Готовые материалы

Աշխատությունը նվիրված է բևեռային կիսահաղորդիչներում էլեկտրոնների ցանցային շարժունակության հետ կապված աղմկային երևույթների ֆիզիկական բնույթի և ձևավորման մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է բյուրեղային ցանցի տատանումների և լիցքակիրների փոխազդեցության վրա, որը կարող է պայմանավորել էլեկտրոնների շարժունակության ժամանակային տատանումներ և համապատասխանաբար ազդել նյութի էլեկտրական բնութագրերի վրա։ Քննության են առնվում բևեռային կիսահաղորդիչներին բնորոշ էլեկտրոն-ֆոնոնային փոխազդեցության առանձնահատկությունները, լիցքակիրների ցրման մեխանիզմները և դրանց ազդեցությունը հաղորդականության ու շարժունակության փոփոխությունների վրա։ Կարևորվում է բյուրեղային ցանցի ջերմային տատանումների դերը, քանի որ ֆոնոնային համակարգի վիճակի փոփոխությունները կարող են առաջացնել լիցքակիրների տեղափոխման պարամետրերի տատանումներ և դառնալ էլեկտրական աղմուկի աղբյուր։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում աղմուկի սպեկտրային բնութագրերին, հաճախականությունից և ջերմաստիճանից դրա կախվածությանը, ինչպես նաև նյութի ֆիզիկական պարամետրերի և լիցքակիրների կոնցենտրացիայի ազդեցությանը։ Ուսումնասիրվում է տարբեր ցրման գործընթացների մասնակցությունը շարժունակության տատանումների ձևավորմանը և դրանց հարաբերակցությունը կիսահաղորդչում դիտվող ընդհանուր աղմկային երևույթների հետ։ Տեսական մոտեցումների միջոցով հնարավոր է նկարագրել էլեկտրոնային համակարգի և բյուրեղային ցանցի միջև էներգիայի ու իմպուլսի փոխանակումը, գնահատել շարժունակության տատանումների ինտենսիվությունը և բացահայտել դրանց կախվածությունը արտաքին ու ներքին գործոններից։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև էլեկտրական դաշտի ազդեցությունը, ոչ հավասարակշռային պայմանները և նյութի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, որոնք փոփոխում են լիցքափոխադրման գործընթացների բնույթը։ Աղմկային երևույթների ուսումնասիրությունը կարևոր տեղեկատվություն է տալիս կիսահաղորդչային նյութերում ընթացող միկրոսկոպիկ գործընթացների վերաբերյալ և հնարավորություն է տալիս ավելի ճշգրիտ գնահատել դրանց էլեկտրոնային հատկությունները։ Աշխատությունն ունի նաև կիրառական նշանակություն, քանի որ էլեկտրական աղմուկը կարող է սահմանափակել կիսահաղորդչային սարքերի զգայունությունը, կայունությունը և չափումների ճշգրտությունը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել ցածր աղմուկային մակարդակով կիսահաղորդչային տարրերի և էլեկտրոնային համակարգերի ֆիզիկական հիմքերի կատարելագործմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել կիսահաղորդիչների և պինդ մարմնի ֆիզիկայի, միկրոէլեկտրոնիկայի, էլեկտրոնային տրանսպորտի և աղմկային երևույթների ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, ֆիզիկոսների, ինժեներների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Հրատարակությունը կենսամատենագիտական բնույթի աշխատություն է, որը համակարգում և ներկայացնում է 2001–2020 թվականներին Հովհաննես Թումանյանի կյանքի, ստեղծագործական ժառանգության, գրական գործունեության և նրա ստեղծագործությունների ուսումնասիրության վերաբերյալ հրատարակված նյութերը։ Այն նպատակ ունի մեկտեղել տվյալ ժամանակահատվածի մատենագիտական տեղեկությունները և հետազոտողներին տրամադրել անհրաժեշտ աղբյուրների որոնման ու կողմնորոշման համակարգված գործիք։ Ներառվող նյութերը կարող են ընդգրկել գրողի ստեղծագործությունների նոր հրատարակությունները, ժողովածուները, վերահրատարակությունները, թարգմանությունները, գիտական մենագրությունները, հոդվածները, գրախոսությունները, գիտաժողովների նյութերը, հուշագրական հրապարակումները և նրա կյանքին ու գրական ժառանգությանը նվիրված այլ ուսումնասիրություններ։ Առանձին նշանակություն ունեն ստեղծագործությունների գրականագիտական մեկնաբանություններին, լեզվաոճական առանձնահատկություններին, բանահյուսական ակունքներին, ազգային մշակույթի հետ կապերին և հայ գրականության զարգացման մեջ ունեցած դերին վերաբերող աղբյուրները։ Կենսամատենագիտական սկզբունքով նյութերի կազմակերպումը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն գտնել անհրաժեշտ հրատարակությունները, այլև հետևել թումանյանագիտության զարգացմանը, հետազոտական հետաքրքրությունների փոփոխություններին և նոր թեմատիկ ուղղությունների ձևավորմանը երկու տասնամյակների ընթացքում։ Մատենագիտական տվյալները կարող են ընդգրկել նաև գրողի ստեղծագործությունների բեմական, երաժշտական և մշակութային այլ մեկնաբանությունների, հոբելյանական միջոցառումների, գիտաժողովների, ցուցահանդեսների և նրա ժառանգության հանրայնացման վերաբերյալ հրապարակումներ։ Հատուկ արժեք է ներկայացնում տարբեր բնույթի աղբյուրների մեկ համակարգում համախմբումը, ինչը հնարավորություն է տալիս գրողի ժառանգությունը դիտարկել ոչ միայն գրականագիտական, այլև պատմամշակութային, լեզվաբանական, բանահյուսական և արվեստագիտական տեսանկյուններից։ Ժամանակագրական ընդգրկումը նպաստում է XXI դարի առաջին