Готовые материалы

Աշխատությունը նվիրված է 1915–2004 թվականներին Միացյալ Նահանգներում Հայոց ցեղասպանության պաշտոնական ճանաչման և դատապարտման գործընթացի պատմական, քաղաքական և իրավական զարգացման ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում ամերիկյան պետական և հասարակական շրջանակներում հարցի ձևավորման, տարբեր ժամանակաշրջաններում դրա նկատմամբ վերաբերմունքի փոփոխության և ճանաչման նախաձեռնությունների ընթացքի վերլուծությունն է։ Քննվում է Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին և դրանից հետո հայկական բնակչության զանգվածային տեղահանությունների ու կոտորածների վերաբերյալ ամերիկյան դիվանագիտական, մարդասիրական և հասարակական շրջանակներում ձևավորված տեղեկատվական դաշտը, ինչպես նաև այդ նյութերի հետագա նշանակությունը պատմական հիշողության պահպանման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ԱՄՆ օրենսդիր մարմիններում քննարկված նախաձեռնություններին, բանաձևերին, հայտարարություններին և քաղաքական քննարկումներին՝ դրանք դիտարկելով տվյալ ժամանակաշրջանների արտաքին քաղաքական և ներքաղաքական պայմանների համատեքստում։ Ուսումնասիրվում է նաև ամերիկահայ համայնքի և հայկական կազմակերպությունների գործունեությունը՝ պատմական հիշողության պահպանման, հանրային իրազեկման և պաշտոնական ճանաչման հարցը պետական կառույցների օրակարգում պահելու տեսանկյունից։ Միաժամանակ դիտարկվում են ճանաչման գործընթացի շուրջ ձևավորված հակադիր դիրքորոշումները, դիվանագիտական նկատառումները և թուրք-ամերիկյան հարաբերությունների ազդեցության վերաբերյալ քաղաքական ու պատմագիտական մեկնաբանությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում «ճանաչում», «դատապարտում» և «ցեղասպանություն» հասկացությունների քաղաքական ու իրավական կիրառության տարբերակումը, քանի որ տարբեր փաստաթղթեր և պետական հայտարարություններ կարող էին ունենալ տարբեր կարգավիճակ, ձևակերպումներ և իրավաքաղաքական նշանակություն։ Ժամանակագրական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս հետևելու, թե ինչպես է հարցը մարդասիրական արձագանքի և պատմական վկայությունների դաշտից աստիճանաբար տեղափոխվել հիշողության քաղաքականության, մարդու իրավունքների և պետական ճանաչման վերաբերյալ քննարկումների ոլորտ։ Հետազոտության համար կարևոր աղբյուրային հիմք կարող են կազմել դիվանագիտական փաստաթղթերը, Կոնգրեսի նյութերը, պետական գործիչների հրապարակային հայտարարությունները, մամուլի հրապարակումները, հայկական կազմակերպությունների փաստաթղթերը և պատմագիտական ուսումնասիրությունները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ներկայացնում է երկարատև և բազմաշերտ գործընթացի պատմությունը՝ բացահայտելով պատմական հիշողության, համայնքային գործունեության, օրենսդրական նախաձեռնությունների, դիվանագիտության և միջազգային հարաբերությունների փոխազդեցությունը։

Աշխատությունը նվիրված է կլիմայական պայմանների փոփոխությունների և գյուղատնտեսական հողատեսքերի օգտագործման միջև փոխկապակցվածության տարածաժամանակային գնահատմանը՝ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերի և հեռահար զոնդավորման տվյալների համատեղ կիրառմամբ։ Հետազոտության կենտրոնում գյուղատնտեսական տարածքների կառուցվածքի, տարածական բաշխման և օգտագործման փոփոխությունների բացահայտումն է՝ դրանք համադրելով ջերմաստիճանի, տեղումների, խոնավության և գյուղատնտեսական արտադրության համար նշանակություն ունեցող այլ կլիմայական գործոնների փոփոխությունների հետ։ Իրանի հյուսիսային հատվածը դիտարկվում է որպես ուսումնասիրության տարածքային օրինակ, որի միջոցով հնարավոր է գնահատել տարբեր բնական և կլիմայական պայմաններում գյուղատնտեսական հողօգտագործման փոփոխությունների բնույթը։ Հատուկ ուշադրություն է հատկացվում բազմաժամանակային արբանյակային պատկերների մշակմանը և դրանց հիման վրա հողածածկույթի ու հողօգտագործման դասերի առանձնացմանը, ինչը հնարավորություն է տալիս համեմատել տարբեր ժամանակաշրջանների տարածական պատկերը և հայտնաբերել գյուղատնտեսական նշանակության տարածքների փոփոխությունները։ Աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերը դիտարկվում են որպես տարբեր աղբյուրներից ստացված տարածական և նկարագրական տվյալների միավորման, քարտեզագրման, վերլուծության և մոդելավորման հիմնական գործիք։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել կլիմայական դիտարկումների շարքերը, թվային քարտեզները, ռելիեֆի տվյալները, հողային և բուսածածկույթի վերաբերյալ տեղեկությունները և հեռահար զոնդավորման արդյունքները։ Դիտարկվում է նաև հողօգտագործման