Թուրքերեն առածներ՝ թարգմանված գերմաներեն

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է հողային ռեսուրսների կառավարման համակարգի արդյունավետության բարձրացման, հողերի նպատակային և կայուն օգտագործման, պահպանության ու կառավարման մեխանիզմների կատարելագործման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետության պայմաններում։ Հետազոտության շրջանակում հողային ռեսուրսները դիտարկվում են որպես տնտեսական, գյուղատնտեսական, տարածքային և բնապահպանական նշանակություն ունեցող սահմանափակ բնական ռեսուրս, որի արդյունավետ կառավարումը պահանջում է իրավական, կազմակերպական, տնտեսական և տեղեկատվական գործիքների համակցված կիրառում։ Քննության են առնվում հողային ֆոնդի կառուցվածքը, հողօգտագործման ձևերը, հողերի նպատակային նշանակությունը, սեփականության և օգտագործման հարաբերությունները, ինչպես նաև պետական ու տեղական կառավարման մարմինների գործառույթները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գյուղատնտեսական նշանակության հողերի արդյունավետ օգտագործմանը, չօգտագործվող կամ ոչ լիարժեք օգտագործվող տարածքների խնդիրներին, հողերի մասնատվածությանը, բերրիության պահպանմանը և հողերի դեգրադացման կանխարգելմանը։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում կարող են ընդգրկվել վիճակագրական և տնտեսական վերլուծությունը, հողային հաշվեկշռի տվյալների ուսումնասիրությունը, համեմատական մեթոդը, տարածական վերլուծությունը և աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերի կիրառումը։ Քարտեզագրական և տարածական տվյալների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու հողօգտագործման կառուցվածքը, տարածքային փոփոխությունները և տարբեր նշանակության հողերի բաշխման առանձնահատկությունները։ Տնտեսական մեթոդների միջոցով կարող են ուսումնասիրվել հողի արդյունավետ օգտագործման խթանները, գնահատման ու հարկման մեխանիզմները և հողային շուկայի գործունեության հետ կապված հարցերը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում հողերի պետական հաշվառման, կադաստրային տեղեկատվության, մշտադիտարկման և կառավարման որոշումների համար անհրաժեշտ տվյալների որակի ու հասանելիության խնդիրներին։ Քննության են առնվում նաև հողերի էրոզիայի, անապատացման, աղակալման և այլ դեգրադացիոն գործընթացների կանխարգելման ու հողային ռեսուրսների վերականգնման հնարավորությունները։ Հետազոտությունը կարող է ներառել միջազգային փորձի համեմատական ուսումնասիրություն՝ տարբեր երկրներում կիրառվող կառավարման գործիքներից տեղական պայմաններին համապատասխան մոտեցումներ առանձնացնելու նպատակով։ Աշխատությունն ունի տեսական և կիրառական նշանակություն հողաշինարարության, տարածքային պլանավորման, գյուղատնտեսության և բնապահպանական կառավարման համար՝ նպաստելով հողային ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետության բարձրացման, պահպանության և երկարաժամկետ կայուն կառավարման մեխանիզմների մշակմանը։

Այլ առարկաներ

Այս տեղեկատվական ցանկը ներկայացնում է «Նոր գրքեր․ Տեխնիկա» բաժնի շրջանակներում հավաքագրված հրատարակությունների համառոտ մատենագիտական ցուցակը, որը նպատակ ունի տեղեկացնել տեխնիկական ոլորտի նորագույն գրականության մասին և հեշտացնել ընթերցողների, հետազոտողների ու մասնագետների կողմնորոշումը ժամանակակից տեխնիկական գրքերի շուկայում և գրադարանային ֆոնդերում։ Ցանկում սովորաբար ընդգրկվում են տարբեր ենթաբաժինների հրատարակություններ՝ ինժեներական գիտություններ, մեքենաշինություն, էլեկտրոնիկա, տեղեկատվական տեխնոլոգիաներ, էներգետիկա, շինարարություն և այլ կիրառական տեխնիկական ուղղություններ, որոնք արտացոլում են տվյալ ժամանակաշրջանում գիտատեխնիկական առաջընթացի հիմնական միտումները։ Նման ինֆորմացիոն ցուցակները ունեն ոչ միայն գրադարանային հաշվառման և տեղեկատվության տարածման գործառույթ, այլ նաև կարևոր դեր են խաղում գիտական հաղորդակցության մեջ՝ թույլ տալով մասնագետներին արագ ծանոթանալ նոր լույս տեսած մասնագիտական գրականությանը, գնահատել դրա արդիականությունը և կիրառելիությունը իրենց աշխատանքներում։

