Сейфеддини, М. А.

Сейфеддини, М. А.

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Պատմություն

Իլխանների XIV դարի մետաղադրամները

Աշխատությունը նվիրված է Իլխանության պատմության և դրամաշրջանառության կարևորագույն աղբյուրներից մեկի՝ XIV դարի մետաղադրամների ուսումնասիրությանը։ Այն ներկայացնում է մոնղոլական ծագում ունեցող Իլխանների պետության դրամագիտական ժառանգությունը՝ դիտարկելով մետաղադրամները ոչ միայն որպես տնտեսական շրջանառության միջոցներ, այլև որպես պատմական, քաղաքական, վարչական և մշակութային արժեքավոր սկզբնաղբյուրներ։ XIV դարը Իլխանության պատմության առանձնահատուկ ժամանակաշրջան էր, երբ պետությունը ենթարկվում էր ներքին քաղաքական փոփոխությունների, իշխանական պայքարի, վարչական վերակազմավորումների և կրոնամշակութային նշանակալի գործընթացների։ Այս պայմաններում դրամահատությունը կարևոր դեր ուներ պետական իշխանության հաստատման, տիրակալների հեղինակության ներկայացման, տնտեսական հարաբերությունների կարգավորման և քաղաքական ինքնության արտահայտման գործում։ Մետաղադրամների վրա պահպանված արձանագրությունները, տիրակալների անունները, տիտղոսները, թվագրությունները, պատկերագրական տարրերն ու տարբեր նշանները հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու ժամանակաշրջանի քաղաքական պատմությունը, իշխանության փոխանցման առանձնահատկությունները, դրամահատության կենտրոնների գործունեությունը և պետական կառավարման համակարգը։ Դրամագիտական նյութի ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև Իլխանության տարածքում շրջանառված դրամական համակարգի, տնտեսական կապերի, առևտրային հարաբերությունների և տարածաշրջանային փոխազդեցությունների բացահայտման համար։ Մետաղադրամների ձևը, նյութը, չափերը, կշիռը, դիմերեսի ու դարձերեսի պատկերագրությունը և դրանց վրա կիրառված գրային համակարգերը ներկայացնում են ժամանակաշրջանի դրամահատական ավանդույթների բազմազանությունը և արտացոլում տարբեր մշակութային ազդեցությունների համադրությունը։ Հատուկ արժեք ունեն նաև դրամների վրա պահպանված արաբերեն և պարսկերեն արձանագրությունները, որոնք կարող են տեղեկություններ հաղորդել իշխանական տիտղոսների, կրոնական պատկերացումների, պետական գաղափարախոսության և ժամանակի պաշտոնական լեզվամշակութային միջավայրի մասին։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակը կարևոր է նաև տարածաշրջանի միջնադարյան պատմության ուսումնասիրության տեսանկյունից, քանի որ Իլխանության դրամաշրջանառությունը սերտորեն կապված էր Իրանի, Հարավային Կովկասի, Փոքր Ասիայի և հարակից տարածքների քաղաքական ու տնտեսական զարգացումների հետ։ Դրամագիտական նյութի համադրական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տարբեր դրամահատական կենտրոնների առանձնահատկությունները, դրանց փոխհարաբերությունները և ընդհանուր պետական դրամական համակարգի զարգացման միտումները։ Այս տեսանկյունից մետաղադրամները հանդես են գալիս որպես նյութական պատմական վկայություններ, որոնց միջոցով հնարավոր է լրացնել գրավոր աղբյուրների տեղեկությունները, ճշգրտել պատմական իրադարձությունների ժամանակագրությունը և ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել միջնադարյան պետականության ու հասարակական կյանքի մասին։ Հեղինակի ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի Իլխանության դրամագիտական ժառանգության համակարգման, միջնադարյան մետաղադրամների գիտական ճանաչման և դրանց պատմական արժեքի բացահայտման համար։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում միջնադարյան Իրանի և հարակից տարածաշրջանների պատմությամբ, մոնղոլական տիրապետության ժամանակաշրջանով, դրամագիտությամբ, հնագիտությամբ և արևելագիտությամբ զբաղվող մասնագետների, ինչպես նաև պատմական սկզբնաղբյուրների ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Թարմացվել է՝ 2026-11-21
Իլխանների XIV դարի մետաղադրամները