երկու տասնամյակներում իրականացված ուսումնասիրությունների ընդհանուր պատկերի ձևավորմանը և հնարավորություն է տալիս բացահայտել նախկինում ուսումնասիրված թեմաների նոր մեկնաբանություններն ու հետազոտական մոտեցումները։ Հրատարակությունն ունի տեղեկատվական, գիտահետազոտական և աղբյուրագիտական նշանակություն՝ շարունակելով հայ մեծ գրողի վերաբերյալ մատենագիտական նյութերի հավաքագրման և համակարգման ավանդույթը։ Այն կարող է օգտակար լինել գրականագետների, թումանյանագետների, մատենագետների, գրադարանային և թանգարանային աշխատողների, բանասերների, դասախոսների, ուսանողների և հայ գրական ու մշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից տեղեկատվական և հաղորդակցական տեխնոլոգիաների կիրառմամբ հեռավար կրթության կազմակերպման, կառավարման և շարունակական զարգացման արդյունավետ մոդելի ձևավորմանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է կրթական գործընթացի այնպիսի կառուցվածքի մշակման վրա, որը հնարավորություն է տալիս ուսուցումը կազմակերպել տարածական սահմանափակումներից անկախ՝ ապահովելով ուսումնական նյութերի հասանելիությունը, դասավանդողի և սովորողի փոխգործակցությունը, գիտելիքների վերահսկումը և կրթական գործընթացի համակարգված կառավարումը։ Քննության են առնվում հեռավար կրթության տեսական և մեթոդական հիմքերը, դրա կազմակերպական առանձնահատկությունները, տեխնիկական ենթակառուցվածքի պահանջները և ուսումնական գործընթացում թվային միջոցների կիրառման հնարավորությունները։ Կարևորվում է էլեկտրոնային ուսումնական նյութերի, վիրտուալ կրթական միջավայրերի, հաղորդակցման գործիքների, տվյալների շտեմարանների և ուսուցման կառավարման համակարգերի համակցված օգտագործումը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ուսումնական բովանդակության կառուցվածքին, դասընթացների նախագծման սկզբունքներին, սովորողների ինքնուրույն աշխատանքի կազմակերպմանը և դասավանդողների հետ հետադարձ կապի ապահովմանը։ Ուսումնասիրվում են գիտելիքների գնահատման և վերահսկման էլեկտրոնային մեխանիզմները, թեստավորման համակարգերը, առաջադրանքների տրամադրման և արդյունքների մշակման հնարավորությունները։ Մոդելի կարևոր բաղադրիչներից է կրթական գործընթացի մասնակիցների միջև արդյունավետ հաղորդակցության կազմակերպումը՝ համաժամանակյա և ոչ համաժամանակյա տեխնոլոգիաների կիրառմամբ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև տեղեկատվական ռեսուրսների կառավարման, ուսումնական տվյալների պահպանման, համակարգի հուսալիության և օգտագործման հարմարավետության խնդիրներին։ Հեռավար ուսուցման զարգացումը դիտարկվում է որպես տեխնոլոգիական և մանկավարժական փոխկապակցված գործընթաց, որտեղ միայն տեխնիկական միջոցների առկայությունը բավարար չէ, և անհրաժեշտ է դրանք համապատասխանեցնել ուսուցման նպատակներին, մեթոդներին ու սովորողների կարիքներին։ Կարևորվում են համակարգի ճկունությունը, ընդլայնելիությունը և տարբեր կրթական ծրագրերին ու սովորողների խմբերին հարմարվելու հնարավորությունները։ Տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառումը հնարավորություն է տալիս նաև հավաքագրել և վերլուծել ուսումնական գործունեության վերաբերյալ տվյալներ՝ կրթության արդյունավետության գնահատման և հետագա կատարելագործման նպատակով։ Աշխատությունը կարող է ունենալ կիրառական նշանակություն էլեկտրոնային կրթական հարթակների նախագծման, հեռավար դասընթացների կազմակերպման և կրթական հաստատություններում թվային ուսուցման համակարգերի ներդրման համար։ Նյութը կարող է օգտակար լինել կրթական տեխնոլոգիաների, տեղեկատվական համակարգերի, մանկավարժության և հեռավար կրթության ոլորտներում աշխատող հետազոտողների, ծրագրավորողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է ավագ դպրոցում քաղաքային բնակավայրերին բնորոշ բնապահպանական խնդիրների ուսումնասիրման և ուսուցման մեթոդական մոտեցումների մշակմանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է սովորողների մոտ քաղաքային միջավայրի էկոլոգիական վիճակի վերաբերյալ համակարգված գիտելիքների, հետազոտական կարողությունների և բնապահպանական մտածողության ձևավորման վրա։ Քննության են առնվում քաղաքների զարգացման և շրջակա միջավայրի փոխազդեցությունները, բնակչության ու տնտեսական գործունեության կենտրոնացման հետևանքով առաջացող էկոլոգիական խնդիրները, ինչպես նաև դրանց ներառման հնարավորությունները դպրոցական աշխարհագրության և բնապահպանական կրթության գործընթացում։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարևորվում են մթնոլորտային օդի աղտոտման, ջրային ռեսուրսների վիճակի, կենցաղային և արտադրական թափոնների կառավարման, կանաչ տարածքների պահպանման, հողային ծածկույթի փոփոխությունների, տրանսպորտային ծանրաբեռնվածության և աղմուկային աղտոտման վերաբերյալ թեմաները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ուսուցման այնպիսի մեթոդներին, որոնք հնարավորություն են տալիս տեսական գիտելիքները կապել սովորողների անմիջական շրջակա միջավայրի հետ։ Այդ նպատակով կարող են կիրառվել դիտարկումներ, դաշտային