Առակներ

Գրականություն

Sayat-Nova-ը 18-րդ դարի հայ աշուղ-բանաստեղծ, երաժիշտ և երգիչ է, որի ստեղծագործական ժառանգությունը համարվում է հայ, վրացական և պարսկական մշակույթների կարևոր մասերից մեկը։ Նա ստեղծագործել է հիմնականում երեք լեզվով՝ հայերեն, վրացերեն և պարսկերեն, ինչը վկայում է իր բազմամշակութային միջավայրի և բարձր կրթվածության մասին։ Սայաթ-Նովան եղել է Թիֆլիսի արքունական միջավայրի աշուղ, ծառայել է Հերակլ II թագավորի արքունիքում, սակայն հետագայում հեռացվել է պալատից և դարձել հոգևորական՝ անցնելով Սանահինի վանք։ Նրա երգերը հիմնականում սիրային, փիլիսոփայական և բարոյական բովանդակություն ունեն՝ արտահայտելով մարդու զգացմունքների խորությունը, սիրո ուժը և կյանքի անցողիկության գաղափարը։ Սայաթ-Նովայի ստեղծագործությունները առանձնանում են իրենց բարձր գեղարվեստական արժեքով, լեզվական հարուստ պատկերներով և երաժշտական կառուցվածքով, ինչը նրան դարձրել է աշուղական արվեստի ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա կյանքի և ստեղծագործության շուրջ ձևավորվել են բազմաթիվ լեգենդներ, իսկ նրա կերպարը լայնորեն ներկայացվել է նաև կինոյում և արվեստում, մասնավորապես Սերգեյ Փարաջանովի հայտնի ֆիլմում։ Սայաթ-Նովան համարվում է ոչ միայն հայ, այլ նաև տարածաշրջանային մշակութային ժառանգության կարևոր դեմք, որի ստեղծագործությունները մինչ այսօր պահպանվում և կատարվում են։

Այլ առարկաներ

Ակունք. Գիտական հոդվածների ժողովածու – թիվ 1 (15)-ը գիտական պարբերական ժողովածու է, որը միավորում է տարբեր հեղինակների ակադեմիական հոդվածներ՝ հիմնականում հայագիտության, պատմության, լեզվաբանության, մշակութաբանության և հարակից հասարակական գիտությունների ոլորտներից, աշխատությունում ներկայացված ուսումնասիրությունները վերաբերում են հայ ժողովրդի պատմական զարգացման տարբեր փուլերին, աղբյուրագիտական վերլուծություններին, լեզվամշակութային գործընթացների մեկնաբանությանը և ազգային ժառանգության ուսումնասիրության արդի մոտեցումներին, ժողովածուն ունի գիտական բնույթ և ծառայում է որպես հետազոտական արդյունքների հրապարակման ու մասնագիտական քննարկումների հարթակ, որտեղ համադրվում են տարբեր մեթոդաբանական ուղղություններ և գիտական դպրոցների մոտեցումներ, միաժամանակ ընդգծվում է հայագիտական հետազոտությունների շարունակական զարգացումը և նոր գիտական խնդիրների ձևակերպման անհրաժեշտությունը, աշխատությունը նպաստում է գիտելիքի տարածմանը և ակադեմիական համայնքի ներսում համագործակցության ընդլայնմանը՝ ապահովելով գիտական հաղորդակցության կարևոր միջավայր։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տարածաշրջանային միավորների սոցիալ-տնտեսական զարգացման անհամաչափությունների ուսումնասիրությանը, դրանց գնահատման և մաթեմատիկական մոդելավորման մեթոդների մշակման հիմնախնդիրներին։ Քննարկվում են տարածքային զարգացման տարբերությունների առաջացման տնտեսական, ժողովրդագրական, սոցիալական և ենթակառուցվածքային գործոնները, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը երկրի ընդհանուր տնտեսական զարգացման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մարզերի և այլ տարածքային միավորների տնտեսական ակտիվության, բնակչության եկամուտների, զբաղվածության, ներդրումային հնարավորությունների, արտադրական ներուժի և սոցիալական ենթակառուցվածքների զարգացման ցուցանիշների համեմատական վերլուծությանը։ Ուսումնասիրվում են վիճակագրական և տնտեսամաթեմատիկական մոդելավորման մեթոդների կիրառման հնարավորությունները՝ տարածաշրջանային անհավասարությունների չափման, դրանց փոփոխության միտումների բացահայտման և զարգացման հեռանկարների գնահատման նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում տարածքային զարգացման վրա ազդող գործոնների փոխկապակցվածությանը, տնտեսական ռեսուրսների բաշխման առանձնահատկություններին և տարածաշրջանային քաղաքականության արդյունավետության գնահատման մոտեցումներին։ Կարևորվում են տարածքային անհամաչափությունների նվազեցման, մարզերի տնտեսական մրցունակության բարձրացման, ներդրումային միջավայրի բարելավման և սոցիալ-տնտեսական զարգացման առավել հավասարակշռված պայմանների ձևավորման հնարավորությունները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, տարածաշրջանային զարգացման մասնագետների, տնտեսամաթեմատիկական մոդելավորման հետազոտողների, վիճակագիրների, պետական և տեղական կառավարման մարմինների աշխատակիցների, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Բժշկություն

