Акопян, Алексан

Акопян, Алексан

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Պատմություն

Ալբանիան և Աղվանքը հունա-լատինական ու հին հայկական սկզբնաղբյուրներում

Գիրքը նվիրված է Ալբանիայի և Աղվանքի պատմական, աշխարհագրական, քաղաքական ու մշակութային ուսումնասիրությանը՝ հիմնվելով հունա-հռոմեական և հին հայկական գրավոր սկզբնաղբյուրներում պահպանված տեղեկությունների համադրական քննության վրա։ Աշխատության կենտրոնում է հին աշխարհի պատմական աշխարհագրության մեջ կարևոր տեղ զբաղեցնող Ալբանիա-Աղվանք պատմական տարածքի ուսումնասիրությունը, որի վերաբերյալ տեղեկությունները պահպանվել են տարբեր ժամանակաշրջանների և մշակութային ավանդույթների պատկանող հեղինակների երկերում։ Հունա-լատինական և հին հայկական սկզբնաղբյուրների համադրումը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու տարածաշրջանի անվանումների ծագումը, դրանց կիրառության պատմական առանձնահատկությունները, աշխարհագրական սահմանների ընկալումները և պատմական իրադարձությունների նկարագրության տարբերությունները։ Հատուկ նշանակություն ունի այն հանգամանքը, որ նույն պատմական տարածքի վերաբերյալ տեղեկությունները տարբեր լեզվական ու գրական միջավայրերում կարող են արտացոլել տարբեր պատմական պատկերացումներ, քաղաքական շահեր և աշխարհագրական մեկնաբանություններ։ Հետևաբար, գրքում ներկայացվող աղբյուրագիտական մոտեցումը կարևոր է ոչ միայն առանձին տեղեկությունների բացահայտման, այլև դրանց համեմատության, փոխադարձ լրացման և պատմական արժանահավատության գնահատման տեսանկյունից։ Հին հունական և լատինական հեղինակների երկերը կարևոր նյութ են պարունակում Կովկասի, նրա բնակչության, աշխարհագրական դիրքի, հարևան ժողովուրդների և տարածաշրջանի քաղաքական հարաբերությունների մասին, մինչդեռ հայկական պատմագրական ավանդույթը հնարավորություն է տալիս այդ տեղեկությունները դիտարկել տեղական պատմական հիշողության և տարածաշրջանի ներքին զարգացումների համատեքստում։ Այս երկու աղբյուրագիտական ավանդույթների զուգադրումը նպաստում է հին Արևելքի և Հարավային Կովկասի պատմության ավելի ամբողջական ընկալմանը, ինչպես նաև թույլ է տալիս ուսումնասիրել տարբեր ժողովուրդների պատմական փոխառնչությունները, տարածքային պատկերացումները և պատմական ինքնության ձևավորման գործընթացները։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է նաև պատմական տեղանունների, էթնոնիմների և աշխարհագրական հասկացությունների քննությունը, քանի որ դրանց ճիշտ մեկնաբանությունը հիմնարար նշանակություն ունի հին աղբյուրներում հիշատակվող տարածքների նույնականացման և պատմական իրադարձությունների տեղայնացման համար։ Այս առումով ուսումնասիրությունը կարևոր նյութ է տրամադրում Ալբանիայի և Աղվանքի անվանումների, դրանց պատմական կիրառության և տարբեր հեղինակների մոտ դրանց ընկալման հարցերի ուսումնասիրության համար։ Գրքի գիտական արժեքը պայմանավորված է սկզբնաղբյուրների համեմատական օգտագործմամբ, միջլեզվական և միջմշակութային մոտեցմամբ ու պատմական տեղեկությունների քննադատական դիտարկման հնարավորությամբ։ Այն նշանակալի է Կովկասի հին պատմության, հայոց պատմության, պատմական աշխարհագրության, դասական բանասիրության և աղբյուրագիտության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների համար, միաժամանակ օգտակար է ուսանողների, հետազոտողների և տարածաշրջանի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Աշխատությունը նպաստում է հին գրավոր ժառանգության գիտական շրջանառությանը, տարբեր պատմագրական ավանդույթների միջև կապերի բացահայտմանը և Ալբանիա-Աղվանք պատմական տարածքի վերաբերյալ գիտելիքների խորացմանը՝ կարևոր տեղ զբաղեցնելով Հարավային Կովկասի պատմության և պատմական աղբյուրների ուսումնասիրության բնագավառում։

Թարմացվել է՝ 2026-11-17
Ալբանիան և Աղվանքը հունա-լատինական ու հին հայկական սկզբնաղբյուրներում