ուսումնասիրություններ, քարտեզագրում, վիճակագրական տվյալների վերլուծություն, համեմատական գնահատումներ, նախագծային և հետազոտական աշխատանքներ։ Կարևորվում է սովորողների ինքնուրույն գործունեությունը՝ բնապահպանական խնդրի բացահայտումից և տվյալների հավաքագրումից մինչև պատճառահետևանքային կապերի վերլուծություն և հնարավոր լուծումների քննարկում։ Քաղաքային բնակավայրը դիտարկվում է որպես ուսումնական հետազոտության հասանելի միջավայր, որտեղ հնարավոր է գործնականորեն ուսումնասիրել բնական և մարդածին գործոնների փոխազդեցությունը։ Մեթոդական համակարգի կարևոր բաղադրիչներից է նաև միջառարկայական կապերի կիրառումը՝ աշխարհագրության, կենսաբանության, քիմիայի, հասարակագիտության և այլ ուսումնական առարկաների գիտելիքների համադրմամբ։ Աշխատությունում կարևորվում է ոչ միայն բնապահպանական գիտելիքների յուրացումը, այլև տեղեկատվությունը գնահատելու, տվյալները համեմատելու, հիմնավորված եզրակացություններ կատարելու և շրջակա միջավայրի նկատմամբ պատասխանատու վերաբերմունք ձևավորելու կարողությունների զարգացումը։ Նման մոտեցումը նպաստում է բնապահպանական կրթության գործնական ուղղվածության ուժեղացմանը և սովորողների հետազոտական հետաքրքրությունների զարգացմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել աշխարհագրության և բնապահպանական առարկաների ուսուցիչների, մանկավարժների, կրթության մեթոդաբանների, հետազոտողների, ինչպես նաև աշխարհագրական և մանկավարժական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում կենսաթոշակային ապահովագրության համակարգի ձևավորման, գործունեության և հետագա զարգացման հիմնական ուղղությունների ուսումնասիրությանը՝ սոցիալական պաշտպանության և հանրային ֆինանսների կառավարման համատեքստում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է կենսաթոշակային ապահովման տնտեսական և սոցիալական նշանակության, ֆինանսավորման մեխանիզմների, համակարգի կայունության և բնակչության սոցիալական պաշտպանվածության ապահովման խնդիրների վրա։ Քննության են առնվում կենսաթոշակային համակարգի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, պետական սոցիալական քաղաքականության հետ դրա փոխկապակցվածությունը, կենսաթոշակային վճարումների ձևավորման սկզբունքները և աշխատող բնակչության մասնակցությունը համակարգի ֆինանսավորմանը։ Կարևորվում է ժողովրդագրական փոփոխությունների ազդեցությունը, մասնավորապես՝ բնակչության տարիքային կառուցվածքի, զբաղվածության մակարդակի և աշխատունակ ու կենսաթոշակային տարիքի բնակչության հարաբերակցության փոփոխությունները, որոնք կարող են էական ազդեցություն ունենալ համակարգի երկարաժամկետ ֆինանսական կայունության վրա։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում կենսաթոշակների համարժեքության, սոցիալական արդարության և ֆինանսական հնարավորությունների միջև հավասարակշռության ապահովմանը։ Ուսումնասիրվում են պետական և կուտակային մեխանիզմների փոխհարաբերությունները, անհատական մասնակցության նշանակությունը, կենսաթոշակային միջոցների ձևավորման ու կառավարման սկզբունքները և երկարաժամկետ խնայողությունների դերը։ Վերլուծվում են համակարգի արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները՝ հաշվի առնելով աշխատանքի շուկայի առանձնահատկությունները, եկամուտների մակարդակը, սոցիալական վճարների հավաքագրման մեխանիզմները և պետական բյուջեի հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև միջազգային փորձի ուսումնասիրության և տարբեր կենսաթոշակային մոդելների համեմատության նշանակությանը՝ Հայաստանի պայմաններին համապատասխան բարեփոխումների հնարավոր ուղղությունները գնահատելու նպատակով։ Համակարգի զարգացումը դիտարկվում է ոչ միայն ֆինանսական կայունության, այլև քաղաքացիների սոցիալական անվտանգության, կենսաթոշակային տարիքում արժանապատիվ կենսամակարդակի ապահովման և սերունդների միջև սոցիալական պատասխանատվության տեսանկյունից։ Կարևորվում են կառավարման արդյունավետության, թափանցիկության, վերահսկողության և քաղաքացիների վստահության բարձրացման խնդիրները։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել կենսաթոշակային ապահովագրության ոլորտում առկա տնտեսական, ժողովրդագրական և ինստիտուցիոնալ մարտահրավերների մասին և գնահատել համակարգի կատարելագործման հնարավոր մոտեցումները։ Նյութը կարող է օգտակար լինել սոցիալական ապահովագրության, հանրային ֆինանսների, տնտեսագիտության, սոցիալական քաղաքականության և պետական կառավարման ոլորտներում աշխատող հետազոտողների, մասնագետների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է համարժեք ակուստիկ էներգիայի մակարդակների ազդեցության ֆիզիոլոգիական ուսումնասիրությանը՝ մարդու օրգանիզմի տարբեր համակարգերի արձագանքների գնահատման տեսանկյունից։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է ձայնային ազդեցության ինտենսիվության, տևողության և ընդհանուր էներգետիկ բեռնվածության փոխհարաբերության վրա՝ պարզելու համար, թե նույն կամ համարժեք էներգետիկ մակարդակ ունեցող տարբեր ակուստիկ պայմաններն ինչպես կարող են