Кривов, Сергей Иванович

Кривов, Сергей Иванович

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Քաղաքագիտություն

Բանակի դերը Մերձավոր և Միջին Արևելքի երկրների ներքաղաքական ճգնաժամերի պայմաններում 1970-ական թվականներին (Պակիստան, Աֆղանստան)

Աշխատությունը նվիրված է 1970-ական թվականներին Մերձավոր և Միջին Արևելքի տարածաշրջանի երկու կարևոր պետությունների՝ Պակիստանի և Աֆղանստանի ներքաղաքական կյանքում բանակի ունեցած դերի, քաղաքական գործընթացների վրա նրա ազդեցության և պետական իշխանության համակարգում զբաղեցրած դիրքի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում ներքաղաքական ճգնաժամերի պայմաններում զինված ուժերի՝ որպես կազմակերպված ռազմական և քաղաքական կառույցի գործունեությունն է, դրանց ներգրավվածությունը իշխանության պահպանման, քաղաքական ուժերի միջև հակամարտությունների, պետական հեղաշրջումների և հասարակական-քաղաքական վերափոխումների գործընթացներում։ Հեղինակը դիտարկում է երկու երկրների պատմական զարգացման առանձնահատկությունները, քաղաքական համակարգերի անկայունությունը, իշխանական հարաբերությունների սրումը և այն հանգամանքները, որոնք նպաստել են բանակի ազդեցության ընդլայնմանը պետական կառավարման ոլորտում։ Պակիստանի օրինակով ուշադրության կենտրոնում են 1970-ականների սկզբի խորքային քաղաքական ճգնաժամը, Արևելյան Պակիստանի անջատումը, Բանգլադեշի անկախության հռչակումը, 1971 թվականի պատերազմը և դրանց հետևանքով պետական ու ռազմական համակարգերում առաջացած փոփոխությունները։ Այս իրադարձությունները կարևոր նշանակություն ունեցան երկրի քաղաքական զարգացման հետագա ընթացքի համար՝ ընդգծելով զինված ուժերի ազդեցությունը պետական իշխանության, ազգային անվտանգության և ներքաղաքական կայունության հարցերում։ Աֆղանստանի վերաբերյալ ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալ միապետական կառավարման համակարգի ճգնաժամին, քաղաքական ուժերի միջև հակասությունների խորացմանը, 1973 թվականի հուլիսյան պետական հեղաշրջմանը, Մոհամմադ Դաուդի իշխանության հաստատմանը և 1978 թվականի ապրիլյան հեղափոխությանը։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում բանակի ներսում ձևավորված քաղաքական տրամադրություններին, զինվորական վերնախավի դիրքորոշումներին և զինված ուժերի աստիճանական ներգրավմանը երկրի քաղաքական կյանքի վերափոխման գործընթացներում։ Աշխատանքը բացահայտում է բանակի և քաղաքացիական իշխանության փոխհարաբերությունների բարդ բնույթը՝ ցույց տալով, որ ներքաղաքական անկայունության պայմաններում զինված ուժերը կարող են հանդես գալ ոչ միայն որպես պետական կարգի և տարածքային ամբողջականության պահպանման պատասխանատու կառույց, այլև որպես քաղաքական զարգացումների անմիջական մասնակից, իշխանափոխության նախաձեռնող կամ որոշիչ գործոն։ Համեմատական դիտանկյունից Պակիստանի և Աֆղանստանի փորձի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել երկու երկրների քաղաքական համակարգերի ընդհանրություններն ու տարբերությունները, գնահատել ռազմական կառույցների ազդեցությունը պետական ինստիտուտների գործունեության, քաղաքական ուժերի դասավորության և հասարակական հարաբերությունների վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև բանակի ներքին կառուցվածքի, սպայական կազմի քաղաքական կողմնորոշումների, ռազմական վերնախավի շահերի և երկրի սոցիալ-տնտեսական ու գաղափարական գործընթացների փոխկապակցվածության հարցը։ Հետազոտությունը նշանակալի է տարածաշրջանի 1970-ական թվականների պատմական զարգացումների, ռազմական միջամտությամբ պայմանավորված իշխանափոխությունների և Ասիայի քաղաքական համակարգերի առանձնահատկությունների ուսումնասիրման տեսանկյունից։ Այն արժեքավոր նյութ է ռազմական պատմությամբ, քաղաքագիտությամբ, միջազգային հարաբերություններով և Մերձավոր ու Միջին Արևելքի երկրների նորագույն պատմությամբ հետաքրքրվող հետազոտողների, ուսանողների և ընթերցողների համար՝ նպաստելով բանակի՝ որպես քաղաքական գործընթացների վրա էական ազդեցություն ունեցող ինստիտուտի դերի և տարածաշրջանային քաղաքական զարգացումների ավելի ամբողջական ընկալմանը։

Թարմացվել է՝ 2026-11-21
Բանակի դերը Մերձավոր և Միջին Արևելքի երկրների ներքաղաքական ճգնաժամերի պայմաններում 1970-ական թվականներին (Պակիստան, Աֆղանստան)

