Хронографическая история

Գրականություն

Այս հոդվածը նվիրված է Ալեքսանդր Շիրվանզադեի ծննդյան 100-ամյակին և ներկայացնում է նրա ստեղծագործական ժառանգության համապարփակ գնահատականը՝ ընդգծելով նրա դերը որպես հայ գրականության մեջ քննադատական ռեալիզմի խոշորագույն ներկայացուցիչներից մեկի։ Հեղինակը Շիրվանզադեին դիտարկում է որպես գրող, ով կարողացել է իր ստեղծագործություններում խորությամբ արտացոլել XIX դարի վերջի և XX դարի սկզբի հայկական հասարակության սոցիալական հակասությունները, քաղաքային կյանքի բարդությունները և սոցիալական անարդարությունները՝ բացահայտելով բուրժուական հասարակության ներքին հակասությունները և մարդու հոգեբանական տառապանքները այդ միջավայրում։ Նշվում է, որ նրա արձակն առանձնանում է կյանքի լայն ընդգրկմամբ, սոցիալական խնդիրների խոր վերլուծությամբ և կերպարների հոգեբանական համոզիչ պատկերումով, ինչը նրան դարձնում է հայ ռեալիստական արձակի հիմնարար դեմքերից մեկը։ Հոդվածում ընդգծվում է նաև Շիրվանզադեի դրամատուրգիական գործունեությունը, որտեղ նա զարգացրել է հայկական թատրոնի ավանդույթները՝ շարունակելով և նոր մակարդակի բարձրացնելով Գաբրիել Սունդուկյանի սկսած ուղին, ինչի արդյունքում հայկական դրամատուրգիան ստացել է նոր գեղարվեստական և գաղափարական որակ։ Հեղինակը հատուկ շեշտում է Շիրվանզադեի առաջադիմական աշխարհայացքը և նրա պայքարը հակառեալիստական գրական ուղղությունների դեմ՝ պաշտպանելով գրականության սոցիալական նշանակությունը և ժողովրդավարական գաղափարները։ Ընդհանուր առմամբ, հոդվածը ներկայացնում է Շիրվանզադեին որպես գրող, ով մեծ ազդեցություն է ունեցել ոչ միայն հայ գրականության զարգացման, այլ նաև ազգային թատերարվեստի և սոցիալական մտքի ձևավորման վրա՝ թողնելով հարուստ և բազմաշերտ գրական ժառանգություն։

Տնտեսագիտություն

Այս ռեֆերատը վերաբերում է արժեքի և շահույթի տեսությունների համեմատական վերլուծությանը Ադամ Սմիթի և Կարլ Մարքսի տնտեսական մոդելներում, որտեղ ուսումնասիրվում են երկու տարբեր մոտեցումներ տնտեսական արժեքի ձևավորման և շահույթի ծագման վերաբերյալ։ Adam Smith դասական տնտեսագիտության հիմնադիրներից է, ով արժեքի ձևավորումը կապում էր աշխատանքի հետ, սակայն միաժամանակ ընդունում էր, որ շուկայական տնտեսությունում գինը ձևավորվում է նաև առաջարկի և պահանջարկի ազդեցությամբ։ Սմիթի մոտ շահույթը դիտարկվում է որպես արտադրության գործոնների՝ հատկապես կապիտալի օգտագործման դիմաց ստացվող եկամուտ, և այն բնականորեն ձևավորվում է տնտեսական շրջանառության ընթացքում՝ մրցակցային շուկայում։ Մյուս կողմից, Karl Marx զարգացնում է արժեքի աշխատանքային տեսությունը ավելի արմատական ձևով՝ պնդելով, որ ապրանքի արժեքը ամբողջությամբ պայմանավորված է սոցիալապես անհրաժեշտ աշխատանքային ժամանակով, իսկ շահույթը (ավելցուկային արժեքը) առաջանում է աշխատողների կողմից ստեղծված արժեքի մի մասի յուրացման արդյունքում կապիտալիստների կողմից։ Մարքսի մոդելում շահույթը ոչ թե պարզապես արտադրական գործոնի վարձատրություն է, այլ դասակարգային հարաբերությունների արդյունք, որտեղ աշխատանքը և կապիտալը գտնվում են հակասության մեջ։ Սմիթի և Մարքսի մոտեցումների հիմնական տարբերությունն այն է, որ Սմիթը շեշտադրում է շուկայի ինքնակարգավորումը և տնտեսական հավասարակշռությունը, մինչդեռ Մարքսը կենտրոնանում է տնտեսական հարաբերությունների հակասական բնույթի և շահույթի սոցիալական ծագման վրա։ Միևնույն ժամանակ, երկու տեսություններն էլ կարևոր դեր են խաղացել տնտեսական մտքի զարգացման մեջ՝ ձևավորելով տարբեր դպրոցներ և մոտեցումներ արժեքի, բաշխման և արտադրության վերլուծության համար։ Այսպիսով, արժեքի և շահույթի տեսությունների համեմատությունը ցույց է տալիս տնտեսագիտության զարգացման բազմազանությունը և տարբեր գաղափարական հիմքերի ազդեցությունը տնտեսական մոդելների ձևավորման վրա։

