Готовые материалы

Աշխատությունը նվիրված է բազմաբաղադրիչ հումքային համակարգերի հիմքով ասբեստ չպարունակող, բարձր ջերմաստիճանների նկատմամբ կայուն կոմպոզիտային շփանյութերի ստեղծման և դրանց արտադրության տեխնոլոգիական գործընթացների մշակման խնդիրներին։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում է տարբեր բաղադրիչների համատեղ ազդեցությունը նյութի կառուցվածքի, մեխանիկական ամրության, շփման գործակցի, մաշակայունության և ջերմային կայունության վրա՝ նպատակ ունենալով ստանալ արգելակային համակարգերում կիրառման համար համապատասխան հատկություններով կոմպոզիտ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կապակցող նյութերի, ամրացնող մանրաթելերի, հանքային և այլ լցանյութերի, շփման հատկությունները կարգավորող բաղադրիչների և տեխնոլոգիական հավելումների նպատակային ընտրությանը։ Կարևորվում է բաղադրության օպտիմալ հարաբերակցության որոշումը, քանի որ առանձին բաղադրիչների քանակական փոփոխությունները կարող են անմիջականորեն ազդել շփանյութի ջերմահաղորդականության, կարծրության, ամրության և շահագործման ընթացքում մաշման բնույթի վրա։ Ասբեստի բացառումը դիտարկվում է որպես նյութագիտական և տեխնոլոգիական կարևոր խնդիր, որը պահանջում է համապատասխան փոխարինող բաղադրիչների ընտրություն՝ առանց պատրաստի արտադրանքի անհրաժեշտ շահագործական հատկությունների վատթարացման։ Հետազոտվում են խառնուրդի պատրաստման, բաղադրիչների համասեռ բաշխման, ձևավորման, սեղմման և ջերմային մշակման տեխնոլոգիական փուլերը, ինչպես նաև դրանց պարամետրերի ազդեցությունը վերջնական կոմպոզիտի կառուցվածքի վրա։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում բարձր ջերմաստիճանային պայմաններում շփանյութի վարքին, քանի որ արգելակման ընթացքում առաջացող ջերմությունը կարող է փոփոխել նյութի մակերևութային շերտը և դրա շփական բնութագրերը։ Քննվում են շփման գործակցի կայունությունը տարբեր ջերմաստիճանային ու բեռնվածքային պայմաններում, մաշման ինտենսիվությունը և բազմակի ջերմային ազդեցություններից հետո նյութի հատկությունների պահպանման հնարավորությունը։ Կառուցվածքային և ֆիզիկամեխանիկական հետազոտությունների համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու բաղադրության, պատրաստման տեխնոլոգիայի և շահագործական ցուցանիշների միջև առկա կապերը։ Կարևորվում է նաև պատրաստի նյութի որակի վերահսկման չափանիշների սահմանումը և տարբեր բաղադրությունների համեմատական գնահատումը՝ առավել արդյունավետ տարբերակների ընտրության նպատակով։ Ստացված արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ տրանսպորտային միջոցների և այլ տեխնիկական համակարգերի արգելակային հանգույցների համար ժամանակակից շփանյութերի արտադրության կատարելագործման, դրանց ջերմակայունության և ծառայության տևողության բարձրացման տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել նյութագիտության, կոմպոզիտային նյութերի տեխնոլոգիայի, տրիբոլոգիայի, մեքենաշինության և շփական նյութերի արտադրության ոլորտներում աշխատող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է XIX դարի երկրորդ կեսից միջազգային քաղաքականության և դիվանագիտության կարևոր խնդիրներից մեկը դարձած արևմտահայ բնակչության քաղաքական, իրավական և անվտանգության խնդիրների պատմական ուսումնասիրությանը։ Նյութում կարող են քննվել Օսմանյան կայսրությունում հայերի դրությունը, բարեփոխումների պահանջները, մեծ տերությունների քաղաքականությունը և հայկական քաղաքական ու հասարակական շրջանակների գործունեությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում 1877–1878 թվականների ռուս-թուրքական պատերազմից հետո խնդրի միջազգայինացման գործընթացին, Սան Ստեֆանոյի պայմանագրի և Բեռլինի վեհաժողովի հետ կապված դիվանագիտական զարգացումներին, ինչպես նաև հետագա տասնամյակներում բարենորոգումների ծրագրերի շուրջ ընթացած բանակցություններին։ Քննվում է, թե ինչպես են Ռուսաստանի, Մեծ Բրիտանիայի, Ֆրանսիայի, Գերմանիայի և մյուս պետությունների տարածաշրջանային շահերը փոխազդել հայ բնակչության իրավունքների և բարեփոխումների հարցի հետ։ Կարևորվում են հայկական քաղաքական կազմակերպությունների, եկեղեցական ու հասարակական կառույցների և մտավորականության գործունեության տարբեր ուղղությունները, ինչպես նաև խնդրի ներկայացումը միջազգային դիվանագիտական շրջանակներում և մամուլում։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ կարող են լինել XIX դարի վերջի և XX դարի սկզբի բռնությունների, տեղահանությունների և քաղաքական ճգնաժամերի հետևանքները հայկական բնակչության համար։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակաշրջանին, երբ Օսմանյան կայսրության հայերի զանգվածային տեղահանություններն ու կոտորածները հանգեցրին Հայոց ցեղասպանությանը և հիմնովին փոխեցին խնդրի ժողովրդագրական ու քաղաքական պայմանները։ Հետպատերազմյան շրջանում քննության առարկա կարող են դառնալ Փարիզի խաղաղության համաժողովը, Սևրի պայմանագիրը, Հայաստանի Հանրապետության միջազգային դրությունը և տարածաշրջանում տեղի ունեցած ռազմաքաղաքական փոփոխությունները։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև այն հանգամանքին, որ տարբեր պետություններ և քաղաքական ուժեր խնդիրը մեկնաբանել են իրենց շահերի ու գաղափարական դիրքորոշումների տեսանկյունից, ինչի պատճառով պատմագիտական և քաղաքական գնահատականները միշտ չէ, որ համընկել են։ Դիվանագիտական փաստաթղթերի, պաշտոնական նյութերի, մամուլի, հուշագրությունների և պատմագիտական ուսումնասիրությունների համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու խնդրի միջազգային, քաղաքական և մարդասիրական տարբեր շերտերը։ Աշխատությունը կարող է կարևոր աղբյուր հանդիսանալ հայոց նոր և նորագույն պատմության, միջազգային հարաբերությունների, Օսմանյան կայսրության պատմության և հայկական դիվանագիտական ու քաղաքական խնդիրների ուսումնասիրության համար։

