Политические интересы Исламской Республики Иран на Южном Кавказе

Պատմություն

Պատմական-հայրենասիրական և կենսագրական բնույթի ստեղծագործություն է, որտեղ հեղինակը ներկայացնում է հայ ազգային ազատագրական պայքարի հայտնի ֆիդայի առաջնորդներից մեկի՝ Գէորգ Չավուշի կյանքն ու գործունեությունը։ Գրքում նկարագրվում է նրա մասնակցությունը հայդուկային շարժմանը, զենքով պայքարը Օսմանյան կայսրության բռնապետական քաղաքականության դեմ, ինչպես նաև նրա դերը Սասունի և հայկական լեռնաշխարհի ինքնապաշտպանական կռիվներում։ Ռուբեն Զարդարյանը ընդգծում է Գէորգ Չավուշի անձնազոհությունը, առաջնորդական կարողությունները, ժողովրդի հանդեպ ունեցած հավատարմությունն ու անսասան կամքը, որոնց շնորհիվ նա դարձել է ազգային հերոսի կերպար։ Ստեղծագործության մեջ պատմական փաստերը համադրվում են գեղարվեստական նկարագրությունների հետ՝ ստեղծելով կենդանի պատկեր հայ ազատագրական պայքարի դժվար ու հերոսական ժամանակաշրջանի մասին։ Գրքում զգալի տեղ է հատկացվում նաև ֆիդայական շարժման ընդհանուր գաղափարախոսությանը, ժողովրդի դիմադրողական ոգուն և ազգային ինքնության պահպանման պայքարին։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է բիտումացեմենտային կապակցող համակարգերի հիման վրա կոմպոզիցիոն նյութերի ստացման, բաղադրության ձևավորման և ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների բարելավման խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են բիտումի և ցեմենտային բաղադրիչների համատեղ կիրառման առանձնահատկությունները, դրանց փոխազդեցության մեխանիզմները և ստացվող կոմպոզիտային կառուցվածքի ձևավորման օրինաչափությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում սկզբնական հումքի հատկություններին, բաղադրիչների հարաբերակցությանը, հանքային լցանյութերի և հնարավոր հավելանյութերի ընտրությանը, ինչպես նաև դրանց ազդեցությանը վերջնական նյութի կառուցվածքի, ամրության, դեֆորմատիվության և շահագործողական բնութագրերի վրա։ Ուսումնասիրվում են խառնուրդի պատրաստման տեխնոլոգիական պայմանները, խառնման հաջորդականությունը, ջերմաստիճանային ռեժիմները, խտացման առանձնահատկությունները և կառուցվածքագոյացման գործընթացները։ Վերլուծվում է բիտումային բաղադրիչի առաձգական և ջրամեկուսիչ հատկությունների համադրումը ցեմենտային համակարգի ամրության ու կառուցվածքային կայունության հետ՝ նպատակ ունենալով ստանալ տարբեր արտաքին ազդեցությունների նկատմամբ դիմացկուն նյութեր։ Կարևորվում է կոմպոզիցիոն համակարգի ջրակայունության, ցրտադիմացկունության, ջերմաստիճանային փոփոխությունների նկատմամբ կայունության, մաշակայունության և երկարատև բեռնվածքների պայմաններում վարքի գնահատումը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են ուսումնասիրվել տարբեր բաղադրատոմսեր՝ որոշելու բաղադրիչների այնպիսի հարաբերակցություն, որն ապահովում է անհրաժեշտ տեխնոլոգիական և մեխանիկական հատկությունների առավել արդյունավետ համադրություն։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում նյութի ներքին կառուցվածքին, ծակոտկենությանը, կապակցող միջավայրի և հանքային մասնիկների միջև կպչունությանը, քանի որ այդ գործոնները կարող են էական ազդեցություն ունենալ կոմպոզիտի ընդհանուր ամրության և երկարակեցության վրա։ Փորձարարական արդյունքների համադրումը տեսական գնահատումների հետ հնարավորություն է տալիս հիմնավորել նյութերի բաղադրությունը և մշակել դրանց պատրաստման արդյունավետ տեխնոլոգիական ռեժիմներ։ Դիտարկվում են նաև երկրորդային հումքի կամ արդյունաբերական որոշ մնացորդների հնարավոր կիրառությունները, եթե դրանք նպաստում են