Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Պատմություն

Ալեքսանդրեթի սանջակի հիմնախնդիրը և միջազգային դիվանագիտությունը (1918–1939 թթ.)

Աշխատությունը նվիրված է Ալեքսանդրեթի սանջակի շուրջ ձևավորված քաղաքական և դիվանագիտական հիմնախնդրին՝ այն դիտարկելով Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո Մերձավոր Արևելքում տեղի ունեցած աշխարհաքաղաքական վերափոխումների և միջազգային հարաբերությունների զարգացման համատեքստում։ Ուսումնասիրության առանցքում Օսմանյան կայսրության փլուզումից հետո տարածաշրջանում առաջացած տարածքային, ազգային և քաղաքական հարցերն են, որոնց լուծումը սերտորեն կապված էր մեծ տերությունների շահերի, նոր պետական սահմանների ձևավորման և միջազգային դիվանագիտության բարդ գործընթացների հետ։ Հեղինակը ներկայացնում է Ալեքսանդրեթի սանջակի ռազմավարական նշանակությունը, դրա աշխարհագրական դիրքով, բնակչության ազգային ու կրոնական բազմազանությամբ և տնտեսական հնարավորություններով պայմանավորված քաղաքական կարևորությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո ձևավորված միջազգային քաղաքական իրադրությանը, Օսմանյան կայսրության նախկին տարածքների նկատմամբ եվրոպական տերությունների հետաքրքրություններին, Ֆրանսիայի մանդատային կառավարման հաստատմանը Սիրիայում և Լիբանանում, ինչպես նաև տարածաշրջանում Թուրքիայի քաղաքական դիրքերի ամրապնդմանն ուղղված քայլերին։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է ֆրանս-թուրքական հարաբերությունների ուսումնասիրությունը, քանի որ Ալեքսանդրեթի հարցը աստիճանաբար վերածվեց երկու պետությունների միջև բանակցությունների և քաղաքական պայմանավորվածությունների կարևոր առարկայի։ Քննարկվում են նաև Սիրիայի տարածքային ամբողջականության պահպանման խնդիրը, սիրիական ազգային շարժման դիրքորոշումները և այն հակասությունները, որոնք առաջանում էին գաղութային կառավարման, ազգային ինքնորոշման ձգտումների ու մեծ տերությունների աշխարհաքաղաքական հաշվարկների բախման հետևանքով։ Հատուկ նշանակություն ունի 1930-ական թվականների միջազգային իրադրության վերլուծությունը, երբ Եվրոպայում ուժերի հարաբերակցության փոփոխությունները, Թուրքիայի արտաքին քաղաքական ակտիվությունը և Ֆրանսիայի տարածաշրջանային շահերը նոր ընթացք հաղորդեցին Ալեքսանդրեթի հիմնախնդրին։ Դիտարկվում են միջազգային պայմանագրերի, դիվանագիտական բանակցությունների, քաղաքական հայտարարությունների և փոխադարձ զիջումների նշանակությունը տարածքային հարցի կարգավորման գործընթացում, ինչպես նաև Ազգերի լիգայի դերն ու միջազգային իրավունքի սկզբունքների կիրառման առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես կարող էր տեղային նշանակություն ունեցող տարածքային վեճը վերածվել միջազգային քաղաքականության կարևոր հարցի, երբ դրա շուրջ բախվում էին տարածաշրջանային պետությունների ազգային շահերը և համաշխարհային տերությունների ռազմավարական նպատակները։ Հիմնախնդրի ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև Մերձավոր Արևելքի ժամանակակից քաղաքական քարտեզի ձևավորման պատմական նախադրյալները բացահայտելու տեսանկյունից, քանի որ Ալեքսանդրեթի հարցի զարգացումները հետագայում անմիջականորեն առնչվեցին Թուրքիայի և Սիրիայի հարաբերություններին ու տարածաշրջանային սահմանների ձևավորման գործընթացին։ Գրականագիտական և պատմագիտական տեսանկյունից աշխատության արժեքը պայմանավորված է միջազգային դիվանագիտության մեխանիզմների, տարածքային հակամարտությունների կարգավորման քաղաքական գործիքների և միջպետական հարաբերությունների վրա մեծ տերությունների ազդեցության ուսումնասիրությամբ։ Այն օգտակար է Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո Մերձավոր Արևելքի պատմությամբ, Թուրքիայի, Սիրիայի և Ֆրանսիայի արտաքին քաղաքականությամբ, միջազգային հարաբերություններով ու դիվանագիտական պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների, ուսանողների և հետազոտողների համար՝ նպաստելով տարածաշրջանի պատմական զարգացումների, քաղաքական հակասությունների և միջազգային հարաբերությունների փոխկապակցվածության առավել ամբողջական ընկալմանը։

Թարմացվել է՝ 2026-11-20
Ալեքսանդրեթի սանջակի հիմնախնդիրը և միջազգային դիվանագիտությունը (1918–1939 թթ.)