Աշխատությունը նվիրված է XX դարի երկրորդ կեսի արևմտյան սոցիոլոգիական մտքում քաղաքացիական հասարակության վերաբերյալ տեսական պատկերացումների ձևավորման, վերաիմաստավորման և զարգացման հիմնական ուղղությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում քաղաքացիական հասարակությունը դիտարկվում է որպես պետության, անհատի, սոցիալական խմբերի և հասարակական կազմակերպությունների փոխհարաբերությունները մեկնաբանելու կարևոր տեսական հասկացություն։ Ուշադրություն է հատկացվում այն սոցիալական ու մտավոր պայմաններին, որոնց ազդեցությամբ քաղաքացիական հասարակության գաղափարը նոր նշանակություն ձեռք բերեց հետպատերազմյան ժամանակաշրջանի արևմտյան հասարակագիտական քննարկումներում։ Քննվում են տարբեր սոցիոլոգիական մոտեցումներ, որոնցում քաղաքացիական հասարակությունը կարող է ներկայացվել որպես պետական կառույցներից հարաբերականորեն ինքնուրույն հասարակական հարաբերությունների, միավորումների, նախաձեռնությունների և հաղորդակցական տարածքների ամբողջություն։ Կարևորվում են անհատի ինքնավարության, հասարակական մասնակցության, կամավոր միավորումների, հանրային ոլորտի, սոցիալական վստահության, համերաշխության և հասարակական ինքնակազմակերպման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պետության և քաղաքացիական հասարակության հարաբերակցության տարբեր մեկնաբանություններին՝ բացահայտելով դրանց տեսական հիմքերը և հասարակության կառուցվածքի վերաբերյալ տարբեր պատկերացումները։ Հետազոտության մեջ կարող են համադրվել կառուցվածքային-գործառութային, կոնֆլիկտաբանական, նեոմարքսիստական, հաղորդակցական և այլ տեսական ուղղություններ՝ ցույց տալու համար, թե ինչպես են տարբեր դպրոցներ մեկնաբանել հասարակական կազմակերպությունների, սոցիալական շարժումների և հանրային հաղորդակցության դերը։ Առանձին ուսումնասիրության առարկա են XX դարի երկրորդ կեսին տարածում ստացած նոր սոցիալական շարժումները, որոնց գործունեությունը նպաստեց հասարակական մասնակցության և ինքնակազմակերպման վերաբերյալ տեսությունների վերանայմանը։ Քննվում է նաև հանրային ոլորտի գաղափարը՝ որպես քաղաքացիների միջև հաղորդակցության, հասարակական խնդիրների քննարկման և ընդհանուր հետաքրքրությունների ձևակերպման միջավայր։ Կարևոր տեղ է հատկացվում սոցիալական կապիտալի, վստահության, հասարակական ցանցերի և կամավոր մասնակցության վերաբերյալ տեսական մոտեցումներին, որոնց միջոցով փորձ է արվում բացատրել հասարակական համագործակցության կայունությունը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև գլոբալացման, տեղեկատվական հասարակության ձևավորման և պետական կառավարման փոփոխությունների ազդեցությանը քաղաքացիական հասարակության տեսական ընկալումների վրա։ Տարբեր հեղինակների ու դպրոցների հայեցակարգերի համեմատական քննությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու դրանց ընդհանրությունները, տարբերությունները և պատմական զարգացումը՝ առանց որևէ մոտեցման գերակայությունը կանխադրելու։ Աշխատությունը նպաստում է ժամանակակից սոցիոլոգիական տեսության մեջ քաղաքացիական հասարակության հասկացության բազմաշերտ բովանդակության ըմբռնմանը և կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել սոցիոլոգիայի, սոցիալական տեսության, քաղաքական սոցիոլոգիայի և հասարակագիտական մտքի պատմության ոլորտներում աշխատող մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի մանկական բնակչության շրջանում միզային համակարգում քարագոյացման առաջացման պատճառների և դրան նպաստող գործոնների կլինիկական ու բժշկակենսաբանական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում հիվանդությունը դիտարկվում է որպես բազմագործոն ախտաբանական վիճակ, որի ձևավորման մեջ կարող են փոխազդել նյութափոխանակային, ժառանգական, սննդային, շրջակա միջավայրային, վարակային և անատոմիական գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում երեխաների տարիքային առանձնահատկություններին, քանի որ աճող օրգանիզմում նյութափոխանակության և միզային համակարգի ֆունկցիոնալ վիճակը կարող են պայմանավորել հիվանդության առաջացման ու ընթացքի առանձնահատկությունները։ Քննվում են հանքային և աղային փոխանակության խանգարումները, մեզի ֆիզիկաքիմիական հատկությունների փոփոխությունները և այն պայմանները, որոնք կարող են նպաստել բյուրեղների առաջացմանն ու հետագա քարագոյացմանը։ Կարևորվում է քարերի քիմիական կազմի ուսումնասիրությունը, քանի որ տարբեր բաղադրություն ունեցող գոյացությունները կարող են կապված լինել տարբեր նյութափոխանակային մեխանիզմների և ռիսկի գործոնների հետ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է սննդակարգի, հեղուկի ընդունման առանձնահատկությունների, կլիմայական պայմանների և բնակության միջավայրի հնարավոր ազդեցության գնահատումը՝ Հայաստանի աշխարհագրական ու տարածաշրջանային պայմանների համատեքստում։ Դիտարկվում են նաև միզուղիների վարակների, մեզի արտահոսքի խանգարումների և միզային համակարգի կառուցվածքային առանձնահատկությունների հնարավոր դերերը։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել ընտանեկան պատմությանը և ժառանգական նախատրամադրվածությանը՝ պարզելու համար դրանց հնարավոր նշանակությունը