ազդել ֆիզիոլոգիական գործառույթների վրա։ Քննության են առնվում լսողական համակարգի և օրգանիզմի ընդհանուր ֆունկցիոնալ վիճակի փոփոխությունները, ինչպես նաև ձայնային միջավայրին հարմարվողական արձագանքների հնարավոր առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հարցին, թե արդյոք տարբեր կառուցվածք և ժամանակային բաշխում ունեցող ձայնային ազդակները, նույնիսկ համարժեք ընդհանուր էներգիայի պայմաններում, կարող են առաջացնել տարբեր ֆիզիոլոգիական ազդեցություններ։ Ուսումնասիրվում են նյարդային, սրտանոթային և այլ ֆունկցիոնալ համակարգերի արձագանքների հնարավոր փոփոխությունները, աշխատունակության, ուշադրության, հոգնածության և ընդհանուր ֆունկցիոնալ լարվածության ցուցանիշները։ Կարևորվում է ակուստիկ գործոնների ոչ միայն անմիջական, այլև կուտակային ազդեցության գնահատումը, հատկապես երկարատև կամ կրկնվող ձայնային բեռնվածության պայմաններում։ Հետազոտության ընթացքում կարող են կիրառվել ֆիզիոլոգիական չափումների, գործառական թեստերի, համեմատական փորձարարական դիտարկումների և վիճակագրական վերլուծության մեթոդներ՝ տարբեր ակուստիկ պայմաններում արձանագրված փոփոխությունները գնահատելու համար։ Անդրադարձ է կատարվում նաև անհատական զգայունության, ազդեցության տևողության, ձայնի հաճախականային կազմի և ինտենսիվության նշանակությանը։ Ստացված տվյալները կարող են նպաստել ակուստիկ բեռնվածության կենսաբանական ազդեցության օրինաչափությունների ավելի ամբողջական ըմբռնմանը և աշխատանքային ու կենցաղային միջավայրերում ձայնային գործոնների գնահատման գիտական չափանիշների մշակմանը։ Աշխատությունն ունի նաև կանխարգելիչ բժշկության և աշխատանքի հիգիենայի նշանակություն, քանի որ օգնում է գնահատել տարբեր ձայնային պայմանների ազդեցությունը մարդու ֆունկցիոնալ վիճակի վրա և հիմնավորել ակուստիկ միջավայրի անվտանգության գնահատման մոտեցումները։ Նյութը կարող է օգտակար լինել ֆիզիոլոգիայի, աշխատանքի հիգիենայի, ակուստիկայի, շրջակա միջավայրի բժշկության և մասնագիտական առողջության ոլորտներում աշխատող հետազոտողների, բժիշկների, ինժեներների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է 1950–1980-ական թվականների հայկական բեմանկարչության զարգացման հիմնական միտումների և գեղարվեստական արտահայտչամիջոցների փոփոխությունների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է բեմական միջավայրի գեղարվեստական կազմակերպման, բեմանկարչական կերպարի ձևավորման, տարածության կառուցման, կոմպոզիցիոն սկզբունքների և գունային լուծումների զարգացման առանձնահատկությունների վրա։ Քննության են առնվում տարբեր ժամանակաշրջաններում բեմադրության տեսողական կառուցվածքի վերաբերյալ պատկերացումների փոփոխությունները և դրանց կապը թատերական արվեստի ընդհանուր գեղագիտական զարգացումների հետ։ Բեմանկարչությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես ներկայացման արտաքին ձևավորման միջոց, այլև որպես բեմադրության գաղափարական և կերպարային համակարգի կարևոր բաղադրիչ, որը մասնակցում է ստեղծագործության բովանդակության բացահայտմանը և հանդիսատեսի գեղարվեստական ընկալման ձևավորմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բեմական տարածության կազմակերպմանը՝ ուսումնասիրելով դեկորացիաների, ծավալների, հարթությունների, լուսային միջավայրի և դերասանի շարժման միջև ձևավորվող փոխհարաբերությունները։ Վերլուծվում են կոմպոզիցիոն լուծումների փոփոխությունները՝ ավանդական դեկորատիվ կառուցվածքներից մինչև պայմանական, ընդհանրացված և առավել արտահայտչական ձևերի կիրառումը։ Կարևորվում է նաև գույնի դերը բեմական կերպարի ստեղծման գործընթացում, դրա հուզական, խորհրդանշական և կառուցվածքային նշանակությունը, ինչպես նաև գունային հարաբերությունների կապը ներկայացման ընդհանուր գաղափարական ու գեղարվեստական մտահղացման հետ։ Անդրադարձ է կատարվում բեմանկարչի և ռեժիսորի ստեղծագործական համագործակցությանը, քանի որ բեմական ձևավորման սկզբունքների փոփոխությունները սերտորեն կապված են տվյալ ժամանակաշրջանի ռեժիսորական մտածողության և թատերական նորարարությունների հետ։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևել մի քանի տասնամյակների ընթացքում հայկական թատրոնի տեսողական լեզվի վերափոխմանը, ազգային գեղարվեստական ավանդույթների և ժամանակակից ձևաստեղծման սկզբունքների փոխազդեցությանը, ինչպես նաև առանձին ստեղծագործական մոտեցումների ազդեցությանը բեմանկարչության զարգացման վրա։ Բեմական ձևավորման օրինակների համեմատական դիտարկումը նպաստում է տարբեր ժամանակաշրջանների ոճական առանձնահատկությունների, գեղարվեստական որոնումների և նոր արտահայտչամիջոցների բացահայտմանը։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի հայ թատրոնի և կերպարվեստի փոխհարաբերությունների ուսումնասիրման համար՝ ներկայացնելով բեմանկարչությունը որպես ինքնուրույն ստեղծագործական ոլորտ և միաժամանակ թատերական ներկայացման ամբողջական համակարգի բաղադրիչ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել թատերագիտության, արվեստաբանության, բեմանկարչության, թատրոնի