նյութական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմանը և անհրաժեշտ տեխնիկական հատկությունների պահպանմանը։ Ստացված կոմպոզիցիոն նյութերը կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ ճանապարհաշինության, շենքերի ու կառույցների շինարարության, վերանորոգման, ջրամեկուսացման և տարբեր ինժեներական աշխատանքների համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել շինարարական նյութագիտության, կոմպոզիցիոն նյութերի տեխնոլոգիայի, ճանապարհաշինության և կապակցող նյութերի մշակմամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում բանակաշինության գործընթացի ուսումնասիրությանը 1992-2010 թվականներին՝ անկախ պետականության ձևավորման և ամրապնդման կարևորագույն փուլերից մեկում։ Հետազոտության կենտրոնում Հայաստանի ազգային զինված ուժերի ստեղծման, կազմակերպական կայացման, կառավարման համակարգի ձևավորման, կառուցվածքային զարգացման և պաշտպանական կարողությունների աստիճանական ամրապնդման գործընթացներն են։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բանակաշինությունը դիտարկել որպես նորանկախ պետականության կայացման առանցքային բաղադրիչ, քանի որ Հայաստանի Հանրապետության անվտանգության ապահովումը, սահմանների պաշտպանությունը և պետական ինստիտուտների ամրապնդումը սերտորեն կապված էին արդյունավետ և կազմակերպված զինված ուժերի ձևավորման հետ։ Աշխատանքում կարևոր տեղ է հատկացվում 1990-ականների սկզբի բարդ ռազմաքաղաքական պայմաններին, որոնցում իրականացվեց զինված ուժերի կազմավորման և կառավարման առաջնային համակարգերի ստեղծումը։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են հետագա տարիների վերակազմակերպումները, ռազմական կառավարման կատարելագործումը, զինվորական կրթության և կադրերի պատրաստման զարգացումը, զինված ուժերի նյութատեխնիկական ապահովումը, ռազմական օրենսդրության ձևավորումն ու պաշտպանության ոլորտի պետական կառավարման մեխանիզմների կատարելագործումը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև Հայաստանի զինված ուժերի զարգացման վրա տարածաշրջանային ռազմաքաղաքական իրավիճակի, անվտանգության սպառնալիքների, միջազգային հարաբերությունների և պաշտպանական համագործակցության ազդեցությանը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի այն հանգամանքը, որ բանակաշինության գործընթացը ներկայացվում է ոչ միայն ռազմական, այլև քաղաքական, հասարակական և պետականաշինական համատեքստում․ զինված ուժերի կայացումը կապված էր պետական կառավարման համակարգի, օրենսդրական դաշտի, հասարակության և պետության հարաբերությունների ու ազգային անվտանգության վերաբերյալ պատկերացումների ձևավորման հետ։ 1992-2010 թվականների ժամանակահատվածի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու սկզբնական կազմավորման փուլից դեպի ավելի ինստիտուցիոնալացված և կազմակերպականորեն կայացած զինված ուժերի անցմանը։ Աշխատանքը արժեքավոր է նաև պատմագիտական տեսանկյունից, քանի որ այդ տարիների իրադարձությունները ձևավորել են Հայաստանի հետագա պաշտպանական համակարգի զարգացման կարևոր նախադրյալները։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել ռազմական պատմությամբ, Հայաստանի նորագույն պատմությամբ, պետականաշինությամբ, քաղաքական գիտությամբ և ազգային անվտանգության խնդիրներով զբաղվող մասնագետներին, ինչպես նաև ուսանողներին և հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է անկախ Հայաստանի զինված ուժերի ձևավորման և զարգացման գործընթացը՝ բացահայտելով բանակաշինության հիմնական փուլերը, դրա կազմակերպական ու քաղաքական առանձնահատկությունները և պետականության ամրապնդման գործում ունեցած նշանակությունը։

