Халдская надпись Русы I из Келанкрана (на южном берегу озера Севан)

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է էլեկտրոնային փաստաթղթերի՝ որպես քրեադատավարական ապացույցների կարևոր աղբյուրի, ձեռքբերման, ստուգման և գնահատման իրավական ու գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության շրջանակներում։ Հետազոտության կենտրոնում ժամանակակից թվային միջավայրում ձևավորվող և պահպանվող տեղեկատվության դատավարական նշանակությունն է, դրա օրինական ձեռքբերման, իսկության հաստատման, ամբողջականության պահպանման և ապացուցողական արժեքի որոշման հարցերը։ Գրքում վերլուծվում են էլեկտրոնային փաստաթղթի առանձնահատկությունները, դրա և ավանդական փաստաթղթային ապացույցների հարաբերակցությունը, ինչպես նաև թվային տեղեկատվության բնույթից բխող այն խնդիրները, որոնք առաջանում են քրեական վարույթի ընթացքում։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում էլեկտրոնային փաստաթղթերի հայտնաբերման և ստացման եղանակներին, դրանց ամրագրման ու պահպանման պահանջներին, տեղեկատվության փոփոխման կամ կորստի կանխարգելմանը և ապացույցների շղթայի ապահովմանը։ Քննության են առնվում նաև էլեկտրոնային փաստաթղթերի ստուգման ընթացքում դրանց իսկության, ծագման, ամբողջականության և հավաստիության գնահատման չափանիշները, ինչպես նաև դատարանի կողմից դրանց ապացուցողական նշանակության որոշման առանձնահատկությունները։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում տեխնոլոգիական զարգացումների ազդեցությանը քրեական դատավարության ապացուցման գործընթացի վրա և այն մարտահրավերներին, որոնք առաջանում են իրավական կարգավորումների ու ժամանակակից թվային իրականության միջև։ Ներկայացվում են էլեկտրոնային ապացույցների հետ աշխատանքի կատարելագործման հնարավոր ուղղություններ, իրավական և դատավարական մեխանիզմների զարգացման առաջարկություններ, ինչպես նաև համապատասխան միջազգային մոտեցումների կիրառելիության հարցեր։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել քրեական իրավունքի և դատավարության ոլորտի գիտնականների, իրավաբանների, դատավորների, քննիչների, փաստաբանների, իրավաբանական բուհերի դասախոսների և ուսանողների, ինչպես նաև թվային ապացույցների կիրառման հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող մասնագետների համար։

Պատմություն

Գիրքը ներկայացնում է տարբեր ազգաբանական (էթնոգրաֆիական) թեմաներ՝ նպատակ ունենալով վերլուծել հայ հասարակության ավանդական ձևերը, վարքականոնները և մշակութային առանձնահատկությունները։ Հիմնական բովանդակությունը․ Ազգաբանական ուսումնասիրությունների հիմունքներ Էթնոգրաֆիայի մեթոդներ, աղբյուրներ և հետազոտության մոտեցումներ։ Ավանդական հայ կենցաղ Գյուղական կյանք, ընտանիք, տնտեսություն և սոցիալական հարաբերություններ։ Սոցիալական կառուցվածք Տոհմ, համայնք, ազգակցական կապեր և դրանց դերը հասարակության մեջ։ Մշակութային առանձնահատկություններ Սովորույթներ, տոներ, ծեսեր և ավանդույթներ։ Ժողովրդական մշակույթ Բանահյուսություն, հավատալիքներ և հոգևոր պատկերացումներ։