փոփոխությունների վրա բնական պայմանների և մարդածին գործոնների համատեղ ազդեցությունը, քանի որ գյուղատնտեսական տարածքների ընդարձակումը, կրճատումը կամ օգտագործման ձևերի փոփոխությունը միշտ չէ, որ պայմանավորված է միայն կլիմայական գործոններով։ Տարածական մոդելավորումը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել առավել զգայուն տարածքները, բացահայտել փոփոխությունների հիմնական միտումները և ձևավորել գյուղատնտեսական հողային ռեսուրսների վիճակի համալիր գնահատական։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են կարևոր նշանակություն ունենալ հողային ռեսուրսների կառավարման, գյուղատնտեսական տարածքների պլանավորման, կլիմայական փոփոխություններին հարմարվողականության և բնապահպանական որոշումների գիտական հիմնավորման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է կլիմայագիտության, հողօգտագործման ուսումնասիրության, հեռահար զոնդավորման և GIS տեխնոլոգիաների մեթոդները՝ գյուղատնտեսական տարածքների փոփոխությունների օրինաչափությունները տարածական տեսանկյունից գնահատելու նպատակով։

Հրատարակությունը մեթոդական բնույթի աշխատանք է, որը նվիրված է գյուղական բնակավայրի մշակութային համալիրի կազմում գործող գրադարանային հաստատության աշխատանքի կազմակերպման, զարգացման և մյուս մշակութային օղակների հետ համագործակցության հարցերին։ Ներկայացվում են գյուղական մշակութային կյանքի պայմաններում գրադարանի հիմնական գործառույթները՝ բնակչության ընթերցանության սպասարկումը, գրքային և տեղեկատվական պաշարների օգտագործումը, կրթական ու մշակութային նախաձեռնությունների կազմակերպումը և տարբեր տարիքային խմբերի ներգրավումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում գրադարանի, ակումբի, մշակույթի տան և համայնքային մշակութային գործունեության այլ ձևերի փոխգործակցությանը՝ միասնական մշակութային միջավայր ձևավորելու նպատակով։ Մեթոդական հանձնարարականները կարող են ընդգրկել աշխատանքի պլանավորման, ընթերցողների պահանջմունքների ուսումնասիրման, գրականության ընտրության ու հանրայնացման, թեմատիկ միջոցառումների, գրքի ցուցադրությունների, գրական հանդիպումների, քննարկումների և տեղեկատվական սպասարկման կազմակերպման սկզբունքներ։ Կարևորվում է տարբեր սոցիալական և տարիքային խմբերի՝ երեխաների, երիտասարդների, աշխատավորների և տարեց բնակիչների հետաքրքրությունների հաշվառումը՝ գրադարանային ծառայություններն առավել նպատակային կազմակերպելու համար։ Անդրադարձ է կատարվում նաև տեղական պատմության, մշակույթի, ավանդույթների և գյուղական համայնքի կյանքի վերաբերյալ նյութերի հավաքագրման ու տարածման նշանակությանը, որի շնորհիվ գրադարանը կարող է նպաստել տեղական մշակութային հիշողության պահպանմանը։ Դիտարկվում են գրադարանային աշխատողի մասնագիտական պարտականությունները, կազմակերպչական աշխատանքի ձևերը և մշակութային համալիրի մյուս աշխատակիցների հետ համատեղ ծրագրերի իրականացման հնարավորությունները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում գրքային ֆոնդի արդյունավետ օգտագործմանը, մատենագիտական և տեղեկատվական աշխատանքի կազմակերպմանը, ինչպես նաև ընթերցանության նկատմամբ հետաքրքրության խթանմանը։ Հրատարակությունը կարող է ծառայել որպես գործնական ուղեցույց գյուղական գրադարանների և մշակութային հաստատությունների աշխատակիցների համար՝ առաջարկելով աշխատանքի կազմակերպման ընդհանուր սկզբունքներ և մեթոդական մոտեցումներ։ Ընդհանուր առմամբ այն արտացոլում է գյուղական գրադարանի դերը ոչ միայն որպես գրականության տրամադրման վայր, այլև որպես կրթական, տեղեկատվական և մշակութային գործունեության կարևոր կենտրոն։

Աշխատությունը նվիրված է ճեղքեր պարունակող պիեզոկերամիկական կառուցվածքային տարրերի լարվածադեֆորմացիոն վիճակի տեսական և հաշվարկային ուսումնասիրությանը՝ հաշվի առնելով նյութի մեխանիկական և էլեկտրական հատկությունների փոխկապակցվածությունը։ Հետազոտության կենտրոնում պիեզոէլեկտրական միջավայրերում ճեղքերի առկայությամբ պայմանավորված լարումների և դեֆորմացիաների բաշխման առանձնահատկություններն են, ինչպես նաև էլեկտրական դաշտի ազդեցությունը կառուցվածքային տարրերի մեխանիկական վարքի վրա։ Քննվում են պիեզոկերամիկական նյութերի ֆիզիկամեխանիկական հատկությունները և էլեկտրամեխանիկական կապի հիմնական օրինաչափությունները, որոնց շնորհիվ մեխանիկական բեռնավորումը կարող է առաջացնել էլեկտրական արձագանք, իսկ արտաքին էլեկտրական դաշտը՝ փոփոխել նյութի դեֆորմացիոն վիճակը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ճեղքի ծայրամասում առաջացող լարումների կենտրոնացմանը, քանի որ այդ գոտիներում