Պատմություն

Աշխատանքը նվիրված է Արևելյան Հայաստանում բանվոր դասակարգի ձևավորման և զարգացման գործընթացի ուսումնասիրությանը 1861-1914 թվականներին։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են այն սոցիալ-տնտեսական և քաղաքական փոփոխությունները, որոնք նպաստեցին տարածաշրջանում արդյունաբերական արտադրության ընդլայնմանը, վարձու աշխատանքի տարածմանը և բանվորական սոցիալական խավի աստիճանական ձևավորմանը։ Ուսումնասիրվում են գյուղատնտեսական և արհեստագործական ավանդական տնտեսությունից դեպի արդյունաբերական արտադրության անցման առանձնահատկությունները, գործարանների և արտադրամասերի ստեղծումը, հանքարդյունաբերության, պղնձաձուլության, գինու-կոնյակի արտադրության և այլ ճյուղերի զարգացումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քաղաքների, հատկապես արդյունաբերական կենտրոնների տնտեսական վերափոխմանը և դրանցում բանվորական բնակչության թվաքանակի աճին։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել բանվորների սոցիալական կազմը, աշխատանքի պայմանները, աշխատաժամանակը, աշխատավարձի մակարդակը, կենցաղային վիճակը և սոցիալական ապահովության խնդիրները։ Կարևորվում է նաև գյուղական բնակչության մի մասի աստիճանական ներգրավումը վարձու աշխատանքի ոլորտ, ինչպես նաև Արևելյան Հայաստանի տարածքում աշխատանքային միգրացիայի և աշխատուժի շարժունակության ազդեցությունը բանվորական միջավայրի ձևավորման վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է բանվորների սոցիալական գիտակցության զարգացումը և աշխատավորական շարժման առաջացումը։ Ուսումնասիրվում են գործադուլների, բողոքի գործողությունների, աշխատանքային կազմակերպվածության և քաղաքական գաղափարների տարածման գործընթացները, ինչպես նաև սոցիալ-դեմոկրատական և այլ քաղաքական հոսանքների ազդեցությունը բանվորական միջավայրի վրա։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում կանանց և անչափահասների աշխատանքի առանձնահատկություններին, աշխատանքային շահագործման դրսևորումներին և դրանց շուրջ ձևավորված հասարակական վերաբերմունքին։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու բանվոր դասակարգի ձևավորումը ոչ միայն որպես տնտեսական գործընթաց, այլև որպես հասարակական կառուցվածքի փոփոխության կարևոր բաղադրիչ, որը նպաստեց նոր սոցիալական հարաբերությունների և քաղաքային հասարակության զարգացմանը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել Արևելյան Հայաստանի սոցիալ-տնտեսական պատմության, արդյունաբերականացման ընթացքի և հայ հասարակության սոցիալական կառուցվածքի փոփոխությունների ավելի ամբողջական ըմբռնմանը՝ նախանշելով այն հիմնական գործընթացները, որոնք ձևավորեցին բանվորական խավի դիրքն ու դերը մինչև Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկիզբը։

Մշակույթ

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Արագած լեռնազանգվածի տարածքում բրոնզի դարաշրջանում ձևավորված ամրոց-բնակատեղիների ճարտարապետության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այդ հնագույն բնակավայրերի կառուցվածքային, տարածական և պաշտպանական առանձնահատկությունները, ուսումնասիրել դրանց ձևավորման օրինաչափությունները և տեղը տարածաշրջանի հնագույն ճարտարապետության զարգացման պատմության մեջ։ Աշխատանքի շրջանակում ամրոց-բնակատեղիները դիտարկվում են որպես բնակելի, տնտեսական և պաշտպանական գործառույթները համատեղող համալիրներ, որոնց կառուցվածքը պայմանավորված է ինչպես բնական միջավայրով, այնպես էլ տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական և ռազմական պահանջներով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ամրոցների տեղադրությանը՝ հաշվի առնելով լեռնային ռելիեֆը, բնական բարձրությունները, տեսանելիության պայմանները, ջրային աղբյուրների հասանելիությունը և տարածքի ռազմավարական նշանակությունը։ Այս գործոնների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչու են հնագույն բնակավայրերը կառուցվել տվյալ վայրերում և ինչպես են բնական պայմանները ներառվել պաշտպանական ու քաղաքաշինական լուծումների մեջ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ամրոց-բնակատեղիների հատակագծային կառուցվածքի ուսումնասիրությունը։ Կարող են վերլուծվել պաշտպանական պարիսպների և աշտարակների կառուցվածքը, մուտքերի կազմակերպումը, բնակելի և տնտեսական տարածքների փոխհարաբերությունը, ներքին անցուղիները և բնակավայրի ընդհանուր տարածական կազմակերպումը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի շինարարական տեխնիկայի և օգտագործված նյութերի ուսումնասիրությունը։ Քարե պատերի կառուցման եղանակները, դրանց հաստությունը, շարվածքի առանձնահատկությունները և տեղական շինանյութերի օգտագործումը կարող են տեղեկություններ տալ բրոնզի դարի շինարարական մշակույթի և տեխնիկական հնարավորությունների մասին։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել նաև բնակելի կառույցների տիպաբանությունը, դրանց չափերը, հատակագծային լուծումները և կենցաղային գործառույթները։ Բնակելի, պահեստային, արտադրական և պաշտամունքային տարածքների հնարավոր տարբերակումը հնարավորություն է տալիս վերականգնելու բնակավայրերի ներքին կազմակերպման և բնակչության կենսակերպի որոշ առանձնահատկություններ։ Արագածի տարածաշրջանի ամրոց-բնակատեղիների համեմատական ուսումնասիրությունը կարող է բացահայտել տարբեր հուշարձանների միջև առկա ընդհանրություններն ու տարբերությունները և ցույց տալ ճարտարապետական ձևերի զարգացման ու տեղայնացման գործընթացները։ Կարևոր է նաև այդ հուշարձանների դիտարկումը Հայաստանի և Հայկական լեռնաշխարհի բրոնզեդարյան այլ ամրոցների ու բնակավայրերի համատեքստում՝ տարածաշրջանային փոխազդեցությունների և ընդհանուր մշակութային միտումների բացահայտման նպատակով։ Հետազոտության աղբյուրագիտական հիմքը կարող են կազմել հնագիտական պեղումների արդյունքները, ճարտարապետական չափագրությունները, հատակագծերը, լուսանկարները, հնագիտական նյութերը և պատմամշակութային համեմատական տվյալները։ Դրանց համադրումը հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջական կերպով վերականգնել ամրոց-բնակատեղիների կառուցվածքն ու գործառույթը։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են կարևոր նշանակություն ունենալ Հայաստանի հնագույն ճարտարապետության պատմության ուսումնասիրման, բրոնզի դարի բնակավայրերի տիպաբանության մշակման և հնագիտական ժառանգության պահպանության ու գիտական փաստագրման համար։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու Արագածի բրոնզեդարյան ամրոց-բնակատեղիների ճարտարապետական ինքնատիպությունը և դրանց նշանակությունը տարածաշրջանի վաղ քաղաքաշինական ու պաշտպանական մշակույթի զարգացման գործընթացում։

