Բանվոր դասակարգի կազմավորումը Արևելյան Հայաստանում (1961-1914թթ.)

Պատմություն

Դրասխանակերտցին, լինելով նաև եկեղեցական գործիչ (կաթողիկոս), իր աշխատության մեջ միավորում է պատմական, քաղաքական և եկեղեցական դիտանկյունները։ Նրա պատմությունը միայն իրադարձությունների նկարագրություն չէ, այլ նաև փորձ է մեկնաբանելու դրանց իմաստը՝ հաճախ կրոնական և բարոյական գնահատականների միջոցով։ Այս հանգամանքը բնորոշ է միջնադարյան պատմագրությանը, որտեղ պատմությունը դիտվում էր նաև որպես աստվածային նախախնամության արտահայտություն։ Գրքի առաջին հատվածներում հեղինակը ներկայացնում է Հայաստանի վաղ շրջանի պատմությունը՝ հենվելով իրենից առաջ եղած պատմիչների վրա։ Սակայն աշխատության ամենաարժեքավոր մասը վերաբերում է IX–X դարերին, երբ Դրասխանակերտցին հանդես է գալիս որպես ժամանակակից վկան և երբեմն նույնիսկ անմիջական մասնակից։ Այս հատվածներում ներկայացվում են քաղաքական իրադարձությունները, իշխանությունների պայքարը, արտաքին սպառնալիքները և ներքին զարգացումները՝ առավել կենդանի և մանրամասն կերպով։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Բագրատունյաց թագավորության վերականգնում-ին, որը հայոց պետականության վերածննդի կարևոր փուլերից էր։ Դրասխանակերտցին նկարագրում է, թե ինչպես հայկական իշխանները կարողացան վերականգնել թագավորությունը երկարատև օտար տիրապետությունից հետո, ինչպես նաև այն դժվարությունները, որոնց բախվում էր նորաստեղծ պետությունը։ Գրքում զգալի տեղ ունի նաև Հայաստանի հարաբերությունները հարևան պետությունների հետ՝ հատկապես Բյուզանդիայի և արաբական խալիֆայության։ Հեղինակը ներկայացնում է դիվանագիտական հարաբերությունները, ռազմական բախումները և քաղաքական դաշինքները՝ փորձելով ցույց տալ, թե ինչպես էին այս գործոնները ազդում Հայաստանի ներքին կյանքի վրա։ Դրասխանակերտցու աշխատության կարևոր առանձնահատկություններից է նրա անձնական ներգրավվածությունը։ Որպես եկեղեցական առաջնորդ՝ նա հաճախ անդրադառնում է նաև եկեղեցու դերին, ներքին հակասություններին և հոգևոր կյանքի խնդիրներին։ Սա գրքին տալիս է ոչ միայն պատմական, այլև մշակութային և հոգևոր արժեք։

Մաթեմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է պողպատե-երկաթբետոնե թաղանթային կոնստրուկցիաների ջերմաքարշ սողքի (թերմոսողքի) երևույթների ուսումնասիրությանը բարձր ջերմաստիճանային ազդեցությունների պայմաններում։ Գրքում ներկայացվում են երկաթբետոնե թաղանթների մեխանիկական վարքագծի առանձնահատկությունները՝ հաշվի առնելով պողպատե ամրանավորման և բետոնի համատեղ աշխատանքը ջերմային բեռների ազդեցության տակ։ Հեղինակը վերլուծում է բարձր ջերմաստիճաններում նյութերի ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների փոփոխությունները, սողքի և դեֆորմացիաների զարգացումը, ինչպես նաև կառուցվածքների երկարաժամկետ կայունության վրա դրանց ազդեցությունը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են մաթեմատիկական մոդելներ և հաշվարկային մոտեցումներ, որոնք թույլ են տալիս կանխատեսել թաղանթային համակարգերի վարքագիծը կրիտիկական ջերմային ռեժիմներում՝ ներառելով հրդեհային ազդեցությունների սցենարները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում անվտանգության գնահատման չափանիշներին, նախագծային լուծումների օպտիմալացմանը և կառուցվածքային ամրության ապահովմանը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է շինարարական ինժեներների, կառուցվածքային մեխանիկայի մասնագետների և նյութագիտության հետազոտողների համար՝ նպաստելով բարձր ջերմաստիճանային պայմաններում աշխատող երկաթբետոնե կոնստրուկցիաների նախագծման և գնահատման մեթոդների կատարելագործմանը։

Կենսաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է կոպրինային սնկերի ժամանակակից կարգաբանական դասակարգման հիմնախնդիրների, կենսաբանական առանձնահատկությունների և դրանց բազմազանության ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են սնկերի այս խմբի համակարգաբանական դիրքը, տեսակային կազմը, ձևաբանական հատկանիշները և տարբեր տեսակների միջև գոյություն ունեցող ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ավանդական կարգաբանական մոտեցումների վերանայմանը, ժամանակակից սնկաբանության մեջ կիրառվող դասակարգման սկզբունքներին և մոլեկուլային հետազոտությունների նշանակությանը տեսակների ազգակցական կապերի բացահայտման գործում։ Ուսումնասիրվում են կոպրինային սնկերի պտղամարմինների կառուցվածքը, զարգացման փուլերը, սպորագոյացման առանձնահատկությունները և բազմացման կենսաբանական մեխանիզմները։ Դիտարկվում են դրանց բնորոշ ձևաբանական փոփոխությունները, այդ թվում՝ որոշ տեսակների պտղամարմինների ինքնալուծման երևույթը, ինչպես նաև այդ գործընթացների կապը սնկերի կենսական ցիկլի հետ։ Կարևորվում են աճման և զարգացման համար անհրաժեշտ էկոլոգիական պայմանները, ջերմաստիճանի, խոնավության, սննդային միջավայրի և այլ արտաքին գործոնների ազդեցությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել մանրադիտակային, համեմատական ձևաբանական, մշակութային և մոլեկուլային մեթոդներ՝ տեսակների նույնականացման և կարգաբանական պատկանելության ճշգրտման նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում կոպրինային սնկերի տարածվածությանը, բնակության միջավայրերին, օրգանական նյութերի քայքայման գործընթացներում դրանց մասնակցությանը և էկոհամակարգերում ունեցած նշանակությանը։ Առանձնացվում են Coprinus, Coprinopsis, Coprinellus և Parasola ցեղերի դասակարգման հետ կապված հարցերը, դրանց տարբերակիչ հատկանիշները և ժամանակակից համակարգաբանության մեջ կիրառվող մոտեցումները։ Կարևորվում են նաև տեսակների կենսաբանական բազմազանության պահպանման, բնական միջավայրում դրանց տարածման օրինաչափությունների և էկոլոգիական հարմարվողականության ուսումնասիրությունները։ Աշխատությունը նպաստում է սնկերի էվոլյուցիոն կապերի, կենսաբանական առանձնահատկությունների և ժամանակակից կարգաբանական համակարգերի առավել խորքային ըմբռնմանը։ Այն գիտական նշանակություն ունի սնկաբանության, մանրէաբանության, կենսաբանական համակարգաբանության, էկոլոգիայի և կենսաբազմազանության ուսումնասիրության համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել սնկաբանների, կենսաբանների, էկոլոգների, կենսաբանական դասակարգման մասնագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Այլ առարկաներ