պատմության և բեմական ձևավորման ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, նկարիչների, ռեժիսորների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Հրատարակությունը ընթացիկ մատենագիտական տեղեկատու է, որի հիմնական նպատակն է համակարգված ձևով ներկայացնել Հայկական ԽՍՀ մշակույթին և արվեստին վերաբերող նոր հրատարակված գրականությունը և ընթերցողներին տեղեկացնել տվյալ բնագավառներում լույս տեսած աշխատությունների մասին։ Մատենագիտական նյութերը կարող են ընդգրկել մշակութային կյանքի և արվեստի տարբեր ոլորտներին նվիրված գրքեր, գիտական ուսումնասիրություններ, հոդվածներ, ժողովածուներ, տեղեկատուներ և այլ տպագիր աղբյուրներ։ Ներկայացված գրականությունը հնարավորություն է տալիս հետևել կերպարվեստի, ճարտարապետության, երաժշտության, թատրոնի, կինոյի, պարարվեստի, ժողովրդական ստեղծագործության, մշակութային ժառանգության պահպանության և հարակից ոլորտների վերաբերյալ հրապարակումների ընթացքին։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի աղբյուրների պարբերական հավաքագրումն ու դասակարգումը, քանի որ այն հեշտացնում է մասնագիտական գրականության որոնումը և հնարավորություն տալիս ուսումնասիրողին արագ կողմնորոշվել տվյալ ժամանակաշրջանում հրատարակված նյութերի շրջանակում։ Տեղեկատուի միջոցով հնարավոր է պատկերացում կազմել նաև համապատասխան ժամանակաշրջանի գիտական և մշակութային հետաքրքրությունների, հետազոտական առաջնահերթությունների և արվեստագիտական ուսումնասիրությունների հիմնական ուղղությունների մասին։ Մատենագիտական գրառումները ծառայում են որպես սկզբնաղբյուրների որոնման գործիք՝ օգնելով բացահայտել առանձին արվեստագետների, ստեղծագործական միավորումների, մշակութային հաստատությունների, հուշարձանների, գեղարվեստական ժանրերի և մշակութային իրադարձությունների վերաբերյալ հրապարակումները։ Միաժամանակ հրատարակությունն ունի պատմամշակութային արժեք, քանի որ դրա մեջ արձանագրված գրականության ամբողջությունը արտացոլում է որոշակի ժամանակաշրջանի մշակութային և արվեստագիտական մտքի զարգացումը, գիտական ուսումնասիրությունների թեմատիկան և հրատարակչական գործունեությունը։ Այն կարող է օգտագործվել նաև հետահայաց ուսումնասիրությունների ժամանակ՝ տարբեր տարիների մատենագիտական տվյալները համադրելու և մշակույթի առանձին ոլորտների վերաբերյալ գրականության զարգացման դինամիկան բացահայտելու նպատակով։ Որպես տեղեկատվական և որոնողական նշանակություն ունեցող հրատարակություն՝ այն նպաստում է մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ մասնագիտական աղբյուրների համակարգմանը, դրանց մատչելիության բարձրացմանը և հետազոտական աշխատանքի կազմակերպմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել արվեստաբանների, մշակութաբանների, պատմաբանների, մատենագետների, գրադարանային աշխատողների, թանգարանային մասնագետների, դասախոսների, ուսանողների և հայ մշակույթի ու արվեստի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է փորձագիտական գիտելիքների և մասնագետների կողմից կիրառվող որոշումների ընդունման մարտավարությունների ձևական ներկայացման մոդելների մշակմանը, ինչպես նաև դրանց ծրագրային իրականացման մեթոդների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այնպիսի տեղեկատվական և տրամաբանական կառուցվածքների ստեղծման վրա, որոնք հնարավորություն են տալիս համակարգչային միջավայրում հնարավորինս համարժեք ներկայացնել փորձագետի դատողությունների հաջորդականությունը, ընտրության սկզբունքները, իրավիճակների գնահատման չափանիշները և որոշումների ընդունման գործընթացը։ Քննության են առնվում փորձագիտական համակարգերի գիտելիքների բազայի ձևավորման, գիտելիքների ներկայացման, կանոնների և տրամաբանական կապերի նկարագրման, ինչպես նաև տարբեր իրավիճակներում համապատասխան ռազմավարության ընտրության խնդիրները։ Կարևորվում է իրական փորձագիտական գործունեության առանձնահատկությունների ձևականացումը, քանի որ մասնագետի որոշումները հաճախ հիմնված են ոչ միայն հստակ սահմանված տվյալների, այլև կուտակված փորձի, մասնագիտական գնահատականների և փոխկապակցված պայմանների վրա։ Ուսումնասիրվում են փորձագիտական մարտավարությունների ներկայացման տարբեր մոդելների կառուցման սկզբունքները, դրանց ճկունությունը, ամբողջականությունը և կիրառելիությունը տարբեր խնդիրների լուծման ժամանակ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում մոդելների ծրագրային իրականացմանը, տվյալների և գիտելիքների կազմակերպմանը, տրամաբանական եզրահանգումների իրականացման մեխանիզմներին և օգտագործողի ու համակարգի միջև փոխգործակցության կազմակերպմանը։ Ծրագրային բաղադրիչը հնարավորություն է տալիս ստուգել առաջարկվող մոդելների գործնական կիրառելիությունը, իրականացնել տարբեր իրավիճակների համակարգչային մշակում և համեմատել համակարգի ստացած արդյունքները փորձագիտական գնահատականների հետ։ Կարևորվում են նաև ծրագրային համակարգի ընդլայնելիության և նոր գիտելիքների ավելացման հնարավորությունները, որոնք անհրաժեշտ են կիրառական միջավայրի փոփոխություններին համապատասխան