մանկական տարիքում հիվանդության զարգացման գործում։ Կլինիկական տվյալները կարող են համադրվել լաբորատոր և գործիքային հետազոտությունների արդյունքների հետ՝ հիվանդության պատճառաբանական կառուցվածքն առավել ամբողջական ներկայացնելու նպատակով։ Ուսումնասիրվում են հիվանդների տարբեր խմբերում ռիսկի գործոնների տարածվածության և դրանց համակցությունների առանձնահատկությունները, ինչը հնարավորություն է տալիս գնահատելու, թե ինչպիսի պայմաններում է քարագոյացման հավանականությունն առավել արտահայտված։ Պատճառաբանական գործոնների համակարգված ուսումնասիրությունը կարևոր է հիվանդության զարգացման մեխանիզմների ավելի խոր ընկալման և մանկական պոպուլյացիայում ռիսկային խմբերի առանձնացման գիտական հիմքերի ձևավորման համար։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ մանկական ուրոլոգիայի և նեֆրոլոգիայի ոլորտում ախտորոշիչ ու կանխարգելիչ մոտեցումների գիտական կատարելագործման, ինչպես նաև տարածաշրջանային առանձնահատկությունների վերաբերյալ տվյալների ընդլայնման տեսանկյունից։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել մանկաբուժության, մանկական ուրոլոգիայի, նեֆրոլոգիայի, նյութափոխանակային խանգարումների և կլինիկական համաճարակաբանության ոլորտներում աշխատող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Երևանի մետրոպոլիտենի ճարտարապետական և հատակագծային կազմակերպման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով որպես քաղաքային տրանսպորտային ենթակառուցվածքի, ճարտարապետության և քաղաքաշինական համակարգի փոխկապակցված բաղադրիչ։ Հետազոտության շրջանակում քննվում են մետրոպոլիտենի կայարանների տարածական կառուցվածքը, ուղևորային հոսքերի կազմակերպումը, մուտքային և ելքային հանգույցների տեղաբաշխումը, ստորգետնյա ու վերգետնյա տարածքների փոխադարձ կապը և դրանց ինտեգրումը քաղաքի փողոցային ու հասարակական տարածքների համակարգին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կայարանների հատակագծային լուծումներին, սպասասրահների, հարթակների, անցումների, աստիճանների, շարժասանդուղքների և սպասարկման տարածքների գործառութային կազմակերպմանը։ Քննվում է, թե ինչպես են տեխնիկական և տրանսպորտային պահանջները համադրվում ճարտարապետական արտահայտչականության, ուղևորների հարմարավետության և տարածական ընկալման հետ։ Կարևորվում է Երևանի բնական ռելիեֆի, կառուցապատման առանձնահատկությունների, բնակչության տեղաբաշխման և քաղաքային հիմնական կենտրոնների ազդեցությունը մետրոպոլիտենի գծերի ու կայարանների նախագծային լուծումների վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է կայարանների ճարտարապետական կերպարի ուսումնասիրությունը՝ ներքին տարածքների համաչափությունների, հարդարման նյութերի, լուսավորության, գեղարվեստական ձևավորման և ազգային ճարտարապետական մոտիվների կիրառման տեսանկյունից։ Դիտարկվում է նաև տարբեր կայարանների անհատական գեղարվեստական լուծումների և ամբողջ համակարգի միասնական ճարտարապետական լեզվի հարաբերակցությունը։ Առանձին ուշադրություն կարող է հատկացվել կայարանների քաղաքաշինական նշանակությանը, քանի որ դրանց տեղադրությունը կարող է ազդել շրջակա տարածքների հասանելիության, հասարակական կենտրոնների ձևավորման և տարբեր տրանսպորտային միջոցների միջև կապերի կազմակերպման վրա։ Ուսումնասիրվում են ուղևորների անվտանգ և տրամաբանական տեղաշարժն ապահովող հատակագծային սկզբունքները, ինչպես նաև մեծ ուղևորահոսքերի պայմաններում տարածքների արդյունավետ օգտագործման խնդիրները։ Ճարտարապետական և ինժեներական լուծումների համադրական քննությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ստորգետնյա տրանսպորտային կառույցների նախագծման ժամանակ առաջացող գործառութային, կառուցվածքային և գեղագիտական խնդիրների փոխկապակցվածությունը։ Անդրադարձ կարող է կատարվել նաև մետրոպոլիտենի զարգացման և նոր կայարանների նախագծման դեպքում գոյություն ունեցող համակարգի ճարտարապետական ու քաղաքաշինական սկզբունքների պահպանման կամ վերաիմաստավորման հարցերին։ Նման ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս Երևանի մետրոպոլիտենը գնահատելու ոչ միայն որպես արագ տրանսպորտային համակարգ, այլև որպես քաղաքի ճարտարապետական միջավայրի և հասարակական տարածքների կարևոր մաս։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել ճարտարապետության, քաղաքաշինության, տրանսպորտային կառույցների նախագծման և քաղաքային ենթակառուցվածքների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Հրատարակությունը կազմակերպական և տեղեկատվական բնույթի փաստաթուղթ է, որում համակարգված ներկայացվում են Հայաստանի գլխավոր գրադարանային հաստատության մեկ տարվա ընթացքում նախատեսված աշխատանքները, հիմնական ուղղությունները, միջոցառումները և մասնագիտական նախաձեռնությունները։ Այն հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու հաստատության տարեկան գործունեության առաջնահերթությունների, գրադարանային և մատենագիտական աշխատանքի կազմակերպման, ազգային տպագիր ժառանգության պահպանման ու հանրահռչակման, ընթերցողների սպասարկման և տեղեկատվական ծառայությունների զարգացման վերաբերյալ։ Ծրագրային նյութում կարևոր տեղ կարող են զբաղեցնել գրադարանային հավաքածուների համալրման, հաշվառման, մշակման, դասակարգման, գրացուցակագրման և պահպանության հետ կապված աշխատանքները, ինչպես նաև թվային տեխնոլոգիաների կիրառման և էլեկտրոնային տեղեկատվական ռեսուրսների զարգացման ուղղությունները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունեն գրքային և փաստաթղթային