Модернизация массивов жилой застройки 1920-1930-X годов и их охрана, как памятников градостроительства

Մշակույթ

Սա մատենագիտական տեղեկատու է, որը ներկայացնում է հայ գեղանկարչության ականավոր ներկայացուցիչներից մեկի ստեղծագործական գործունեության, նրա մասին հրատարակված ուսումնասիրությունների, հոդվածների, կատալոգների և այլ տպագիր նյութերի ամբողջական կամ հնարավորինս ընդգրկուն ցանկը՝ ընդգրկելով երկար ժամանակահատվածի աղբյուրներ։ Նյութում համակարգված կերպով հավաքագրված են արվեստագետի կյանքի և ստեղծագործության վերաբերյալ տարբեր լեզուներով հրապարակումներ, ցուցահանդեսների կատալոգներ, քննադատական վերլուծություններ և գիտական ուսումնասիրություններ, որոնք արտացոլում են նրա տեղը հայկական և միջազգային կերպարվեստի զարգացման գործընթացում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ստեղծագործական ժառանգության ընկալման փոփոխություններին ժամանակի ընթացքում, ինչպես նաև արվեստաբանական գնահատականների բազմազանությանը տարբեր պատմական փուլերում։ Նման մատենագիտական հավաքածուն կարևոր աղբյուր է արվեստաբանների, մշակութաբանների և հետազոտողների համար, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել տվյալ արվեստագետի ազդեցության, նրա ստեղծագործության ընկալման և գիտական ուսումնասիրության զարգացման մասին։