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Երևանի տարածքում առկա չօգտագործվող կամ նախկին գործառույթը կորցրած կառույցների հարմարեցման հիմնախնդիրներին՝ դրանք ժամանակակից քաղաքային կյանքի պահանջներին համապատասխան վերափոխելու և վերաօգտագործելու տեսանկյունից։ Աշխատության հիմքում այն գաղափարն է, որ քաղաքում արդեն գոյություն ունեցող շենքերի ու կառույցների պահպանությունը, վերակազմակերպումը և նոր գործառույթով օգտագործումը կարող են դառնալ քաղաքային զարգացման կարևոր ուղղություն։ Հատկապես Երևանի նման պատմականորեն ձևավորված քաղաքային միջավայրում չօգտագործվող կառույցների հարցը կապված է ոչ միայն շենքի ֆիզիկական վիճակի կամ նոր գործառույթի ընտրության հետ, այլև քաղաքի պատմական կերպարի, ճարտարապետական ժառանգության, հասարակական տարածքների, ենթակառուցվածքների և բնակիչների կարիքների փոխհարաբերության հետ։ Չօգտագործվող կառույցները կարող են առաջանալ տարբեր պատճառներով՝ շենքի սկզբնական գործառույթի վերացումից, սեփականության կամ կառավարման խնդիրներից, տեխնիկական վիճակի վատթարացումից, տնտեսական աննպատակահարմարությունից կամ քաղաքային զարգացման ուղղությունների փոփոխությունից։ Այդպիսի շենքերը երկար ժամանակ անգործության մատնված մնալու դեպքում կարող են աստիճանաբար կորցնել իրենց ֆիզիկական և ճարտարապետական արժեքը, իսկ որոշ դեպքերում՝ բացասաբար ազդել շրջակա քաղաքային միջավայրի վրա։ Միաժամանակ դրանց վերաօգտագործումը կարող է հնարավորություն ստեղծել պահպանելու արդեն կառուցապատված տարածքը և նոր շինարարության անհրաժեշտությունը նվազեցնելու համար։ Հարմարեցման գործընթացի առանցքային խնդիրներից մեկը կառույցի նախկին և նոր գործառույթների հարաբերակցության որոշումն է։ Յուրաքանչյուր շենք հնարավոր չէ նույն կերպ հարմարեցնել ցանկացած նշանակության։ Անհրաժեշտ է ուսումնասիրել դրա տարածական կառուցվածքը, կրող համակարգը, հարկայնությունը, բնական լուսավորության հնարավորությունները, մուտքերի և ելքերի կազմակերպումը, ինժեներական ենթակառուցվածքները և շրջակա տարածքի առանձնահատկությունները։ Նոր գործառույթը պետք է հնարավորինս համապատասխանեցվի կառույցի իրական հնարավորություններին, որպեսզի վերափոխումը չհանգեցնի շենքի ճարտարապետական արժեքի կամ կառուցվածքային ամբողջականության կորստին։ Երևանի պայմաններում առանձնահատուկ նշանակություն ունի պատմական և մշակութային արժեք ունեցող կառույցների հարմարեցումը։ Նման շենքերի դեպքում ժամանակակից պահանջների ապահովումը պետք է համադրվի պատմական կերպարի և արժեքավոր ճարտարապետական տարրերի պահպանության հետ։ Սա պահանջում է զգույշ միջամտություն, որի ընթացքում անհրաժեշտ է տարբերակել այն հատվածները, որոնք ենթակա են անփոփոխ պահպանման, և այն տարրերը, որոնք կարող են վերակազմակերպվել։ Պատմական շենքի ժամանակակից օգտագործման ապահովումը կարող է նպաստել դրա պահպանությանը, քանի որ գործող և օգտագործվող կառույցը սովորաբար ավելի մեծ հնարավորություն ունի ստանալու անհրաժեշտ խնամք և վերանորոգում։ Միաժամանակ հարմարեցումը չի նշանակում պարզապես հին շենքի ներսում նոր գործառույթ տեղադրել։ Այն ենթադրում է տարածական և տեխնիկական համակարգերի համապարփակ վերանայում։ Անհրաժեշտ է ապահովել ժամանակակից սանիտարական, հրդեհային անվտանգության, էներգաարդյունավետության, մատչելիության և ինժեներական համակարգերի պահանջները։ Հատկապես կարևոր է հաշմանդամություն ունեցող անձանց համար հասանելիության ապահովումը, քանի որ պատմական կամ հին կառույցները