Курс экономической теории

Տեխնոլոգիա

Այս աշխատանքը վերաբերում է գյուղատնտեսական և վերամշակող տեխնիկայի ոլորտին՝ կենտրոնանալով էներգախնայող փոքրաչափ հատիկամանրիչի նախագծման, կառուցվածքային մշակման և աշխատանքային պարամետրերի գիտական հիմնավորման վրա։ Նյութում ներկայացվում են այն ինժեներական լուծումները, որոնք նպատակ ունեն նվազեցնել էներգիայի սպառումը՝ միաժամանակ պահպանելով մանրացման գործընթացի բարձր արդյունավետությունը և միատեսակությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հատիկների մեխանիկական հատկություններին, նյութի մուտքային հոսքի առանձնահատկություններին, ինչպես նաև մանրացման մեխանիզմների՝ հարվածային, կտրող և ճնշող ազդեցությունների համադրությանը։ Աշխատությունը նաև վերլուծում է սարքավորման հիմնական պարամետրերը՝ պտտման արագությունը, աշխատանքային տարածքի երկրաչափությունը, մաշվող մասերի նյութը և դրանց ազդեցությունը արտադրողականության ու էներգաարդյունավետության վրա։ Միաժամանակ իրականացվում է փորձարարական և տեսական մոդելավորում՝ նպատակ ունենալով օպտիմալացնել սարքի աշխատանքը և նվազեցնել շահագործման ծախսերը՝ ապահովելով դրա կիրառելիությունը փոքր և միջին գյուղատնտեսական տնտեսություններում։

Իրավաբանություն

Աշխատանքը նվիրված է III–XIII դարերի միջնադարյան Հայաստանում իրավական աղբյուրների ձևավորման, զարգացման և կիրառության ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով այն աղբյուրներին, որոնց միջոցով հնարավոր է վերականգնել ժամանակաշրջանի իրավական հարաբերությունների և իրավական մշակույթի պատկերը։ Հետազոտության առանցքում իրավական նորմերի ոչ միայն ձևական ամրագրումն է, այլև դրանց արտացոլումը պատմագրական, եկեղեցական, վիմագրական և այլ գրավոր ու նյութական աղբյուրներում։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են քննության առնվել սովորութային իրավունքը, աշխարհիկ իշխանությունների իրավական ակտերը, կանոնական կամ եկեղեցական իրավունքը, օտար իրավական համակարգերի ազդեցությունն ու դրանց առանձին դրույթների ընդունումը, ինչպես նաև ազգային իրավական ժողովածուները։ Միջնադարյան Հայաստանի իրավական համակարգում սովորույթը, աշխարհիկ օրենքը և կանոնական իրավունքը կարևոր իրավական ձևեր էին, իսկ ժամանակի ընթացքում նկատվում է չգրված սովորութային նորմերից դեպի գրավոր ամրագրված իրավական կարգավորումներ անցման գործընթաց։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև քրիստոնեության ընդունումից հետո եկեղեցական կանոնների դերի մեծացմանը և դրանց ազդեցությանը հասարակական հարաբերությունների կարգավորման վրա։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է օտար իրավական ավանդույթների՝ հատկապես հռոմեաբյուզանդական և այլ իրավական համակարգերի ներթափանցման ու տեղայնացման հարցը, քանի որ միջնադարյան հայկական իրավունքը զարգանում էր տարբեր քաղաքական և մշակութային ազդեցությունների պայմաններում։ Առանձին նշանակություն կարող է տրվել իրավական բնույթի պատմագրական երկերին, վիմագիր արձանագրություններին և այլ փաստական նյութերին, որոնք, նույնիսկ եթե անմիջականորեն օրենքներ չեն, հնարավորություն են տալիս բացահայտելու իրավական նորմերի գործնական կիրառությունը և հասարակական հարաբերությունների իրական պատկերը։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել նաև հայկական իրավական մտքի կարևորագույն գրավոր հուշարձանների ձևավորումն ու զարգացումը՝ սկսած վաղ միջնադարյան կանոնական ժողովածուներից մինչև XII–XIII դարերի դատաստանագրքերը։ Մասնավորապես, Մխիթար Գոշի «Դատաստանագիրքը» ներկայացնում է միջնադարյան հայկական իրավագիտության կարևորագույն ձեռքբերումներից մեկը, իսկ Կիլիկյան Հայաստանում XIII դարում իրավական համակարգի զարգացմանը նպաստեցին նաև Սմբատ Սպարապետի դատաստանագիրքը, բյուզանդական իրավական նյութերի թարգմանությունները և Անտիոքի ասիզները։ Աշխատանքի կարևորությունը պայմանավորված է նաև նրանով, որ իրավական աղբյուրների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն վերականգնելու իրավունքի առանձին ճյուղերի պատմությունը, այլև հասկանալու միջնադարյան հայկական հասարակության սոցիալական կառուցվածքը, սեփականության հարաբերությունները, ընտանեկան ու ժառանգական իրավունքը, քրեական և դատավարական կարգավորումները, եկեղեցու ու աշխարհիկ իշխանության փոխհարաբերությունները։ Ուսումնասիրությունը կարող է բացահայտել իրավական մշակույթի զարգացման վրա քաղաքական կայունության, պետականության, տնտեսական հարաբերությունների և կրոնական գործոնի ազդեցությունը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը կարևոր ներդրում է միջնադարյան Հայաստանի իրավական պատմության և աղբյուրագիտության ուսումնասիրության մեջ՝ հնարավորություն տալով տարբեր բնույթի աղբյուրների համադրմամբ ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել հայկական իրավունքի ձևավորման, շարունակականության և փոխակերպումների մասին։ Այն կարող է հետաքրքրել իրավաբաններին, պատմաբաններին, հայագետներին, իրավունքի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, աղբյուրագետներին և միջնադարյան Հայաստանի հասարակական-քաղաքական կյանքի ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ուսանողներին։

Պատմություն

Աշխատությունը ներկայացնում է Էրիվանի (Երևանի) գիմնազիայի պատմական զարգացման համակողմանի նկարագիրը՝ ընդգծելով ուսումնական հաստատության հիմնադրման, կազմակերպական կառուցվածքի և կրթական գործունեության հիմնական փուլերը։ Վերլուծվում են գիմնազիայի դերը տարածաշրջանի կրթական համակարգի ձևավորման և զարգացման գործընթացում, ինչպես նաև նրա ներդրումը հասարակական-մշակութային կյանքի և մտավորականության ձևավորման մեջ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսումնական ծրագրերի բովանդակությանը, դասավանդման մեթոդներին, ուսուցիչների կազմին և աշակերտական համակազմի սոցիալական առանձնահատկություններին։ Ուսումնասիրությունը նաև դիտարկում է գիմնազիայի գործունեությունը տվյալ ժամանակաշրջանի կրթական քաղաքականության համատեքստում՝ բացահայտելով դրա ազդեցությունը Երևանի կրթամշակութային միջավայրի վրա։ Աշխատությունը հանդիսանում է կարևոր պատմական աղբյուր՝ տարածաշրջանի կրթության պատմության ուսումնասիրության համար։

Այլ առարկաներ

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է Հայաստանի վերաբերյալ նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը՝ նախատեսված ընթերցողների, գիտաշխատողների, ուսանողների և մասնագետների համար, ովքեր հետաքրքրված են Հայաստանի պատմությամբ, մշակույթով, հասարակական կյանքով, տնտեսությամբ, աշխարհագրությամբ և ժամանակակից զարգացումներով։ Ցանկում ընդգրկված են գիտական, վերլուծական, ճանաչողական և հանրամատչելի բնույթի աշխատություններ, որոնք արտացոլում են Հայաստանի ուսումնասիրության արդի ուղղությունները և նոր գիտական մոտեցումները։ Հրատարակությունը ծառայում է որպես տեղեկատվական աղբյուր, որը հնարավորություն է տալիս արագ կողմնորոշվել նոր գրականության մեջ, ստանալ անհրաժեշտ մատենագիտական տվյալներ և ընտրել համապատասխան նյութեր ուսումնական, գիտահետազոտական և մասնագիտական գործունեության համար։ Այն նպաստում է հայագիտական գիտելիքների տարածմանը, երկրի վերաբերյալ տեղեկատվության համակարգված ներկայացմանը և ընթերցողական լայն շրջանակների իրազեկվածության բարձրացմանը։

Այլ առարկաներ

Այս աշխատանքը ներկայացնում է Հայաստանի գրադարանային համակարգի ներկա վիճակի համապարփակ վերլուծություն՝ անդրադառնալով ինչպես պետական, այնպես էլ համայնքային և կրթական հաստատություններին կից գործող գրադարանների նյութատեխնիկական բազային, տեղեկատվական ռեսուրսների հասանելիությանը և թվայնացման մակարդակին։ Ուսումնասիրության մեջ գնահատվում են գրադարանների դերը հասարակության կրթական և մշակութային զարգացման գործընթացներում, ինչպես նաև դրանց հարմարվողականությունը ժամանակակից տեղեկատվական տեխնոլոգիաների պայմաններին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն խնդիրներին, որոնք խոչընդոտում են ոլորտի զարգացմանը, այդ թվում՝ ֆինանսավորման սահմանափակումները, գրքային ֆոնդերի հնացումը, մասնագիտական կադրերի պակասը և ժամանակակից թվային հարթակների անհավասար ներդրումը տարբեր տարածաշրջաններում։ Միաժամանակ քննարկվում են գրադարանների արդիականացման հնարավոր ուղղությունները՝ ներառյալ էլեկտրոնային գրադարանների զարգացումը, թվային կատալոգների ստեղծումը, ընթերցողների համար առցանց ծառայությունների ընդլայնումը և միջազգային փորձի կիրառումը։ Աշխատությունը նաև անդրադառնում է ապագա զարգացման հեռանկարներին՝ ընդգծելով գրադարանների դերի փոփոխությունը ոչ միայն որպես գրքային տեղեկատվության պահպանման կենտրոններ, այլև որպես գիտելիքի, կրթության և համայնքային փոխգործակցության բազմաֆունկցիոնալ հարթակներ։

Պատմություն

Այս աշխատությունը անդրադառնում է Վարդանանց պատմական ժառանգության և հայ երիտասարդության միջև կապին՝ ցույց տալով, թե ինչպես է ազգային դիմադրության, հավատքի և ինքնության պահպանման գաղափարը ձևավորում ժամանակակից երիտասարդ սերնդի արժեքային համակարգը։ Գրքում վերլուծվում է 5-րդ դարի հայ ազատագրական պայքարի, մասնավորապես Battle of Avarayr-ի գաղափարական և բարոյական նշանակությունը, և դրա ազդեցությունը ազգային հիշողության, կրթության ու դաստիարակության վրա։ Աշխատությունը կապում է պատմական հերոսության օրինակները արդի հասարակական խնդիրների հետ՝ ընդգծելով հայրենասիրության, պատասխանատվության, միասնականության և մշակութային ինքնության պահպանման կարևորությունը։ Այն ներկայացնում է նաև երիտասարդության դերը որպես ազգային արժեքների կրող և զարգացնող ուժ՝ փորձելով ցույց տալ, թե ինչպես կարող է պատմական փորձը վերածվել ժամանակակից քաղաքացիական գիտակցության և հասարակական ակտիվության հիմքի։