Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Պատմություն

Առաքել Դավրիժեցու աշխատությունը՝ որպես XVII դարի Սեֆյան Իրանի պատմության սկզբնաղբյուր

Աշխատությունը նվիրված է XVII դարի հայ պատմագիր Առաքել Դավրիժեցու պատմագիտական ժառանգության ուսումնասիրությանը և նրա երկի՝ որպես Սեֆյան Իրանի պատմության կարևոր սկզբնաղբյուրի գիտական նշանակության բացահայտմանը։ Ուսումնասիրության առանցքում հայ պատմագրական ավանդույթի և Իրանի քաղաքական, հասարակական ու մշակութային պատմության փոխկապակցվածությունն է, ինչպես նաև այն հարցը, թե ինչպիսի արժեքավոր տեղեկություններ կարող է հաղորդել հայ հեղինակի պատմական երկը Սեֆյան պետության ներքին կյանքի, կառավարման համակարգի, քաղաքական իրադարձությունների և տարածաշրջանային հարաբերությունների վերաբերյալ։ Առաքել Դավրիժեցին իր ժամանակաշրջանի պատմական իրադարձությունների անմիջական ընկալման և դրանց գրավոր արձանագրման շնորհիվ կարևոր տեղ է զբաղեցնում ոչ միայն հայ պատմագրության, այլև Մերձավոր Արևելքի պատմության սկզբնաղբյուրների շարքում։ Նրա աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու XVII դարի Իրանի պատմական զարգացումները հայ պատմագրական դիտանկյունից՝ ուշադրություն դարձնելով հայ ժողովրդի և Սեֆյան պետության քաղաքական ու հասարակական կյանքի փոխհարաբերություններին, հայ համայնքների դրությանը, կրոնական և մշակութային միջավայրին, ինչպես նաև տարածաշրջանում տեղի ունեցող պատմական գործընթացների ազդեցությանը Հայաստանի և հարակից տարածքների վրա։ Առանձնահատուկ կարևորություն ունի սկզբնաղբյուրի տեղեկատվական ներուժի գնահատումը, քանի որ պատմագրական երկում պահպանված տեղեկությունները կարող են լրացնել պարսկական և այլ օտարալեզու պատմական վկայությունները՝ նպաստելով տարբեր աղբյուրների համադրման և պատմական իրադարձությունների առավել ամբողջական վերակազմության գործընթացին։ Ուսումնասիրությունը կարևորում է նաև Առաքել Դավրիժեցու պատմագիտական մոտեցումները, ժամանակակից իրադարձությունների նկարագրության առանձնահատկությունները, պատմական փաստերի ներկայացման սկզբունքները և հեղինակի հաղորդած տեղեկությունների նշանակությունը Սեֆյան Իրանի քաղաքական ու հասարակական պատմության հետազոտության համար։ Այն ընդգծում է հայ պատմագրական աղբյուրների դերը Իրանի պատմության ուսումնասիրման գործում և ցույց տալիս, որ հայերեն պատմական գրավոր ժառանգությունը կարևոր սկզբնաղբյուրային արժեք ունի նաև ազգային պատմության սահմաններից դուրս։ Աշխատությունը գիտական հետաքրքրություն է ներկայացնում հայագիտության, իրանագիտության, արևելագիտության և աղբյուրագիտության ոլորտներով զբաղվող մասնագետների, ինչպես նաև XVII դարի Հայաստանի և Իրանի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար՝ նպաստելով հայ-իրանական պատմական առնչությունների, տարածաշրջանի քաղաքական զարգացումների և պատմական հիշողության ձևավորման գործընթացների ավելի խորքային ընկալմանը։

Թարմացվել է՝ 2026-11-20
Առաքել Դավրիժեցու աշխատությունը՝ որպես XVII դարի Սեֆյան Իրանի պատմության սկզբնաղբյուր