ձևավորվող բարձր լարվածությունները կարևոր նշանակություն ունեն վնասվածքի հետագա զարգացման և կառուցվածքային տարրի ամրության գնահատման համար։ Ուսումնասիրվում է ճեղքի չափերի, դիրքի և կողմնորոշման, ինչպես նաև տարրի երկրաչափական պարամետրերի և սահմանային պայմանների ազդեցությունը ընդհանուր լարվածադեֆորմացիոն պատկերի վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում մեխանիկական և էլեկտրական բեռնավորումների համատեղ ազդեցության վերլուծությունը՝ պիեզոկերամիկական տարրերի իրական աշխատանքային պայմաններին առավել մոտ մոդելներ ձևավորելու նպատակով։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել առաձգականության և պիեզոէլեկտրականության տեսությունների հավասարումները, քայքայման մեխանիկայի մոտեցումները, ինչպես նաև անալիտիկ և թվային հաշվարկային մեթոդներ։ Դիտարկվում են ճեղքի շրջակայքում դաշտերի բաշխման բնութագրերը և կառուցվածքային տարրի վնասման նկատմամբ կայունությունը գնահատող չափանիշները։ Նման ուսումնասիրությունները կարևոր են պիեզոկերամիկական նյութերի վրա հիմնված տվիչների, փոխակերպիչների, ակտուատորների և այլ էլեկտրամեխանիկական համակարգերի հուսալիության գնահատման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է պիեզոէլեկտրականության տեսության, շարունակական միջավայրի մեխանիկայի, առաձգականության տեսության և քայքայման մեխանիկայի մոտեցումները՝ ճեղքեր ունեցող պիեզոկերամիկական տարրերի ամրության և աշխատանքային կայունության օրինաչափությունները բացահայտելու նպատակով։

Հրատարակությունը մատենագիտական բնույթի տեղեկատու է՝ նվիրված հայ գրող, մանկավարժ և հասարակական գործիչ Ղազարոս Աղայանի գրական ժառանգության ուսումնասիրությանը և նրա վերաբերյալ որոշակի ժամանակահատվածում հրապարակված գրականության համակարգմանը։ Այն կազմվել է գրողի ծննդյան հոբելյանի առիթով և ընդգրկում է 1972–1990 թվականներին լույս տեսած համապատասխան նյութերի մատենագիտական նկարագրությունները՝ հնարավորություն տալով պատկերացում կազմել տվյալ տարիներին Աղայանի կյանքի, ստեղծագործության և գործունեության ուսումնասիրության հիմնական ուղղությունների մասին։ Ցանկում կարող են ներկայացված լինել մենագրություններ, գիտական և գրականագիտական հոդվածներ, ժողովածուներում հրապարակված ուսումնասիրություններ, մամուլի նյութեր, հոբելյանական հրապարակումներ, մեթոդական աշխատություններ և այլ աղբյուրներ։ Մատենագիտական նյութերի համակարգումը նպաստում է անհրաժեշտ գրականության որոնմանը և հնարավորություն է տալիս հետևելու, թե տարբեր տարիներին հետազոտողների ուշադրության կենտրոնում Աղայանի ժառանգության որ կողմերն են եղել։ Առանձնահատուկ նշանակություն կարող են ունենալ նրա գեղարվեստական արձակին, մանկական գրականությանը, ժողովրդական բանահյուսության հետ կապերին, լեզվաոճական առանձնահատկություններին, մանկավարժական հայացքներին և կրթական գործունեությանը վերաբերող ուսումնասիրությունները։ Հրատարակությունը կարևոր է նաև գրողի ստեղծագործությունների հրատարակությունների, վերահրատարակությունների և դրանց վերաբերյալ քննադատական արձագանքների մասին տեղեկություններ ստանալու տեսանկյունից։ Ժամանակագրորեն սահմանված մատենագիտական ընդգրկումը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել խորհրդային շրջանի վերջին տասնամյակներում ձևավորված աղայանագիտական գրականությունը և այն դիտարկել հայ գրականագիտության ու մանկավարժական մտքի պատմության ընդհանուր զարգացման համատեքստում։ Նման ցանկը կարող է ծառայել որպես սկզբնական տեղեկատվական աղբյուր գիտական աշխատանքների, գրականագիտական ուսումնասիրությունների, կենսամատենագիտական հետազոտությունների և թեմատիկ ցուցահանդեսների պատրաստման ժամանակ։ Միաժամանակ այն նպաստում է նախկինում հրապարակված նյութերի պահպանմանը և գիտական շրջանառության մեջ դրանց հասանելիության ապահովմանը։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունն ունի մատենագիտական, գրականագիտական և տեղեկատու նշանակություն՝ համակարգված ձևով ներկայացնելով Ղազարոս Աղայանի անձին, ստեղծագործական ժառանգությանը և մանկավարժական գործունեությանը վերաբերող երկու տասնամյակի գրականությունը։