Գրականություն

Այս աշխատությունը վերաբերում է Ալեքսանդր Ցատուրյանի ստեղծագործական գործունեության և նրա կապերի ուսումնասիրությանը ռուսական գրականության հետ՝ ընդգծելով հայ-ռուսական գրական փոխազդեցությունների պատմական, գեղարվեստական և գաղափարական առանձնահատկությունները։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել Ցատուրյանի ստեղծագործությունների տեղը ռուսալեզու գրական միջավայրում, նրա գեղարվեստական մտածողության ձևավորումը և ռուսական գրական ավանդույթների ազդեցությունը նրա լեզվի, թեմատիկայի և ոճի վրա։ Ուսումնասիրվում են նրա բանաստեղծական և արձակ գործերի հիմնական թեմաները՝ սոցիալական արդարություն, մարդասիրություն, ազգային ինքնության հարցեր և ժամանակի հասարակական խնդիրների արտացոլում, ինչպես նաև դրանց համադրությունը ռուս գրականության հոսանքների՝ ռեալիզմի և ժողովրդական-քաղաքացիական ուղղությունների հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նրա լեզվական առանձնահատկություններին, պատկերավորման համակարգին և ռուսական գրական միջավայրում նրա ընդունելությանը՝ քննադատական արձագանքների և գրական կապերի միջոցով։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է հայ գրողների ընդհանուր մասնակցությունը ռուսական մշակութային դաշտին և երկկողմ գրական ազդեցությունների ձևավորման գործընթացը։ Միաժամանակ վերլուծվում է Ցատուրյանի ստեղծագործական ժառանգության դերը հայ-ռուսական գրական հարաբերությունների զարգացման մեջ։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր ներդրում է համեմատական գրականագիտության ոլորտում՝ նպաստելով Ալեքսանդր Ցատուրյանի ստեղծագործության և ռուսական գրականության փոխազդեցությունների ավելի խորքային ընկալմանը։

Lեզվաբանություն

Արդի հայերենի բառապաշարը: Զարգացման միտումներ: Հիմնախնդիրներ աշխատությունը լեզվաբանության ոլորտի գիտական ուսումնասիրություն է, որը վերլուծում է ժամանակակից հայերենի բառապաշարի զարգացման հիմնական ուղղություններն ու փոփոխությունները, այն ներկայացնում է բառապաշարի հարստացման աղբյուրները՝ ներքին բառաստեղծում, փոխառություններ, նորաբանություններ և մասնագիտական տերմինաբանության ձևավորում, գիրքը քննարկում է նաև լեզվի արդիականացման գործընթացները՝ զանգվածային լրատվամիջոցների, տեխնոլոգիաների և գլոբալացման ազդեցության պայմաններում, ինչպես նաև անդրադառնում է լեզվական նորմավորման և գրական լեզվի պահպանման խնդիրներին, միաժամանակ ընդգծելով բառապաշարի փոփոխությունների սոցիալ-մշակութային պատճառները և դրանց ազդեցությունը լեզվական համակարգի կայունության վրա, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր հայ լեզվաբանության և ժամանակակից լեզվական ուսումնասիրությունների համար։

Այլ առարկաներ

Այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի գիտահետազոտական հաստատությունների (ԳԿՀ-երի) գործունեության վերլուծությանը 1979 թվականին՝ ընդգծելով դրանց գիտական ուղղությունները, կազմակերպչական կառուցվածքը և մեթոդական աշխատանքի առանձնահատկությունները խորհրդային գիտական համակարգի համատեքստում։ Հետազոտության մեջ ԳԿՀ-երը դիտարկվում են որպես գիտական արտադրության հիմնական օղակներ, որոնք ապահովում էին թե՛ հիմնարար, թե՛ կիրառական հետազոտությունների իրականացումը՝ համապատասխան պետական պլանավորման պահանջներին։ Աշխատությունը վերլուծում է տվյալ ժամանակաշրջանում գերակշռող գիտական ուղղությունները՝ տեխնիկական գիտություններ, ֆիզիկա, քիմիա, երկրաբանություն, կենսաբանություն և հումանիտար ոլորտներ, ինչպես նաև դրանց միջև համագործակցության մակարդակը և արդյունքների կիրառական նշանակությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում գիտական աշխատանքի կազմակերպման մեթոդաբանությանը՝ ներառյալ թեմատիկ պլանավորումը, հաշվետվողականության համակարգը, փորձարարական աշխատանքների ընթացակարգերը և արդյունքների վավերացման ձևերը։ Միաժամանակ ներկայացվում են մեթոդական հանձնարարականներ, որոնք ուղղված են գիտահետազոտական աշխատանքի արդյունավետության բարձրացմանը՝ ընդգծելով պլանավորման ճշգրտությունը, փորձարարական տվյալների մշակման միասնական մոտեցումները և միջհաստատային համագործակցության ընդլայնումը։ Աշխատությունը նաև անդրադառնում է գիտության և արտադրության կապին, որը խորհրդային մոդելում դիտարկվում էր որպես գիտական արդյունքների ներդրման հիմնական ուղի։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ 1979 թվականի Հայաստանի գիտահետազոտական համակարգը բնութագրվում էր բարձր կազմակերպվածությամբ, սակայն միևնույն ժամանակ ենթակա էր կենտրոնացված պլանավորման սահմանափակումներին՝ ինչը ազդեց գիտական նորարարությունների զարգացման արագության վրա։

Կենսաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է հակամանրէային կենսաարգասիքների ազդեցության ուսումնասիրմանը որոշ ախտածին մանրէների նկատմամբ՝ ընդգրկելով ժամանակակից մանրէաբանության, կենսատեխնոլոգիայի և հակամանրէային հետազոտությունների կարևորագույն ուղղություններից մեկը։ Գրքում դիտարկվում են կենսաբանական ծագում ունեցող այն նյութերն ու միացությունները, որոնք կարող են դրսևորել մանրէասպան կամ մանրէաճնշիչ ազդեցություն և սահմանափակել ախտածին միկրոօրգանիզմների աճն ու բազմացումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր մանրէային տեսակների նկատմամբ այդ նյութերի ազդեցության առանձնահատկություններին, հնարավոր արդյունավետությանը և գործողության մեխանիզմներին։ Ներկայացվում են ախտածին մանրէների կենսաբանական հատկությունները, դրանց առաջացրած վարակների հետ կապված խնդիրները, ինչպես նաև հակամանրէային նյութերի նկատմամբ միկրոօրգանիզմների զգայունության ուսումնասիրման նշանակությունը։ Աշխատանքը կարող է ներառել լաբորատոր հետազոտությունների, մանրէաբանական փորձարկումների և համեմատական դիտարկումների արդյունքներ, որոնց միջոցով հնարավոր է գնահատել տարբեր կենսաարգասիքների ազդեցության ուժգնությունը և առանձնահատկությունները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում այն հարցին, թե ինչ պայմաններում է առավել արդյունավետ դրսևորվում հակամանրէային ազդեցությունը, ինչպես կարող են տարբեր գործոններ փոփոխել մանրէների զգայունությունը, և ինչ նշանակություն կարող են ունենալ ստացված արդյունքները հետագա գիտական ու կիրառական ուսումնասիրությունների համար։ Նյութը կարևոր է հատկապես այն տեսանկյունից, որ կենսաբանական ծագման հակամանրէային միացությունների ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել նոր և արդյունավետ միջոցների հայտնաբերմանը՝ մանրէային վարակների դեմ պայքարի, կենսաբանական անվտանգության և միկրոօրգանիզմների վերահսկման նպատակներով։ Միաժամանակ աշխատանքը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալու ախտածին մանրէների և դրանց վրա ազդող կենսաակտիվ նյութերի փոխազդեցությունը, գնահատելու տարբեր նյութերի կիրառական ներուժը և ձևավորելու հետազոտական մոտեցումներ դրանց հետագա ուսումնասիրման համար։ Ընդհանուր առմամբ, գիրքը կարող է հետաքրքրել մանրէաբանությամբ, կենսաբանությամբ, կենսատեխնոլոգիայով, դեղագործական հետազոտություններով և վարակաբանության հետ առնչվող թեմաներով զբաղվող ուսանողներին, հետազոտողներին, մասնագետներին և ընթերցողներին, ովքեր ցանկանում են պատկերացում կազմել ախտածին մանրէների դեմ կենսաբանական միջոցների կիրառման հնարավորությունների և գիտական հիմքերի մասին։