Անվճար

Հովհաննես Շիրազ Հովհաննես Շիրազ 1915 թ․ – 1984 թ․ Հովհաննես Շիրազը հայ ժողովրդի ամենասիրված բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները խորապես կապված են հայրենիքի, մոր կերպարի և ազգային ցավի հետ։ Շիրազի լեզուն պարզ է, ժողովրդական և շատ հուզական։ Նրա հայտնի գործերից են «Հայոց դանթեականը», «Մայրս» և բազմաթիվ հայրենասիրական բանաստեղծություններ։ Նա հաճախ արտահայտել է ժողովրդի ցավն ու ուրախությունը։ Շիրազը մեծ ազդեցություն է ունեցել սերունդների վրա իր անմիջական ոճով։ Նրա պոեզիան հաճախ արտասանվում է դպրոցներում և միջոցառումների ժամանակ։ Նա համարվում է 20-րդ դարի ամենաժողովրդական բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները դարձել են ազգային հիշողության մաս։ Շիրազը մինչ օրս սիրելի է ընթերցողների լայն շրջանակի համար։ menu_book5 Տեսնել ավելին Մովսես Խորենացի Մովսես Խորենացի 410 թ․ – 490 թ․ Մովսես Խորենացին հայ պատմագրության հիմնադիրն է և հայտնի է որպես «Հայ պատմության հայր»։ Նրա «Հայոց պատմություն» աշխատությունը համարվում է հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից մեկը։ Այն նկարագրում է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունները, մշակույթը և պատմական զարգացումը։Մովսես Խորենացին համարվում է հայ պատմագրության հիմնադիրը և հաճախ կոչվում է «Հայ պատմության հայր»։ Նրա գլխավոր աշխատությունը՝ «Հայոց պատմությունը», հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից է։ Այս գրքում նա ներկայացրել է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունների պատմությունը և ազգային ավանդույթները։ Խորենացին օգտագործել է ինչպես գրավոր, այնպես էլ բանավոր աղբյուրներ։ Նրա աշխատությունը մեծ նշանակություն ունի ոչ միայն պատմաբանների, այլև գրականագետների համար։ Գրքի լեզուն հարուստ է և պատկերավոր։ Նա կարևոր դեր է ունեցել հայկական ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման մեջ։ Խորենացու ազդեցությունը զգացվում է հետագա դարերի գրականության և պատմագրության վրա։ Նրա անունը դարձել է հայկական գիտական մտքի խորհրդանիշ։ Այսօր նա շարունակում է մնալ հայ մշակույթի ամենահարգված դեմքերից մեկը։ menu_book8 Տեսնել ավելին Վահան Թեքեյան Վահան Թեքեյան 1878 թ․ – 1945 թ․ Վահան Թեքեյանը սփյուռքահայ գրականության ամենահայտնի բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հայտնի են իրենց խորը քնարականությամբ և հայրենասիրությամբ։ Թեքեյանը գրել է սիրո, հայրենիքի և մարդկային կյանքի մասին։ Նա նաև ակտիվ լրագրող և հասարակական գործիչ էր։ Նրա պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել հայկական սփյուռքում։ Թեքեյանի լեզուն նուրբ է և արտահայտիչ։ Նա կարևոր դեր է ունեցել արևմտահայ մշակույթի պահպանման գործում։ Նրա գործերը թարգմանվել են տարբեր լեզուներով։ Շատ գրականագետներ նրան անվանում են «Սփյուռքի բանաստեղծ իշխան»։ Նրա անունը շարունակում է մնալ հայ պոեզիայի կարևոր էջերից մեկը։ menu_book2 Տեսնել ավելին Հրանտ Մաթևոսյան Հրանտ Մաթևոսյան 1935 թ․ – 2002 թ․ Հրանտ Մաթևոսյանը համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի մեծագույն վարպետներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում խորությամբ ներկայացված են գյուղական կյանքը, մարդկային հարաբերությունները և ազգային մտածողությունը։Հրանտ Մաթևոսյանը հայ արձակի ամենամեծ վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական աշխարհի, մարդու և բնության փոխհարաբերությունը։ Նա հայտնի է իր խորը հոգեբանական դիտարկումներով և յուրահատուկ լեզվով։ Նրա գործերը հաճախ ներկայացնում են մարդու ներքին պայքարը և ազգային մտածողությունը։ Մաթևոսյանի հայտնի գործերից են «Մենք ենք, մեր սարերը» և բազմաթիվ պատմվածքներ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից գրականության վրա։ Նրա լեզուն պատկերավոր և փիլիսոփայական է։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս ուսումնասիրվում են։ Նա համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի հիմնասյուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book4 Տեսնել ավելին Ղազարոս Աղայան Ղազարոս Աղայան 1840 թ․ – 1911 թ․ Ղազարոս Աղայանը մանկական գրականության հիմնադիրներից է։ Նա գրել է բազմաթիվ հեքիաթներ, պատմվածքներ և կրթական նյութեր երեխաների համար։ Նրա ստեղծագործություններն ունեն դաստիարակչական և բարոյական նշանակություն։ Աղայանը նաև ակտիվ մանկավարժ էր։ Նա մեծ դեր է ունեցել ազգային կրթության զարգացման գործում։ Նրա հերոսները սովորեցնում են ազնվություն, աշխատասիրություն և բարություն։ Աղայանի լեզուն պարզ և հասկանալի է երեխաների համար։ Նրա հեքիաթները մինչ օրս ընդգրկված են դպրոցական ծրագրերում։ Մի քանի սերունդ մեծացել է նրա գրքերով։ Նա համարվում է հայ մանկական գրականության դասականներից մեկը։ menu_book5 Տեսնել ավելին Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Տեսնել ավելին