Байбуртян, Ваган Аракелович

Байбуртян, Ваган Аракелович

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

History

Թուրք-իրանական հարաբերությունները (1900–1914 թթ.)

Աշխատությունը նվիրված է 1900–1914 թվականներին Օսմանյան կայսրության և Իրանի (Պարսկաստանի) միջև ձևավորված քաղաքական, դիվանագիտական և միջպետական հարաբերությունների ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով երկու հարևան պետությունների փոխհարաբերությունների առանձնահատկությունները XX դարի սկզբի բարդ միջազգային իրադրության պայմաններում։ Ուսումնասիրության կենտրոնում են թուրք-իրանական հարաբերությունների զարգացման հիմնական ուղղությունները, դրանց վրա ազդող տարածաշրջանային և միջազգային քաղաքական գործընթացները, ինչպես նաև երկու պետությունների արտաքին քաղաքական առաջնահերթությունները, փոխադարձ շահերն ու հակասությունները։ Նշված ժամանակաշրջանը կարևոր նշանակություն ուներ Մերձավոր Արևելքի քաղաքական պատմության մեջ, քանի որ Օսմանյան կայսրությունն ու Պարսկաստանը կանգնած էին ներքին քաղաքական և հասարակական փոփոխությունների, պետական կառավարման համակարգերի վերափոխման ու արտաքին ազդեցությունների ուժեղացման պայմաններում։ Նրանց հարաբերությունների վրա էական ազդեցություն էին գործում տարածքային հարցերը, սահմանային խնդիրները, անվտանգության նկատառումները, տարածաշրջանային ազդեցության համար մրցակցությունը և մեծ տերությունների՝ հատկապես Ռուսաստանի ու Մեծ Բրիտանիայի քաղաքական շահերը։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու երկու երկրների միջև դիվանագիտական շփումների, քաղաքական բանակցությունների և միջպետական տարաձայնությունների նշանակությունը՝ բացահայտելով, թե ինչպես էին պատմականորեն ձևավորված հակասությունները և փոփոխվող աշխարհաքաղաքական իրադրությունը պայմանավորում նրանց հարաբերությունների ընթացքը։ Առանձնահատուկ պատմական նշանակություն ունի 1905–1911 թվականների Իրանի սահմանադրական հեղափոխության և Օսմանյան կայսրությունում տեղի ունեցած քաղաքական վերափոխումների ժամանակաշրջանը, երբ երկու պետությունների ներքին զարգացումները փոխկապակցվում էին արտաքին քաղաքականության և տարածաշրջանային ուժերի հավասարակշռության հետ։ Ուսումնասիրվող ժամանակահատվածի ավարտը համընկնում է Առաջին համաշխարհային պատերազմի նախօրեի հետ, երբ միջազգային հարաբերությունների համակարգում խորացող հակասությունները նոր նշանակություն էին հաղորդում Օսմանյան կայսրության և Իրանի ռազմավարական դիրքին։ Աշխատությունը կարևոր է ոչ միայն թուրք-իրանական հարաբերությունների պատմության ուսումնասիրության, այլև ամբողջ Մերձավոր Արևելքի քաղաքական գործընթացների, տարածաշրջանային դիվանագիտության և մեծ տերությունների մրցակցության համատեքստում երկու պետությունների դերակատարությունը հասկանալու տեսանկյունից։ Այն արժեքավոր նյութ է ներկայացնում Օսմանյան կայսրության և Իրանի նորագույն շրջանի պատմությամբ, միջազգային հարաբերություններով, արևելագիտությամբ և Մերձավոր Արևելքի աշխարհաքաղաքական զարգացումներով հետաքրքրվող հետազոտողների, ուսանողների և ընթերցողների համար՝ նպաստելով XX դարի սկզբի տարածաշրջանային քաղաքական իրողությունների, միջպետական հարաբերությունների պատմական հիմքերի և հետագա զարգացումների նախադրյալների առավել ամբողջական ընկալմանը։

Updated: 2026-11-20
Թուրք-իրանական հարաբերությունները (1900–1914 թթ.)