ժառանգության թվայնացման, հանրային հասանելիության ընդլայնման և ազգային մշակութային արժեքների պահպանությանն ուղղված նախաձեռնությունները։ Ներկայացվում են նաև գիտական, կրթական և մշակութային գործունեության տարբեր ձևեր՝ գրքերի շնորհանդեսներ, ցուցահանդեսներ, մասնագիտական հանդիպումներ, գիտաժողովներ, գրական ու մշակութային միջոցառումներ և գրադարանային ոլորտի հանրահռչակմանը նպաստող ծրագրեր։ Տարեկան գործունեության համատեքստում կարևորվում է համագործակցությունը Հայաստանի և արտերկրի գրադարանների, կրթական ու գիտական հաստատությունների, մշակութային կազմակերպությունների և մասնագիտական կառույցների հետ։ Ծրագրային փաստաթուղթը կարող է ներառել նաև աշխատակիցների մասնագիտական կարողությունների զարգացման, վերապատրաստման, գրադարանային նոր մեթոդների և տեխնոլոգիաների ներդրման հետ կապված աշխատանքներ։ Ընթերցողների սպասարկման տեսանկյունից կարևոր են տեղեկատվության հասանելիության բարելավումը, ժամանակակից ծառայությունների զարգացումը և տարբեր խմբերի համար գրադարանի կրթական ու մշակութային հնարավորությունների ընդլայնումը։ Տարվա միջոցառումների շարքում առանձնահատուկ նշանակություն է ունեցել Ազգային գրադարանային շաբաթը, որն անցկացվել է «Գրադարանը՝ նորարարության հարթակ» կարգախոսով։ Ընդհանուր առմամբ, նման ծրագիրը ոչ միայն ընթացիկ աշխատանքի կազմակերպման գործիք է, այլև կարևոր աղբյուր՝ հաստատության զարգացման ուղղությունները, մասնագիտական առաջնահերթությունները և տվյալ ժամանակաշրջանի գրադարանային քաղաքականությունը ուսումնասիրելու համար։ Այն կարող է օգտակար լինել գրադարանագիտության, մատենագիտության, մշակութային կառավարման և տեղեկատվական գործունեության ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է քաղաքացիաիրավական վեճերի խաղաղ կարգավորման գործընթացում հաշտարարի մասնագիտական գործունեության արդյունավետության վրա ազդող անձնային և սոցիալ-հոգեբանական գործոնների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում հաշտարարությունը դիտարկվում է որպես վեճերի այլընտրանքային լուծման գործընթաց, որտեղ արդյունքը պայմանավորված է ոչ միայն իրավական գիտելիքներով և ընթացակարգային կանոնների պահպանմամբ, այլև մասնագետի հաղորդակցական կարողություններով, հոգեբանական առանձնահատկություններով և հակամարտող կողմերի միջև կառուցողական փոխգործակցություն ձևավորելու հմտությամբ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հաշտարարի անձնային հատկանիշներին՝ ինքնատիրապետմանը, հուզական կայունությանը, համբերատարությանը, ճկունությանը, պատասխանատվությանը, չեզոքության պահպանմանը և տարբեր տեսակետներ ընկալելու կարողությանը։ Քննվում է ապրումակցման դերը՝ որպես կողմերի դիրքորոշումները, հետաքրքրությունները և հուզական վիճակները հասկանալու միջոց՝ միաժամանակ կարևորելով մասնագիտական սահմանների և անկողմնակալության պահպանումը։ Ուսումնասիրվում են հաղորդակցական հմտությունները, ակտիվ լսելու կարողությունը, հարցերի արդյունավետ ձևակերպումը, տեղեկատվության վերաձևակերպումն ու պարզաբանումը, ինչպես նաև լարված հաղորդակցությունը կառուցողական երկխոսության վերածելու մեխանիզմները։ Կարևորվում է հաշտարարի կարողությունը տարբերակելու կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները դրանց հիմքում ընկած իրական շահերից ու պահանջմունքներից, ինչը կարող է նպաստել փոխընդունելի լուծումների որոնմանը։ Սոցիալ-հոգեբանական տեսանկյունից դիտարկվում են վստահության ձևավորման, փոխադարձ ընկալման, կարծրատիպերի, սոցիալական դերերի, ազդեցության և միջանձնային հարաբերությունների գործոնները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում կոնֆլիկտային իրավիճակում հույզերի կառավարմանը, քանի որ բարձր լարվածությունը կարող է դժվարացնել կողմերի միջև տեղեկատվության փոխանակումը և համաձայնության հնարավոր տարբերակների քննարկումը։ Քաղաքացիաիրավական վեճերի առանձնահատկությունների համատեքստում կարող են քննվել գույքային, պայմանագրային, ընտանեկան կամ այլ մասնավոր իրավահարաբերություններից ծագող հակասությունների սոցիալ-հոգեբանական կողմերը՝ առանց իրավական և հոգեբանական գործոնները միմյանցից մեկուսացնելու։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև մասնագիտական պատրաստվածության, փորձի, հաղորդակցական ռազմավարությունների և հաշտարարի անձնային առանձնահատկությունների միջև հնարավոր կապերի բացահայտումը։ Տեսական մոտեցումների և գործնական տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս առանձնացնելու այն գործոնները, որոնք նպաստում կամ խոչընդոտում են արդյունավետ միջնորդությանը, կողմերի միջև վստահության ձևավորմանը և փոխընդունելի համաձայնության որոնմանը։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ հաշտարարների մասնագիտական ընտրության, վերապատրաստման ծրագրերի կատարելագործման, հաղորդակցական ու կոնֆլիկտաբանական կարողությունների զարգացման և հաշտարարության ինստիտուտի արդյունավետության բարձրացման համար։ Այն կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել հոգեբանության, սոցիալական հոգեբանության, կոնֆլիկտաբանության, իրավագիտության և վեճերի այլընտրանքային լուծման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Հայկական ԽՍՀ տարածքում հանդիպող որոշ ավազատեսակների հիմքով շինարարական շաղախների բաղադրության, ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների և գործնական կիրառելիության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում տեղական ավազները դիտարկվում են որպես