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է Վիգեն Խեչումյանի գրական ժառանգության մեջ հայկական միջնադարի գեղարվեստական վերակերտման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ուշադրություն դարձնելով պատմական իրականության, հեղինակային երևակայության և ազգային մշակութային հիշողության փոխհարաբերությանը։ Հետազոտության շրջանակում քննվում է, թե ինչպես է գրողը պատմական նյութը վերածում գեղարվեստական աշխարհի՝ ներկայացնելով միջնադարյան մարդու մտածողությունը, կենցաղը, բարոյական արժեքները, հասարակական հարաբերությունները և հոգևոր միջավայրը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պատմական փաստի և գեղարվեստական հորինվածքի հարաբերակցությանը, քանի որ ստեղծագործություններում անցյալի վերակազմությունը պայմանավորված է ոչ միայն պատմական տեղեկությունների օգտագործմամբ, այլև կերպարների հոգեբանական մշակմամբ, խորհրդանշական պատկերներով և հեղինակային մեկնաբանությամբ։ Քննվում են միջնադարյան քաղաքների, բնակավայրերի, վանքերի, արհեստանոցների և մշակութային կենտրոնների պատկերները, որոնց միջոցով ձևավորվում է ժամանակաշրջանի տարածական ու կենցաղային միջավայրը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում միջնադարյան հայ վարպետների, գրիչների, մանրանկարիչների, ճարտարապետների և ստեղծագործ աշխատանքի այլ ներկայացուցիչների կերպավորումը՝ արվեստն ու արարումը ներկայացնելով որպես պատմական հիշողության և ազգային ինքնության պահպանման միջոց։ Ուսումնասիրվում են նաև կերպարային համակարգը, պատմողական եղանակները, լեզվաոճական առանձնահատկությունները, հնաբանությունների և պատմական բառաշերտերի կիրառությունը, որոնց միջոցով հեղինակը ստեղծում է անցյալին համապատասխան գեղարվեստական մթնոլորտ։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ժամանակի գաղափարական ընկալմանը, մարդու և պատմության հարաբերությանը, ստեղծագործ անհատի ճակատագրին, հոգևոր արժեքների պահպանմանը և պատմական փորձի փոխանցմանը հաջորդ սերունդներին։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է միջնադարի պատկերի և XX դարի ազգային ու մշակութային խնդիրների հնարավոր փոխառնչության բացահայտումը, քանի որ պատմական թեմատիկան կարող է ծառայել նաև ժամանակակից իրականության, մշակութային ինքնության և ժառանգության պահպանման հարցերի գեղարվեստական իմաստավորմանը։ Ստեղծագործությունների համադրական քննությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնելու կրկնվող մոտիվները, խորհրդանիշները, պատմական կերպարների կառուցման սկզբունքները և միջնադարյան աշխարհի ներկայացման հեղինակային առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը նպաստում է գրողի պատմական արձակի գեղարվեստական համակարգի առավել ամբողջական ընկալմանը և նրա ստեղծագործության տեղը հայ պատմավիպական ու պատմական թեմատիկայով արձակի զարգացման մեջ գնահատելուն։ Այն կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել հայ գրականության պատմության, գրականագիտության, պատմական արձակի, միջնադարագիտության և մշակութային հիշողության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Հոգեբանություն

Երգիծական, հասարակական և հոգեբանական շերտերով հագեցած ստեղծագործություն է, որտեղ ներկայացվում են մարդու և հասարակության փոխհարաբերությունները, կեղծ իդեալների հետևից գնացող մարդկանց վարքագիծը և «փայլուն ապագայի» մասին ձևավորված պատրանքները։ Գիրքը կառուցված է սուր դիտարկումների, հեգնական պատկերների և երբեմն աբսուրդի սահմաններին հասնող իրավիճակների վրա, որոնց միջոցով հեղինակը քննադատում է հասարակական մտածողության կարծրատիպերը, իշխանության ու գաղափարախոսության ազդեցությունը մարդու կյանքի վրա և անհատի ներքին դատարկությունը։ Ստեղծագործության հերոսները հաճախ հայտնվում են այնպիսի իրավիճակներում, որտեղ իրականությունն ու երևակայությունը խառնվում են իրար, իսկ «արտառոցը» դառնում է ոչ միայն անսովոր երևույթ, այլ նաև հասարակության հիվանդությունների խորհրդանիշ։ Գրքի ընթացքում բացահայտվում է, թե ինչպես կարող են մարդիկ կորցնել սեփական ինքնությունը՝ կուրորեն հավատալով խոստացված ապագային, և ինչպես է արտաքին հաջողության ձգտումը երբեմն վերածվում հոգևոր ճգնաժամի։ Հեղինակը ստեղծում է մի մթնոլորտ, որտեղ հումորը և տխրությունը մշտապես զուգակցվում են, իսկ ընթերցողը ստիպված է վերաիմաստավորել իրականության, առաջընթացի և մարդկային արժեքների մասին իր պատկերացումները։ Ստեղծագործությունը առանձնանում է սուր սոցիալական ենթատեքստով, փիլիսոփայական ակնարկներով և մարդու ներքին ազատության թեմայի խոր ուսումնասիրությամբ։

