Մկրտչյան, Հովհաննես Ալբերտի

Մկրտչյան, Հովհաննես Ալբերտի

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Բժշկություն

Эффективность средств активной профилактики ящура Республике Армения

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում կենդանիների դաբաղի ակտիվ կանխարգելման միջոցների արդյունավետության ուսումնասիրությանը։ Աշխատանքը 2016 թվականին պաշտպանված է որպես անասնաբուժական գիտությունների թեկնածուական ատենախոսություն՝ «Անասնաբուժություն» մասնագիտությամբ։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է գնահատել դաբաղի դեմ կիրառվող ակտիվ կանխարգելման միջոցների արդյունավետությունը Հայաստանի պայմաններում և բացահայտել այն գործոնները, որոնք կարող են ազդել կենդանիների պաշտպանվածության մակարդակի վրա։ Դաբաղը բարձր վարակելիությամբ կենդանիների հիվանդություն է, ուստի դրա կանխարգելումը կարևոր նշանակություն ունի անասնապահության, կենդանիների առողջության և գյուղատնտեսական տնտեսությունների տնտեսական կայունության համար։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել հիվանդության տարածման առանձնահատկությունները, վիրուսի տարբեր տիպերի շրջանառությունը, կենդանիների իմունային արձագանքը և կանխարգելիչ միջոցառումների կազմակերպման արդյունավետությունը։ Հայաստանի համար թեման առանձնահատուկ նշանակություն ունի նաև տարածաշրջանային համաճարակաբանական իրավիճակի պատճառով․ հարևան տարածքներից վարակների ներթափանցման վտանգը կարող է պահանջել շարունակական անասնաբուժական վերահսկողություն և կանխարգելիչ միջոցառումների համակարգված իրականացում։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է հակադաբաղային պատվաստանյութերի իմունոգեն հատկությունների գնահատումը։ Հայաստանի պայմաններում կիրառված բազմավալենտ պատվաստանյութի վերաբերյալ ուսումնասիրություններում գնահատվել է դրա իմունոգենությունը՝ հաշվի առնելով վիրուսի տարբեր տիպերի նկատմամբ կենդանիների պաշտպանվածության ձևավորումը։ Աշխատանքում կարող են վերլուծվել պատվաստումից հետո ձևավորվող իմունային պատասխանի մակարդակը, դրա պահպանման տևողությունը և տարբեր պայմաններում կանխարգելիչ միջոցների արդյունքները։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել պատվաստանյութի և շրջանառվող վիրուսային շտամների համապատասխանությանը, քանի որ վիրուսի հակագենային առանձնահատկությունները կարող են ազդել կանխարգելիչ միջոցի արդյունավետության վրա։ Հայաստանի տարածքում նախկինում արձանագրված դեպքերի ուսումնասիրությունը ցույց է տվել նման համապատասխանության կարևորությունը, մասնավորապես՝ 1998 թվականին շրջանառված A տիպի վիրուսի առանձնահատկությունների համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են գնահատվել նաև կենդանիների տեղաշարժի, սեզոնայնության, անասնապահության կազմակերպման և հարակից տարածքների համաճարակաբանական իրավիճակի ազդեցությունը դաբաղի կանխարգելման համակարգի վրա։ Կարևոր նշանակություն ունի կանխարգելիչ միջոցառումների համալիր բնույթը, քանի որ պատվաստումը պետք է դիտարկվի անասնաբուժական հսկողության, հիվանդության վաղ հայտնաբերման և այլ հակահամաճարակային միջոցների հետ փոխկապակցված։ ՀՀ-ում գյուղատնտեսական կենդանիների վարակիչ հիվանդությունների կանխարգելման պետական համակարգում դաբաղի դեմ պատվաստումները ներառվել են կանխարգելիչ միջոցառումների շարքում։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են օգտագործվել դաբաղի դեմ կանխարգելիչ ծրագրերի կատարելագործման, պատվաստումների արդյունավետության գնահատման, կենդանիների իմունային պաշտպանության բարձրացման և հիվանդության տնտեսական վնասների նվազեցման նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը կարևոր է Հայաստանի Հանրապետությունում դաբաղի նկատմամբ կայուն անասնաբուժական կանխարգելման համակարգի ձևավորման և կենդանիների առողջության պահպանման տեսանկյունից՝ համադրելով պատվաստման արդյունավետության, համաճարակաբանական վերահսկողության և տարածաշրջանային ռիսկերի գնահատման խնդիրները։

Թարմացվել է՝ 2026-09-09
Эффективность средств активной профилактики ящура Республике Армения

