Բանդակ, Ուանես Յակոբի

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է առասպելական մտածողության և առասպելական կերպարների դրսևորումների համեմատական ուսումնասիրությանը ժամանակակից հայկական և սիրիական արաբական թատերագրության մեջ։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում այն եղանակները, որոնց միջոցով հին առասպելները, ավանդական սյուժեները, խորհրդանիշները և մշակութային հիշողության մեջ պահպանված կերպարները վերաիմաստավորվում են ժամանակակից դրամատիկական ստեղծագործություններում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում առասպելի և արդիականության փոխհարաբերությանը՝ պարզելու համար, թե ինչպես են տարբեր մշակութային միջավայրերի դրամատուրգները առասպելական նյութն օգտագործում ժամանակակից մարդու, հասարակության, պատմական հիշողության, ազգային ինքնության և բարոյահոգեբանական խնդիրների արտահայտման նպատակով։ Քննության են առնվում առասպելական կերպարների կերպափոխման, ավանդական սյուժեների նոր մեկնաբանությունների, ժամանակի և տարածության խորհրդանշական կազմակերպման, ինչպես նաև դրամատիկական գործողության մեջ առասպելական ու իրական շերտերի համադրման սկզբունքները։ Հայկական և սիրիական արաբական թատերագրությունների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ինչպես ընդհանուր գեղարվեստական օրինաչափություններ, այնպես էլ յուրաքանչյուր գրական ավանդույթի ազգային ու մշակութային առանձնահատկությունները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում պատմական փորձի և հավաքական հիշողության ազդեցությանը, քանի որ առասպելը ժամանակակից թատերագրության մեջ կարող է հանդես գալ որպես անցյալի և ներկայի միջև կապ ստեղծող գեղարվեստական միջոց։ Ուսումնասիրվում է նաև առասպելական խորհրդանիշների գործառույթը մարդու գոյության, կյանքի ու մահվան, իշխանության, ազատության, զոհաբերության, հայրենիքի և ինքնության վերաբերյալ գաղափարների արտահայտման գործում։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել արևելյան և արևմտյան դրամատուրգիական ավանդույթների ազդեցությանը, ազգային բանահյուսության և գրական ժառանգության կիրառմանը, ինչպես նաև առասպելի վերափոխմանը նոր գեղարվեստական ձևերի պայմաններում։ Համեմատական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե մշակութային տարբերությունների պայմաններում ինչպես են նմանատիպ առասպելական կառուցվածքները ստանում տարբեր գաղափարական և գեղարվեստական նշանակություններ։ Աշխատությունն արժեքավոր է գրականագիտության, թատերագիտության, արաբագիտության և համեմատական մշակութաբանության համար՝ նպաստելով ժամանակակից հայկական և սիրիական արաբական դրամատուրգիայի գեղարվեստական առանձնահատկությունների և առասպելի՝ որպես մշակութային հիշողության ու ստեղծագործական վերաիմաստավորման միջոցի առավել ամբողջական ընկալմանը։