Անվճար

Պարույր Սևակ Պարույր Սևակ 1924 թ․ – 1971 թ․ Պարույր Սևակը հայ գրականության ամենախոր և վերլուծական մտածող բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն մարդու ներաշխարհը, հասարակությունը և պատմական հիշողությունը։ Սևակը հայտնի է իր «Անլռելի զանգակատուն» պոեմով, որը նվիրված է Կոմիտասին։ Նրա լեզուն համարձակ է, նորարարական և մտավոր։ Սևակը հաճախ քննադատել է հասարակական խնդիրները և կեղծ արժեքները։ Նրա պոեզիան համադրում է զգացմունքներն ու ինտելեկտը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից պոեզիայի վրա։ Նրա ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Սևակը համարվում է 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book9 Տեսնել ավելին Միսաք Մեծարենց Միսաք Մեծարենց 1886 թ․ – 1908 թ․ Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարական պոեզիայի ամենապայծառ ներկայացուցիչներից է։ Չնայած կարճ կյանքին, նա ստեղծել է բարձրարժեք գրական ժառանգություն։Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարերգության ամենապայծառ անուններից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, սերը և կյանքի գեղեցկությունը։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա հասցրել է ստեղծել բարձրարժեք պոեզիա։ Նրա լեզուն երաժշտական է և նուրբ։ Մեծարենցը մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ռոմանտիկ պոեզիայի վրա։ Նրա բանաստեղծությունները լի են լույսով և զգացմունքայնությամբ։ Նա համարվում է արևմտահայ պոեզիայի ամենաքնարական ձայներից մեկը։ Նրա գործերը մինչ օրս սիրով ընթերցվում են։ Նրա ժառանգությունը փոքր ծավալով, բայց մեծ արժեք ունի։ Նա հայ գրականության բացառիկ տաղանդներից է։ menu_book2 Տեսնել ավելին Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1897 թ․ – 1937 թ․ Եղիշե Չարենցը հայ նորագույն գրականության ամենաազդեցիկ հեղինակներից է։ Նա բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ էր, որը նորարարական մոտեցումներ բերեց հայ պոեզիա։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսված են հայրենասիրությունը, հեղափոխական գաղափարները և մարդու ներքին պայքարը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը դարձել է ազգային խորհրդանիշ։ Չարենցի լեզուն համարձակ է, հարուստ և ժամանակակից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման վրա։ Չնայած քաղաքական հալածանքներին, նրա ստեղծագործությունները պահպանեցին իրենց արժեքը։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Չարենցը համարվում է հայ մշակույթի խորհրդանշական դեմքերից մեկը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book10 Տեսնել ավելին Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Տեսնել ավելին Գաբրիել Սունդուկյան Գաբրիել Սունդուկյան 1825 թ․ – 1912 թ․ Հայ մեծ դրամատուրգ, արձակագիր և հասարակական գործիչ էր, որը համարվում է հայկական ռեալիստական դրամատուրգիայի հիմնադիրը։ Նա ծնվել է 1825 թվականի հուլիսի 11-ին՝ Թիֆլիսում, և մահացել 1912 թվականի մարտի 29-ին։ Սունդուկյանի ստեղծագործություններում արտացոլված են XIX դարի հայ հասարակության կյանքը, կենցաղը, սովորույթներն ու սոցիալական խնդիրները։ Նրա ամենահայտնի պիեսներից են «Պեպո»-ն, «Խաթաբալա»-ն և «Էլի մեկ զոհ»-ը, որոնք մեծ ժողովրդականություն են վայելում մինչ օրս։ Սունդուկյանը կարևոր դեր է ունեցել հայկական թատրոնի զարգացման գործում, իսկ նրա ստեղծագործությունները դարձել են հայ դրամատուրգիայի դասական նմուշներ։ Նրա անունը կրում է Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնը, որը Հայաստանի ամենահեղինակավոր թատրոններից է։ menu_book2 Տեսնել ավելին Գուրգեն Մահարի Գուրգեն Մահարի 1903 թ․ – 1969 թ․ Գուրգեն Մահարին հայ արձակի և հուշագրության կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ հիմնված են սեփական կյանքի փորձի վրա։ Նա նկարագրել է խորհրդային ժամանակների դժվարությունները և բանտային կյանքը։ Նրա հայտնի գործերից է «Ծաղկած փշալարեր» վեպը։ Մահարու լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նրա ստեղծագործություններում կարևոր տեղ ունի մարդու ազատության գաղափարը։ Նա նաև անդրադարձել է պատմական և սոցիալական թեմաներին։ Մահարու գործերը արժեքավոր վկայություն են ժամանակաշրջանի մասին։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից արձակի վրա։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել այսօր։ menu_book4 Տեսնել ավելին