Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Կրոն

Ապոլոգիաներ առաջին և երկրորդ և նրա վկայության պատմությունը

Ստեղծագործությունը ներկայացնում է վաղ քրիստոնեական ջատագովական գրականության կարևորագույն ուղղություններից մեկը՝ քրիստոնեական հավատի, ուսմունքի և հավատացյալների իրավունքների պաշտպանությունը փիլիսոփայական, բարոյական և կրոնական փաստարկների միջոցով։ Այն առնչվում է Սուրբ Հուստինոս Փիլիսոփայի ջատագովական երկերին, որոնցում քրիստոնեությունը ներկայացվում է ոչ թե որպես հասարակական կարգին հակասող կամ անհիմն հավատալիքների ամբողջություն, այլ որպես ճշմարտության, բանականության, բարոյական կատարելության և աստվածային իմաստության վրա հիմնված ուսմունք։ Առաջին և երկրորդ ջատագովությունները արտացոլում են վաղ քրիստոնեական համայնքների պատմական իրադրությունը, երբ նոր կրոնը ենթարկվում էր հասարակական ու պետական կասկածամտության, իսկ քրիստոնյաները հաճախ ստիպված էին պաշտպանել իրենց հավատը տարբեր մեղադրանքներից և անհիմն դատապարտումներից։ Հեղինակը ձգտում է բացատրել քրիստոնեական վարդապետության էությունը, հիմնավորել դրա բարոյական բարձր արժեքը և ցույց տալ, որ քրիստոնյաներին պետք է գնահատել ոչ թե նրանց կրոնական պատկանելության կամ տարածված նախապաշարմունքների հիման վրա, այլ նրանց իրական համոզմունքների, վարքի և գործերի միջոցով։ Երկում կարևոր տեղ է զբաղեցնում հավատքի և բանականության փոխհարաբերության հարցը։ Հուստինոսը քրիստոնեական ճշմարտությունը դիտարկում է փիլիսոփայական որոնումների շարունակության և կատարելագործման համատեքստում՝ ընդգծելով, որ ճշմարտության նկատմամբ անկեղծ ձգտումը, արդարությունը, իմաստությունը և առաքինությունը համահունչ են քրիստոնեական ուսմունքին։ Հեղինակի մտավոր մոտեցման առանձնահատկություններից է հունական փիլիսոփայության հասկացությունների և քրիստոնեական աստվածաբանական գաղափարների համադրությունը, որի շնորհիվ ստեղծագործությունը ձեռք է բերում ոչ միայն կրոնական, այլև փիլիսոփայական նշանակություն։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հիսուս Քրիստոսի անձին, աստվածային բնությանը, ուսմունքին և փրկագործական առաքելությանը, ինչպես նաև քրիստոնեական հավատքի հիմքում ընկած աստվածաբանական ճշմարտություններին։ Ջատագովական խոսքի միջոցով հեղինակը ներկայացնում է քրիստոնյաների բարոյական սկզբունքները, նրանց վերաբերմունքը կյանքի, հասարակության, իշխանության, արդարության և մարդկային արժանապատվության նկատմամբ՝ հակադրելով քրիստոնեական վարքի սկզբունքները տարածված մոլորություններին ու անարդար դատողություններին։ Երկի մյուս կարևոր բաղադրիչը հեղինակի վկայության պատմությունն է, որն ընդգծում է նրա անձնական մտավոր և հոգևոր որոնումների նշանակությունը։ Հուստինոսի կերպարը մարմնավորում է այն մտածողի ուղին, որը փիլիսոփայական տարբեր դպրոցների գաղափարներին ծանոթանալուց և ճշմարտության որոնումներից հետո հանգում է քրիստոնեական հավատքին՝ այն ընդունելով որպես իմաստության և ճշմարտության առավել ամբողջական արտահայտություն։ Այս առումով ստեղծագործությունն ունի նաև ինքնակենսագրական և հոգևոր վկայության արժեք՝ բացահայտելով քրիստոնեության տարածման վաղ շրջանի մտավոր միջավայրը, կրոնական համոզմունքների ձևավորման գործընթացը և փիլիսոփայական մտածողության ազդեցությունը քրիստոնեական աստվածաբանության զարգացման վրա։ Գրական առումով երկն առանձնանում է փաստարկային, բանավիճային և բացատրական շարադրանքով, տրամաբանական կառուցվածքով, փիլիսոփայական դատողություններով և համոզելու նպատակ ունեցող հռետորական ոճով։ Հեղինակը համադրում է բանական հիմնավորումները, բարոյական դատողությունները և աստվածաբանական մեկնաբանությունները՝ ստեղծելով մի ամբողջություն, որտեղ հավատքի պաշտպանությունը միաժամանակ դառնում է ճշմարտության, արդարության և մարդկային արժանապատվության պաշտպանության խնդիր։ Պատմական և մշակութային առումով ստեղծագործությունն առանձնահատուկ նշանակություն ունի վաղ քրիստոնեական մտքի, եկեղեցու ջատագովական ավանդույթի և քրիստոնեական փիլիսոփայության սկզբնավորման ուսումնասիրության համար։ Այն հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու քրիստոնեության և անտիկ փիլիսոփայական մշակույթի հանդիպման, վաղ եկեղեցու ինքնության ձևավորման, կրոնական հանդուրժողականության խնդրի և հավատքի ազատ դավանման իրավունքի մասին։ Սուրբ Հուստինոս Փիլիսոփայի գաղափարները կարևոր դեր են ունեցել քրիստոնեական մտքի պատմության մեջ՝ նպաստելով աստվածաբանական լեզվի և փիլիսոփայական հասկացությունների փոխազդեցությանը։ Հայերեն հրատարակությունը կարևոր է նաև հայ ընթերցողի համար՝ ապահովելով վաղ քրիստոնեական գրավոր ժառանգության և համաքրիստոնեական աստվածաբանական մտքի հասանելիությունը հայերենով։ Այն արժեքավոր է աստվածաբանության, եկեղեցու պատմության, փիլիսոփայության, հայրաբանական գրականության և կրոնական մտքի պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, ինչպես նաև քրիստոնեական վարդապետության սկզբնավորման, հավատի ու բանականության փոխհարաբերության և վաղ քրիստոնեական հասարակության հոգևոր ու մտավոր կյանքի նկատմամբ հետաքրքրություն ունեցող ընթերցողների համար։