Մաթեմատիկա

Այս աշխատությունը նվիրված է մաթեմատիկայում ունիվերսալության գաղափարի և դրա կիրառությունների ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով Վոգելի անվան հետ կապված համապատասխան տեսական մոտեցումներին և մաթեմատիկական կառուցվածքներին։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են այնպիսի ընդհանուր սկզբունքներ, որոնց միջոցով հնարավոր է տարբեր մաթեմատիկական համակարգերի և խնդիրների համար բացահայտել ընդհանուր կառուցվածքային հատկություններ՝ անկախ դրանց կոնկրետ ներկայացումից։ Աշխատությունը կարևորում է ունիվերսալության գաղափարի դերը հանրահաշվական մտածողության մեջ՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող են ընդհանուր տեսությունները միավորել առաջին հայացքից տարբեր բնույթի օբյեկտներ և խնդիրներ։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում համապատասխան մաթեմատիկական սահմանումներին, թեորեմներին, ապացույցներին և կառուցողական մեթոդներին, որոնց միջոցով ուսումնասիրվում են ունիվերսալ հատկությունների ձևավորման և կիրառման պայմանները։ Տեսական դրույթների հետ մեկտեղ ներկայացվում են դրանց հնարավոր կիրառությունները տարբեր մաթեմատիկական խնդիրներում, ինչը հնարավորություն է տալիս տեսնել ընդհանուր տեսության գործնական արժեքը։ Աշխատությունը կարող է ընդգրկել նաև տարբեր հանրահաշվական կառուցվածքների համեմատական ուսումնասիրություն, դրանց միջև կապերի բացահայտում և այն պայմանների վերլուծություն, որոնց դեպքում տվյալ ունիվերսալ հատկությունը կարող է օգտագործվել նոր արդյունքներ ստանալու համար։ Այս մոտեցումը կարևոր է հատկապես այն խնդիրների դեպքում, երբ անհրաժեշտ է մեկ ընդհանուր մեթոդով ուսումնասիրել բազմազան կառուցվածքներ կամ ընդհանրացնել արդեն հայտնի արդյունքները։ Նյութը միաժամանակ ցույց է տալիս, թե ինչպես կարող են վերացական մաթեմատիկական գաղափարները վերածվել կիրառական գործիքների՝ նպաստելով խնդիրների դասակարգմանը, դրանց լուծման մեթոդների ընդհանրացմանը և նոր տեսական կապերի բացահայտմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել մաթեմատիկոսներին, հանրահաշվի և մաթեմատիկական տրամաբանության մասնագետներին, հետազոտողներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և բարձրագույն մաթեմատիկա ուսումնասիրող ուսանողներին՝ հատկապես նրանց, ովքեր հետաքրքրված են ընդհանուր կառուցվածքների, ունիվերսալ հատկությունների և դրանց կիրառությունների ուսումնասիրությամբ։