Աշխատությունը նվիրված է բուլյան փոփոխականներով հավասարումների համակարգերի մոտավոր լուծման տեսական և ալգորիթմական մեթոդների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն խնդիրներն են, որոնց դեպքում փոփոխականները ընդունում են երկու հնարավոր արժեքներից մեկը, իսկ անհրաժեշտ է գտնել այնպիսի արժեքավորում, որը ամբողջությամբ կամ հնարավորինս մեծ չափով բավարարում է տրված հավասարումների համակարգը։ Քննվում են բուլյան ֆունկցիաների ներկայացման տարբեր եղանակները, հավասարումների կառուցվածքային առանձնահատկությունները և դրանց լուծելիության հետ կապված հաշվարկային խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն դեպքերին, երբ ճշգրիտ լուծման որոնումը մեծ չափերի համակարգերի համար պահանջում է զգալի հաշվարկային ռեսուրսներ, ինչի պատճառով նպատակահարմար է կիրառել մոտավոր, էվրիստիկ կամ օպտիմալացման վրա հիմնված ալգորիթմներ։ Ուսումնասիրվում են լուծման որակը գնահատող չափանիշներ, որոնց միջոցով հնարավոր է որոշել, թե ստացված արժեքավորումը որքանով է համապատասխանում սկզբնական սահմանափակումներին կամ քանի հավասարում է այն բավարարում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ալգորիթմների հաշվարկային բարդության, աշխատանքի արագության և ստացվող մոտավոր լուծման ճշգրտության միջև հարաբերակցության ուսումնասիրությունը։ Դիտարկվում են նաև հավասարումների համակարգերի տարբեր դասեր և դրանց կառուցվածքային հատկությունների ազդեցությունը լուծման մեթոդների արդյունավետության վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել դիսկրետ մաթեմատիկայի, կոմբինատորային օպտիմալացման և ալգորիթմների տեսության մեթոդները՝ արդյունավետ մոտարկման ընթացակարգեր կառուցելու և դրանց տեսական հատկությունները գնահատելու նպատակով։ Առանձին նշանակություն ունի այնպիսի պայմանների բացահայտումը, որոնց դեպքում հնարավոր է նախապես սահմանել մոտավոր լուծման որակի որոշակի երաշխիք կամ գնահատել ճշգրիտ լուծումից հնարավոր շեղումը։ Բուլյան հավասարումների համակարգերը կապված են նաև տրամաբանական սահմանափակումների, որոշումների ընդունման, կոդավորման և տարբեր դիսկրետ օպտիմալացման խնդիրների մաթեմատիկական ներկայացման հետ, ինչն ուսումնասիրությանը տալիս է ինչպես տեսական, այնպես էլ կիրառական նշանակություն։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է բուլյան հանրահաշվի, դիսկրետ մաթեմատիկայի, հաշվողական բարդության և մոտարկման ալգորիթմների մոտեցումները՝ մեծածավալ բուլյան համակարգերի արդյունավետ լուծման հնարավորությունները ուսումնասիրելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է Գրիգոր Նարեկացու լեզվական ստեղծագործության մեջ բառային նորաբանությունների ձևավորման, կառուցվածքի, իմաստային առանձնահատկությունների և գեղարվեստական գործառույթների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում հեղինակի ստեղծած կամ նրա գրական լեզվում առանձնահատուկ կիրառություն ստացած բառային միավորներն են, որոնց միջոցով ընդլայնվել են միջնադարյան հայերենի արտահայտչական հնարավորությունները և ձևավորվել ինքնատիպ բանաստեղծական բառապաշար։ Քննվում են նոր բառերի կազմության հիմնական եղանակները՝ բառաբարդումը, ածանցումը, գոյություն ունեցող բառային հիմքերի նոր համադրությունները և լեզվական տարբեր միջոցների ստեղծագործական օգտագործումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում նորաբանությունների իմաստային կառուցվածքին՝ պարզելու, թե ինչպես են դրանց միջոցով արտահայտվում հոգևոր ապրումները, մարդու ներաշխարհը, բարոյական ինքնաքննությունը, աստվածաբանական պատկերացումները և վերացական հասկացությունները։ Ուսումնասիրվում է նաև բառային նորարարության կապը հեղինակի պատկերավոր մտածողության հետ, քանի որ բազմաթիվ նոր կազմություններ ոչ միայն անվանում են որոշակի հասկացություններ, այլև հանդես են գալիս որպես գեղարվեստական պատկեր ստեղծող միջոցներ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նորաբանությունների ոճական արժեքի վերլուծությունը՝ դրանց հուզական, արտահայտչական, խորհրդանշական և բանաստեղծական գործառույթների բացահայտմամբ։ Դիտարկվում են բառային միավորների ներքին կառուցվածքը, բաղադրիչների իմաստային հարաբերությունները, համատեքստային նշանակությունները և դրանց կապը գրաբարի բառակազմական համակարգի ընդհանուր օրինաչափությունների հետ։ Հետազոտության շրջանակում կարող է կատարվել նորաբանությունների դասակարգում ըստ կազմության եղանակի, իմաստային խմբերի և գործառական նշանակության, ինչպես նաև համեմատություն ժամանակաշրջանի այլ գրավոր աղբյուրներում հանդիպող համապատասխան բառամթերքի հետ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև այն հարցին, թե հեղինակի լեզվական նորարարությունները ինչպիսի հետագա ազդեցություն կարող էին ունենալ հայ գրական լեզվի, հոգևոր գրականության և բանաստեղծական խոսքի զարգացման վրա։ Բառային նյութի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել ոչ միայն հեղինակի անհատական լեզվաոճական համակարգի, այլև միջնադարյան հայերենի բառակազմական ներուժի