շինարարական շաղախների կարևոր լցանյութ՝ ուշադրություն դարձնելով դրանց հատիկաչափական կազմին, հանքաբանական բնույթին, խտությանը, ծակոտկենությանը, խոնավությանը, կավային ու փոշենման մասնիկների պարունակությանը և այլ բնութագրերին, որոնք կարող են ազդեցություն ունենալ պատրաստվող խառնուրդների որակի վրա։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում տարբեր ծագման ավազների համեմատական գնահատմանը և դրանց համապատասխանությանը շինարարական աշխատանքների տեխնոլոգիական պահանջներին։ Քննվում է լցանյութի հատիկային կազմի ազդեցությունը շաղախի շարժունակության, ջրապահունակության, միատարրության, կապակցանյութի պահանջվող քանակի և կարծրացած նյութի ամրության վրա։ Ուսումնասիրվում են տարբեր բաղադրություններով պատրաստված շաղախներ՝ պարզելու համար ավազի տեսակի, կապակցանյութի և ջրի հարաբերակցության ազդեցությունը վերջնական նյութի հատկությունների վրա։ Կարևորվում են սեղմման և այլ մեխանիկական ազդեցությունների նկատմամբ դիմադրությունը, կպչունությունը, խտությունը, ջրակլանումը, ցրտադիմացկունությունը և շահագործման ընթացքում նյութի կայունությունը բնութագրող ցուցանիշները։ Առանձին ուշադրություն կարող է հատկացվել բնական ավազներում առկա մանր մասնիկների և տարբեր խառնուրդների ազդեցությանը շաղախի կառուցվածքի ձևավորման և ամրացման գործընթացների վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է տեղական հումքի առավել արդյունավետ օգտագործման հնարավորության գնահատումը, քանի որ տարածաշրջանային շինանյութերի կիրառումը կարող է նվազեցնել հեռավոր շրջաններից լցանյութերի տեղափոխման անհրաժեշտությունը և նպաստել շինարարության նյութական ռեսուրսների առավել նպատակահարմար օգտագործմանը։ Լաբորատոր փորձարկումների և համեմատական վերլուծությունների միջոցով հնարավոր է որոշել տարբեր ավազատեսակների համար շաղախների նպատակահարմար բաղադրությունները և դրանց կիրառման հնարավոր ոլորտները։ Դիտարկվում են նաև պատրաստման տեխնոլոգիական պայմանները, խառնուրդների մշակելիությունը և կարծրացման ընթացքում տեղի ունեցող փոփոխությունները։ Տեղական ավազների հատկությունների համակարգված ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ձևավորելու տվյալ հումքի որակի գնահատման չափանիշներ և ընտրելու այնպիսի բաղադրություններ, որոնք ապահովում են շինարարական շաղախների պահանջվող տեխնիկական ցուցանիշները։ Աշխատանքը կարող է ունենալ ինչպես գիտական, այնպես էլ գործնական նշանակություն՝ նպաստելով Հայաստանի բնական հումքային պաշարների ուսումնասիրմանը, տեղական շինանյութերի արդյունավետ կիրառմանը և շինարարական տեխնոլոգիաների կատարելագործմանը։ Այն կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել շինարարական նյութագիտության, շինարարության տեխնոլոգիայի, հանքային հումքի և շինարարական խառնուրդների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է ցածրաչափ, շերտավոր և տարածականորեն սահմանափակված ֆիզիկական համակարգերի կինետիկական ու օպտիկական հատկությունների տեսական ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով այն երևույթներին, որոնք պայմանավորված են մասնիկների շարժման սահմանափակմամբ և համակարգի չափայնության նվազեցմամբ։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են այնպիսի կառուցվածքներ, որոնցում էլեկտրոնների, քվազիմասնիկների կամ այլ կրիչների շարժումը մեկ կամ մի քանի ուղղություններով սահմանափակված է, ինչի հետևանքով դրանց էներգետիկ սպեկտրը, վիճակների խտությունը և փոխազդեցության մեխանիզմները կարող են էապես տարբերվել ծավալային նյութերում դիտվող հատկություններից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում միաչափ համակարգերում և շերտավոր կառուցվածքներում լիցքակիրների տեղափոխման օրինաչափություններին, ցրման գործընթացներին, շարժունակությանը և հաղորդականությանը։ Քննվում է տարածական սահմանափակման ազդեցությունը մասնիկների քվանտային վիճակների, էներգետիկ մակարդակների և համակարգի արձագանքման բնութագրերի վրա։ Օպտիկական հատկությունների ուսումնասիրության ընթացքում կարևորվում են էլեկտրամագնիսական ճառագայթման կլանման, անդրադարձման և այլ փոխազդեցությունների առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց կախվածությունը կառուցվածքի չափերից, երկրաչափությունից և նյութական պարամետրերից։ Դիտարկվում է քվանտային չափային էֆեկտների դերը, որոնց շնորհիվ կառուցվածքի բնորոշ չափերի փոփոխությունը կարող է հանգեցնել էներգետիկ սպեկտրի և համապատասխան օպտիկական անցումների փոփոխության։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է կինետիկական և օպտիկական երևույթների միջև կապի բացահայտումը, քանի որ լիցքակիրների բաշխումը, ցրման մեխանիզմները և էներգետիկ վիճակների կառուցվածքը կարող են անմիջականորեն անդրադառնալ համակարգի օպտիկական արձագանքի վրա։ Տեսական նկարագրության համար կարող են կիրառվել քվանտային մեխանիկայի, վիճակագրական ֆիզիկայի, պինդ մարմնի տեսության և ֆիզիկական կինետիկայի մեթոդները։ Համապատասխան մաթեմատիկական մոդելների միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել ջերմաստիճանի, արտաքին էլեկտրական կամ մագնիսական դաշտերի, կառուցվածքային պարամետրերի և սահմանային պայմանների ազդեցությունը համակարգի հատկությունների վրա։ Առանձին նշանակություն ունի շերտերի կամ սահմանափակող մակերևույթների միջև փոխազդեցության ուսումնասիրությունը, քանի որ այն կարող է փոփոխել էներգետիկ վիճակների կառուցվածքը և առաջացնել նոր ֆիզիկական երևույթներ։ Ստացված տեսական արդյունքները կարող են օգտակար