հաճախ նախագծվել են այնպիսի ժամանակաշրջանում, երբ ունիվերսալ դիզայնի սկզբունքները դեռևս լայնորեն չէին կիրառվում։ Հարմարեցման խնդիրներից է նաև կառույցի ֆիզիկական վիճակի գնահատումը։ Նախքան վերակառուցման կամ վերաօգտագործման որոշում կայացնելը անհրաժեշտ է ուսումնասիրել կրող կառուցվածքները, հիմքերը, պատերը, ծածկերը, տանիքը և ինժեներական համակարգերը։ Տեխնիկական հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս պարզել, թե շենքի որ հատվածներն են պահպանելի, որոնք են վերականգնման կարիք ունենում և որտեղ է անհրաժեշտ նոր կառուցվածքային միջամտություն։ Առանց նման գնահատման իրականացված վերակառուցումը կարող է առաջացնել ինչպես տեխնիկական, այնպես էլ տնտեսական խնդիրներ։ Կարևոր է նաև կառույցի և շրջակա քաղաքային միջավայրի փոխհարաբերությունը։ Շենքի նոր գործառույթը պետք է դիտարկվի ոչ թե միայն նրա ներքին տարածքի, այլև փողոցի, բակի, հարակից շենքերի, տրանսպորտային և հետիոտնային կապերի համատեքստում։ Օրինակ՝ հասարակական նշանակության նոր գործառույթ ունեցող կառույցը կարող է պահանջել լրացուցիչ մուտքեր, բաց տարածքներ, տրանսպորտային հասանելիություն կամ հանրային ենթակառուցվածքներ։ Հետևաբար հարմարեցումը կարող է ազդել ոչ միայն մեկ շենքի, այլև ամբողջ թաղամասի քաղաքաշինական կազմակերպման վրա։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է չօգտագործվող կառույցների վերաօգտագործման տնտեսական նպատակահարմարությունը։ Նոր շենք կառուցելու և գոյություն ունեցող կառույցը վերականգնելու ծախսերը կարող են զգալիորեն տարբերվել՝ կախված շենքի վիճակից, կառուցվածքային համակարգից և պահանջվող միջամտության ծավալից։ Սակայն տնտեսական գնահատումը պետք է ներառի ոչ միայն շինարարական ծախսերը, այլև կառույցի պահպանման, էներգիայի սպառման, հետագա շահագործման և քաղաքային ենթակառուցվածքների վրա ազդեցության հարցերը։ Վերաօգտագործումը կարող է նաև պահպանել արդեն ձևավորված քաղաքային կապերը և կանխել տարածքների դատարկության կամ դեգրադացման խորացումը։ Բնապահպանական տեսանկյունից գոյություն ունեցող կառույցների հարմարեցումը նույնպես կարևոր առավելություններ կարող է ունենալ։ Նոր շինարարությունը պահանջում է մեծ քանակությամբ շինանյութեր և էներգետիկ ռեսուրսներ, մինչդեռ գոյություն ունեցող շենքի կառուցվածքային համակարգի պահպանումը հնարավորություն է տալիս նվազեցնել նյութերի նոր արտադրության և շինարարական թափոնների ծավալը։ Հետևաբար վերաօգտագործումը կարող է դիտարկվել նաև որպես կայուն քաղաքաշինության սկզբունքներին համապատասխան մոտեցում։ Երևանի համար սա հատկապես կարևոր է խիտ կառուցապատված և սահմանափակ տարածքային ռեսուրսներ ունեցող հատվածներում։ Հարմարեցման գործընթացում կարևոր է նաև նոր գործառույթի հասարակական նշանակությունը։ Չօգտագործվող կառույցները կարող են վերափոխվել մշակութային, կրթական, վարչական, հասարակական, ստեղծագործական, առևտրային կամ այլ նշանակության տարածքների՝ կախված տվյալ թաղամասի պահանջներից։ Առավել արդյունավետ են այն նախագծերը, որոնք ոչ միայն լուծում են շենքի ֆունկցիոնալ խնդիրը, այլև ստեղծում են նոր հանրային արժեք և ակտիվացնում շրջակա տարածքը։ Այս մոտեցումը կարող է նպաստել քաղաքային կյանքի աշխուժացմանը և previously unused տարածքների վերադարձին հասարակական շրջանառության