Անվճար

Ղազարոս Աղայան Ղազարոս Աղայան 1840 թ․ – 1911 թ․ Ղազարոս Աղայանը մանկական գրականության հիմնադիրներից է։ Նա գրել է բազմաթիվ հեքիաթներ, պատմվածքներ և կրթական նյութեր երեխաների համար։ Նրա ստեղծագործություններն ունեն դաստիարակչական և բարոյական նշանակություն։ Աղայանը նաև ակտիվ մանկավարժ էր։ Նա մեծ դեր է ունեցել ազգային կրթության զարգացման գործում։ Նրա հերոսները սովորեցնում են ազնվություն, աշխատասիրություն և բարություն։ Աղայանի լեզուն պարզ և հասկանալի է երեխաների համար։ Նրա հեքիաթները մինչ օրս ընդգրկված են դպրոցական ծրագրերում։ Մի քանի սերունդ մեծացել է նրա գրքերով։ Նա համարվում է հայ մանկական գրականության դասականներից մեկը։ menu_book5 Տեսնել ավելին Հրանտ Մաթևոսյան Հրանտ Մաթևոսյան 1935 թ․ – 2002 թ․ Հրանտ Մաթևոսյանը համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի մեծագույն վարպետներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում խորությամբ ներկայացված են գյուղական կյանքը, մարդկային հարաբերությունները և ազգային մտածողությունը։Հրանտ Մաթևոսյանը հայ արձակի ամենամեծ վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական աշխարհի, մարդու և բնության փոխհարաբերությունը։ Նա հայտնի է իր խորը հոգեբանական դիտարկումներով և յուրահատուկ լեզվով։ Նրա գործերը հաճախ ներկայացնում են մարդու ներքին պայքարը և ազգային մտածողությունը։ Մաթևոսյանի հայտնի գործերից են «Մենք ենք, մեր սարերը» և բազմաթիվ պատմվածքներ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից գրականության վրա։ Նրա լեզուն պատկերավոր և փիլիսոփայական է։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս ուսումնասիրվում են։ Նա համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի հիմնասյուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book4 Տեսնել ավելին Գուրգեն Մահարի Գուրգեն Մահարի 1903 թ․ – 1969 թ․ Գուրգեն Մահարին հայ արձակի և հուշագրության կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ հիմնված են սեփական կյանքի փորձի վրա։ Նա նկարագրել է խորհրդային ժամանակների դժվարությունները և բանտային կյանքը։ Նրա հայտնի գործերից է «Ծաղկած փշալարեր» վեպը։ Մահարու լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նրա ստեղծագործություններում կարևոր տեղ ունի մարդու ազատության գաղափարը։ Նա նաև անդրադարձել է պատմական և սոցիալական թեմաներին։ Մահարու գործերը արժեքավոր վկայություն են ժամանակաշրջանի մասին։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից արձակի վրա։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել այսօր։ menu_book4 Տեսնել ավելին Ավետիք Իսահակյան Ավետիք Իսահակյան 1875 թ․ – 1957 թ․ Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա պոեզիան լի է սիրո, հայրենիքի, կարոտի և մարդկային զգացմունքների թեմաներով։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև արտերկրում։Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում սերը, հայրենիքը, կարոտը և մարդու ներաշխարհը։ Իսահակյանի լեզուն առանձնանում է մեղմությամբ, երաժշտականությամբ և խոր զգացմունքայնությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Աբու Լալա Մահարին» և բազմաթիվ քնարական բանաստեղծություններ։ Նա երկար տարիներ ապրել է արտասահմանում, սակայն մշտապես կապված է եղել հայրենիքի հետ։ Իսահակյանի պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել նաև միջազգային մակարդակով։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Նա եղել է նաև հասարակական և մշակութային ակտիվ գործիչ։ Իսահակյանի ստեղծագործությունները շարունակում են սիրել տարբեր սերունդներ։ Նա համարվում է հայ պոեզիայի մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book4 Տեսնել ավելին Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Տեսնել ավելին Վահան Թեքեյան Վահան Թեքեյան 1878 թ․ – 1945 թ․ Վահան Թեքեյանը սփյուռքահայ գրականության ամենահայտնի բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հայտնի են իրենց խորը քնարականությամբ և հայրենասիրությամբ։ Թեքեյանը գրել է սիրո, հայրենիքի և մարդկային կյանքի մասին։ Նա նաև ակտիվ լրագրող և հասարակական գործիչ էր։ Նրա պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել հայկական սփյուռքում։ Թեքեյանի լեզուն նուրբ է և արտահայտիչ։ Նա կարևոր դեր է ունեցել արևմտահայ մշակույթի պահպանման գործում։ Նրա գործերը թարգմանվել են տարբեր լեզուներով։ Շատ գրականագետներ նրան անվանում են «Սփյուռքի բանաստեղծ իշխան»։ Նրա անունը շարունակում է մնալ հայ պոեզիայի կարևոր էջերից մեկը։ menu_book2 Տեսնել ավելին