Разработка и реализация методов синтеза трехмерных объектов из последовательности двумерных цифровых изображений

Կենսաբանություն

оценка их аргининсинтезирующей способности Научное исследование посвящено конструированию рекомбинантных штаммов бактерии Brevibacterium flavum, содержащих arg-гены гомологичного и гетерологичного происхождения, и оценке их способности к биосинтезу аргинина; в работе рассматриваются методы генетической инженерии, включая клонирование и экспрессию генов, отвечающих за аргининсинтезирующий путь, а также особенности регуляции метаболических процессов в клетке; значительное внимание уделяется сравнительному анализу продуктивности различных штаммов, оптимизации условий культивирования и выявлению факторов, влияющих на уровень синтеза аминокислоты; исследование имеет прикладное значение для биотехнологии и промышленного микробиологического производства аминокислот.

Այլ առարկաներ

Այս գործնական-մեթոդական ձեռնարկը նվիրված է կերային խոտաբույսերի մշակման և մշակաբույսերի ճիշտ կազմակերպման հարցերին։ Գրքում ներկայացվում են կերային խոտաբույսերի հիմնական տեսակները, դրանց կենսաբանական առանձնահատկությունները, հողի և կլիմայական պայմանների նկատմամբ պահանջները, ինչպես նաև ցանքաշրջանառության համակարգում դրանց դերը։ Հեղինակը մանրամասն վերլուծում է ցանքսի, խնամքի, պարարտացման, ոռոգման և բերքահավաքի տեխնոլոգիական գործընթացները՝ ընդգծելով բարձր բերքատվության և կերային արժեքի ապահովման պայմանները։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև բազմամյա և միամյա խոտաբույսերի համադրության արդյունավետ սխեմաները, հողերի բերրիության պահպանման միջոցները և արոտավայրերի բարելավման մեթոդները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում անասնապահության համար որակյալ կերային բազայի ստեղծմանը, արտադրողականության բարձրացմանը և գյուղատնտեսական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմանը։ Գիրքը նախատեսված է ագրոնոմների, գյուղատնտեսների, ֆերմերների, անասնապահության մասնագետների և համապատասխան ոլորտների ուսանողների համար՝ առաջարկելով գործնական ուղեցույց կերային խոտաբույսերի մշակման կազմակերպման համար։

Պատմություն

Աշխատությունը ներկայացնում է 1948-1967 թվականներին Մերձավոր Արևելքում տեղի ունեցած կարևոր քաղաքական և դիվանագիտական զարգացումները՝ կենտրոնանալով Երուսաղեմի կարգավիճակի, Իսրայելի պետության ձևավորման ու ամրապնդման, ինչպես նաև Հայոց պատրիարքության գործունեության և դիրքորոշումների վրա։ Հեղինակը վերլուծում է տարածաշրջանային հակամարտությունների, միջազգային դերակատարների քաղաքականության և կրոնական հաստատությունների փոխհարաբերությունների ազդեցությունը հայկական ներկայության, իրավունքների և պատմական ժառանգության պահպանման վրա։ Գրքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում եկեղեցադիվանագիտական գործընթացներին, Սուրբ Երկրում հայկական համայնքի առջև ծառացած մարտահրավերներին, սեփականության և սրբավայրերի պահպանության խնդիրներին, ինչպես նաև տարածաշրջանի փոփոխվող քաղաքական միջավայրում Հայոց պատրիարքության ռազմավարական քայլերին։ Փաստաթղթային աղբյուրների, արխիվային նյութերի և պատմական վերլուծության համադրությամբ աշխատանքը ներկայացնում է ժամանակաշրջանի բազմակողմանի պատկերը՝ բացահայտելով քաղաքական, կրոնական և ազգային շահերի հատման կետերը և դրանց նշանակությունը հայ ժողովրդի ու հայկական եկեղեցու պատմության համար։