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է Բեխչետի հիվանդության կլինիկական առանձնահատկություններին և բնական իմուն պատասխանի ինդուկցիայի մեխանիզմներին՝ Հայաստանի բնակչության տվյալների համատեքստում։ Նյութում վերլուծվում են հիվանդության բազմահամակարգային բնույթը և դրա դրսևորումները՝ ներառյալ բերանի խոռոչի և սեռական օրգանների խոցային ախտահարումները, մաշկային և աչքային բորբոքային փոփոխությունները, ինչպես նաև անոթային և նյարդաբանական բարդությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում իմուն համակարգի դիսկարգավորման մեխանիզմներին՝ բնածին իմուն պատասխանների ակտիվացման, ցիտոկինային ցանցերի խանգարումների և աուտոբորբոքային գործընթացների դերին հիվանդության պաթոգենեզում։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է ախտորոշման կլինիկական չափանիշների կիրառումը, լաբորատոր և իմունոլոգիական ցուցանիշների վերլուծությունը, ինչպես նաև բուժման ժամանակակից մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բարելավել հիվանդների կյանքի որակը և նվազեցնել բարդությունների զարգացման ռիսկը։ Միաժամանակ քննարկվում են տարածաշրջանային առանձնահատկությունները և հիվանդության հնարավոր տարածվածության գործոնները՝ համադրելով կլինիկական դիտարկումները իմունաբանական հետազոտությունների հետ։

Իրավաբանություն

Իրավական սովորույթները պատմականորեն ձևավորված վարքագծի կանոններ են, որոնք երկարատև կրկնության արդյունքում ձեռք են բերել պարտադիր բնույթ և պետության կողմից ճանաչվել են որպես իրավունքի աղբյուր։ Դրանք առաջանում են հասարակության մեջ ձևավորված ավանդույթներից և արտահայտում են մարդկանց կայուն պատկերացումները ճիշտ և սխալ վարքագծի մասին։ Իրավական սովորույթը դառնում է իրավական նորմ այն դեպքում, երբ պետությունը կամ իրավական համակարգը ճանաչում է դրա պարտադիր ուժը և ապահովում դրա կիրառումը։ Իրավական սովորույթների դերը հատկապես մեծ է այն հասարակություններում, որտեղ օրենսդրությունը դեռևս լիարժեք զարգացած չէ կամ որտեղ որոշ հարաբերություններ կարգավորվում են ավանդույթների հիման վրա։ Դրանք կարող են կարգավորել ինչպես ընտանեկան, այնպես էլ տնտեսական, առևտրային և համայնքային հարաբերություններ։ Օրինակ՝ որոշ տարածաշրջաններում առևտրային սովորույթները երկար ժամանակ եղել են գործարքների հիմնական կարգավորիչը մինչև գրավոր օրենքների զարգացումը։ Իրավական սովորույթների նշանակությունը կայանում է նրանում, որ դրանք լրացնում են օրենսդրությունը, ապահովում են իրավական համակարգի ճկունությունը և հաշվի են առնում հասարակության մշակութային առանձնահատկությունները։ Դրանք նաև նպաստում են իրավական կայունությանը, քանի որ հիմնված են երկարաժամկետ փորձի և հասարակական ընդունելիության վրա։ Միևնույն ժամանակ, ժամանակակից իրավական պետություններում իրավական սովորույթները կիրառվում են միայն այն դեպքում, երբ չեն հակասում Սահմանադրությանը և գործող օրենքներին։

Ֆիզիկա

Տրանզիստորը կիսահաղորդչային էլեկտրոնային սարք է, որը օգտագործվում է էլեկտրական ազդանշանների ուժեղացման և էլեկտրոնային անջատման (switching) համար և հանդիսանում է ժամանակակից բոլոր թվային ու անալոգային սարքերի հիմնական կառուցվածքային տարրերից մեկը։ Այն սովորաբար բաղկացած է երեք շերտերից և երեք էլեկտրոդներից՝ էմիտեր, բազա և կոլեկտոր (կամ համապատասխանաբար դարպաս, աղբյուր և դրեն՝ դաշտային տրանզիստորների դեպքում)։ Տրանզիստորի աշխատանքի հիմքում կիսահաղորդչային նյութերի հատկություններն են, որոնք թույլ են տալիս կառավարել հոսանքի անցումը փոքր կառավարման ազդանշանի միջոցով, այսինքն՝ թույլ ազդանշանը կարող է վերահսկել ավելի ուժեղ հոսանք։ Տրանզիստորները լայնորեն կիրառվում են ռադիոտեխնիկայում, համակարգիչներում, միկրոպրոցեսորներում, ուժեղացուցիչներում և գրեթե բոլոր էլեկտրոնային սարքերում՝ սկսած հեռախոսներից մինչև արբանյակներ։ Դրանց հայտնագործումը մեծ հեղափոխություն է առաջացրել տեխնոլոգիայի զարգացման մեջ, քանի որ դրանք փոխարինել են մեծ չափի և քիչ արդյունավետ վակուումային լամպերին՝ դարձնելով սարքերը ավելի փոքր, արագ, էներգախնայող և հուսալի։ Ժամանակակից ինտեգրալ սխեմաները պարունակում են միլիոնավոր կամ նույնիսկ միլիարդավոր տրանզիստորներ մեկ չիպի վրա, ինչը թույլ է տալիս իրականացնել չափազանց բարդ հաշվարկներ և գործընթացներ։ Տրանզիստորի զարգացումը համարվում է էլեկտրոնիկայի և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների հիմքը և կարևոր դեր ունի թվային դարաշրջանի ձևավորման մեջ։