Անգլերեն լեզվի ուսումնական ձեռնարկ

Բժշկություն

Գիրքը նվիրված է ծնոտների աճի ինտենսիվության և դրա փոփոխությունների ուսումնասիրությանը այն հիվանդների մոտ, ովքեր բուժվում են կմախքային-աղեղային օրթոդոնտիկ ապարատների կիրառմամբ։ Աշխատության հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացած է օրթոդոնտիկ բուժման ընթացքում ծնոտների աճի բնույթի, արագության և ուղղության գնահատման վրա, ինչպես նաև այն հանգամանքների բացահայտման վրա, որոնք կարող են ազդել աճող դիմածնոտային համակարգի ձևավորման վրա։ Հեղինակը դիտարկում է օրթոդոնտիկ ապարատների ազդեցությունը ոչ միայն ատամների դիրքի և ատամնաշարքի հարաբերությունների, այլև ծնոտների ոսկրային կառուցվածքների զարգացման տեսանկյունից։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում աճի ինտենսիվության գնահատման մեթոդներին, բուժման տարբեր փուլերում ստացված տվյալների համեմատությանը և օրթոդոնտիկ միջամտության արդյունքների օբյեկտիվ վերլուծությանը։ Ուսումնասիրությունը հատկապես արժեքավոր է նրանով, որ այն փորձում է կապել օրթոդոնտիկ ապարատների մեխանիկական ազդեցությունը աճող օրգանիզմի բնական կենսաբանական գործընթացների հետ՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող է բուժման ճիշտ ընտրված մեթոդաբանությունը նպաստել ծնոտների զարգացման առավել նպատակային ուղղորդմանը։ Նյութը կարող է հետաքրքրել օրթոդոնտներին, ստոմատոլոգներին, դիմածնոտային ոլորտի մասնագետներին, բժշկական բուհերի ուսանողներին և հետազոտողներին, ովքեր ուսումնասիրում են ատամնածնոտային համակարգի աճն ու զարգացումը։ Գիրքը հատկապես օգտակար է այն մասնագետների համար, ովքեր ցանկանում են ավելի խորությամբ հասկանալ աճի և օրթոդոնտիկ բուժման փոխկապակցվածությունը, գնահատել բուժման արդյունավետությունը և հաշվի առնել հիվանդի տարիքային ու կենսաբանական առանձնահատկությունները բուժման պլանավորման ժամանակ։

Պատմություն

Աշխատությունը ներկայացնում է հայ ժողովրդի տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական, մշակութային, տնտեսական և կենցաղային կյանքի ընդհանուր պատկերը՝ ուշադրություն դարձնելով ինչպես պատմականորեն ձևավորված առանձնահատկություններին, այնպես էլ ժամանակակից փոփոխություններին։ Հեղինակի դիտարկումների շրջանակում կարող են ընդգրկվել բնակչության տարածքային տեղաբաշխումը, քաղաքային և գյուղական համայնքների կենսակերպը, ընտանեկան հարաբերությունները, զբաղմունքները, կրթական միջավայրը, լեզվական առանձնահատկությունները, կրոնական ու մշակութային ավանդույթները և հասարակական կազմակերպման տարբեր ձևերը։ Առանձնահատուկ տեղ կարող է հատկացվել ազգային ինքնության պահպանման մեխանիզմներին, պատմական հիշողության դերին և այն մշակութային արժեքներին, որոնց միջոցով տարբեր տարածաշրջաններում բնակվող հայկական համայնքները պահպանել են իրենց լեզվական ու մշակութային առանձնահատկությունները։ Քննության են առնվում նաև ավանդական և նոր կենսակերպերի փոխհարաբերությունները՝ ցույց տալով, թե տնտեսական, քաղաքական և սոցիալական փոփոխությունների պայմաններում ինչպես են վերափոխվում առօրյա կյանքի ձևերը, հասարակական հարաբերությունները և արժեքային պատկերացումները։ Կարևորվում է կրթության, գրականության, մամուլի, եկեղեցու և մշակութային հաստատությունների դերը հանրային կյանքի կազմակերպման ու ազգային մշակույթի շարունակականության ապահովման գործում։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև տարբեր սոցիալական խմբերի վիճակին, մասնագիտական զբաղվածությանը, արհեստներին, առևտրին և տնտեսական գործունեության այլ ոլորտներին՝ դրանց միջոցով ներկայացնելով հասարակության ներքին կառուցվածքը։ Եթե ուսումնասիրությունը ստեղծվել է օտարազգի հեղինակի կողմից, այն միաժամանակ կարող է արժեքավոր լինել տվյալ ժամանակաշրջանում հայերի մասին արտաքին ընկալումների և պատկերացումների ուսումնասիրման համար։ Այդ դեպքում կարևոր է տարբերակել հեղինակի անմիջական դիտարկումները, ժամանակի տարածված պատկերացումները և պատմականորեն ստուգելի տեղեկությունները, քանի որ նման բնույթի աշխատություններում երբեմն արտացոլվում են նաև ժամանակաշրջանին բնորոշ կարծրատիպեր ու գնահատականներ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատությունը կարող է դիտարկվել որպես պատմական, ազգագրական և հասարակագիտական աղբյուր, որն օգնում է վերականգնել հայ հասարակության որոշակի ժամանակաշրջանի սոցիալ-մշակութային պատկերը և ուսումնասիրել ազգային կյանքի փոփոխություններն ու շարունակականությունը։