Անվճար

Հովհաննես Շիրազ Հովհաննես Շիրազ 1915 թ․ – 1984 թ․ Հովհաննես Շիրազը հայ ժողովրդի ամենասիրված բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները խորապես կապված են հայրենիքի, մոր կերպարի և ազգային ցավի հետ։ Շիրազի լեզուն պարզ է, ժողովրդական և շատ հուզական։ Նրա հայտնի գործերից են «Հայոց դանթեականը», «Մայրս» և բազմաթիվ հայրենասիրական բանաստեղծություններ։ Նա հաճախ արտահայտել է ժողովրդի ցավն ու ուրախությունը։ Շիրազը մեծ ազդեցություն է ունեցել սերունդների վրա իր անմիջական ոճով։ Նրա պոեզիան հաճախ արտասանվում է դպրոցներում և միջոցառումների ժամանակ։ Նա համարվում է 20-րդ դարի ամենաժողովրդական բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները դարձել են ազգային հիշողության մաս։ Շիրազը մինչ օրս սիրելի է ընթերցողների լայն շրջանակի համար։ menu_book6 Տեսնել ավելին Խաչատուր Աբովյան Խաչատուր Աբովյան 1809 թ․ – 1848 թ․ Խաչատուր Աբովյանը նոր հայ գրականության հիմնադիրն է։ Նա առաջիններից էր, ով գրական ստեղծագործություններ գրեց աշխարհաբար հայերենով։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Վերք Հայաստանի» վեպն է։ Այդ վեպը նկարագրում է հայ ժողովրդի պայքարը և ազգային ոգին։ Աբովյանը եղել է նաև մանկավարժ և լուսավորիչ։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել կրթության զարգացմանը։ Իր գործունեությամբ նպաստել է ժամանակակից հայ մշակույթի ձևավորմանը։ Նրա գաղափարները մեծ ազդեցություն են ունեցել հետագա գրողների վրա։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է հարուստ գրական ժառանգություն։ Նրա անհետացումը մինչև այսօր մնում է հայկական պատմության առեղծվածներից մեկը։ menu_book4 Տեսնել ավելին Գուրգեն Մահարի Գուրգեն Մահարի 1903 թ․ – 1969 թ․ Գուրգեն Մահարին հայ արձակի և հուշագրության կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ հիմնված են սեփական կյանքի փորձի վրա։ Նա նկարագրել է խորհրդային ժամանակների դժվարությունները և բանտային կյանքը։ Նրա հայտնի գործերից է «Ծաղկած փշալարեր» վեպը։ Մահարու լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նրա ստեղծագործություններում կարևոր տեղ ունի մարդու ազատության գաղափարը։ Նա նաև անդրադարձել է պատմական և սոցիալական թեմաներին։ Մահարու գործերը արժեքավոր վկայություն են ժամանակաշրջանի մասին։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից արձակի վրա։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել այսօր։ menu_book4 Տեսնել ավելին Վահան Տերյան Վահան Տերյան 1885 թ․ – 1920 թ․ Վահան Տերյանը հայ քնարական պոեզիայի ամենասիրելի հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտահայտված են սերը, մենությունը, կարոտը և կյանքի անցողիկությունը։ Տերյանի բանաստեղծությունները հայտնի են իրենց երաժշտականությամբ և նուրբ տրամադրությամբ։ Նա մեծ ազդեցություն է կրել եվրոպական խորհրդապաշտությունից։ Նրա պոեզիան նոր շունչ է բերել հայկական գրականությանը։ Տերյանի լեզուն մեղմ է, գեղեցիկ և հուզական։ Նրա բազմաթիվ բանաստեղծություններ դարձել են երգեր։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա սերունդների բանաստեղծների վրա։ Տերյանի ստեղծագործությունները շարունակում են մնալ ամենաընթերցվողներից։ Նա համարվում է հայ քնարերգության մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book5 Տեսնել ավելին Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1897 թ․ – 1937 թ․ Եղիշե Չարենցը հայ նորագույն գրականության ամենաազդեցիկ հեղինակներից է։ Նա բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ էր, որը նորարարական մոտեցումներ բերեց հայ պոեզիա։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսված են հայրենասիրությունը, հեղափոխական գաղափարները և մարդու ներքին պայքարը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը դարձել է ազգային խորհրդանիշ։ Չարենցի լեզուն համարձակ է, հարուստ և ժամանակակից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման վրա։ Չնայած քաղաքական հալածանքներին, նրա ստեղծագործությունները պահպանեցին իրենց արժեքը։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Չարենցը համարվում է հայ մշակույթի խորհրդանշական դեմքերից մեկը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book16 Տեսնել ավելին Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Տեսնել ավելին