Պատմություն

Դրասխանակերտցին, լինելով նաև եկեղեցական գործիչ (կաթողիկոս), իր աշխատության մեջ միավորում է պատմական, քաղաքական և եկեղեցական դիտանկյունները։ Նրա պատմությունը միայն իրադարձությունների նկարագրություն չէ, այլ նաև փորձ է մեկնաբանելու դրանց իմաստը՝ հաճախ կրոնական և բարոյական գնահատականների միջոցով։ Այս հանգամանքը բնորոշ է միջնադարյան պատմագրությանը, որտեղ պատմությունը դիտվում էր նաև որպես աստվածային նախախնամության արտահայտություն։ Գրքի առաջին հատվածներում հեղինակը ներկայացնում է Հայաստանի վաղ շրջանի պատմությունը՝ հենվելով իրենից առաջ եղած պատմիչների վրա։ Սակայն աշխատության ամենաարժեքավոր մասը վերաբերում է IX–X դարերին, երբ Դրասխանակերտցին հանդես է գալիս որպես ժամանակակից վկան և երբեմն նույնիսկ անմիջական մասնակից։ Այս հատվածներում ներկայացվում են քաղաքական իրադարձությունները, իշխանությունների պայքարը, արտաքին սպառնալիքները և ներքին զարգացումները՝ առավել կենդանի և մանրամասն կերպով։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Բագրատունյաց թագավորության վերականգնում-ին, որը հայոց պետականության վերածննդի կարևոր փուլերից էր։ Դրասխանակերտցին նկարագրում է, թե ինչպես հայկական իշխանները կարողացան վերականգնել թագավորությունը երկարատև օտար տիրապետությունից հետո, ինչպես նաև այն դժվարությունները, որոնց բախվում էր նորաստեղծ պետությունը։ Գրքում զգալի տեղ ունի նաև Հայաստանի հարաբերությունները հարևան պետությունների հետ՝ հատկապես Բյուզանդիայի և արաբական խալիֆայության։ Հեղինակը ներկայացնում է դիվանագիտական հարաբերությունները, ռազմական բախումները և քաղաքական դաշինքները՝ փորձելով ցույց տալ, թե ինչպես էին այս գործոնները ազդում Հայաստանի ներքին կյանքի վրա։ Դրասխանակերտցու աշխատության կարևոր առանձնահատկություններից է նրա անձնական ներգրավվածությունը։ Որպես եկեղեցական առաջնորդ՝ նա հաճախ անդրադառնում է նաև եկեղեցու դերին, ներքին հակասություններին և հոգևոր կյանքի խնդիրներին։ Սա գրքին տալիս է ոչ միայն պատմական, այլև մշակութային և հոգևոր արժեք։

Մշակույթ

Այս գիրքը ուսումնասիրում է Հին Հունաստանի և Հին Հռոմի արվեստի զարգացումը՝ ներկայացնելով այդ քաղաքակրթությունների գեղարվեստական մտածողությունը, ձևավորման փուլերը և մշակութային առանձնահատկությունները։ Այն անդրադառնում է Հունաստանի արվեստի դասական իդեալներին՝ ներդաշնակության, համաչափության և մարդու մարմնի կատարելության պատկերումներին՝ քանդակագործության, ճարտարապետության և խեցեգործության օրինակներով։ Գրքում նաև քննարկվում է Հռոմեական արվեստը՝ ընդգծելով դրա գործնական բնույթը, ճարտարապետական ինժեներական նվաճումները, հանրային շինությունները և դիմանկարային արվեստի զարգացումը։ Հեղինակը վերլուծում է երկու քաղաքակրթությունների արվեստի փոխկապակցվածությունը՝ ցույց տալով, թե ինչպես է Հռոմը յուրացրել և զարգացրել հունական գեղարվեստական ավանդույթները՝ դրանք հարմարեցնելով կայսրության գաղափարախոսական և քաղաքական նպատակներին։ Նյութը համադրում է պատմական, գեղագիտական և մշակութաբանական մոտեցումներ՝ ապահովելով ամբողջական պատկերացում անտիկ արվեստի մասին։ Գիրքը օգտակար է արվեստաբանների, պատմաբանների և դասական մշակույթով հետաքրքրվողների համար։

Պատմություն

Այս ուսումնասիրությունը վերլուծում է թուրք-անգլիական հարաբերությունները և Մոսուլի խնդիրը 1918–1926 թթ. ժամանակահատվածում՝ ընդգծելով Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո ձևավորված նոր աշխարհաքաղաքական իրավիճակը և տարածաշրջանային ուժերի մրցակցությունը։ Նշվում է, որ Օսմանյան կայսրության փլուզումից հետո Մերձավոր Արևելքում առաջացած իշխանական վակուումը հանգեցրել է ազդեցության ոլորտների վերադասավորման, որտեղ հիմնական դերակատարներ են դարձել Մեծ Բրիտանիան և թուրքական ազգային շարժումը։ Վերլուծվում է, որ Մոսուլ տարածաշրջանի շուրջ վեճը կապված էր ինչպես նավթային պաշարների, այնպես էլ ռազմավարական հաղորդակցական ուղիների վերահսկման հետ, ինչը այն դարձնում էր կենսական նշանակության տարածք երկու կողմերի համար։