Փիլիսոփայություն

Աշխատությունը նվիրված է 13-14-րդ դարերի հայ քերականագիտական մեկնություններում արտահայտված փիլիսոփայական և գեղագիտական գաղափարների ուսումնասիրությանը։ Հեղինակը վերլուծում է միջնադարյան հայ գիտնականների և մեկնիչների աշխատությունները՝ բացահայտելով, թե ինչպես են լեզվի, խոսքի և քերականության հարցերի մեկնաբանությունները կապվել ժամանակի փիլիսոփայական, իմացաբանական և գեղագիտական պատկերացումների հետ։ Ուսումնասիրության մեջ քերականությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես լեզվական կանոնների համակարգ, այլև որպես մտքի, ճանաչողության և գեղարվեստական արտահայտության բնույթը հասկանալու միջոց։ Գրքում ներկայացվում են լեզվի և իրականության փոխհարաբերության, բառի նշանակության, գիտելիքի ձևավորման, գեղեցիկի ընկալման և ստեղծագործական գործունեության վերաբերյալ միջնադարյան հայ մտածողների հայացքները։ Հեղինակը ուսումնասիրում է հայկական մտավոր ավանդույթի կապերը անտիկ և միջնադարյան փիլիսոփայական դպրոցների հետ՝ ցույց տալով, թե ինչպես են այդ ազդեցությունները արտացոլվել քերականական մեկնությունների բովանդակության մեջ։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Կիլիկիայի հայկական թագավորության պատմությանը խաչակրաց արշավանքների դարաշրջանում՝ ընդգրկելով XI–XIV դարերի քաղաքական, ռազմական և դիվանագիտական գործընթացները, որոնք ձևավորեցին այդ պետության դիրքը Մերձավոր Արևելքի ուժերի համակարգում։ Գրքում վերլուծվում է հայկական իշխանությունների ձևավորումը Կիլիկիայում, Ռուբինյան և Հեթումյան տոհմերի կառավարման շրջանը, ինչպես նաև նրանց հարաբերությունները խաչակիր պետությունների, Բյուզանդական կայսրության, Եգիպտոսի մամլուքների և տարածաշրջանի այլ ուժերի հետ։ Հեղինակը ներկայացնում է թագավորության պետական կառուցվածքը, ռազմական կազմակերպվածությունը, ամրոցային համակարգը և առևտրային կապերը, որոնք նպաստում էին Կիլիկիայի՝ որպես կարևոր միջնադարյան կենտրոնի ձևավորմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում դիվանագիտական դաշինքներին և հակամարտություններին, ինչպես նաև հայկական մշակույթի, եկեղեցական կյանքի և լատինական ու արևելյան ազդեցությունների փոխազդեցությանը։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է խաչակրաց շարժումների ազդեցությունը Կիլիկիայի հայկական պետության ներքին զարգացումների և արտաքին քաղաքականության վրա՝ ներկայացնելով այն որպես միջնադարյան միջազգային հարաբերությունների կարևոր դերակատար։