Հոգեբանություն

Այս աշխատությունը նվիրված է կախվածություն առաջացնող վարք դրսևորող դեռահասների անձնային և սոցիալ-հոգեբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում դեռահասության շրջանում ձևավորվող վարքային, հուզական և սոցիալական առանձնահատկություններն են, ինչպես նաև այն անհատական և միջավայրային գործոնները, որոնք կարող են նպաստել ադդիկտիվ վարքի ձևավորմանը կամ պահպանմանը։ Աշխատանքում դեռահասների վարքը դիտարկվում է զարգացման տարիքային առանձնահատկությունների համատեքստում՝ հաշվի առնելով ինքնության ձևավորման, ինքնագնահատականի փոփոխության, ինքնուրույնության ձգտման և հասակակիցների ազդեցության նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում անձնային այն բնութագրերին, որոնք կարող են կապված լինել ռիսկային վարքի հետ, այդ թվում՝ իմպուլսիվությանը, հուզական անկայունությանը, ցածր կամ անկայուն ինքնագնահատականին, սթրեսի նկատմամբ խոցելիությանը, ինքնակարգավորման դժվարություններին և խնդիրների լուծման ոչ արդյունավետ ռազմավարություններին։ Սոցիալ-հոգեբանական մակարդակում կարող են ուսումնասիրվել ընտանիքի ներսում հարաբերությունները, ծնողական վերահսկողության և աջակցության առանձնահատկությունները, հասակակիցների խմբի ազդեցությունը, սոցիալական մեկուսացումը, դպրոցական միջավայրը և սոցիալական աջակցության հասանելիությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև դեռահասների կողմից սթրեսային իրավիճակների հաղթահարման ձևերին և այն մեխանիզմներին, որոնց միջոցով որոշ վարքային սովորություններ կարող են վերածվել կայուն ադդիկտիվ վարքի։ Աշխատանքը կարող է ներառել տարբեր խմբերի դեռահասների համեմատական հոգեբանական ուսումնասիրություն՝ բացահայտելու անձնային և սոցիալական այն գործոնները, որոնք առավել հաճախ ուղեկցում են խնդրահարույց վարքային դրսևորումներին։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կարևոր նշանակություն ունենալ կանխարգելիչ և հոգեբանական աջակցության ծրագրերի մշակման համար՝ հատկապես ընտանիքի, դպրոցի և մասնագիտացված ծառայությունների համագործակցության շրջանակում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ադդիկտիվ վարքը դիտարկել ոչ միայն որպես առանձին վարքային խնդիր, այլև որպես բարդ սոցիալ-հոգեբանական երևույթ, որի ձևավորման վրա կարող են միաժամանակ ազդել անձնային առանձնահատկությունները, ընտանեկան հարաբերությունները, հասակակիցների միջավայրը և սոցիալական պայմանները։ Աշխատանքը կարող է նպաստել վաղ հայտնաբերման, հոգեբանական կանխարգելման և դեռահասների սոցիալական հարմարվողականությանն ուղղված առավել նպատակային մոտեցումների մշակմանը։