Անվճար

Սիլվա Կապուտիկյան Սիլվա Կապուտիկյան 1919 թ․ – 2006 թ․ Սիլվա Կապուտիկյանը հայ պոեզիայի ամենաազդեցիկ կին հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն հայրենիքը, սերը, լեզուն և ազգային ինքնությունը։ Կապուտիկյանը գրել է բազմաթիվ բանաստեղծություններ և հրապարակախոսական նյութեր։ Նրա լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել հայ լեզվի պահպանման հարցերին։ Նրա գործերը լայն ճանաչում են ստացել ինչպես Հայաստանում, այնպես էլ սփյուռքում։ Կապուտիկյանը նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ նվիրված են ազգային արժեքներին։ Նա համարվում է հայ կին պոեզիայի ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ ազդեցիկ։ menu_book2 Տեսնել ավելին Վահան Թեքեյան Վահան Թեքեյան 1878 թ․ – 1945 թ․ Վահան Թեքեյանը սփյուռքահայ գրականության ամենահայտնի բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հայտնի են իրենց խորը քնարականությամբ և հայրենասիրությամբ։ Թեքեյանը գրել է սիրո, հայրենիքի և մարդկային կյանքի մասին։ Նա նաև ակտիվ լրագրող և հասարակական գործիչ էր։ Նրա պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել հայկական սփյուռքում։ Թեքեյանի լեզուն նուրբ է և արտահայտիչ։ Նա կարևոր դեր է ունեցել արևմտահայ մշակույթի պահպանման գործում։ Նրա գործերը թարգմանվել են տարբեր լեզուներով։ Շատ գրականագետներ նրան անվանում են «Սփյուռքի բանաստեղծ իշխան»։ Նրա անունը շարունակում է մնալ հայ պոեզիայի կարևոր էջերից մեկը։ menu_book2 Տեսնել ավելին Ներսես Շնորհալի Ներսես Շնորհալի 1102 թ․ – 1173 թ․ Ներսես Շնորհալին եղել է հայ եկեղեցու կաթողիկոս, բանաստեղծ և աստվածաբան։ Նա հայտնի է իր հոգևոր երգերով, աղոթքներով և բանաստեղծություններով։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում բարությունը, սերը և մարդասիրությունը։ Շնորհալին ձգտել է միավորել մարդկանց և ամրապնդել քրիստոնեական արժեքները։ Նրա գրական լեզուն պարզ է, բայց միևնույն ժամանակ խորիմաստ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ եկեղեցական շարականներ։ Ներսես Շնորհալու ստեղծագործությունները մինչ օրս օգտագործվում են հայկական եկեղեցական կյանքում։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հայ մշակույթի և կրթության զարգացման մեջ։ Նա համարվում է հայ միջնադարյան գրականության ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա անունը շարունակում է մնալ ազգային հպարտության աղբյուր։ menu_book13 Տեսնել ավելին Ղազարոս Աղայան Ղազարոս Աղայան 1840 թ․ – 1911 թ․ Ղազարոս Աղայանը մանկական գրականության հիմնադիրներից է։ Նա գրել է բազմաթիվ հեքիաթներ, պատմվածքներ և կրթական նյութեր երեխաների համար։ Նրա ստեղծագործություններն ունեն դաստիարակչական և բարոյական նշանակություն։ Աղայանը նաև ակտիվ մանկավարժ էր։ Նա մեծ դեր է ունեցել ազգային կրթության զարգացման գործում։ Նրա հերոսները սովորեցնում են ազնվություն, աշխատասիրություն և բարություն։ Աղայանի լեզուն պարզ և հասկանալի է երեխաների համար։ Նրա հեքիաթները մինչ օրս ընդգրկված են դպրոցական ծրագրերում։ Մի քանի սերունդ մեծացել է նրա գրքերով։ Նա համարվում է հայ մանկական գրականության դասականներից մեկը։ menu_book5 Տեսնել ավելին Վահան Թոթովենց Վահան Թոթովենց 1894 թ․ – 1938 թ․ Վահան Թոթովենց հայ արձակագիր, դրամատուրգ և լրագրող է, որը համարվում է XX դարի հայ գրականության կարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները առանձնանում են իրականության խոր ու պատկերավոր նկարագրություններով, որտեղ արտացոլված են հայ ժողովրդի կյանքը, ցավը և դիմադրողականությունը պատմական ծանր ժամանակներում։ Թոթովենցի գրականության հիմնական թեմաներն են արևմտահայ կյանքի պատկերումը, պատերազմները, գաղթը և մարդու ճակատագիրը բարդ սոցիալական ու քաղաքական պայմաններում։ Նրա գործերում հաճախ զգացվում է անձնական փորձի ազդեցությունը, ինչը դրանք դարձնում է ավելի անկեղծ և ազդեցիկ։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործություններից է «Հին Հռոմեական ճանապարհի վրա» վեպը, որտեղ նա նկարագրում է իր մանկությունը և արևմտահայ իրականությունը՝ հարուստ ու կենդանի լեզվով։ Թոթովենցը նաև զբաղվել է լրագրությամբ և հասարակական գործունեությամբ՝ մասնակցելով ժամանակի մտավոր ու քաղաքական կյանքին։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին նա կապեր է ունեցել հայկական ռազմական ու ազգային շրջանակների հետ, ինչը մեծ ազդեցություն է ունեցել նրա աշխարհայացքի վրա։ 1938 թվականին, ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ, նա ձերբակալվել և գնդակահարվել է։ Չնայած իր կյանքի ողբերգական ավարտին, Վահան Թոթովենցի ստեղծագործությունները այսօր համարվում են հայ գրականության արժեքավոր մաս՝ իրենց պատմական և գեղարվեստական նշանակությամբ։ menu_book2 Տեսնել ավելին Պարույր Սևակ Պարույր Սևակ 1924 թ․ – 1971 թ․ Պարույր Սևակը հայ գրականության ամենախոր և վերլուծական մտածող բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն մարդու ներաշխարհը, հասարակությունը և պատմական հիշողությունը։ Սևակը հայտնի է իր «Անլռելի զանգակատուն» պոեմով, որը նվիրված է Կոմիտասին։ Նրա լեզուն համարձակ է, նորարարական և մտավոր։ Սևակը հաճախ քննադատել է հասարակական խնդիրները և կեղծ արժեքները։ Նրա պոեզիան համադրում է զգացմունքներն ու ինտելեկտը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից պոեզիայի վրա։ Նրա ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Սևակը համարվում է 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book9 Տեսնել ավելին