկողմ հարաբերությունների աստիճանական լարվածության վերլուծությունը, որը դիտարկվում է տարածաշրջանային անվտանգության, արտաքին քաղաքական կողմնորոշումների և հետխորհրդային տարածքում ազդեցության վերաբերյալ տարբեր պատկերացումների համատեքստում։ Ժամանակագրական շրջանակը հնարավորություն է տալիս հետևելու գործընթացների զարգացմանը ուշ խորհրդային շրջանից մինչև 2008 թվականի ռուս-վրացական պատերազմի և դրան ուղեկցող քաղաքական փոփոխությունների փուլը։ Հետազոտության աղբյուրային հիմքում կարող են դիտարկվել պաշտոնական փաստաթղթեր, միջազգային կազմակերպությունների նյութեր, դիվանագիտական հայտարարություններ, մամուլի հրապարակումներ, հուշագրություններ և գիտական ուսումնասիրություններ՝ տարբեր կողմերի դիրքորոշումները համադրելու նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը Հարավային Կովկասի հետխորհրդային պատմության և միջազգային հարաբերությունների շրջանակում վերլուծում է տարածքային հակամարտությունների, պետական շահերի, տարածաշրջանային անվտանգության և ռուս-վրացական հարաբերությունների փոխկապակցված զարգացումը՝ առանձնացնելով 1989–2008 թվականների հիմնական փուլերն ու քաղաքական գործընթացները։

Աշխատությունը նվիրված է նոր էլեկտրաակտիվ և կոմպլեքսագոյացնող պոլիմերային նյութերի ստացման ընդհանուր գիտական սկզբունքների, կառուցվածքային առանձնահատկությունների և ֆիզիկաքիմիական հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում պոլիմերների մոլեկուլային կառուցվածքի և դրանց էլեկտրական, էլեկտրաքիմիական ու կոմպլեքսագոյացման հատկությունների միջև գոյություն ունեցող փոխկապակցվածությունն է։ Քննվում են այն կառուցվածքային գործոնները, որոնք կարող են նպաստել պոլիմերային համակարգերում լիցքի տեղափոխմանը, էլեկտրոնային կամ իոնային հաղորդականության դրսևորմանը և արտաքին էլեկտրական ազդեցությունների նկատմամբ նյութի արձագանքին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ֆունկցիոնալ խմբերի բնույթին և դրանց դիրքին մակրոմոլեկուլային շղթայում, քանի որ այդ խմբերը կարող են պայմանավորել մետաղական իոնների կամ այլ մասնիկների հետ ընտրողական փոխազդեցությունը և կայուն համալիրների առաջացումը։ Հետազոտվում են ստացված նյութերի կառուցվածքային, ջերմային, օպտիկական, էլեկտրական և էլեկտրաքիմիական բնութագրերը՝ դրանց հատկությունների վերաբերյալ ամբողջական պատկերացում ձևավորելու նպատակով։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում պոլիմերի քիմիական կառուցվածքի, մոլեկուլային կազմակերպման և ֆունկցիոնալ վարքի միջև օրինաչափությունների բացահայտումը։ Կոմպլեքսագոյացման հատկությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել տարբեր իոնների նկատմամբ նյութերի փոխազդեցության բնույթը, ընտրողականությունը և առաջացող պոլիմերային համալիրների կայունության ընդհանուր միտումները։ Էլեկտրաակտիվ հատկությունների վերլուծությունը կապված է արտաքին էլեկտրական կամ էլեկտրաքիմիական ազդեցության պայմաններում նյութի վիճակի փոփոխությունների և դրանց հնարավոր դարձելիության գնահատման հետ։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են համադրվել պոլիմերային քիմիայի, ֆիզիկական քիմիայի, նյութագիտության և սպեկտրային ու էլեկտրաքիմիական հետազոտությունների ընդհանուր մոտեցումները։ Նման բազմաֆունկցիոնալ նյութերի ուսումնասիրությունն ունի կիրառական նշանակություն սենսորային համակարգերի, ընտրողական կապակցման նյութերի, էլեկտրաքիմիական սարքերի, թաղանթային համակարգերի և ժամանակակից ֆունկցիոնալ նյութագիտության այլ ուղղությունների համար։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը նպատակաուղղված է կառուցվածք–հատկություն փոխկապակցվածության բացահայտմանը և այնպիսի պոլիմերային համակարգերի գիտական հիմքերի ձևավորմանը, որոնք միավորում են էլեկտրաակտիվությունն ու կոմպլեքսագոյացման ունակությունը։

Հրատարակությունը մատենագիտական և երկրագիտական բնույթի տեղեկատու է, որը համակարգված ձևով ներկայացնում է տարվա առաջին երեք ամիսների ընթացքում Խորհրդային Հայաստանի վերաբերյալ հրապարակված կամ մատենագիտական հաշվառման մեջ ընդգրկված գրականությունը։ Այն նախատեսված է հանրապետության պատմությանը, աշխարհագրությանը, տնտեսությանը, հասարակական կյանքին, մշակույթին, գիտությանը, կրթությանը, բնությանը և առանձին բնակավայրերին վերաբերող նյութերի որոնումն ու օգտագործումը հեշտացնելու համար։ Ցանկում կարող են ընդգրկված լինել գրքեր, գրքույկներ, գիտական աշխատություններ, ժողովածուների նյութեր, պարբերական մամուլի հոդվածներ և երկրագիտական նշանակություն ունեցող այլ հրապարակումներ։ Նյութերի թեմատիկ համակարգումը հնարավորություն է տալիս ընթերցողին արագ կողմնորոշվել գրականության բազմազանության մեջ և առանձնացնել իրեն հետաքրքրող բնագավառին կամ տարածքին վերաբերող աղբյուրները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի Հայաստանի քաղաքների և շրջանների, բնական պայմանների ու ռեսուրսների, արդյունաբերության, գյուղատնտեսության, շինարարության, տրանսպորտի, բնակչության, կրթական ու մշակութային հաստատությունների վերաբերյալ հրապարակումների մատենագիտական գրանցումը։ Նման տեղեկատուներում կարող են արտացոլվել նաև պատմական հուշարձաններին, հնագիտությանը, ազգագրությանը, ժողովրդական մշակույթին, արվեստին և գրական կյանքին վերաբերող նյութեր՝ երկրագիտական տեղեկատվության շրջանակն առավել ամբողջական դարձնելով։ Հունվար, փետրվար և մարտ ամիսների առանձին ընդգրկումը հնարավորություն է տալիս հետևելու նոր հրատարակությունների և պարբերական մամուլում հայտնված նյութերի ընթացիկ հոսքին։ Այսպիսի ցանկերը կարևոր գործիք են գրադարանային և տեղեկատվական աշխատանքի համար, քանի որ նպաստում են երկրագիտական ֆոնդերի համալրմանը, թեմատիկ տեղեկանքների կազմմանը, ցուցահանդեսների կազմակերպմանը և հետազոտողների համար անհրաժեշտ աղբյուրների հայտնաբերմանը։ Միաժամանակ դրանք պատմական արժեք են ձեռք բերում՝ պահպանելով տվյալ ժամանակաշրջանի հրատարակչական և տեղեկատվական գործունեության պատկերը և հնարավորություն տալով հետագայում ուսումնասիրել, թե ինչ թեմաներ ու ոլորտներ են առավել լայնորեն ներկայացված եղել Հայաստանի վերաբերյալ գրականության մեջ։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը ծառայում է որպես համակարգված մատենագիտական ուղեցույց՝ միավորելով երկրագիտության, գրադարանագիտության և տեղեկատվական սպասարկման խնդիրները։