Տեխնոլոգիա

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է ակուստոօպտիկական սարքերում ազդանշանների նույնականացման և մշակման գործընթացների մաթեմատիկական մոդելավորմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է մշակել և ուսումնասիրել մաթեմատիկական մոդելներ, որոնք հնարավորություն են տալիս նկարագրել ակուստիկ և օպտիկական ազդանշանների փոխազդեցությունը, դրանց ձևափոխման գործընթացները և ստացված տեղեկատվության ավտոմատ նույնականացման ու մշակման մեխանիզմները։ Ակուստոօպտիկական սարքերը հնարավորություն են տալիս էլեկտրական ազդանշանների միջոցով կառավարել լուսային ալիքների տարածումը կամ դիֆրակցիան, ինչի շնորհիվ դրանք կարող են կիրառվել ազդանշանների վերլուծության, հաճախականային ընտրության, սպեկտրային մշակման և տեղեկատվության արագ մշակման համակարգերում։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ակուստոօպտիկական փոխազդեցության մաթեմատիկական նկարագրությունները, մուտքային ազդանշանների պարամետրերը, սարքի օպտիկական բնութագրերը և ազդանշանի վերափոխման արդյունքում ստացվող ելքային տվյալները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նույնականացման ալգորիթմներին, որոնց միջոցով հնարավոր է առանձնացնել ազդանշանի բնութագրական հատկանիշները, որոշել դրա պարամետրերը և տարբեր ազդանշանների միջև կատարել համապատասխան դասակարգում կամ տարբերակում։ Հետազոտության ընթացքում կարող են կիրառվել դիֆերենցիալ և ինտեգրալ հավասարումներ, հավանականությունների տեսություն, թվային մոդելավորման մեթոդներ, սպեկտրային վերլուծություն և ազդանշանների մշակման ժամանակակից ալգորիթմներ։ Մոդելավորման միջոցով հնարավոր է գնահատել համակարգի արագագործությունը, նույնականացման ճշգրտությունը, ազդանշանների աղավաղման մակարդակը և տարբեր արտաքին պայմանների ազդեցությունը սարքի աշխատանքի վրա։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են օգտագործվել ակուստոօպտիկական տեղեկատվական և չափիչ համակարգերի նախագծման, ազդանշանների ավտոմատ մշակման ալգորիթմների կատարելագործման, օպտիկական հաշվարկային տեխնիկայի և հեռահաղորդակցության ոլորտներում կիրառվող սարքերի արդյունավետության բարձրացման համար։

Գյուղատնտեսություն

Աշխատությունը նվիրված է ծիրանենու և դեղձենու կլոնային պատվաստակալների ագրոկենսաբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և գնահատմանը Արարատյան գոգահովտի հողակլիմայական պայմաններում։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են տարբեր պատվաստակալների աճի և զարգացման բնույթը, հողի ու կլիմայական պայմաններին հարմարվողականությունը, արմատային համակարգի ձևավորման առանձնահատկությունները և պատվաստված բույսերի հետ դրանց փոխազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պատվաստակալների կենսաբանական և արտադրական արժեքը պայմանավորող ցուցանիշներին՝ աճի ուժին, վեգետատիվ զարգացման ինտենսիվությանը, տնկարանային փուլում բույսերի որակին, պատվաստման հաջողությանը և հետագա զարգացման կայունությանը։ Աշխատանքում դիտարկվում է նաև կլոնային պատվաստակալների ազդեցությունը պտղատու ծառերի բերքատվության, պտղի որակի, ծառերի չափերի և խնամքի տեխնոլոգիական առանձնահատկությունների վրա։ Կարևորվում է այնպիսի պատվաստակալների ընտրությունը, որոնք առավել համապատասխան են Արարատյան գոգահովտի պայմաններին և կարող են ապահովել առողջ, կենսունակ ու բարձր արտադրողականությամբ պտղատու տնկարկների ձևավորում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու կլոնային պատվաստակալների կիրառման առավելություններն ու սահմանափակումները և հիմնավորելու դրանց նպատակահարմար օգտագործումը ժամանակակից ինտենսիվ պտղաբուծության մեջ։ Ստացված արդյունքները կարող են նպաստել պտղատու տնկարանների արտադրական արդյունավետության բարձրացմանը, տնկանյութի որակի բարելավմանը, նոր այգիների հիմնադրման տեխնոլոգիաների կատարելագործմանը և տարածաշրջանի հողակլիմայական պայմաններին համապատասխան սորտա-պատվաստակալային համակցությունների ընտրությանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել պտղաբույծներին, ագրոնոմներին, բուսաբույծներին, տնկարանային տնտեսությունների մասնագետներին, գյուղատնտեսական արտադրողներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Քաղաքագիտություն