Անվճար

Պերճ Պռոշյան Պերճ Պռոշյան 1837 թ․ – 1907 թ․ Պերճ Պռոշյանը հայ ռեալիստական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նա իր ստեղծագործություններում պատկերել է գյուղական կյանքը և հասարակ մարդկանց առօրյան։ Նրա հերոսները սովորական մարդիկ են՝ իրենց խնդիրներով ու երազանքներով։ Պռոշյանը մեծ ուշադրություն է դարձրել սոցիալական հարցերին։ Նրա գրքերը արժեքավոր տեղեկություններ են տալիս 19-րդ դարի հայկական կյանքի մասին։ Նա կարևորել է կրթության և լուսավորության դերը։ Նրա լեզուն պարզ է և բնական։ Պռոշյանի ստեղծագործությունները աչքի են ընկնում իրատեսական նկարագրություններով։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա անունը շարունակում է հիշվել որպես ռեալիզմի կարևոր ներկայացուցիչ։ menu_book3 Տեսնել ավելին Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1897 թ․ – 1937 թ․ Եղիշե Չարենցը հայ նորագույն գրականության ամենաազդեցիկ հեղինակներից է։ Նա բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ էր, որը նորարարական մոտեցումներ բերեց հայ պոեզիա։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսված են հայրենասիրությունը, հեղափոխական գաղափարները և մարդու ներքին պայքարը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը դարձել է ազգային խորհրդանիշ։ Չարենցի լեզուն համարձակ է, հարուստ և ժամանակակից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման վրա։ Չնայած քաղաքական հալածանքներին, նրա ստեղծագործությունները պահպանեցին իրենց արժեքը։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Չարենցը համարվում է հայ մշակույթի խորհրդանշական դեմքերից մեկը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book10 Տեսնել ավելին Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Տեսնել ավելին Դերենիկ Դեմիրճյան Դերենիկ Դեմիրճյան 1877 թ․ – 1956 թ․ Դերենիկ Դեմիրճյանը գրող, դրամատուրգ և հասարակական գործիչ էր։ Նա առավել հայտնի է իր «Վարդանանք» պատմական վեպով, որը հայ գրականության կարևորագույն ստեղծագործություններից է։ Դեմիրճյանը մեծ հետաքրքրություն է ցուցաբերել հայկական պատմության և ազգային հերոսների նկատմամբ։ Նրա գործերում հաճախ հանդիպում են հայրենասիրական գաղափարներ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ պիեսներ և պատմվածքներ։ Դեմիրճյանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պատմական արձակի զարգացման վրա։ Նա կարևոր դեր է ունեցել նաև հայկական թատրոնի զարգացման գործում։ Նրա աշխատանքները մինչ օրս լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Դեմիրճյանը համարվում է հայ դասական գրականության կարևոր ներկայացուցիչներից մեկը։ menu_book7 Տեսնել ավելին Գրիգոր Զոհրապ Գրիգոր Զոհրապ 1861 թ․ – 1915 թ․ Հայ նշանավոր գրող, հրապարակախոս, իրավաբան և քաղաքական գործիչ էր։ Նա ծնվել է 1861 թվականի հունիսի 26-ին՝ Կոստանդնուպոլսում, և մահացել 1915 թվականին՝ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ։ Զոհրապը համարվում է արևմտահայ գրականության ամենահայտնի նովելիստներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում պատկերավորվում են մարդու հոգեբանությունը, հասարակական հարաբերությունները և քաղաքային կյանքի խնդիրները։ Նա գրել է բազմաթիվ պատմվածքներ և նորավեպեր, որոնք առանձնանում են իրատեսական ոճով և խոր հոգեբանական վերլուծությամբ։ Բացի գրական գործունեությունից, Զոհրապը եղել է հայտնի իրավաբան և Օսմանյան խորհրդարանի պատգամավոր։ Նրա կյանքն ու գործունեությունը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ մշակույթի և հասարակական մտքի զարգացման վրա, իսկ նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս համարվում են հայ գրականության արժեքավոր էջերից։ menu_book5 Տեսնել ավելին Վահան Տերյան Վահան Տերյան 1885 թ․ – 1920 թ․ Վահան Տերյանը հայ քնարական պոեզիայի ամենասիրելի հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտահայտված են սերը, մենությունը, կարոտը և կյանքի անցողիկությունը։ Տերյանի բանաստեղծությունները հայտնի են իրենց երաժշտականությամբ և նուրբ տրամադրությամբ։ Նա մեծ ազդեցություն է կրել եվրոպական խորհրդապաշտությունից։ Նրա պոեզիան նոր շունչ է բերել հայկական գրականությանը։ Տերյանի լեզուն մեղմ է, գեղեցիկ և հուզական։ Նրա բազմաթիվ բանաստեղծություններ դարձել են երգեր։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա սերունդների բանաստեղծների վրա։ Տերյանի ստեղծագործությունները շարունակում են մնալ ամենաընթերցվողներից։ Նա համարվում է հայ քնարերգության մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book4 Տեսնել ավելին