մասին։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է պատմական բառագիտության, բառակազմության, իմաստաբանության և ոճագիտության մոտեցումները՝ Նարեկացու լեզվական նորարարության առանձնահատկությունները համակարգված բացահայտելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է գալարմինի և D-15 գալարմինի ազդեցության որոշ կենսաքիմիական մեխանիզմների ուսումնասիրությանը սիբիրախտի պայմաններում՝ հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացնելով օրգանիզմում ընթացող նյութափոխանակային և կենսաքիմիական փոփոխությունների վրա։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է, թե ուսումնասիրվող միացությունների ազդեցությամբ ինչպես կարող են փոփոխվել հիվանդության ընթացքի հետ կապված առանձին կենսաքիմիական ցուցանիշներ և օրգանիզմի պաշտպանական արձագանքները։ Քննվում են վարակային գործընթացի հետևանքով առաջացող նյութափոխանակային խանգարումները, բջջային և հյուսվածքային մակարդակներում դիտվող փոփոխությունները, ինչպես նաև դրանց կապը օրգանիզմի ընդհանուր ֆունկցիոնալ վիճակի հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ֆերմենտային համակարգերի ակտիվության, սպիտակուցային և էներգետիկ նյութափոխանակության, օքսիդավերականգնման գործընթացների և այլ կենսաքիմիական ցուցանիշների հնարավոր փոփոխություններին։ Ուսումնասիրվող նյութերի ազդեցությունը դիտարկվում է համեմատական սկզբունքով՝ պարզելու համար դրանց և հիվանդության ընթացքում ձևավորվող կենսաքիմիական տեղաշարժերի միջև հնարավոր կապերը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում օրգանիզմի բնական պաշտպանական մեխանիզմների և նյութափոխանակային հավասարակշռության ուսումնասիրությունը, քանի որ վարակային հիվանդությունների ժամանակ տարբեր օրգան-համակարգերի գործունեությունը կարող է ենթարկվել փոխկապակցված փոփոխությունների։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել կենսաքիմիական, ֆիզիոլոգիական և ընդհանուր կլինիկական դիտարկումների արդյունքները՝ ուսումնասիրվող միացությունների կենսաբանական ազդեցության վերաբերյալ առավել ամբողջական պատկերացում ձևավորելու նպատակով։ Աշխատանքի նշանակությունը պայմանավորված է նաև դեղաբանական ազդեցության մեխանիզմների բացահայտման անհրաժեշտությամբ, ինչը հնարավորություն է տալիս տեսական մակարդակում գնահատել տարբեր կենսաքիմիական գործընթացների մասնակցությունը դիտվող ազդեցություններին։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է կենսաքիմիայի, դեղաբանության, վարակաբանության և փորձարարական բժշկության մոտեցումները՝ վարակային գործընթացի ընթացքում ուսումնասիրվող միացությունների ազդեցությամբ տեղի ունեցող կենսաքիմիական փոփոխությունների բնույթն ու փոխկապակցվածությունը պարզաբանելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է մետաղների կտրմամբ մշակման արդյունավետության բարձրացման խնդիրներին՝ բազմաստիճան կտրող եզր ունեցող հատուկ կառուցվածքի կտրիչ գործիքի կիրառման միջոցով։ Հետազոտության կենտրոնում կտրող գործիքի երկրաչափական կառուցվածքի և մետաղամշակման գործընթացի հիմնական տեխնոլոգիական ցուցանիշների փոխկապակցվածությունն է։ Քննվում են կտրման ընթացքում առաջացող ուժային և ջերմային երևույթները, մշակվող նյութի շերտի հեռացման առանձնահատկությունները, գործիքի աշխատանքային մակերևույթների ծանրաբեռնվածությունը և դրանց ազդեցությունը մշակման արտադրողականության ու ստացվող մակերևույթի որակի վրա։ Բազմաստիճան կտրող եզրի կիրառումը դիտարկվում է որպես կտրման գործընթացը տարբեր աշխատանքային հատվածների միջև բաշխելու և գործիքի բեռնվածության բնույթը փոփոխելու տեխնոլոգիական մոտեցում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կտրիչի երկրաչափական պարամետրերի, առանձին աստիճանների փոխադարձ դասավորության և մշակման պայմանների ազդեցությանը կտրման ուժերի, գործիքի մաշվածության և մշակված մակերևույթի բնութագրերի վրա։ Ուսումնասիրվում են նաև կտրման արագության, մատուցման և մշակվող նյութի հատկությունների հետ կապված գործոնները՝ գործիքի աշխատանքի արդյունավետությունը գնահատելու տեսանկյունից։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում սովորական և բազմաստիճան կառուցվածքով կտրիչների աշխատանքի համեմատական վերլուծությունը, որը հնարավորություն է տալիս գնահատել առաջարկվող կառուցվածքային լուծման ազդեցությունը մշակման կայունության և տեխնոլոգիական արդյունավետության վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել տեսական հաշվարկները և փորձարարական տվյալները՝ կտրման գործընթացի մեխանիկական օրինաչափությունները պարզաբանելու և