համակարգը զարգացնելու համար։ Մոդելավորման և ծրագրային իրականացման համադրումը նպաստում է մարդկային մասնագիտական փորձի համակարգմանն ու մեքենայական մշակման համար հասանելի ձևով ներկայացմանը։ Հետազոտությունը կարող է կարևոր նշանակություն ունենալ որոշումների աջակցման համակարգերի, գիտելիքահեն ծրագրային միջոցների և ինտելեկտուալ տեղեկատվական համակարգերի նախագծման համար։ Նյութը կարող է օգտակար լինել արհեստական բանականության, համակարգչային գիտության, փորձագիտական համակարգերի, գիտելիքների ներկայացման և որոշումների ընդունման ավտոմատացման ոլորտներում աշխատող հետազոտողների, ծրագրավորողների, ինժեներների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է քաղաքական կուսակցությունների դասակարգման տեսական և մեթոդաբանական սկզբունքների ուսումնասիրությանը՝ կուսակցությունները դիտարկելով որպես քաղաքական համակարգի և հասարակության քաղաքական կազմակերպման կարևորագույն ինստիտուտներ։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն չափանիշների վրա, որոնց միջոցով հնարավոր է առանձնացնել կուսակցությունների տարբեր տեսակներ՝ հաշվի առնելով դրանց գաղափարախոսությունը, կազմակերպական կառուցվածքը, սոցիալական հենարանը, քաղաքական նպատակները, անդամակցության բնույթը, իշխանության նկատմամբ դիրքորոշումը և քաղաքական գործընթացներում ունեցած գործառույթները։ Քննության են առնվում զանգվածային և կադրային, խորհրդարանական և արտախորհրդարանական, իշխանական և ընդդիմադիր, գաղափարախոսական և պրագմատիկ, ինչպես նաև քաղաքական գիտության մեջ ընդունված այլ կուսակցական տիպերի առանձնահատկությունները։ Կարևորվում է կուսակցությունների կազմակերպական կառուցվածքի ուսումնասիրությունը՝ ղեկավար մարմինների, շարքային անդամների, տեղական կառույցների և քաղաքական առաջնորդության միջև հարաբերությունների տեսանկյունից։ Անդրադարձ է կատարվում կուսակցությունների գաղափարական ուղղվածությանը և այն սկզբունքներին, որոնց հիման վրա դրանք ձևավորում են իրենց քաղաքական ծրագրերը, ներկայացնում հասարակական տարբեր խմբերի շահերը և մասնակցում ընտրական գործընթացներին։ Ուսումնասիրվում է նաև քաղաքական կուսակցությունների տիպաբանության և կուսակցական համակարգերի միջև փոխկապակցվածությունը՝ դիտարկելով միակուսակցական, երկկուսակցական և բազմակուսակցական համակարգերում տարբեր տիպի կուսակցությունների գործունեության առանձնահատկությունները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում պատմական զարգացման ազդեցությանը, քանի որ կուսակցությունների կառուցվածքը, գաղափարախոսությունը և գործունեության ձևերը կարող են փոփոխվել հասարակական հարաբերությունների, ընտրական համակարգերի, քաղաքական մշակույթի և պետական ինստիտուտների զարգացման հետ միասին։ Համեմատական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել տարբեր երկրների և քաղաքական համակարգերի կուսակցությունների ընդհանուր հատկանիշներն ու առանձնահատկությունները, ինչպես նաև գնահատել գոյություն ունեցող դասակարգումների կիրառելիությունն ու սահմանափակումները։ Քաղաքական կուսակցությունների տիպաբանական ուսումնասիրությունը նպաստում է դրանց դերի առավել ամբողջական ընկալմանը քաղաքական ներկայացուցչության, հասարակական շահերի արտահայտման, ընտրողների քաղաքական մասնակցության և պետական իշխանության ձևավորման գործընթացներում։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել քաղաքագիտության, քաղաքական սոցիոլոգիայի, համեմատական քաղաքականության, կուսակցական համակարգերի և քաղաքական ինստիտուտների ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է հասարակական զարգացման արդյունավետ կազմակերպման քաղաքական և տնտեսական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ պետության, տնտեսության և հասարակական ինստիտուտների փոխազդեցության համատեքստում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն գործոնների վրա, որոնք պայմանավորում են սոցիալ-տնտեսական համակարգերի կայուն զարգացումը, հասարակական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործումը և տնտեսական ու քաղաքական կառավարման մեխանիզմների կատարելագործումը։ Քննության են առնվում տնտեսական աճի, արտադրության արդյունավետության, սոցիալական բարեկեցության, եկամուտների բաշխման և հասարակական պահանջմունքների բավարարման միջև գոյություն ունեցող փոխկապակցվածությունները։ Կարևորվում է պետության տնտեսական քաղաքականության դերը զարգացման առաջնահերթությունների սահմանման, ռեսուրսների վերաբաշխման, սոցիալական խնդիրների կարգավորման և երկարաժամկետ տնտեսական նպատակների իրականացման գործում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում քաղաքական որոշումների և տնտեսական գործընթացների փոխադարձ ազդեցությանը՝ ցույց տալով, որ հասարակական զարգացման արդյունքները պայմանավորված են ոչ միայն տնտեսական հնարավորություններով, այլև կառավարման համակարգի արդյունավետությամբ, ինստիտուցիոնալ միջավայրով և հասարակական շահերի համաձայնեցման մեխանիզմներով։ Ուսումնասիրվում են տնտեսական և սոցիալական