Free

Ակսել Բակունց Ակսել Բակունց 1899 թ․ – 1937 թ․ Ակսել Բակունցը հայ արձակի ամենաբարձր մակարդակի վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական կյանքի, մարդու և բնության ներդաշնակության պատկերումը։ Բակունցը առանձնանում է նուրբ հոգեբանական դիտարկումներով և լեզվական ճշգրտությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Ալպիական մանուշակ», «Մթնաձոր» և այլ պատմվածքներ։ Նա համարվում է հայ կարճ արձակի անգերազանցելի հեղինակներից մեկը։ Բակունցի ստեղծագործությունները լի են մարդկային խորությամբ և լուռ տխրությամբ։ Նրա հերոսները հաճախ պայքարում են սոցիալական դժվարությունների հետ։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նա զոհվել է ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ։ menu_book5 Read more Դերենիկ Դեմիրճյան Դերենիկ Դեմիրճյան 1877 թ․ – 1956 թ․ Դերենիկ Դեմիրճյանը գրող, դրամատուրգ և հասարակական գործիչ էր։ Նա առավել հայտնի է իր «Վարդանանք» պատմական վեպով, որը հայ գրականության կարևորագույն ստեղծագործություններից է։ Դեմիրճյանը մեծ հետաքրքրություն է ցուցաբերել հայկական պատմության և ազգային հերոսների նկատմամբ։ Նրա գործերում հաճախ հանդիպում են հայրենասիրական գաղափարներ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ պիեսներ և պատմվածքներ։ Դեմիրճյանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պատմական արձակի զարգացման վրա։ Նա կարևոր դեր է ունեցել նաև հայկական թատրոնի զարգացման գործում։ Նրա աշխատանքները մինչ օրս լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Դեմիրճյանը համարվում է հայ դասական գրականության կարևոր ներկայացուցիչներից մեկը։ menu_book7 Read more Գրիգոր Նարեկացի Գրիգոր Նարեկացի 951 թ․ – 1003 թ․ Գրիգոր Նարեկացին միջնադարյան հայ գրականության և քրիստոնեական մտքի ամենամեծ ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Մատյան ողբերգությունն» է, որը հաճախ կոչվում է պարզապես «Նարեկ»։ Գիրքը բաղկացած է աղոթքներից և հոգևոր խորհրդածություններից։ Նարեկացին խորությամբ ուսումնասիրել է մարդու հոգին, մեղքը, ապաշխարությունն ու հավատքը։ Նրա լեզուն չափազանց հարուստ և պատկերավոր է։ Նարեկացու ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ հոգևոր մշակույթի վրա։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ 2015 թվականին նա հռչակվել է Կաթոլիկ եկեղեցու Վարդապետ։ Նարեկացին համարվում է համաշխարհային քրիստոնեական գրականության կարևոր հեղինակներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել ամբողջ աշխարհում։ menu_book29 Read more Հովհաննես Շիրազ Հովհաննես Շիրազ 1915 թ․ – 1984 թ․ Հովհաննես Շիրազը հայ ժողովրդի ամենասիրված բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները խորապես կապված են հայրենիքի, մոր կերպարի և ազգային ցավի հետ։ Շիրազի լեզուն պարզ է, ժողովրդական և շատ հուզական։ Նրա հայտնի գործերից են «Հայոց դանթեականը», «Մայրս» և բազմաթիվ հայրենասիրական բանաստեղծություններ։ Նա հաճախ արտահայտել է ժողովրդի ցավն ու ուրախությունը։ Շիրազը մեծ ազդեցություն է ունեցել սերունդների վրա իր անմիջական ոճով։ Նրա պոեզիան հաճախ արտասանվում է դպրոցներում և միջոցառումների ժամանակ։ Նա համարվում է 20-րդ դարի ամենաժողովրդական բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները դարձել են ազգային հիշողության մաս։ Շիրազը մինչ օրս սիրելի է ընթերցողների լայն շրջանակի համար։ menu_book5 Read more Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Read more Վահան Տերյան Վահան Տերյան 1885 թ․ – 1920 թ․ Վահան Տերյանը հայ քնարական պոեզիայի ամենասիրելի հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտահայտված են սերը, մենությունը, կարոտը և կյանքի անցողիկությունը։ Տերյանի բանաստեղծությունները հայտնի են իրենց երաժշտականությամբ և նուրբ տրամադրությամբ։ Նա մեծ ազդեցություն է կրել եվրոպական խորհրդապաշտությունից։ Նրա պոեզիան նոր շունչ է բերել հայկական գրականությանը։ Տերյանի լեզուն մեղմ է, գեղեցիկ և հուզական։ Նրա բազմաթիվ բանաստեղծություններ դարձել են երգեր։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա սերունդների բանաստեղծների վրա։ Տերյանի ստեղծագործությունները շարունակում են մնալ ամենաընթերցվողներից։ Նա համարվում է հայ քնարերգության մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book4 Read more