Հոգեբանություն

Աշխատությունը նվիրված է զինված ուժերում ծառայողական գործունեության արդյունավետության գնահատման սոցիալ-հոգեբանական մեխանիզմների ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով զինծառայողների գործունեության, մասնագիտական վարքագծի և ծառայողական արդյունքների վրա ազդող հոգեբանական ու սոցիալական գործոնների բացահայտման վրա։ Հետազոտության հիմքում ընկած է այն գաղափարը, որ զինված ուժերում ծառայության արդյունավետությունը պայմանավորված է ոչ միայն զինծառայողի մասնագիտական գիտելիքներով, ֆիզիկական պատրաստվածությամբ և կարգապահությամբ, այլև նրա մոտիվացիայով, հոգեբանական պատրաստվածությամբ, հաղորդակցական հմտություններով, խմբային փոխհարաբերություններով և ղեկավարության հետ հարաբերությունների բնույթով։ Աշխատության մեջ քննարկվում են ծառայողական գործունեության արդյունավետության գնահատման տեսական մոտեցումները և այն չափանիշները, որոնց միջոցով հնարավոր է ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել զինծառայողի մասնագիտական գործունեության մասին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գնահատման սոցիալ-հոգեբանական կողմին, քանի որ զինված ուժերում ծառայությունը իրականացվում է կազմակերպված խմբային միջավայրում, որտեղ անհատի գործունեությունը սերտորեն կապված է ստորաբաժանման ընդհանուր մթնոլորտի, փոխվստահության, համագործակցության և փոխադարձ պատասխանատվության հետ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է զինծառայողների ծառայողական մոտիվացիայի ուսումնասիրությունը։ Ներքին և արտաքին մոտիվացիոն գործոնները կարող են էական ազդեցություն ունենալ ծառայողական պարտականությունների կատարման որակի, նախաձեռնողականության, պատասխանատվության և դժվար իրավիճակներին դիմակայելու պատրաստվածության վրա։ Միաժամանակ դիտարկվում է ղեկավարության և ենթակաների փոխհարաբերությունների նշանակությունը, քանի որ հրամանատարական ոճը, հետադարձ կապը, գնահատման արդարությունը և մասնագիտական առաջընթացի հնարավորությունները կարող են ձևավորել զինծառայողի վերաբերմունքը ծառայության նկատմամբ։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում նաև խմբային համախմբվածությանը և միջանձնային հարաբերություններին։ Զինվորական ստորաբաժանման ներսում փոխադարձ աջակցությունը, վստահությունը, հաղորդակցության արդյունավետությունը և ընդհանուր նպատակների ընկալումը կարող են նպաստել ինչպես անհատական, այնպես էլ կոլեկտիվ արդյունավետության բարձրացմանը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև ծառայողական գործունեության գնահատման հոգեբանական գործիքներին և մեթոդներին՝ հարցաթերթերին, դիտարկմանը, հարցազրույցներին, սոցիոմետրիկ մեթոդներին, փորձագիտական գնահատմանը և այլ ախտորոշիչ մոտեցումներին։ Դրանց համակցված կիրառումը հնարավորություն է տալիս նվազեցնել գնահատման սուբյեկտիվությունը և ստանալ զինծառայողի գործունեության ավելի բազմակողմանի պատկեր։ Առանձին նշանակություն ունի գնահատման արդյունքների կիրառումը ոչ միայն թերությունները բացահայտելու, այլև անձնակազմի մասնագիտական զարգացման, հոգեբանական աջակցության, կառավարման արդյունավետության և ծառայողական պայմանների բարելավման նպատակով։ Աշխատության գործնական արժեքը կայանում է նրանում, որ սոցիալ-հոգեբանական գնահատման մեխանիզմների ճիշտ կիրառումը կարող է նպաստել անձնակազմի կառավարման կատարելագործմանը, ծառայողական կարգապահության ամրապնդմանը, համագործակցության բարելավմանը և զինծառայողների մասնագիտական ներուժի առավել արդյունավետ օգտագործմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը ներկայացնում է զինված ուժերում ծառայողական գործունեության գնահատման բազմակողմանի մոտեցում՝ միավորելով ռազմական հոգեբանության, սոցիալական հոգեբանության և կառավարման տեսական ու կիրառական խնդիրները։ Այն կարող է օգտակար լինել ռազմական հոգեբանների, հրամանատարական կազմի, զինված ուժերի կառավարման մասնագետների, հոգեբանության և սոցիալական գիտությունների հետազոտողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Ռեզա շահ Փահլավիի կառավարման տարիներին Իրանի ներքին քաղաքականության ուսումնասիրությանը՝ 1925–1941 թվականների պատմաքաղաքական գործընթացների համատեքստում։ Վերլուծվում են Փահլավիների դինաստիայի հաստատման պայմանները, պետական կառավարման համակարգի վերափոխումները, կենտրոնացված իշխանության ձևավորման գործընթացը և երկրի արդիականացման քաղաքականությունը։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են բանակի, վարչական համակարգի, կրթության, իրավական ոլորտի և տնտեսական կառավարման բարեփոխումները, ինչպես նաև աշխարհիկացման և ազգային ինքնության ամրապնդման ուղղությամբ իրականացված քայլերը։ Քննարկվում են կառավարության հարաբերությունները ավանդական հասարակական կառույցների, հոգևորականության և տարբեր սոցիալական խմբերի հետ, ինչպես նաև ներքին քաղաքականության ազդեցությունը Իրանի հասարակական զարգացման վրա։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի XX դարի առաջին կեսի Իրանի պատմության, պետականաշինության գործընթացների և Մերձավոր Արևելքի քաղաքական զարգացումների ուսումնասիրման համար՝ հետաքրքրություն ներկայացնելով պատմաբանների, արևելագետների, քաղաքագետների և միջազգային հարաբերությունների մասնագետների համար։

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից անգլերեն լեզվում պասիվ կառույցներում գործողության սուբյեկտի (agent) արտահայտման պայմանների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով սինտաքսիական, իմաստաբանական և հաղորդակցական գործոնների փոխազդեցությունը։ Հեղինակը վերլուծում է այն դեպքերը, երբ պասիվ կառուցվածքներում գործողության կատարողը արտահայտվում է «by + agent» ձևով, ինչպես նաև այն իրավիճակները, երբ սուբյեկտը չի արտահայտվում՝ պայմանավորված տեղեկատվական կառուցվածքի, թեմա–ռեմա հարաբերությունների կամ ոճական նպատակների հետ։ Գրքում դիտարկվում են պասիվի գործառական տարբեր տեսակները՝ գործընթացային, վիճակային և արդյունքային պասիվ, և դրանց կապը գործողության սուբյեկտի արտահայտման հնարավորությունների հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հաղորդակցական ընդգծման (emphasis), տեղեկատվության կենտրոնացման և դիսկուրսային համատեքստի ազդեցությանը սուբյեկտի արտահայտման կամ բացթողման վրա։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև պաշտոնական, գիտական և խոսակցական անգլերենում պասիվ կառույցների կիրառման տարբերությունները՝ ցույց տալով, թե ինչպես են ոճական և ժանրային գործոնները ձևավորում քերականական ընտրությունները։