մեջ։ Միաժամանակ հարմարեցման գործընթացը կարող է բախվել իրավական և սեփականության հետ կապված խնդիրների։ Չօգտագործվող շենքերի մի մասը կարող է ունենալ բարդ սեփականության կառուցվածք, սահմանափակումներ կամ պատմամշակութային պահպանության հատուկ կարգավիճակ։ Այդ հանգամանքները կարող են դժվարացնել վերակառուցման թույլտվությունների ստացումը և ներդրումային ծրագրերի իրականացումը։ Հետևաբար ճարտարապետական լուծումները պետք է համադրվեն իրավական և կառավարչական մեխանիզմների հետ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ Երևանի չօգտագործվող կառույցների հարմարեցումը բազմաբաղադրիչ խնդիր է, որը պահանջում է ճարտարապետական, քաղաքաշինական, տեխնիկական, տնտեսական, սոցիալական և մշակութային գործոնների համատեղ դիտարկում։ Նպատակահարմար հարմարեցման դեպքում նախկինում անգործուն կառույցը կարող է վերածվել ժամանակակից քաղաքային միջավայրի ակտիվ բաղադրիչի՝ միաժամանակ պահպանելով իր պատմական կամ ճարտարապետական արժեքը։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս քաղաքային զարգացման գործընթացը կառուցել ոչ միայն նոր շինությունների ստեղծման, այլև արդեն գոյություն ունեցող տարածքների խելամիտ վերաօգտագործման սկզբունքի վրա։

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է Ռուսաստանի Դաշնության սուբյեկտներում անցկացվող ընտրություններին քաղաքական կուսակցությունների և դրանց տարածաշրջանային բաժանմունքների մասնակցության սահմանադրաիրավական կարգավիճակի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում քաղաքական կուսակցությունների՝ որպես ընտրական գործընթացի կազմակերպված մասնակիցների իրավական բնույթը, նրանց իրավունքները, պարտականությունները և ընտրական իրավահարաբերությունների այլ սուբյեկտների հետ փոխգործակցության սկզբունքներն են։ Քննության են առնվում կուսակցությունների սահմանադրաիրավական կարգավիճակի ձևավորման հիմքերը, դրանց ստեղծման և գործունեության ընդհանուր իրավական պայմանները, ինչպես նաև դաշնային ու տարածաշրջանային մակարդակներում ընտրություններին մասնակցելու առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տարածաշրջանային բաժանմունքների իրավական դիրքին, քանի որ դրանք կուսակցության կազմակերպական կառուցվածքի մաս կազմելով՝ անմիջական դեր կարող են ունենալ համապատասխան տարածքում ընտրական գործընթացներին մասնակցելու ընթացքում։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել թեկնածուների և թեկնածուների ցուցակների առաջադրման, ընտրական միավորումների գործունեության, նախընտրական միջոցառումների, ֆինանսական հաշվետվողականության և ընտրական հանձնաժողովների հետ իրավական փոխհարաբերությունների ընդհանուր սկզբունքները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում դաշնային օրենսդրության և Ռուսաստանի Դաշնության սուբյեկտների իրավական կարգավորումների հարաբերակցությունը՝ ընտրական հարաբերությունների կարգավորման իրավասությունների բաշխման տեսանկյունից։ Քննության են առնվում նաև քաղաքական կուսակցությունների կազմակերպական ինքնուրույնության և ընտրական օրենսդրությամբ սահմանված պահանջների միջև հարաբերությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել ընտրություններին մասնակցության ընթացքում կուսակցությունների իրավական