արդյունավետության չափանիշները, դրանց գնահատման տեսական մոտեցումները, ինչպես նաև հասարակության տարբեր ոլորտների միջև հավասարակշռված զարգացման ապահովման խնդիրները։ Վերլուծվում են արտադրական ներուժի, աշխատանքի, ներդրումների և այլ տնտեսական ռեսուրսների նպատակահարմար օգտագործման հնարավորությունները՝ հասարակական զարգացման առավել արդյունավետ ուղղությունների ընտրության տեսանկյունից։ Անդրադարձ է կատարվում նաև սոցիալական քաղաքականության, զբաղվածության, կենսամակարդակի, հասարակական ծառայությունների և տնտեսական բարեփոխումների նշանակությանը։ Հասարակական զարգացման օպտիմալացումը դիտարկվում է որպես բազմագործոն գործընթաց, որի ընթացքում անհրաժեշտ է համադրել տնտեսական արդյունավետությունը, սոցիալական նպատակները և պետական կառավարման հնարավորությունները։ Տեսական և մեթոդաբանական մոտեցումների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել զարգացման տարբեր մոդելների առավելություններն ու սահմանափակումները և բացահայտել քաղաքական ու տնտեսական որոշումների միջև գոյություն ունեցող համակարգային կապերը։ Աշխատությունն ունի նաև պատմագիտական նշանակություն, քանի որ դրանում արտահայտված մոտեցումները կարող են ներկայացնել տվյալ ժամանակաշրջանում գերակշռող տնտեսական և հասարակական զարգացման հայեցակարգերը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել քաղաքատնտեսության, տնտեսագիտության, հասարակագիտության, պետական կառավարման, սոցիալական քաղաքականության և տնտեսական զարգացման խնդիրներով զբաղվող հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է անձի բնավորության արտահայտված գծերի ձևավորման վրա ազդող հոգեբանական գործոնների ուսումնասիրությանը և դրանց դերի բացահայտմանը անհատական զարգացման տարբեր փուլերում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն հոգեբանական առանձնահատկությունների վրա, որոնց ազդեցությամբ բնավորության առանձին գծեր կարող են առավել ընդգծված դրսևորվել՝ պայմանավորելով մարդու վարքի, հուզական արձագանքների, հաղորդակցման և սոցիալական փոխհարաբերությունների առանձնահատկությունները։ Քննության են առնվում անհատական հոգեբանական տարբերությունները, խառնվածքի առանձնահատկությունները, ինքնագնահատականը, հուզական կայունությունը, ինքնակարգավորման կարողությունները, միջանձնային հարաբերությունները և սոցիալական միջավայրի ազդեցությունը։ Կարևորվում է ընտանիքի, դաստիարակության ոճի, հասակակիցների հետ հարաբերությունների, կրթական միջավայրի և սոցիալական փորձի նշանակությունը բնավորության ձևավորման գործընթացում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում դեռահասության և երիտասարդության շրջաններին, երբ անձնային հատկանիշները շարունակաբար զարգանում են, իսկ շրջապատի հետ փոխհարաբերությունները և սեփական անձի վերաբերյալ պատկերացումները կարող են էական նշանակություն ունենալ բնավորության գծերի արտահայտվածության համար։ Ուսումնասիրվում են նաև սթրեսային իրավիճակներին արձագանքելու առանձնահատկությունները, հուզական լարվածությունը, հաղորդակցական դժվարությունները և սոցիալական հարմարվողականության հետ կապված գործոնները։ Բնավորության շեշտվածությունը դիտարկվում է որպես որոշ հատկանիշների առավել ընդգծված դրսևորում, այլ ոչ ինքնին որպես հոգեկան խանգարում, ինչը կարևոր է անհատական տարբերությունների ճիշտ մեկնաբանման համար։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել հոգեբանական հարցարաններ, դիտարկման, համեմատական վերլուծության և հոգեախտորոշիչ այլ մեթոդներ՝ տարբեր բնավորության գծերի և դրանց հետ կապված հոգեբանական գործոնների փոխհարաբերությունները բացահայտելու նպատակով։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել անձի զարգացման ընթացքում ներքին հոգեբանական առանձնահատկությունների և արտաքին սոցիալական պայմանների փոխազդեցության մասին։ Ստացված արդյունքները կարող են կարևոր նշանակություն ունենալ հոգեբանական խորհրդատվության, կրթական հոգեբանության և անձի զարգացման ուսումնասիրության համար՝ նպաստելով անհատական առանձնահատկությունների ավելի ճշգրիտ գնահատմանը և համապատասխան հոգեբանական աջակցության մոտեցումների մշակմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել անձի և զարգացման հոգեբանության, մանկավարժական հոգեբանության և հոգեբանական խորհրդատվության ոլորտներում աշխատող մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է 1990–2010 թվականների հայ գրական մամուլի զարգացման ընթացքի, բովանդակային առանձնահատկությունների և գրական-մշակութային կյանքում ունեցած դերի համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում Հայաստանի անկախացմանը հաջորդած հասարակական, քաղաքական և մշակութային փոփոխությունների պայմաններում գրական պարբերականների գործունեությունը, դրանց գաղափարական և գեղագիտական ուղղվածությունը, ինչպես նաև նոր գրական միջավայրի ձևավորման գործընթացները։ Հատուկ ուշադրություն է հատկացվում գրական թերթերի և ամսագրերի էջերում ներկայացված գեղարվեստական ստեղծագործություններին, գրաքննադատական