Թարմացվել է՝ 2026-11-12
Ապոլոգիաներ առաջին և երկրորդ և նրա վկայության պատմությունը

Անվճար

Խաչատուր Աբովյան Խաչատուր Աբովյան 1809 թ․ – 1848 թ․ Խաչատուր Աբովյանը նոր հայ գրականության հիմնադիրն է։ Նա առաջիններից էր, ով գրական ստեղծագործություններ գրեց աշխարհաբար հայերենով։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Վերք Հայաստանի» վեպն է։ Այդ վեպը նկարագրում է հայ ժողովրդի պայքարը և ազգային ոգին։ Աբովյանը եղել է նաև մանկավարժ և լուսավորիչ։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել կրթության զարգացմանը։ Իր գործունեությամբ նպաստել է ժամանակակից հայ մշակույթի ձևավորմանը։ Նրա գաղափարները մեծ ազդեցություն են ունեցել հետագա գրողների վրա։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է հարուստ գրական ժառանգություն։ Նրա անհետացումը մինչև այսօր մնում է հայկական պատմության առեղծվածներից մեկը։ menu_book5 Տեսնել ավելին Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) 1867 թ․ – 1933 թ․ Նար-Դոսը հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունի մարդու ներաշխարհի վերլուծությունը և հոգեբանական հակասությունները։ Նա նկարագրել է քաղաքային կյանքը և հասարակության տարբեր խավերը։ Նրա վեպերն ու պատմվածքները աչքի են ընկնում իրատեսականությամբ։ Նար-Դոսի լեզուն պարզ է, բայց խորքային և դիտողական։ Նրա հերոսները հաճախ կանգնած են բարոյական ընտրությունների առաջ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս դասական են համարվում։ Նար-Դոսը համարվում է հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել։ menu_book14 Տեսնել ավելին Գրիգոր Նարեկացի Գրիգոր Նարեկացի 951 թ․ – 1003 թ․ Գրիգոր Նարեկացին միջնադարյան հայ գրականության և քրիստոնեական մտքի ամենամեծ ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Մատյան ողբերգությունն» է, որը հաճախ կոչվում է պարզապես «Նարեկ»։ Գիրքը բաղկացած է աղոթքներից և հոգևոր խորհրդածություններից։ Նարեկացին խորությամբ ուսումնասիրել է մարդու հոգին, մեղքը, ապաշխարությունն ու հավատքը։ Նրա լեզուն չափազանց հարուստ և պատկերավոր է։ Նարեկացու ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ հոգևոր մշակույթի վրա։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ 2015 թվականին նա հռչակվել է Կաթոլիկ եկեղեցու Վարդապետ։ Նարեկացին համարվում է համաշխարհային քրիստոնեական գրականության կարևոր հեղինակներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել ամբողջ աշխարհում։ menu_book20 Տեսնել ավելին Միսաք Մեծարենց Միսաք Մեծարենց 1886 թ․ – 1908 թ․ Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարական պոեզիայի ամենապայծառ ներկայացուցիչներից է։ Չնայած կարճ կյանքին, նա ստեղծել է բարձրարժեք գրական ժառանգություն։Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարերգության ամենապայծառ անուններից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, սերը և կյանքի գեղեցկությունը։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա հասցրել է ստեղծել բարձրարժեք պոեզիա։ Նրա լեզուն երաժշտական է և նուրբ։ Մեծարենցը մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ռոմանտիկ պոեզիայի վրա։ Նրա բանաստեղծությունները լի են լույսով և զգացմունքայնությամբ։ Նա համարվում է արևմտահայ պոեզիայի ամենաքնարական ձայներից մեկը։ Նրա գործերը մինչ օրս սիրով ընթերցվում են։ Նրա ժառանգությունը փոքր ծավալով, բայց մեծ արժեք ունի։ Նա հայ գրականության բացառիկ տաղանդներից է։ menu_book2 Տեսնել ավելին Վահան Թոթովենց Վահան Թոթովենց 1894 թ․ – 1938 թ․ Վահան Թոթովենց հայ արձակագիր, դրամատուրգ և լրագրող է, որը համարվում է XX դարի հայ գրականության կարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները առանձնանում են իրականության խոր ու պատկերավոր նկարագրություններով, որտեղ արտացոլված են հայ ժողովրդի կյանքը, ցավը և դիմադրողականությունը պատմական ծանր ժամանակներում։ Թոթովենցի գրականության հիմնական թեմաներն են արևմտահայ կյանքի պատկերումը, պատերազմները, գաղթը և մարդու ճակատագիրը բարդ սոցիալական ու քաղաքական պայմաններում։ Նրա գործերում հաճախ զգացվում է անձնական փորձի ազդեցությունը, ինչը դրանք դարձնում է ավելի անկեղծ և ազդեցիկ։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործություններից է «Հին Հռոմեական ճանապարհի վրա» վեպը, որտեղ նա նկարագրում է իր մանկությունը և արևմտահայ իրականությունը՝ հարուստ ու կենդանի լեզվով։ Թոթովենցը նաև զբաղվել է լրագրությամբ և հասարակական գործունեությամբ՝ մասնակցելով ժամանակի մտավոր ու քաղաքական կյանքին։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին նա կապեր է ունեցել հայկական ռազմական ու ազգային շրջանակների հետ, ինչը մեծ ազդեցություն է ունեցել նրա աշխարհայացքի վրա։ 1938 թվականին, ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ, նա ձերբակալվել և գնդակահարվել է։ Չնայած իր կյանքի ողբերգական ավարտին, Վահան Թոթովենցի ստեղծագործությունները այսօր համարվում են հայ գրականության արժեքավոր մաս՝ իրենց պատմական և գեղարվեստական նշանակությամբ։ menu_book2 Տեսնել ավելին Գաբրիել Սունդուկյան Գաբրիել Սունդուկյան 1825 թ․ – 1912 թ․ Հայ մեծ դրամատուրգ, արձակագիր և հասարակական գործիչ էր, որը համարվում է հայկական ռեալիստական դրամատուրգիայի հիմնադիրը։ Նա ծնվել է 1825 թվականի հուլիսի 11-ին՝ Թիֆլիսում, և մահացել 1912 թվականի մարտի 29-ին։ Սունդուկյանի ստեղծագործություններում արտացոլված են XIX դարի հայ հասարակության կյանքը, կենցաղը, սովորույթներն ու սոցիալական խնդիրները։ Նրա ամենահայտնի պիեսներից են «Պեպո»-ն, «Խաթաբալա»-ն և «Էլի մեկ զոհ»-ը, որոնք մեծ ժողովրդականություն են վայելում մինչ օրս։ Սունդուկյանը կարևոր դեր է ունեցել հայկական թատրոնի զարգացման գործում, իսկ նրա ստեղծագործությունները դարձել են հայ դրամատուրգիայի դասական նմուշներ։ Նրա անունը կրում է Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնը, որը Հայաստանի ամենահեղինակավոր թատրոններից է։ menu_book2 Տեսնել ավելին