լինել կիսահաղորդչային նանոկառուցվածքների, քվանտային լարերի, բարակ շերտերի և այլ ցածրաչափ համակարգերի ֆիզիկական հատկությունների մեկնաբանման համար։ Նման ուսումնասիրությունները կարևոր նշանակություն ունեն նաև ժամանակակից նանոէլեկտրոնիկայի և օպտոէլեկտրոնիկայի զարգացման տեսանկյունից, որտեղ նյութի չափայնության և երկրաչափական սահմանափակման կառավարումը հնարավորություն է տալիս նպատակային ձևափոխելու էլեկտրոնային ու օպտիկական բնութագրերը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել խտացված միջավայրի ֆիզիկայի, կիսահաղորդիչների ֆիզիկայի, նանոֆիզիկայի, քվանտային կինետիկայի և օպտոէլեկտրոնիկայի ոլորտներում աշխատող մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է թիրոզինի և գլուտամինաթթվի ածանցյալների ստերեոսելեկտիվ սինթեզի մեթոդների մշակմանն ու հետազոտմանը՝ դրանք դիտարկելով որպես պոզիտրոնային էմիսիոն տոմոգրաֆիայում կիրառվող ռադիոթրեյսերների ստացման հեռանկարային նախանյութեր։ Հետազոտության հիմքում ընկած է օպտիկապես ակտիվ ամինաթթուների նպատակային կառուցման խնդիրը, քանի որ կենսաբանական համակարգերում մոլեկուլների տարածական կառուցվածքը կարող է էական նշանակություն ունենալ դրանց ճանաչման, փոխադրման և նյութափոխանակային գործընթացներին մասնակցության համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում քիրալ կենտրոնների վերահսկվող ձևավորմանը, համապատասխան էնանտիոմերների ստացման ընտրողականությանը և այն սինթետիկ մոտեցումների ընտրությանը, որոնք հնարավորություն են տալիս բարձրացնել նպատակային միացությունների ստերեոքիմիական մաքրությունը։ Քննվում են սկզբնական նյութերի և միջանկյալ միացությունների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, պաշտպանիչ խմբերի կիրառման հնարավորությունները, ռեակցիաների հաջորդականությունը և վերջնական ածանցյալների ստացման պայմանները։ Կարևորվում է սինթեզված նյութերի կառուցվածքի և ստերեոքիմիական կազմի հաստատումը ֆիզիկաքիմիական ու սպեկտրային հետազոտության համապատասխան մեթոդներով։ Թիրոզինի և գլուտամինաթթվի ածանցյալների ընտրությունը պայմանավորված է այդ ամինաթթուների կենսաբանական նշանակությամբ և դրանց հիմքով այնպիսի մոլեկուլային համակարգեր ստեղծելու հնարավորությամբ, որոնք կարող են հետագայում համապատասխան ռադիոնուկլիդային նշում ստանալ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նախանյութերի քիմիական կառուցվածքի հարմարեցումը հետագա ռադիոքիմիական փոխակերպումների պահանջներին՝ միաժամանակ պահպանելով մոլեկուլի անհրաժեշտ ստերեոքիմիական առանձնահատկությունները։ Դիտարկվում են նաև սինթեզի արդյունավետության, ընտրողականության, նյութերի կայունության և մաքրման խնդիրները, որոնք կարևոր են ռադիոդեղագործական նշանակության միացությունների մշակման տեսանկյունից։ Ստացված նախանյութերը կարող են հիմք ծառայել ռադիոակտիվ իզոտոպներով նշված կենսաբանորեն ակտիվ միացությունների ստեղծման համար, որոնք պոզիտրոնային էմիսիոն տոմոգրաֆիայի ընթացքում օգտագործվում են օրգանիզմում որոշակի կենսաքիմիական և նյութափոխանակային գործընթացների ոչ ինվազիվ պատկերավորման ու գնահատման նպատակով։ Քիմիական սինթեզի և բժշկական պատկերավորման տեխնոլոգիաների միջև նման կապը հետազոտությանը տալիս է միջառարկայական բնույթ՝ միավորելով օրգանական քիմիայի, ստերեոքիմիայի, ռադիոքիմիայի և մոլեկուլային ախտորոշման խնդիրները։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ նոր ռադիոթրեյսերների ստեղծման համար անհրաժեշտ քիրալ նախանյութերի մշակման, դրանց սինթեզի արդյունավետ ուղիների ընտրության և պոզիտրոնային էմիսիոն տոմոգրաֆիայի համար կիրառելի մոլեկուլային գործիքների հետագա հետազոտության տեսանկյունից։ Այն կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել օրգանական և դեղագործական քիմիայի, ռադիոքիմիայի, միջուկային բժշկության ու բժշկական պատկերավորման ոլորտներում աշխատող մասնագետների և հետազոտողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է արգանդի միոմայի պայմաններում ձվարաններում և էնդոմետրիումում դիտվող կլինիկական ու ձևաբանական փոփոխությունների փոխկապակցված ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում հիվանդությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես արգանդի մկանային հյուսվածքի տեղային ախտաբանական գործընթաց, այլև կանանց վերարտադրողական համակարգի տարբեր կառուցվածքների ֆունկցիոնալ և հյուսվածաբանական վիճակի հետ կապված խնդիր։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հիվանդության կլինիկական դրսևորումների և ձվարանների ու էնդոմետրիումի կառուցվածքային փոփոխությունների միջև հնարավոր համապատասխանությունների բացահայտմանը։ Քննվում են հիվանդների կլինիկական տվյալները, ախտաբանական գործընթացի առանձնահատկությունները, միոմատոզ հանգույցների բնութագրերը և դրանց ուղեկցող փոփոխությունները վերարտադրողական համակարգում։ Ձվարանների ուսումնասիրության ժամանակ կարևորվում են ֆոլիկուլային ապարատի, ստրոմայի և հորմոնային ակտիվության հետ կապված կառուցվածքային առանձնահատկությունները, իսկ էնդոմետրիումի դեպքում՝ դրա գեղձային ու ստրոմալ բաղադրիչների վիճակը և դաշտանային ցիկլի տարբեր փուլերին համապատասխանող ձևաբանական պատկերը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հորմոնային կարգավորման և հյուսվածքային փոփոխությունների հնարավոր փոխհարաբերության գնահատումը, քանի որ արգանդի, ձվարանների և էնդոմետրիումի ֆունկցիոնալ կապերը կարևոր նշանակություն ունեն հիվանդության կլինիկական ընթացքի ընկալման համար։ Կլինիկական դիտարկումների և հյուսվածաբանական տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու այն օրինաչափությունները, որոնք միայն կլինիկական ախտանշանների ուսումնասիրությամբ կարող են ամբողջությամբ չարտահայտվել։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել հիվանդների տարիքային առանձնահատկություններին, վերարտադրողական վիճակին, դաշտանային ֆունկցիայի փոփոխություններին և ուղեկցող գինեկոլոգիական երևույթներին՝ դրանք համադրելով հայտնաբերված ձևաբանական փոփոխությունների հետ։ Կարևորվում է նաև տարբեր բնույթի էնդոմետրիալ փոփոխությունների տարբերակումը և դրանց հնարավոր կապի գնահատումը հիմնական հիվանդության կլինիկական առանձնահատկությունների հետ։ Նման համակցված մոտեցումը նպաստում է ախտաբանական գործընթացի առավել ամբողջական ընկալմանը, կլինիկական և մորֆոլոգիական տվյալների միջև կապերի ճշգրտմանը և հիվանդության տարբեր դրսևորումների համակարգված գնահատմանը։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ գինեկոլոգիական ախտաբանության ուսումնասիրության, հյուսվածաբանական ախտորոշման կատարելագործման և վերարտադրողական համակարգի հորմոնային ու կառուցվածքային փոխհարաբերությունների վերաբերյալ գիտական պատկերացումների խորացման համար։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել գինեկոլոգիայի, ախտաբանական անատոմիայի, հյուսվածաբանության, վերարտադրողական բժշկության և կլինիկական բժշկության ոլորտներում աշխատող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Հրատարակությունը տեղեկատվական-մատենագիտական բնույթի ընթացիկ տեղեկատու է, որի հիմնական նպատակը տվյալ ժամանակաշրջանում մշակույթի և արվեստի բնագավառների վերաբերյալ նոր լույս տեսած գրականության համակարգված ներկայացումն ու մասնագիտական շրջանառության մեջ դնելն է։ Այն նախատեսված է մշակույթի և արվեստի ոլորտների գիտնականների, մասնագետների, դասախոսների, ուսանողների, գրադարանային աշխատողների և համապատասխան թեմաներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար՝ հնարավորություն տալով պարբերաբար տեղեկանալ նոր հրատարակությունների մասին և արագ գտնել անհրաժեշտ աղբյուրները։ Մատենագիտական նյութը կարող է ընդգրկել գրքեր, գիտական ու հանրամատչելի ուսումնասիրություններ, ժողովածուներ, պարբերական մամուլում հրապարակված հոդվածներ և այլ նյութեր՝ հայերեն և ռուսերեն լեզուներով։ Տեղեկությունները համակարգվում են թեմատիկ և մատենագիտական սկզբունքներով, ինչի շնորհիվ հնարավոր է կողմնորոշվել մշակութային կյանքի բազմաթիվ ուղղությունների վերաբերյալ առկա գրականության մեջ։ Ընդգրկվող նյութերի շրջանակը վերաբերում է մշակույթի ընդհանուր խնդիրներին, մշակութային հաստատությունների գործունեությանը, արվեստի տարբեր ճյուղերին, թատրոնին, երաժշտությանը, կերպարվեստին, ճարտարապետությանը, ժողովրդական ստեղծագործությանը, գրադարանային գործին, մատենագիտությանը և հարակից ոլորտներին։ Յուրաքանչյուր մատենագիտական նկարագրություն ընթերցողին տալիս է հրատարակությունը նույնականացնելու և համապատասխան գրականությունը որոնելու համար անհրաժեշտ հիմնական տվյալները, իսկ նյութերի դասակարգված ներկայացումը հեշտացնում է մասնագիտական տեղեկատվության ընտրությունը։ Պարբերական բնույթը առանձնահատուկ նշանակություն է հաղորդում տեղեկատուին, քանի որ այն ոչ միայն ներկայացնում է առանձին հրատարակություններ, այլև ժամանակի ընթացքում ձևավորում է մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ հրատարակվող գրականության հաջորդական մատենագիտական պատկերը։ Այս տեսանկյունից նման թողարկումները հետագայում ձեռք են բերում նաև պատմական և աղբյուրագիտական արժեք՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրելու, թե տարբեր տարիներին մշակույթի և արվեստի որ բնագավառներն են առավել ակտիվորեն լուսաբանվել, ինչ թեմաներ են գտնվել գիտական ու հասարակական ուշադրության կենտրոնում և ինչպես է զարգացել մասնագիտական գրականության հրատարակումը։ Միաժամանակ այն արտացոլում է խորհրդային շրջանի գրադարանային-տեղեկատվական աշխատանքի կազմակերպման սկզբունքները, երբ մասնագիտական մատենագիտական ցանկերը ծառայում էին նոր գրականության մասին տեղեկատվության կանոնավոր տարածմանը։ Հրատարակությունը կարևոր օժանդակ աղբյուր է նաև հետադարձ մատենագիտական որոնումների, թեմատիկ գրականության ցանկերի կազմման, մշակութային կյանքի ուսումնասիրության և համապատասխան ժամանակաշրջանի հրատարակչական գործունեության վերականգնման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել գրադարանագիտության, մատենագիտության, մշակութաբանության, արվեստագիտության և Հայաստանի մշակութային պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության պետական կառավարման համակարգում օրենսդիր, գործադիր և դատական իշխանությունների գործառութային տարանջատման, փոխադարձ վերահսկողության և հավասարակշռման սահմանադրաիրավական մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում իշխանությունների բաժանումը դիտարկվում է որպես սահմանադրական պետության կազմակերպման հիմնարար սկզբունք, որի նպատակը պետական լիազորությունների կենտրոնացման սահմանափակումն է, տարբեր մարմինների իրավասությունների հստակեցումը և դրանց միջև հակակշիռների ու փոխադարձ վերահսկողության համակարգի ձևավորումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում Ազգային ժողովի, կառավարության, Հանրապետության նախագահի, դատարանների և սահմանադրական վերահսկողություն իրականացնող մարմինների իրավական կարգավիճակին ու փոխհարաբերություններին՝ դրանց