Նյութը նվիրված է 1992-2003 թվականներին Հայաստանի՝ եվրոպական և տարածաշրջանային ինտեգրման գործընթացներին, դրանց ձևավորման նախադրյալներին, հիմնական ուղղություններին և արտաքին ու ներքին քաղաքականության վրա ունեցած ազդեցությանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում է անկախության վերականգնումից հետո Հայաստանի՝ միջազգային հարաբերությունների համակարգում իր տեղը հաստատելու և տարբեր քաղաքական, տնտեսական ու անվտանգության կառույցների հետ համագործակցություն զարգացնելու գործընթացը։ Այս ժամանակահատվածը կարևոր փուլ էր, քանի որ նորանկախ պետությունը միաժամանակ պետք է ձևավորեր արտաքին քաղաքականության առաջնահերթությունները, ամրապնդեր պետական ինստիտուտները և ստեղծեր հարաբերությունների բազմակողմ համակարգ ինչպես եվրոպական պետությունների ու կազմակերպությունների, այնպես էլ հարևան երկրների և տարածաշրջանային կառույցների հետ։ Եվրոպական ուղղության ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում Հայաստանի հարաբերությունների զարգացումը եվրոպական քաղաքական և տնտեսական կառույցների հետ, ժողովրդավարական ինստիտուտների ամրապնդման, մարդու իրավունքների պաշտպանության, իրավական համակարգի զարգացման և շուկայական տնտեսության ձևավորման հարցերում միջազգային համագործակցության ընդլայնումը։ Միաժամանակ տարածաշրջանային ինտեգրման համատեքստում անհրաժեշտ է դիտարկել Հայաստանի հարաբերությունները Հարավային Կովկասի և հարակից տարածաշրջանի երկրների հետ, տնտեսական ու հաղորդակցական կապերի խնդիրները, անվտանգության մարտահրավերները և տարածաշրջանային հակամարտությունների ազդեցությունը արտաքին քաղաքական գործընթացների վրա։ Առանձնահատուկ նշանակություն ուներ Ղարաբաղյան հակամարտությունը, որը մեծ ազդեցություն էր ունենում Հայաստանի արտաքին քաղաքական առաջնահերթությունների, տարածաշրջանային հարաբերությունների և տնտեսական հնարավորությունների վրա։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև Հայաստանի մասնակցությանը միջազգային և տարածաշրջանային կազմակերպություններին, երկկողմ ու բազմակողմ հարաբերությունների ընդլայնմանը և արտաքին քաղաքականության մեջ եվրոպական ու տարածաշրջանային ուղղությունների համադրմանը։ 1990-ականների և 2000-ականների սկզբի գործընթացների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես էր Հայաստանը փորձում միաժամանակ պահպանել իր անվտանգային և տնտեսական շահերը, ընդլայնել միջազգային գործընկերների շրջանակը և ներգրավվել եվրոպական ու տարածաշրջանային համագործակցության մեխանիզմներում։ Կարևոր է նաև գնահատել տնտեսական գործոնը, քանի որ տարածաշրջանային հաղորդակցությունների սահմանափակումները, առևտրային հարաբերությունների առանձնահատկությունները և արտաքին տնտեսական կապերի զարգացումը անմիջականորեն ազդում էին ինտեգրացիոն հնարավորությունների վրա։ Նյութը կարող է դիտարկել նաև այդ ժամանակաշրջանի արտաքին քաղաքականության հիմնական ձեռքբերումներն ու սահմանափակումները՝ ընդգծելով, որ ինտեգրումը միակողմանի գործընթաց չէր և պայմանավորված էր ինչպես Հայաստանի նախաձեռնություններով, այնպես էլ տարածաշրջանային ու միջազգային միջավայրի փոփոխություններով։ Ընդհանուր առմամբ, 1992-2003 թվականների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու Հայաստանի արտաքին քաղաքականության եվրոպական և տարածաշրջանային ուղղությունների ձևավորման տրամաբանությունը, գնահատելու միջազգային համագործակցության հիմնական արդյունքները և հասկանալու այն քաղաքական, տնտեսական ու անվտանգային պայմանները, որոնց ներքո ձևավորվում էր Հայաստանի տեղը եվրոպական և տարածաշրջանային հարաբերությունների համակարգում։