Арутюнян, Гамлет Михайлович

Арутюнян, Гамлет Михайлович

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Պատմություն

Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո հայ և ռուս ժողովուրդների բարեկամության պատմության դաշնակցական կուսակցության գաղափարախոսների կողմից կեղծումը

Աշխատությունը նվիրված է Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո հայ և ռուս ժողովուրդների պատմական հարաբերությունների, բարեկամության և փոխգործակցության պատմության շուրջ ձևավորված գաղափարական ու քաղաքական մեկնաբանությունների քննությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է Դաշնակցություն կուսակցության գաղափարախոսների կողմից այդ պատմական հարաբերությունների ներկայացման, մեկնաբանման և գնահատման առանձնահատկություններին, ինչպես նաև հեղափոխությունից հետո հայ-ռուսական բարեկամության պատմական ընթացքի վերաբերյալ նրանց առաջադրած տեսակետներին։ Ուսումնասիրության առանցքում պատմական իրադարձությունների մեկնաբանման քաղաքական և գաղափարախոսական գործոնների ազդեցությունն է, մասնավորապես՝ այն հարցը, թե ինչպես կարող են կուսակցական շահերն ու գաղափարական մոտեցումները պայմանավորել անցյալի իրադարձությունների ընտրովի ներկայացումը, պատմական փաստերի գնահատումը և ժողովուրդների միջև հարաբերությունների մասին պատկերացումների ձևավորումը։ Աշխատությունը անդրադառնում է հայ և ռուս ժողովուրդների պատմական կապերի ընկալման, խորհրդային ժամանակաշրջանի քաղաքական իրողությունների և ազգային-քաղաքական գաղափարախոսությունների փոխհարաբերությանը՝ արտացոլելով տվյալ ժամանակաշրջանին բնորոշ պատմագիտական ու քաղաքական բանավեճերը։ Հատուկ նշանակություն ունի պատմական հիշողության և դրա քաղաքական օգտագործման խնդիրը, քանի որ անցյալի իրադարձությունների մեկնաբանությունը ոչ միայն գիտական, այլև գաղափարական նշանակություն ունի ազգային ինքնագիտակցության, հասարակական դիրքորոշումների և միջժողովրդական հարաբերությունների ընկալման տեսանկյունից։ Հեղինակը քննադատական դիրքերից դիտարկում է Դաշնակցություն կուսակցության գաղափարախոսների պատմական գնահատականները՝ դրանք ներկայացնելով հայ-ռուսական հարաբերությունների վերաբերյալ խորհրդային պատմագիտական մոտեցումների համատեքստում։ Նյութը կարևոր է նաև որպես խորհրդային ժամանակաշրջանի գաղափարախոսական գրականության օրինակ, որը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու պատմության մեկնաբանման քաղաքական պայմանավորվածությունը, տարբեր կուսակցական և գաղափարական ուղղությունների հակադրությունը, ինչպես նաև հայ-ռուսական բարեկամության գաղափարի ձևավորման ու տարածման գործընթացը։ Աշխատությունն ունի պատմագիտական և աղբյուրագիտական հետաքրքրություն՝ հատկապես հայ-ռուսական հարաբերությունների պատմությամբ, Հոկտեմբերյան հեղափոխության հետևանքներով, խորհրդային քաղաքական պատմությամբ, Դաշնակցություն կուսակցության գաղափարախոսությամբ և պատմական հիշողության քաղաքական բնույթով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Այն հնարավորություն է տալիս ծանոթանալու խորհրդային պատմագրության մեջ շրջանառված քննադատական մոտեցումներից մեկին և պատկերացում կազմելու այն գաղափարական միջավայրի մասին, որտեղ ձևավորվել ու զարգացել են հայ և ռուս ժողովուրդների պատմական բարեկամության վերաբերյալ տարբեր մեկնաբանությունները։

Թարմացվել է՝ 2026-11-19
Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո հայ և ռուս ժողովուրդների բարեկամության պատմության դաշնակցական կուսակցության գաղափարախոսների կողմից կեղծումը