սահմանադրորեն ամրագրված լիազորությունների համատեքստում։ Քննվում են այն իրավական մեխանիզմները, որոնց միջոցով իշխանության տարբեր ճյուղերը մասնակցում են պետական որոշումների ընդունմանը, վերահսկում միմյանց գործունեությունը կամ սահմանափակում լիազորությունների հնարավոր անհամաչափ կենտրոնացումը։ Կարևորվում են խորհրդարանական վերահսկողության գործիքները, կառավարության քաղաքական պատասխանատվության մեխանիզմները, օրենսդրական գործընթացում տարբեր պետական մարմինների դերերը և դատական իշխանության անկախության իրավական երաշխիքները։ Առանձին ուսումնասիրության առարկա են դատական իշխանության ինստիտուցիոնալ անկախության, դատավորների կարգավիճակի և սահմանադրական արդարադատության հետ կապված հարցերը, քանի որ արդյունավետ հակակշիռների համակարգում անկախ դատական իշխանությունը կարևոր դեր ունի իրավական սահմանների պահպանման և պետական մարմինների գործունեության նկատմամբ իրավական վերահսկողության իրականացման գործում։ Անդրադարձ է կատարվում նաև Հայաստանի սահմանադրական զարգացման ընթացքում պետական իշխանության կառուցվածքի փոփոխություններին և դրանց ազդեցությանը իշխանության ճյուղերի միջև լիազորությունների հարաբերակցության վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է սահմանադրական նորմերի և դրանց գործնական կիրառության հարաբերակցության վերլուծությունը, որը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու իրավական կարգավորումների իրականացման ընթացքում առաջացող ինստիտուցիոնալ խնդիրները։ Ուսումնասիրվում են պետական մարմինների իրավասությունների հնարավոր հատումները, պատասխանատվության և վերահսկողության մեխանիզմների արդյունավետության հարցերը, ինչպես նաև իշխանությունների համագործակցության և ինքնուրույնության միջև անհրաժեշտ հարաբերակցության ապահովման իրավական միջոցները։ Համեմատական սահմանադրաիրավական մոտեցումների կիրառումը հնարավորություն է տալիս Հայաստանի համակարգը դիտարկել նաև իշխանությունների բաժանման տարբեր մոդելների ընդհանուր համատեքստում՝ առանց որևէ մոդելի առավելության կանխադրման։ Աշխատությունը կարող է նպաստել պետական իշխանության կազմակերպման սահմանադրական սկզբունքների, հակակշիռների համակարգի և իրավական պետության ինստիտուցիոնալ հիմքերի վերաբերյալ գիտական քննարկումների զարգացմանը և հետաքրքրություն ներկայացնել սահմանադրական իրավունքի, պետության և իրավունքի տեսության ու հանրային կառավարման ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է միջնադարյան Հայաստանի տարածքում հայտնաբերված օտարածին խեցեղենի ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով որպես տնտեսական կապերի, առևտրային հարաբերությունների, մշակութային փոխազդեցությունների և առօրյա կյանքի պատմության կարևոր նյութական աղբյուր։ Հետազոտության շրջանակում քննվում են հնագիտական պեղումներից և տարբեր հուշարձաններից հայտնի ներմուծված կերամիկական առարկաները, դրանց ձևաբանական, տեխնոլոգիական և գեղարվեստական առանձնահատկությունները, պատրաստման եղանակները, հարդարանքը, ջնարակումը, զարդանախշային համակարգը և հնարավոր արտադրական կենտրոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում խեցեղենի դասակարգման և ժամանակագրության խնդիրներին, քանի որ առանձին տեսակների համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ճշտելու դրանց տարածման ժամանակաշրջանը, ծագման աշխարհագրությունը և Հայաստանի տարբեր շրջաններ հասնելու ուղիները։ Քննվում են հարևան և հեռավոր տարածաշրջանների արհեստագործական կենտրոնների հետ հնարավոր կապերը՝ ցույց տալով Հայաստանի մասնակցությունը միջնադարյան միջտարածաշրջանային առևտրային ցանցերին։ Խեցեղենի տարածական բաշխման ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու քաղաքային կենտրոնների, ամրոցների, բնակավայրերի և առևտրական ճանապարհների տնտեսական նշանակության մասին։ Կարևորվում է նաև տեղական արտադրության և ներմուծված արտադրանքի համադրական քննությունը, որի միջոցով հնարավոր է բացահայտել տեխնոլոգիական փոխազդեցությունները, ձևերի ու զարդարվեստի փոխառությունները և սպառողական նախասիրությունների փոփոխությունները։ Նյութի ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս դիտարկել խեցեղենը ոչ միայն որպես կենցաղային առարկաների ամբողջություն, այլև որպես սոցիալական ու տնտեսական հարաբերությունների ցուցիչ, քանի որ տարբեր որակի և ծագման արտադրանքի տարածումը կարող է տեղեկություններ հաղորդել բնակչության կենսակերպի, առևտրի ինտենսիվության և քաղաքային մշակույթի զարգացման մասին։ Առանձին նշանակություն ունի գտածոների հնագիտական համատեքստի քննությունը՝ շերտագրության, ուղեկցող նյութերի և դրամագիտական տվյալների հետ համադրությամբ, ինչը նպաստում է ժամանակագրական եզրակացությունների ճշգրտմանը։ Ուսումնասիրության մեջ կարող են դիտարկվել նաև պատմական ճանապարհների և միջազգային առևտրի զարգացումները՝ բացահայտելու համար այն տնտեսական ու քաղաքական պայմանները, որոնց ազդեցությամբ տարբեր արտադրական կենտրոնների կերամիկական արտադրանքը հասել է Հայաստան։ Հնագիտական, արվեստաբանական և պատմատնտեսական տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջական ներկայացնելու միջնադարյան Հայաստանի նյութական մշակույթը և նրա կապերը տարածաշրջանային ու միջազգային տնտեսական միջավայրի հետ։ Աշխատությունը կարող է արժեքավոր լինել հայ միջնադարյան հնագիտության, խեցեգործության պատմության, նյութական մշակույթի, առևտրային կապերի և պատմական տնտեսության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։