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է Իրանի հանրակրթական դպրոցների, մասնավորապես՝ ավագ դպրոցի կառավարման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ կրթական համակարգի կառուցվածքային, կազմակերպական և վարչական մեխանիզմների համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ավագ դպրոցի կառավարման նպատակներն ու սկզբունքները, կրթական քաղաքականության իրականացման առանձնահատկությունները, կառավարման տարբեր մակարդակների փոխհարաբերությունները և դպրոցների գործունեության կազմակերպման մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դպրոցի ղեկավարության, ուսուցիչների, աշակերտների և ծնողների դերերի ու փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև որոշումների ընդունման գործընթացներում նրանց մասնակցության հնարավորություններին։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ Իրանի կրթական համակարգի կենտրոնացված և տեղայնացված կառավարման տարրերի հարաբերակցությանը, պետական կրթական մարմինների ազդեցությանը դպրոցների գործունեության վրա և կրթական հաստատությունների ներքին կառավարման առանձնահատկություններին։ Ավագ դպրոցի մակարդակում կարևոր են նաև ուսումնական գործընթացի կազմակերպումը, մասնագիտական և ակադեմիական կողմնորոշումը, աշակերտների առաջադիմության գնահատումը, կարգապահության ապահովումը և կրթական արդյունքների վերահսկողությունը։ Հետազոտությունը կարող է ուսումնասիրել դպրոցների նյութատեխնիկական և մարդկային ռեսուրսների կառավարման, ուսուցիչների աշխատանքի կազմակերպման և մասնագիտական զարգացման հնարավորությունները։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել կրթության կառավարման արդյունավետության վրա մշակութային, սոցիալական և ազգային առանձնահատկությունների ազդեցությանը, քանի որ դպրոցական կառավարման մոդելը ձևավորվում է ոչ միայն վարչական նորմերով, այլև տվյալ հասարակության արժեքային համակարգի և սոցիալական կառուցվածքի ազդեցությամբ։ Համեմատական տեսանկյունից ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել Իրանի ավագ դպրոցների կառավարման այն առանձնահատկությունները, որոնք տարբերում են դրանք այլ երկրների կրթական հաստատությունների կառավարման համակարգերից, ինչպես նաև առանձնացնել կիրառելի և արդյունավետ փորձի հնարավոր տարրերը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ կառավարման առկա խնդիրներին՝ ռեսուրսների բաշխում, որոշումների կայացման արդյունավետություն, կրթության որակի վերահսկողություն, ուսուցիչների մասնագիտական ներուժի օգտագործում և դպրոց–ընտանիք համագործակցություն։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հիմք ծառայել ավագ դպրոցների կառավարման կատարելագործման, կրթական գործընթացի արդյունավետության բարձրացման և դպրոցական կառավարման ժամանակակից մեթոդների ներդրման վերաբերյալ առաջարկությունների մշակման համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել կրթության կառավարման մասնագետներին, մանկավարժներին, կրթական քաղաքականության հետազոտողներին, համեմատական կրթության մասնագետներին և կրթության ոլորտում ուսումնասիրություններ իրականացնող ուսանողներին։

Պատմություն

Արիական ինքնաստությունը աշխատությունը նվիրված է հայ ժողովրդի ազգային ինքնագիտակցության և մշակութային ինքնության ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով հին սերնդերի ոգևորությունը, ազգային արժեհամակարգերի պահպանման կարևորությունը և մշակութային ինքնատիպության զարգացման անհրաժեշտությունը։ Գրքում վերլուծվում են ազգային ինքնության ձևավորման գործընթացները, ազգային արժեքների և հային հատուկ սովորույթների նշանակությունը, ինչպես նաև մշակութային և պատմական ժառանգության դերակատարը՝ ապահովելով ժողովրդին բնորոշ ինքնագիտակցության հստակ պատկերացում։ Հեղինակը անդրադառնում է հայ հասարակության տարբեր ժամանակաշրջաններում ազգային ինքնության մարտահրավերներին, արտաքին ազդեցությունների և պատմական փորձությունների ազդեցությանը, ինչպես նաև արտահայտում է տեսակետներ ազգային համախմբվածության, հայրենասիրության և մշակութային ինքնատիպության ամրապնդման մասին։ Աշխատությունը համադրում է պատմական վերլուծություններ, մշակութաբանական դիտարկումներ և տեսական ուսումնասիրություններ՝ ընթերցողին տրամադրելով համապարփակ գիտելիքներ ազգային ինքնության մասին, նպաստելով ազգային ինքնագիտակցության խորացմանը և մշակութային արժեքների պահպանմանը։ Գիրքը օգտակար է թե պատմաբանների, թե մշակութաբանների, թե սովորող ընթերցողների համար, ովքեր հետաքրքրված են ազգային ինքնության, հայ մշակույթի և պատմության ուսումնասիրությամբ։