պատասխանատվության, ընտրական իրավունքների պաշտպանության և առաջացող իրավական վեճերի լուծման ընդհանուր մեխանիզմները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե քաղաքական կուսակցությունների և դրանց տարածքային կառույցների իրավական կարգավիճակի հստակեցումն ինչպես է կապված ընտրական գործընթացների իրավական կազմակերպման և քաղաքական ներկայացուցչության ինստիտուցիոնալ կառուցվածքի հետ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է սահմանադրական իրավունքի, ընտրական իրավունքի և քաղաքական կուսակցությունների իրավական կարգավորման ուսումնասիրության մոտեցումները՝ համակարգված ներկայացնելով կուսակցությունների ու դրանց տարածաշրջանային բաժանմունքների տեղը Ռուսաստանի Դաշնության սուբյեկտների ընտրական իրավահարաբերությունների համակարգում։

Այլ առարկաներ

Հրատարակությունը տեղեկատվական և հանձնարարական-մատենագիտական բնույթի օրացուցային նյութ է, որը համակարգում է 1983 թվականի ապրիլ, մայիս և հունիս ամիսներին վերաբերող նշանակալի տարեդարձերի, պատմական իրադարձությունների և հիշարժան օրերի մասին տեղեկությունները։ Այն նախատեսված է գրադարանների, մշակութային ու կրթական հաստատությունների աշխատողների և համապատասխան թեմաներով միջոցառումներ կազմակերպող մասնագետների համար՝ օգնելով նախապես պլանավորել տարելիցներին և հիշատակի օրերին նվիրված ցուցահանդեսներ, գրական երեկոներ, զեկուցումներ, ընթերցողական հանդիպումներ ու տեղեկատվական այլ նախաձեռնություններ։ Նյութերը սովորաբար դասավորված են օրացուցային սկզբունքով՝ յուրաքանչյուր ամսվա սահմաններում առանձնացնելով պատմության, գրականության, գիտության, արվեստի, հասարակական կյանքի և մշակույթի հետ կապված կարևոր ամսաթվերը։ Առանձին գործիչների ծննդյան կամ մահվան տարելիցների դեպքում կարող են ներկայացվել համառոտ կենսագրական և տեղեկատվական տվյալներ, նրանց գործունեության հիմնական ուղղությունները և թեմայի վերաբերյալ գրականության ընտրանի։ Պատմական կամ մշակութային իրադարձությունների վերաբերյալ բաժինները հնարավորություն են տալիս ընթերցողին ծանոթանալ դրանց ընդհանուր նշանակությանը և գտնել լրացուցիչ ուսումնասիրության համար անհրաժեշտ հրապարակումները։ Մատենագիտական բաղադրիչը հրատարակությանը տալիս է գործնական որոնողական նշանակություն, քանի որ համապատասխան գրքերի, հոդվածների և այլ նյութերի ընտրությունը հեշտացնում է թեմատիկ գրականության հայտնաբերումը։ Միաժամանակ այն արտացոլում է տվյալ ժամանակաշրջանի հիշողության մշակույթը և այն սկզբունքները, որոնցով գրադարանային ու մշակութային հաստատություններում ընտրվում և ներկայացվում էին հասարակական նշանակություն ունեցող տարեթվերը։ Տարբեր տարիների նմանատիպ թողարկումների համադրումը կարող է օգտակար լինել նաև պատմամշակութային հետազոտությունների համար՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրելու հիշարժան իրադարձությունների ներկայացման և հանրայնացման փոփոխությունները։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը համատեղում է օրացուցային տեղեկատուի, մատենագիտական ուղեցույցի և մշակութային աշխատանքի օժանդակ նյութի գործառույթները՝ նպաստելով հիշարժան տարեթվերի վերաբերյալ տեղեկատվության համակարգմանը և դրանց շուրջ կրթական ու մշակութային գործունեության կազմակերպմանը։