Պատմություն

Այս պատմաիրավական աշխատությունը նվիրված է գյուղացիների և գյուղաբնակների կողմից կալվածատերերից ու հողատերերից իրենց հողաբաժինների պարտադիր գնման գործընթացին, ինչպես նաև 1912 թվականի դեկտեմբերի 20-ի օրենքով սահմանված նրանց իրավունքների և պարտականությունների ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են հողային հարաբերությունների կարգավորման այն իրավական և սոցիալ-տնտեսական պայմանները, որոնց շրջանակում գյուղացիները պետք է ձեռք բերեին իրենց կողմից օգտագործվող հողային տարածքների նկատմամբ սեփականության կամ համապատասխան գույքային իրավունքներ։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է օրենքի դրույթների մանրամասն ներկայացումը, դրանց կիրառության շրջանակի և գյուղացիական տնտեսությունների վրա ունեցած ազդեցության բացահայտումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հողաբաժինների պարտադիր գնման կարգին, գործարքի մասնակիցների իրավական կարգավիճակին, վճարումների պայմաններին, հողատերերի և գյուղացիների փոխադարձ իրավունքներին ու պարտականություններին։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես էր օրենսդրական կարգավորումը փորձում վերափոխել կալվածատերերի և գյուղացիական բնակչության միջև գոյություն ունեցող հողային հարաբերությունները և ինչպիսի իրավական մեխանիզմներով էր նախատեսվում այդ գործընթացի իրականացումը։ Քննարկվում են նաև գյուղացիների գույքային պատասխանատվության, հողօգտագործման, հողային սեփականության և պարտավորությունների հետ կապված հարցերը։ Օրենքի ուսումնասիրությունը ներկայացվում է ժամանակի ագրարային քաղաքականության և գյուղացիական հարցի ավելի լայն համատեքստում՝ հնարավորություն տալով գնահատելու դրա նշանակությունը հողային հարաբերությունների զարգացման համար։ Աշխատությունը արժեքավոր է հատկապես այն տեսանկյունից, որ համադրում է իրավական նորմերը և դրանց հնարավոր սոցիալ-տնտեսական հետևանքները՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող էր հողային օրենսդրությունը փոխել գյուղացիական տնտեսությունների կարգավիճակը և նրանց հարաբերությունները հողատերերի հետ։ Այն կարող է օգտակար լինել Ռուսական կայսրության ագրարային պատմությամբ, գյուղացիական իրավունքի զարգացմամբ, հողային սեփականության պատմությամբ և XX դարի սկզբի սոցիալ-տնտեսական գործընթացներով հետաքրքրվող պատմաբանների, իրավաբանների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Այլ առարկաներ

Այս աշխատությունը ուսումնասիրում է լիզինգի էությունը, դրա պատմական զարգացման փուլերը և կիրառման առանձնահատկությունները Հայաստանի Հանրապետությունում հետխորհրդային ժամանակաշրջանում։ Գրքում ներկայացվում է լիզինգի տնտեսական բովանդակությունը՝ որպես ֆինանսավորման հատուկ ձև, որի միջոցով ձեռնարկությունները հնարավորություն են ստանում օգտագործել արտադրական կամ տեխնիկական միջոցներ՝ առանց դրանց անմիջական ձեռքբերման, վճարելով դրանց օգտագործման համար փուլային վարձավճարներով։ Հեղինակը անդրադառնում է լիզինգի հիմնական տեսակներին՝ ֆինանսական և օպերացիոն լիզինգ, ինչպես նաև դրանց պայմանագրային կառուցվածքին, կողմերի իրավունքներին և պարտականություններին։ Քննարկվում է լիզինգի պատմական ձևավորումը միջազգային ֆինանսական համակարգում և դրա զարգացումը որպես ներդրումային և արտադրական գործիք։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի Հանրապետությունում լիզինգի շուկայի ձևավորմանը հետխորհրդային տնտեսական անցման շրջանում, դրա օրենսդրական կարգավորմանը, ֆինանսական հաստատությունների դերին և գործարար միջավայրի վրա ազդեցությանը։ Գրքում վերլուծվում են նաև լիզինգի կիրառման առավելություններն ու սահմանափակումները, ռիսկերի կառավարման խնդիրները և դրա դերը փոքր ու միջին ձեռնարկատիրության զարգացման գործում։ Աշխատությունը համադրում է տեսական մոտեցումները և գործնական օրինակները՝ օգտակար լինելով տնտեսագետների, ֆինանսիստների, ձեռնարկատերերի և բանկային ոլորտի մասնագետների համար։