Некоторые нарушения липидного метаболизма в мембранах эритроцитов при сепсисе детей первого года жизни и пути их нормализации

Մենեջմենթ

Ղեկավարի դերերը և գործառույթները կառավարման համակարգում վերաբերում են այն հիմնական պարտականություններին և գործունեության տեսակներին, որոնք իրականացնում է ղեկավարը կազմակերպության նպատակներին հասնելու համար։ Ղեկավարը հանդիսանում է այն առանցքային անձը, ով համակարգում է մարդկանց աշխատանքը, ընդունում է որոշումներ և ապահովում է կազմակերպության արդյունավետ գործունեությունը։ Կառավարման տեսության մեջ առանձնացվում են ղեկավարի մի քանի հիմնական դերեր։ Առաջին խումբը միջանձնային դերերն են, որոնց մեջ մտնում են ղեկավարի ներկայացուցչական դերը, թիմի առաջնորդի դերը և կապող օղակի դերը աշխատակիցների միջև։ Երկրորդ խումբը տեղեկատվական դերերն են, երբ ղեկավարը հավաքում, մշակում և փոխանցում է տեղեկատվություն, հանդես է գալիս որպես տեղեկատվության տարածող և խոսնակ։ Երրորդ խումբը որոշումային դերերն են, որոնք ներառում են խնդիրների լուծումը, ռեսուրսների բաշխումը, բանակցությունների վարումը և նոր հնարավորությունների բացահայտումը։ Ղեկավարի հիմնական գործառույթներն են պլանավորումը, կազմակերպումը, մոտիվացումը և վերահսկողությունը։ Պլանավորման փուլում ղեկավարը սահմանում է նպատակներ և դրանց հասնելու ուղիներ։ Կազմակերպման ընթացքում նա բաշխում է աշխատանքը և ռեսուրսները։ Մոտիվացիայի գործառույթը նպատակ ունի խթանել աշխատակիցների արդյունավետությունը՝ տարբեր նյութական և ոչ նյութական միջոցներով։ Վերահսկողությունը թույլ է տալիս գնահատել աշխատանքի արդյունքները և համեմատել դրանք նախատեսված նպատակների հետ։ Ժամանակակից կառավարման համակարգում ղեկավարը պետք է նաև ունենա առաջնորդական հմտություններ, ճկունություն, հաղորդակցման կարողություններ և արագ որոշումներ ընդունելու ունակություն։ Այսպիսով, ղեկավարի դերերն ու գործառույթները համարվում են կազմակերպության հաջող աշխատանքի և զարգացման հիմնական պայմաններից մեկը։

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում պետական գույքի մասնավորեցման գործընթացի կատարելագործման հիմնական ուղիների ուսումնասիրությանը՝ դիտարկելով մասնավորեցումը որպես շուկայական տնտեսության ձևավորման և տնտեսական արդյունավետության բարձրացման կարևոր գործիք։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են պետական գույքի մասնավորեցման նպատակները, սկզբունքները և իրականացման մեխանիզմները, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը տնտեսության կառուցվածքային վերափոխումների, մրցակցության զարգացման և ներդրումային միջավայրի բարելավման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մասնավորեցման գործընթացում առաջացող իրավական, տնտեսական և կազմակերպչական խնդիրներին, ներառյալ գույքի գնահատման ճշգրտությունը, թափանցիկության ապահովումը, ներդրողների շահագրգռվածության բարձրացումը և հանրային շահերի պաշտպանությունը։ Քննարկվում են նաև միջազգային փորձը և դրա կիրառելիությունը Հայաստանի պայմաններում, ինչպես նաև պետական ակտիվների կառավարման արդյունավետության բարձրացմանն ուղղված բարեփոխումների հնարավորությունները։ Աշխատությունը եզրակացնում է, որ պետական գույքի մասնավորեցման գործընթացի կատարելագործումը պահանջում է համալիր և հավասարակշռված մոտեցում, որը կնպաստի տնտեսական աճին, մասնավոր հատվածի զարգացմանը և պետական ռեսուրսների առավել արդյունավետ օգտագործմանը:

Քաղաքագիտություն

Էթնոքաղաքական կոնֆլիկտները հակամարտություններ են, որոնք առաջանում են տարբեր էթնիկ խմբերի միջև կամ պետության ներսում՝ էթնիկ ինքնության, քաղաքական իշխանության, տարածքի, ռեսուրսների կամ իրավունքների շուրջ տարաձայնությունների հետևանքով։ Այսպիսի կոնֆլիկտներում էթնիկ պատկանելությունը դառնում է քաղաքական մոբիլիզացիայի հիմնական գործոն, և հակամարտությունը հաճախ ստանում է ինչպես սոցիալական, այնպես էլ քաղաքական բնույթ։ Էթնոքաղաքական կոնֆլիկտները կարող են առաջանալ պատմական անարդարությունների, սոցիալ-տնտեսական անհավասարության, պետական ինստիտուտների թուլության կամ որոշ խմբերի քաղաքական ներկայացվածության պակասի պատճառով։ Դրանք կարող են արտահայտվել տարբեր ձևերով՝ քաղաքական լարվածությունից և բողոքի շարժումներից մինչև զինված հակամարտություններ և քաղաքացիական պատերազմներ։ Նման կոնֆլիկտներում հաճախ ներգրավվում են նաև արտաքին դերակատարներ, ինչը կարող է բարդացնել իրավիճակը և երկարաձգել հակամարտությունը։ Դրանց լուծման համար կիրառվում են տարբեր մեխանիզմներ՝ քաղաքական դիվանագիտություն, ինքնավարության տրամադրում, իշխանության բաշխման մոդելներ, ինչպես նաև միջազգային միջնորդություն։ Էթնոքաղաքական կոնֆլիկտների ուսումնասիրությունը կարևոր է կայուն պետական համակարգերի ձևավորման և բազմազգ հասարակություններում խաղաղ համակեցության ապահովման համար։

Քիմիա

Աշխատանքը նվիրված է պոլիանիլինի հիմքով կոմպոզիտային նյութերի ստացման, դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունների և ֆիզիկաքիմիական հատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են պոլիանիլինի սինթեզի հիմնական մոտեցումները, կոմպոզիտների ձևավորման պայմանները և բաղադրիչների փոխազդեցության ազդեցությունը ստացվող նյութերի կառուցվածքի ու գործառական բնութագրերի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պոլիմերային մատրիցայի կառուցվածքին, հաղորդականության, կայունության և այլ հատկությունների ձևավորման օրինաչափություններին, ինչպես նաև տարբեր բաղադրիչների ներմուծման միջոցով նյութի հատկությունների նպատակային փոփոխման հնարավորություններին։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է սինթեզի պայմանների և նյութի կառուցվածքի միջև կապի բացահայտումը, քանի որ պոլիանիլինի մոլեկուլային կառուցվածքը, դոպավորման աստիճանը, մասնիկների փոխազդեցությունը և կոմպոզիտի միկրոկառուցվածքը կարող են էապես ազդել դրա էլեկտրական, օպտիկական, մեխանիկական և ջերմային բնութագրերի վրա։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել նաև ստացված նմուշների կառուցվածքային և ֆիզիկաքիմիական պարամետրերը՝ համապատասխան վերլուծական մեթոդների կիրառմամբ, ինչը հնարավորություն է տալիս գնահատել սինթեզի արդյունավետությունը և բացահայտել կառուցվածք-հատկություն փոխկապակցվածությունները։ Պոլիանիլինի կոմպոզիտների նկատմամբ հետաքրքրությունը պայմանավորված է դրանց կիրառման լայն հնարավորություններով՝ հաղորդիչ և կիսահաղորդչային նյութերից մինչև սենսորային համակարգեր, էլեկտրոնային սարքեր, էներգետիկ տեխնոլոգիաներ և պաշտպանիչ ծածկույթներ։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել նոր կամ բարելավված հատկություններով պոլիմերային կոմպոզիտների ստացման պայմանների ընտրությանը և դրանց կիրառական ներուժի գնահատմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել քիմիայի, նյութագիտության, պոլիմերների քիմիայի և ֆիզիկական քիմիայի ոլորտների ուսանողների, հետազոտողների և մասնագետների համար։