գործիքի կառուցվածքային պարամետրերի ընտրությունը հիմնավորելու համար։ Դիտարկվում են մշակված մակերևույթի կոշտության, չափային ճշգրտության, գործիքի դիմացկունության և արտադրողականության գնահատման հարցերը՝ որպես մետաղամշակման գործընթացի արդյունավետությունը բնութագրող հիմնական ցուցանիշներ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև գործիքի կառուցվածքի կատարելագործման և տարբեր մեքենաշինական արտադրություններում դրա կիրառելիության ընդհանուր հնարավորություններին։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է մետաղների կտրման տեսության, մեքենաշինական տեխնոլոգիայի, կտրող գործիքների նախագծման և փորձարարական մեխանիկայի մոտեցումները՝ մետաղների մեխանիկական մշակման արդյունավետության բարձրացման գիտատեխնիկական հիմքերը ուսումնասիրելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է մտավոր զարգացման առանձնահատկություններ ունեցող կրտսեր դպրոցականների ինքնասպասարկման հմտությունների ձևավորման և զարգացման համար անհրաժեշտ մանկավարժական պայմանների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում երեխաների առօրյա ինքնուրույնության աստիճանական բարձրացումն է՝ հաշվի առնելով նրանց անհատական հնարավորությունները, զարգացման տեմպը, կրթական կարիքները և արդեն ձևավորված կարողությունները։ Քննվում է ինքնասպասարկումը որպես երեխայի սոցիալականացման, ինքնուրույնության և առօրյա կյանքին մասնակցության կարևոր բաղադրիչ, որը ներառում է անձնական խնամքի, հագնվելու, սնվելու, սեփական իրերը կազմակերպելու, ուսումնական և կենցաղային միջավայրում համապատասխան գործողություններ կատարելու կարողությունների զարգացումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ուսուցման հետևողականությանը, գործողությունների հասկանալի և փոքր փուլերի բաժանմանը, պարբերական կրկնությանը, տեսողական ու գործնական աջակցության կիրառմանը և ձեռք բերված հմտությունների ամրապնդմանը տարբեր առօրյա իրավիճակներում։ Ուսումնասիրվում է մանկավարժի դերը երեխայի ակտիվ մասնակցությունը խթանելու, անհրաժեշտ աջակցությունը աստիճանաբար նվազեցնելու և ինքնուրույն գործողությունների նկատմամբ դրական վերաբերմունք ձևավորելու գործընթացում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում անհատականացված մոտեցումը, քանի որ նույն տարիքի երեխաների ճանաչողական, շարժողական, հաղորդակցական և սոցիալական հնարավորությունները կարող են էապես տարբեր լինել։ Դիտարկվում են խաղային, գործնական և իրավիճակային առաջադրանքների կիրառման հնարավորությունները, որոնց միջոցով առօրյա գործողությունների յուրացումը կարող է դառնալ կրթական գործընթացի բնական մասը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են գնահատվել ինքնասպասարկման սկզբնական և հետագա կարողությունները՝ պարզելու կիրառված մանկավարժական պայմանների արդյունավետությունը և յուրաքանչյուր երեխայի առաջընթացը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև դպրոցի և ընտանիքի համագործակցության նշանակությանը, քանի որ տարբեր միջավայրերում միասնական և հետևողական աջակցությունը նպաստում է սովորած հմտությունների ամրապնդմանն ու իրական կյանք տեղափոխմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հատուկ մանկավարժության, տարրական կրթության, զարգացման հոգեբանության և սոցիալական հարմարման մոտեցումները՝ երեխաների հնարավորինս ինքնուրույն և ակտիվ առօրյա գործունեությունը խթանող կրթական միջավայրի ձևավորման սկզբունքները ներկայացնելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է Երևանի քաղաքային կանաչ տարածքներում ասեղնատերև ծառատեսակների և թփատեսակների վիճակի, կենսաէկոլոգիական առանձնահատկությունների, դեկորատիվ նշանակության և հետագա կիրառման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում քաղաքային միջավայրի պայմաններում տարբեր ասեղնատերևավորների աճի, զարգացման, կենսունակության և արտաքին միջավայրի անբարենպաստ գործոնների նկատմամբ հարմարվողականության գնահատումն է։ Քննվում են քաղաքային տնկարկներում հանդիպող տեսակների կազմը, դրանց տարածվածությունը, տարիքային և ընդհանուր կենսական վիճակը, ինչպես նաև տարբեր կանաչապատման օբյեկտներում օգտագործման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում Երևանի կլիմայական պայմանների՝ բարձր ջերմաստիճանների, օդի հարաբերական չորության, տեղումների սահմանափակության և քաղաքային միկրոկլիմայի ազդեցությանը բույսերի կենսունակության վրա։ Ուսումնասիրվում են նաև հողային պայմանների, ոռոգման, օդային աղտոտվածության, փոշու, տրանսպորտային ծանրաբեռնվածության և մարդածին այլ գործոնների