Փիլիսոփայություն

Այս աշխատությունը նվիրված է փիլիսոփայության և գիտական իմացության փոխհարաբերության ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով գիտության զարգացման գործում փիլիսոփայական մտածողության ստեղծագործական ներուժին։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ փիլիսոփայությունը գիտության համար միայն արդեն ձևավորված գիտելիքի մեկնաբանման միջոց չէ, այլ կարող է հանդես գալ որպես նոր հարցադրումների, գաղափարների, տեսական մոտեցումների և հետազոտական ուղղությունների ձևավորման կարևոր գործոն։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են գիտական իմացության բնույթը, կառուցվածքը, զարգացման օրինաչափությունները և այն մեթոդաբանական ու աշխարհայացքային նախադրյալները, որոնց միջոցով հնարավոր է գիտական նորարարության առաջացումը։ Հեղինակը ուշադրություն է դարձնում փիլիսոփայական վերլուծության այն հնարավորություններին, որոնք նպաստում են գիտական հասկացությունների վերաիմաստավորմանը, առկա տեսությունների քննադատական գնահատմանը և նոր տեսական լուծումների որոնմանը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ստեղծագործական մտածողությանը՝ որպես գիտական հետազոտության անբաժանելի բաղադրիչի, և դրա կապին տրամաբանության, ինտուիցիայի, վերացարկման, կանխադրույթների ու աշխարհայացքային դիրքորոշումների հետ։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել նաև գիտության և փիլիսոփայության պատմական փոխազդեցությունը՝ ցույց տալով, որ բազմաթիվ գիտական գաղափարների ձևավորումը կապված է եղել ավելի լայն փիլիսոփայական հարցադրումների և պատկերացումների հետ։ Ուսումնասիրության մեջ կարող են քննարկվել գիտական գիտելիքի սահմանները, օբյեկտիվության և ճշմարտության խնդիրները, մեթոդաբանական ընտրության նշանակությունը, ինչպես նաև նոր գիտելիքի ստեղծման գործընթացում քննադատական մտածողության դերը։ Հատուկ նշանակություն ունի միջգիտակարգային մոտեցումը, քանի որ ժամանակակից գիտության բազմաթիվ խնդիրներ պահանջում են տարբեր գիտակարգերի միջև կապերի հաստատում և հասկացությունների նոր համադրություններ։ Այս տեսանկյունից փիլիսոփայական մտածողությունը կարող է նպաստել գիտական խնդիրների ոչ ստանդարտ ձևակերպմանը և նոր հետազոտական հեռանկարների բացահայտմանը։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել փիլիսոփայությամբ, գիտության մեթոդաբանությամբ, իմացաբանությամբ և գիտական ստեղծագործականության խնդիրներով զբաղվող մասնագետներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը ներկայացնում է փիլիսոփայությունը որպես գիտական իմացության զարգացման ակտիվ և ստեղծագործական բաղադրիչ՝ ընդգծելով դրա դերը գիտելիքի սահմանների ընդլայնման, նոր գաղափարների ձևավորման և գիտական մտածողության մեթոդաբանական խորացման գործում։

Տնտեսագիտություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է ջրամատակարարման և ջրահեռացման ոլորտներում սակագների ձևավորման տեսական ու գործնական հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության պայմանների և ոլորտային առանձնահատկությունների հաշվառմամբ։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այն տնտեսական, ֆինանսական, տեխնոլոգիական և սոցիալական գործոնները, որոնք պետք է հաշվի առնվեն ջրի մատակարարման և ջրահեռացման ծառայությունների սակագների սահմանման ժամանակ, ինչպես նաև գնահատել գործող մոտեցումների արդյունավետությունն ու կատարելագործման հնարավորությունները։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է ջրամատակարարման և ջրահեռացման ծառայությունների ինքնարժեքի ձևավորման ուսումնասիրությունը, քանի որ սակագինը պետք է, մի կողմից, հնարավորություն տա ծածկելու ծառայությունների մատուցման, պահպանման և զարգացման համար անհրաժեշտ ծախսերը, իսկ մյուս կողմից՝ հաշվի առնի բնակչության վճարունակությունը և սոցիալական մատչելիության պահանջները։ Ուսումնասիրվում են ջրային ռեսուրսների օգտագործման, ջրի արդյունահանման և մաքրման, պոմպակայանների շահագործման, էներգիայի սպառման, ջրատար և կոյուղու ցանցերի պահպանման, վերանորոգման ու ներդրումային ծրագրերի հետ կապված ծախսերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սակագնի կառուցվածքին և դրա առանձին բաղադրիչների փոխհարաբերությանը՝ հասկանալու համար, թե ինչպես են ոլորտի ծախսերը վերածվում վերջնական սպառողի համար սահմանվող վճարի։ Հայաստանի Հանրապետության նյութերի հիման վրա կարող են վերլուծվել ոլորտի զարգացման պատմությունը, կառավարման և կարգավորման առանձնահատկությունները, ծառայությունների մատուցման ծավալները, սպառման մակարդակները, ֆինանսական ցուցանիշները և սակագնային քաղաքականության փոփոխությունները։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է նաև սակագնային քաղաքականության սոցիալական կողմը։ Ջրամատակարարումն ու ջրահեռացումը կենսական նշանակության հանրային ծառայություններ են, ուստի դրանց արժեքը պետք է դիտարկվի ոչ միայն տնտեսական արդյունավետության, այլև սոցիալական արդարության տեսանկյունից։ Այս համատեքստում կարևորվում են ցածր եկամուտ ունեցող ընտանիքների համար ծառայությունների հասանելիության ապահովումը, սոցիալական աջակցության մեխանիզմները և սակագների փոփոխությունների ազդեցությունը բնակչության տարբեր խմբերի վրա։ Աշխատության մեջ կարող է ուսումնասիրվել նաև ջրի սպառման և սակագնի փոխկապակցվածությունը, քանի որ հաշվառման համակարգերի կատարելագործումը, կորուստների նվազեցումը և սպառման նկատմամբ վերահսկողության բարձրացումը կարող են էապես ազդել ինչպես ոլորտի ֆինանսական կայունության, այնպես էլ սակագնային բեռի վրա։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի ջրամատակարարման համակարգերում ջրի կորուստների խնդիրը, քանի որ ցանցերի տեխնիկական վիճակը և ոչ արդյունավետ օգտագործվող ջրի ծավալները կարող են մեծացնել ծառայության փաստացի ինքնարժեքը և սահմանափակել ոլորտի ֆինանսական արդյունավետությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև ներդրումային քաղաքականության և սակագների կապը․ ջրային ենթակառուցվածքների արդիականացումը պահանջում է երկարաժամկետ ֆինանսական ռեսուրսներ, իսկ սակագնային համակարգը պետք է հնարավորություն ստեղծի անհրաժեշտ ներդրումների իրականացման համար՝ միաժամանակ չստեղծելով անհամաչափ սոցիալական բեռ։ Հետազոտության գործնական արժեքը կայանում է նրանում, որ առաջարկվող մոտեցումները կարող են օգտագործվել սակագների հաշվարկման մեթոդաբանության կատարելագործման, ոլորտի ֆինանսական կայունության բարձրացման, ջրամատակարարման ծառայությունների որակի բարելավման և սպառողների շահերի ավելի արդյունավետ պաշտպանության համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ոլորտային կարգավորողներին, հանրային ծառայությունների կառավարման մասնագետներին, ջրային տնտեսության կազմակերպություններին, պետական կառավարման մարմիններին և սոցիալ-տնտեսական քաղաքականության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ջրամատակարարման և ջրահեռացման սակագինը դիտարկում է որպես տնտեսական արդյունավետության, ենթակառուցվածքների զարգացման, ծառայությունների որակի և սոցիալական մատչելիության միջև հավասարակշռություն ապահովող կարևոր գործիք՝ Հայաստանի Հանրապետության պայմաններում դրա ձևավորման և կատարելագործման հնարավորությունները ներկայացնելով համալիր տեսանկյունից։