Lեզվաբանություն

նախատեսված է անգլերեն լեզվի համակարգված ուսուցման համար տարբեր կրթական մակարդակներում և հատկապես կիրառական հաղորդակցական հմտությունների զարգացման նպատակով։ Գիրքը կառուցված է փուլային և թեմատիկ սկզբունքով՝ ներառելով քերականական հիմնական բաժինները, բառապաշարի ընդլայնման նյութեր, ընթերցանության տեքստեր և խոսակցական իրավիճակներ, որոնք ուղղված են լեզվի գործնական կիրառման ամրապնդմանը։ Այն ներկայացնում է անգլերենի հիմնական կառուցվածքային առանձնահատկությունները՝ ժամանակաձևեր, նախադասության կառուցում, խոսքի մասերի կիրառություն, ինչպես նաև լեզվական սխալների կանխման և ճիշտ արտահայտման մեխանիզմներ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հաղորդակցական անգլերենի զարգացմանը՝ երկխոսությունների, իրավիճակային վարժությունների և մասնագիտական տեքստերի միջոցով, ինչը թույլ է տալիս սովորողներին կիրառել լեզուն իրական կամ մասնագիտական միջավայրերում։ Ձեռնարկը նաև նպաստում է լսելու, կարդալու, գրելու և խոսելու հմտությունների համաչափ զարգացմանը՝ ապահովելով լեզվական կարողությունների ամբողջական համակարգ։

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է 1990–2015 թվականների հայ գրականության մեջ կենսագրական վեպի զարգացման առանձնահատկությունների, ժանրային կառուցվածքի և գեղարվեստական միտումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում իրական պատմական, մշակութային կամ հասարակական անհատների կյանքի նյութի գեղարվեստական վերակերտման սկզբունքներն են, փաստագրական հիմքի և հեղինակային երևակայության փոխհարաբերությունը, ինչպես նաև կենսագրական փաստի՝ գրական պատումի վերածվելու մեխանիզմները։ Քննվում է, թե ինչպես է գրողը պատմական աղբյուրներից, հուշագրություններից, նամակներից, վկայություններից և այլ փաստագրական նյութերից ստացված տեղեկությունները ներառում վիպական կառուցվածքի մեջ՝ ստեղծելով հերոսի ամբողջական գեղարվեստական կերպար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կենսագրական վեպի և հարակից ժանրերի՝ պատմավեպի, հուշագրության, վավերագրական արձակի ու գեղարվեստական կենսագրության սահմանների և փոխազդեցությունների խնդրին։ Ուսումնասիրվում են ժամանակի կազմակերպման, պատմողական տեսանկյան, հեղինակային ներկայության, հոգեբանական կերպավորման, փաստի և հորինվածքի հարաբերակցության առանձնահատկությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում գլխավոր կերպարի ներաշխարհի վերակազմությունը, քանի որ կենսագրական արձակը ձգտում է ոչ միայն ներկայացնել անձի կյանքի իրադարձությունները, այլև գեղարվեստական միջոցներով մեկնաբանել նրա ընտրությունները, գաղափարական աշխարհը, ստեղծագործական գործունեությունն ու հարաբերությունները ժամանակաշրջանի հետ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև հետխորհրդային շրջանի մշակութային փոփոխությունների ազդեցությանը ժանրի զարգացման վրա, պատմական հիշողության վերարժևորմանը և ազգային անցյալի նշանավոր դեմքերի նկատմամբ նոր հետաքրքրության ձևավորմանը։ Վերլուծվում է անհատի կենսագրության և պատմական ժամանակի փոխկապակցվածությունը՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող է մեկ անձի կյանքի պատմությունը դառնալ ավելի լայն հասարակական, քաղաքական և մշակութային գործընթացների գեղարվեստական արտացոլման միջոց։ Ժամանակաշրջանի ստեղծագործությունների համադրական քննությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ժանրի ներսում ձևավորված տարբեր պատմողական ռազմավարությունները և գեղագիտական միտումները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը նպաստում է ժամանակակից հայ արձակի ժանրային համակարգի ուսումնասիրությանը՝ կենսագրական վեպը դիտարկելով որպես փաստագրական հիշողությունը, պատմական փորձը և գեղարվեստական երևակայությունը միավորող գրական ձև։