հնարավոր ազդեցությունները ծառերի աճի ու դեկորատիվ հատկությունների պահպանման վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում տարբեր տեսակների համեմատական գնահատումը՝ քաղաքային միջավայրին առավել հարմարված, երկարակյաց և կանաչապատման տեսանկյունից արժեքավոր բույսերի առանձնացման նպատակով։ Դիտարկվում են ասեղնատերևավորների գեղագիտական և տարածական գործառույթները զբոսայգիներում, պուրակներում, փողոցային տնկարկներում, բնակելի տարածքների բակերում և հասարակական նշանակության տարածքներում։ Նրանց մշտադալար բնույթը հնարավորություն է տալիս պահպանել կանաչ միջավայրի արտահայտչականությունը նաև տարվա այն ժամանակահատվածներում, երբ տերևաթափ տեսակների դեկորատիվ ազդեցությունը նվազում է։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նոր տեսակների ներմուծման և տեղական պայմաններին հարմարեցման հնարավորությունները՝ հաշվի առնելով կենսաբազմազանության, ջրային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման և տնկարկների երկարաժամկետ կայունության պահանջները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև տեսակների ճիշտ ընտրության, խնամքի և քաղաքային կանաչ ենթակառուցվածքների զարգացման նշանակությանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է դենդրոլոգիայի, քաղաքային կանաչապատման, բույսերի էկոլոգիայի և լանդշաֆտային ճարտարապետության մոտեցումները՝ Երևանի կանաչ տնկարկներում ասեղնատերևավորների արդյունավետ և կայուն օգտագործման հնարավորությունները գնահատելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է տասներկումատնյա աղու խոցային հիվանդության բարդացած ձևերի կլինիկական առանձնահատկությունների, ախտորոշման և վիրաբուժական կառավարման սկզբունքների ուսումնասիրությանը, երբ նեղացման երևույթները զուգակցվում են պերֆորացիայի և արյունահոսության հետ։ Հետազոտության կենտրոնում միաժամանակ մի քանի բարդությունների առկայությամբ պայմանավորված կլինիկական վիճակի գնահատումն է, քանի որ նման դեպքերում հիվանդության ընթացքը կարող է պահանջել ախտորոշիչ տվյալների և ընդհանուր կլինիկական պատկերի համալիր վերլուծություն։ Քննվում են խոցային գործընթացի հետևանքով տասներկումատնյա աղու լուսանցքի նեղացման ձևավորման առանձնահատկությունները, մարսողական համակարգի բնականոն գործունեության խանգարումները և դրանց համակցումը սուր բարդությունների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կլինիկական և գործիքային ախտորոշման նշանակությանը՝ բարդությունների բնույթը, ծանրության աստիճանը և դրանց փոխազդեցությունը գնահատելու տեսանկյունից։ Ուսումնասիրվում են տարբեր կլինիկական իրավիճակներում վիրաբուժական մոտեցման ընտրության ընդհանուր սկզբունքները՝ հաշվի առնելով հիվանդի ընդհանուր վիճակը, խոցային ախտահարման բնույթը, ուղեկցող փոփոխությունները և հնարավոր հետվիրահատական ռիսկերը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում անհատականացված բժշկական որոշումների անհրաժեշտությունը, քանի որ համակցված բարդությունների դեպքում բուժման մարտավարությունը պայմանավորված է բազմաթիվ կլինիկական գործոնների միաժամանակյա գնահատմամբ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել տարբեր վիրաբուժական մոտեցումների կիրառման արդյունքները, դրանց հնարավոր առավելություններն ու սահմանափակումները, ինչպես նաև վաղ և ուշ հետվիրահատական շրջանի առանձնահատկությունները։ Դիտարկվում են հիվանդների կլինիկական հսկողության, հնարավոր բարդությունների գնահատման և բուժման արդյունքների երկարաժամկետ վերլուծության հարցերը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ժամանակակից ախտորոշիչ տեխնոլոգիաների և բուժման կազմակերպման սկզբունքների նշանակությանը բարդացած խոցային հիվանդության կառավարման արդյունավետության բարձրացման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է որովայնային վիրաբուժության, գաստրոէնտերոլոգիայի, կլինիկական ախտորոշման և հետվիրահատական հսկողության մոտեցումները՝ տասներկումատնյա աղու խոցային հիվանդության բազմաբարդ ընթացքի բժշկական կառավարման գիտական հիմքերը ուսումնասիրելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է եռանկյունաչափական Ֆուրիեի շարքերի և Ֆուրիե–Ուոլշի շարքերի Չեզարոյի մեթոդով գումարման տեսական ուսումնասիրությանը՝ ֆունկցիաների ներկայացման, շարքերի զուգամիտության և ընդհանրացված գումարման մեթոդների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում այն իրավիճակներն են, երբ Ֆուրիեի շարքի սովորական մասնակի գումարները չեն ապահովում անհրաժեշտ զուգամիտություն կամ ունեն բարդ տատանողական վարք, մինչդեռ մասնակի գումարների համապատասխան միջինացումը հնարավորություն է տալիս ստանալ ավելի կայուն սահմանային հատկություններ։ Քննվում են Չեզարոյի գումարման սկզբունքները, տարբեր կարգերի միջինացումների կառուցվածքը և դրանց կապը շարքերի սովորական զուգամիտության հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում եռանկյունաչափական օրթոգոնալ համակարգի հիման վրա ստացված Ֆուրիեի շարքերին՝ ուսումնասիրելով դրանց Չեզարոյի միջինների վարքը և ֆունկցիայի վերականգնման համար անհրաժեշտ պայմանները։ Դիտարկվում է նաև Ուոլշի ֆունկցիաների համակարգը, որն իր կառուցվածքով տարբերվում է դասական եռանկյունաչափական համակարգից և կարևոր դեր ունի հարմոնիկ անալիզի ու դիսկրետ բնույթի օրթոգոնալ ներկայացումների տեսության մեջ։ Համեմատվում են երկու օրթոգոնալ համակարգերի համապատասխան շարքերի գումարման առանձնահատկությունները՝ բացահայտելով ընդհանուր օրինաչափություններն ու կառուցվածքային տարբերությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում գումարման միջուկների ուսումնասիրությունը, քանի որ դրանց հատկությունները պայմանավորում են Չեզարոյի միջինների զուգամիտությունը, տեղայնացման երևույթները և մոտարկման արդյունավետությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել կետային, գրեթե ամենուրեք և համապատասխան ֆունկցիոնալ տարածությունների նորմով զուգամիտության խնդիրները, ինչպես նաև տարբեր դասերի ֆունկցիաների համար գործող բավարար պայմանները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ընդհանրացված գումարման մեթոդների դերին այնպիսի շարքերի ուսումնասիրման ժամանակ, որոնց սովորական գումարումը սահմանափակ հնարավորություններ ունի։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է Ֆուրիեի անալիզի, օրթոգոնալ շարքերի տեսության, իրական անալիզի և ֆունկցիոնալ անալիզի մեթոդները՝ եռանկյունաչափական և Ուոլշի համակարգերի համար Չեզարոյի գումարման հատկությունները և դրանց զուգամիտության օրինաչափությունները համակարգված ներկայացնելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է անիզոտրոպ նյութերից պատրաստված շերտերի և թիթեղների ազատ ու հարկադրական տատանումների տեսական և հաշվարկային ուսումնասիրությանը՝ հաշվի առնելով նյութի մեխանիկական հատկությունների ուղղությունից կախվածությունը և կառուցվածքային տարրերի երկրաչափական առանձնահատկությունները։ Հետազոտության կենտրոնում բարակ մարմինների դինամիկական վարքի մաթեմատիկական նկարագրությունն է, սեփական հաճախականությունների և տատանման ձևերի որոշումը, ինչպես նաև արտաքին պարբերական ազդեցությունների պայմաններում առաջացող հարկադրական տատանումների բնութագրերի գնահատումը։ Քննվում են անիզոտրոպ առաձգականության հիմնական հարաբերակցությունները և դրանց կիրառումը շերտերի ու թիթեղների շարժման հավասարումների ձևավորման ժամանակ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում նյութի առաձգական բնութագրերի, անիզոտրոպիայի ուղղությունների, կառուցվածքային տարրի չափերի, հաստության և եզրային պայմանների ազդեցությանը սեփական տատանումների սպեկտրի վրա։ Հարկադրական տատանումների ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում է արտաքին դինամիկական բեռնավորման հաճախականության և համակարգի սեփական հաճախականությունների փոխհարաբերությունը, ինչպես նաև ռեզոնանսային երևույթների առաջացման պայմանները և դրանց ազդեցությունը տատանումների ամպլիտուդների վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում տարբեր ամրացման պայմանների համեմատական վերլուծությունը, քանի որ եզրերի ամրացման բնույթը կարող է էականորեն փոխել համակարգի դինամիկական արձագանքը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են կիրառվել անալիտիկ, մոտավոր և թվային մեթոդներ՝ համապատասխան դիֆերենցիալ հավասարումների լուծման և հաճախականային բնութագրերի որոշման համար։ Դիտարկվում են նաև օրթոտրոպ և առավել ընդհանուր անիզոտրոպ նյութերից պատրաստված տարրերի միջև տարբերությունները՝ պարզաբանելով նյութական կառուցվածքի ազդեցությունը տատանողական գործընթացների վրա։ Ստացված օրինաչափությունները կարող են նշանակություն ունենալ կոմպոզիտային և շերտավոր կառուցվածքների դինամիկական հաշվարկման, մեքենաշինական ու շինարարական տարրերի նախագծման և անցանկալի ռեզոնանսային վիճակների գնահատման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է առաձգականության տեսության, կառուցվածքային մեխանիկայի, տատանումների տեսության և կիրառական մաթեմատիկայի մոտեցումները՝ անիզոտրոպ շերտերի ու թիթեղների դինամիկական վարքի օրինաչափությունների բացահայտման նպատակով։