Անվճար

Ավետիք Իսահակյան Ավետիք Իսահակյան 1875 թ․ – 1957 թ․ Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա պոեզիան լի է սիրո, հայրենիքի, կարոտի և մարդկային զգացմունքների թեմաներով։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև արտերկրում։Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում սերը, հայրենիքը, կարոտը և մարդու ներաշխարհը։ Իսահակյանի լեզուն առանձնանում է մեղմությամբ, երաժշտականությամբ և խոր զգացմունքայնությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Աբու Լալա Մահարին» և բազմաթիվ քնարական բանաստեղծություններ։ Նա երկար տարիներ ապրել է արտասահմանում, սակայն մշտապես կապված է եղել հայրենիքի հետ։ Իսահակյանի պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել նաև միջազգային մակարդակով։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Նա եղել է նաև հասարակական և մշակութային ակտիվ գործիչ։ Իսահակյանի ստեղծագործությունները շարունակում են սիրել տարբեր սերունդներ։ Նա համարվում է հայ պոեզիայի մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book4 Տեսնել ավելին Վահան Թոթովենց Վահան Թոթովենց 1894 թ․ – 1938 թ․ Վահան Թոթովենց հայ արձակագիր, դրամատուրգ և լրագրող է, որը համարվում է XX դարի հայ գրականության կարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները առանձնանում են իրականության խոր ու պատկերավոր նկարագրություններով, որտեղ արտացոլված են հայ ժողովրդի կյանքը, ցավը և դիմադրողականությունը պատմական ծանր ժամանակներում։ Թոթովենցի գրականության հիմնական թեմաներն են արևմտահայ կյանքի պատկերումը, պատերազմները, գաղթը և մարդու ճակատագիրը բարդ սոցիալական ու քաղաքական պայմաններում։ Նրա գործերում հաճախ զգացվում է անձնական փորձի ազդեցությունը, ինչը դրանք դարձնում է ավելի անկեղծ և ազդեցիկ։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործություններից է «Հին Հռոմեական ճանապարհի վրա» վեպը, որտեղ նա նկարագրում է իր մանկությունը և արևմտահայ իրականությունը՝ հարուստ ու կենդանի լեզվով։ Թոթովենցը նաև զբաղվել է լրագրությամբ և հասարակական գործունեությամբ՝ մասնակցելով ժամանակի մտավոր ու քաղաքական կյանքին։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին նա կապեր է ունեցել հայկական ռազմական ու ազգային շրջանակների հետ, ինչը մեծ ազդեցություն է ունեցել նրա աշխարհայացքի վրա։ 1938 թվականին, ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ, նա ձերբակալվել և գնդակահարվել է։ Չնայած իր կյանքի ողբերգական ավարտին, Վահան Թոթովենցի ստեղծագործությունները այսօր համարվում են հայ գրականության արժեքավոր մաս՝ իրենց պատմական և գեղարվեստական նշանակությամբ։ menu_book2 Տեսնել ավելին Հրանտ Մաթևոսյան Հրանտ Մաթևոսյան 1935 թ․ – 2002 թ․ Հրանտ Մաթևոսյանը համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի մեծագույն վարպետներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում խորությամբ ներկայացված են գյուղական կյանքը, մարդկային հարաբերությունները և ազգային մտածողությունը։Հրանտ Մաթևոսյանը հայ արձակի ամենամեծ վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական աշխարհի, մարդու և բնության փոխհարաբերությունը։ Նա հայտնի է իր խորը հոգեբանական դիտարկումներով և յուրահատուկ լեզվով։ Նրա գործերը հաճախ ներկայացնում են մարդու ներքին պայքարը և ազգային մտածողությունը։ Մաթևոսյանի հայտնի գործերից են «Մենք ենք, մեր սարերը» և բազմաթիվ պատմվածքներ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից գրականության վրա։ Նրա լեզուն պատկերավոր և փիլիսոփայական է։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս ուսումնասիրվում են։ Նա համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի հիմնասյուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book4 Տեսնել ավելին Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) 1835 թ․ – 1888 թ․ Րաֆֆին հայ պատմավեպի ամենահայտնի ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում ազգային ազատագրության և հայրենասիրության թեմաները։ «Սամվել», «Խենթը» և «Դավիթ Բեկ» վեպերը համարվում են հայ գրականության դասականներ։ Նա ստեղծել է ուժեղ և հիշվող հերոսներ։ Րաֆֆու կերպարները պայքարում են հանուն ազատության և արդարության։ Նրա գրքերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ երիտասարդության վրա։ Նա կարողացել է պատմությունը ներկայացնել հետաքրքիր և կենդանի ձևով։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Րաֆֆին համարվում է ազգային մտածողության ձևավորման կարևոր գործիչ։ Նրա անունը մշտապես կապված է հայրենասիրական գրականության հետ։ menu_book18 Տեսնել ավելին Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Տեսնել ավելին Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1897 թ․ – 1937 թ․ Եղիշե Չարենցը հայ նորագույն գրականության ամենաազդեցիկ հեղինակներից է։ Նա բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ էր, որը նորարարական մոտեցումներ բերեց հայ պոեզիա։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսված են հայրենասիրությունը, հեղափոխական գաղափարները և մարդու ներքին պայքարը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը դարձել է ազգային խորհրդանիշ։ Չարենցի լեզուն համարձակ է, հարուստ և ժամանակակից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման վրա։ Չնայած քաղաքական հալածանքներին, նրա ստեղծագործությունները պահպանեցին իրենց արժեքը։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Չարենցը համարվում է հայ մշակույթի խորհրդանշական դեմքերից մեկը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book10 Տեսնել ավելին