հոդվածներին, գրականագիտական ուսումնասիրություններին, հրապարակախոսությանը, հարցազրույցներին, թարգմանություններին և մշակութային քննարկումներին։ Վերլուծվում է մամուլի նշանակությունը ժամանակակից հայ գրողների ստեղծագործությունների տարածման, նոր հեղինակների ներկայացման և գրական տարբեր սերունդների միջև կապի պահպանման գործում։ Անդրադարձ է կատարվում նաև հետխորհրդային ժամանակաշրջանում գրական մամուլի առջև ծառացած կազմակերպական և բովանդակային խնդիրներին, հրատարակչական պայմանների փոփոխությանը, ընթերցողական միջավայրի վերափոխմանը և հասարակության մշակութային պահանջների ազդեցությանը։ Կարևորվում է այն հանգամանքը, որ տվյալ ժամանակահատվածի պարբերականները ոչ միայն ներկայացնում էին գրական ստեղծագործություններ, այլև հանդիսանում էին գրական գործընթացների գնահատման, նոր գեղագիտական հայեցակարգերի քննարկման և գրականության զարգացման ուղղությունների շուրջ բանավեճերի կարևոր հարթակներ։ Ուսումնասիրվում են ավանդական և նորարարական միտումների փոխհարաբերությունները, ազգային գրական ժառանգության վերարժևորման գործընթացը, համաշխարհային գրականության հետ կապերի ընդլայնումը և թարգմանական գրականության դերը։ Գրական մամուլի նյութերի միջոցով հնարավոր է հետևել նաև ժամանակաշրջանի հասարակական մտահոգությունների, ազգային ինքնության, պատմական հիշողության, մշակութային արժեքների և ժամանակակից մարդու խնդիրների գրական արտացոլմանը։ Առանձին նշանակություն ունի գրաքննադատության և գրականագիտական մտքի ուսումնասիրությունը, քանի որ մամուլի էջերում հրապարակված հոդվածներն ու քննարկումները արտացոլում են տվյալ ժամանակաշրջանի գրական գնահատման չափանիշների և տեսական մոտեցումների փոփոխությունները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս գրական մամուլը դիտարկել ոչ միայն որպես ստեղծագործությունների հրապարակման միջոց, այլև որպես հայ գրական կյանքի կազմակերպման, մտավոր հաղորդակցության և մշակութային հիշողության պահպանման կարևոր հաստատություն։ Նյութը կարող է օգտակար լինել հայ գրականության պատմության, գրաքննադատության, լրագրության, մամուլի պատմության և ժամանակակից մշակութային գործընթացների ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, բանասերների, լրագրողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է ուղղանկյուն թիթեղների ճկման և կայունության խնդիրների ուսումնասիրությանը՝ տարբեր եզրային պայմանների ազդեցության հաշվառմամբ։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն հանգամանքի վրա, թե թիթեղի եզրերի ամրացման կամ հենման տարբեր եղանակներն ինչպես են փոխում արտաքին բեռնվածության ազդեցությամբ առաջացող դեֆորմացիաները, լարվածային վիճակը և կայունության կորստի պայմանները։ Քննության են առնվում կառուցվածքային մեխանիկայի և առաձգականության տեսության համապատասխան դրույթները, որոնց հիման վրա նկարագրվում է բարակ թիթեղների մեխանիկական վարքը։ Վերլուծվում են տարբեր եզրային պայմաններով համակարգեր, այդ թվում՝ ամրակցված, ազատ կամ հենված եզրերով կառուցվածքային տարբերակներ և դրանց հնարավոր համակցությունները։ Կարևորվում է արտաքին բեռների բնույթի, ինտենսիվության և բաշխման ազդեցությունը թիթեղի ճկվածքի, ներքին ուժերի և կրիտիկական վիճակի ձևավորման վրա։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում կայունության կորստի խնդրին, երբ սեղմող ազդեցությունների որոշակի մակարդակի դեպքում սկզբնական հավասարակշռության ձևը կարող է փոխվել և առաջացնել կառուցվածքի մեխանիկական վարքի էական փոփոխություն։ Ուսումնասիրվում է կրիտիկական բեռնվածության կախվածությունը թիթեղի երկրաչափական չափերից, հաստությունից, նյութի մեխանիկական հատկություններից և եզրերի ամրացման պայմաններից։ Տարբեր հաշվարկային դեպքերի համեմատությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել, թե որ գործոններն են առավել նշանակալի ճկման մեծության և կայունության սահմանների որոշման համար։ Տեսական վերլուծության շրջանակում կարող են կիրառվել դիֆերենցիալ հավասարումների, սահմանային խնդիրների և մոտավոր հաշվարկային մեթոդների վրա հիմնված մոտեցումներ, որոնց միջոցով որոշվում են թիթեղի տեղաշարժերը, լարվածությունները և կրիտիկական պարամետրերը։ Հետազոտության արդյունքները կարևոր են շինարարական և մեքենաշինական կոնստրուկցիաների հաշվարկման տեսանկյունից, քանի որ թիթեղային տարրերը լայնորեն կիրառվում են տարբեր ինժեներական համակարգերում, իսկ դրանց հուսալի աշխատանքը զգալիորեն կախված է ոչ միայն նյութից և չափերից, այլև ամրացման իրական պայմաններից։ Աշխատությունը նպաստում է բարակ պատերով կառուցվածքների հաշվարկային մոդելների կատարելագործմանը և տարբեր եզրային պայմաններում դրանց ամրության ու կայունության առավել ճշգրիտ գնահատմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել կիրառական մեխանիկայի, առաձգականության տեսության, կառուցվածքային մեխանիկայի, շինարարական ճարտարագիտության և մեքենաշինության ոլորտներում աշխատող հետազոտողների, ինժեներների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։