Егише, Вардапет, V век

Егише, Вардапет, V век

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Պատմություն

История Егише Вардапета

Աշխատությունը նվիրված է Եղիշե Վարդապետի պատմական երկի ուսումնասիրությանը և դրա նշանակությանը հայ ժողովրդի վաղմիջնադարյան պատմության ու մշակույթի հետազոտության համար։ Հետազոտության կենտրոնում V դարի հայ պատմագրության կարևորագույն հուշարձաններից մեկի բովանդակությունն ու պատմական արժեքն է, որի հիմնական թեմաներից է Սասանյան Պարսկաստանի տիրապետության պայմաններում հայերի ազգային, քաղաքական և կրոնական պայքարը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են այն պատմական իրադարձությունները, որոնք կապված են քրիստոնեական հավատքի պահպանման, պարսկական կրոնական քաղաքականության և հայ հասարակության դիմադրության հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Վարդանանց պատերազմի պատմությանը, դրա նախապատմությանը, զարգացման ընթացքին և Ավարայրի ճակատամարտին, ինչպես նաև հայ իշխանների, հոգևորականների և ժողովրդի դերակատարությանը։ Հեղինակի պատմական շարադրանքը կարևոր է ոչ միայն որպես կոնկրետ իրադարձությունների նկարագրություն, այլև որպես ազգային ինքնության, հավատքի, հայրենասիրության և անձնազոհության գաղափարների արտահայտություն։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են քննարկվել Եղիշեի օգտագործած աղբյուրները, պատմական տեղեկությունների հավաստիության աստիճանը, հեղինակի պատմագիտական մոտեցումները և նրա աշխատության հարաբերակցությունը V դարի մյուս հայ պատմիչների երկերի հետ։ Առանձին նշանակություն է տրվում պատմական և գրական բաղադրիչների փոխհարաբերությանը, քանի որ երկում փաստագրական նյութը միահյուսվում է հուզական, բարոյախոսական և գեղարվեստական շարադրանքի հետ։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել նաև տվյալ ժամանակաշրջանի Հայաստանի քաղաքական իրավիճակը, հայ-պարսկական հարաբերությունները, եկեղեցու դերը հասարակական կյանքում և քրիստոնեական ինքնության պահպանման խնդիրը։ Եղիշեի երկը կարևոր աղբյուր է նաև V դարի հայկական հասարակության կառուցվածքի, իշխանական հարաբերությունների, հոգևորականության և ժողովրդի դիրքորոշումների մասին տեղեկությունների տեսանկյունից։ Հետազոտության արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ այն հնարավորություն է տալիս միաժամանակ դիտարկել պատմական իրադարձությունները և դրանց ընկալումը միջնադարյան հայ պատմագրության մեջ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել հայագիտությամբ, հայոց հին և միջնադարյան պատմությամբ, պատմագրությամբ, աղբյուրագիտությամբ և հայ գրականության պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին, ուսանողներին և ընթերցողներին։

Թարմացվել է՝ 2026-08-16
История Егише Вардапета

Անվճար

Հրանտ Մաթևոսյան Հրանտ Մաթևոսյան 1935 թ․ – 2002 թ․ Հրանտ Մաթևոսյանը համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի մեծագույն վարպետներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում խորությամբ ներկայացված են գյուղական կյանքը, մարդկային հարաբերությունները և ազգային մտածողությունը։Հրանտ Մաթևոսյանը հայ արձակի ամենամեծ վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական աշխարհի, մարդու և բնության փոխհարաբերությունը։ Նա հայտնի է իր խորը հոգեբանական դիտարկումներով և յուրահատուկ լեզվով։ Նրա գործերը հաճախ ներկայացնում են մարդու ներքին պայքարը և ազգային մտածողությունը։ Մաթևոսյանի հայտնի գործերից են «Մենք ենք, մեր սարերը» և բազմաթիվ պատմվածքներ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից գրականության վրա։ Նրա լեզուն պատկերավոր և փիլիսոփայական է։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս ուսումնասիրվում են։ Նա համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի հիմնասյուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book9 Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book5 Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1897 թ․ – 1937 թ․ Եղիշե Չարենցը հայ նորագույն գրականության ամենաազդեցիկ հեղինակներից է։ Նա բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ էր, որը նորարարական մոտեցումներ բերեց հայ պոեզիա։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսված են հայրենասիրությունը, հեղափոխական գաղափարները և մարդու ներքին պայքարը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը դարձել է ազգային խորհրդանիշ։ Չարենցի լեզուն համարձակ է, հարուստ և ժամանակակից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման վրա։ Չնայած քաղաքական հալածանքներին, նրա ստեղծագործությունները պահպանեցին իրենց արժեքը։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Չարենցը համարվում է հայ մշակույթի խորհրդանշական դեմքերից մեկը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book16