Ակրոբատիկական պարապմունքների ազդեցությունը թույլ տեսնող երեխաների տեսողական ֆունկցիաների վրա

Lեզվաբանություն

Այս ուսումնասիրությունը վերլուծում է հարանունների կիրառությունը XX դարի հայ պոեզիայում՝ ընդգծելով դրանց լեզվաոճական և գեղարվեստական գործառույթները բանաստեղծական խոսքում։ Նշվում է, որ հարանունները՝ իմաստով մոտ կամ հնչյունական նմանություն ունեցող բառային զույգերը, պոեզիայում ծառայում են որպես արտահայտչական կարևոր միջոց՝ ստեղծելով իմաստային լարվածություն, հնչյունային խաղ և բազմիմաստության դաշտ։ Վերլուծվում է, որ XX դարի հայ պոեզիայում, հատկապես մոդեռնիստական և հետմոդեռնիստական ուղղությունների շրջանակում, հարանունային զույգերի կիրառությունը հաճախ նպաստում է տեքստի ներքին հակադրությունների ընդգծմանը, զգացմունքային խորացմանը և ասոցիատիվ մտածողության ակտիվացմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հնչյունական նմանության և իմաստային տարբերության փոխազդեցությանը, որը ստեղծում է պոետիկ երկիմաստություն և ուժեղացնում խոսքի երաժշտականությունը։ Նշվում է նաև, որ հարանունները հաճախ օգտագործվում են որպես ոճական հակադրության և սեմանտիկ խաղի միջոց՝ հնարավորություն տալով հեղինակներին ընդլայնել լեզվի արտահայտչական սահմանները և կառուցել բազմաշերտ պատկերային համակարգ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ հարանունների կիրառությունը XX դարի հայ պոեզիայում կարևոր դեր ունի գեղարվեստական խոսքի ռիթմիկ, իմաստային և պատկերային հարստացման գործընթացում՝ նպաստելով բանաստեղծական լեզվի զարգացմանը և նորարարական որոնումներին։

Տնտեսագիտություն

Բաց տնտեսության հասկացությունը վերաբերում է այն տնտեսական համակարգին, որտեղ երկրի տնտեսությունը ակտիվորեն ներգրավված է միջազգային տնտեսական հարաբերություններում՝ իրականացնելով ապրանքների, ծառայությունների, կապիտալի և երբեմն նաև աշխատուժի ազատ կամ կարգավորվող փոխանակում այլ երկրների հետ։ Բաց տնտեսության պայմաններում ազգային տնտեսությունը կախված է համաշխարհային շուկաներից, արտաքին առևտրից, արտարժույթի հոսքերից և միջազգային ներդրումներից, ինչը հնարավորություն է տալիս ընդլայնել արտադրական հնարավորությունները, բարձրացնել արդյունավետությունը և օգտվել մասնագիտացման ու միջազգային աշխատանքի բաժանման առավելություններից։ Բաց տնտեսության կարևոր բաղադրիչներն են արտահանման և ներմուծման ծավալները, վճարային հաշվեկշիռը, փոխարժեքային քաղաքականությունը և կապիտալի շարժը, որոնք միասին ձևավորում են երկրի տնտեսական ինտեգրման մակարդակը համաշխարհային տնտեսության մեջ։ Այս համակարգում ներքին շուկան և արտաքին շուկան փոխազդում են միմյանց հետ, և տնտեսական քաղաքականությունը պետք է հաշվի առնի ինչպես ներքին կայունությունը, այնպես էլ արտաքին մրցունակությունը։ Բաց տնտեսության առավելություններից են շուկաների ընդլայնումը, տեխնոլոգիաների ներհոսքը, ներդրումների աճը և սպառողական ընտրության բազմազանությունը, սակայն այն նաև ենթադրում է որոշ ռիսկեր՝ արտաքին շուկաների տատանումների ազդեցություն, կախվածություն ներմուծումից և ֆինանսական ցնցումների փոխանցման վտանգ։ Ընդհանուր առմամբ, բաց տնտեսությունը ժամանակակից գլոբալ տնտեսության հիմնական բնութագրերից է, որը նպաստում է երկրների տնտեսական փոխկապակցվածությանը և զարգացման ավելի արագ տեմպերին։

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է Եղիշե Չարենցի 1934–1937 թվականների ստեղծագործական վերջին շրջանի համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով նրա գեղարվեստական մտածողության զարգացման եզրափակիչ փուլը և գաղափարական ու ոճական փոխակերպումները։ Վերլուծվում են այդ տարիների բանաստեղծական երկերի թեմատիկ շերտերը, ներքին դրամատիզմը, լեզվաոճական խտացվածությունը և պատկերային համակարգի նոր որակները՝ դիտարկելով դրանք ժամանակի սոցիալ-քաղաքական միջավայրի և անձնական ճակատագրական փորձառության համատեքստում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում քնարական հերոսի վերաիմաստավորմանը, պատմական և անձնական հիշողության փոխներթափանցմանը, ինչպես նաև խորհրդանշական մտածողության խորացմանը։ Ուսումնասիրությունը բացահայտում է նաև վերջին շրջանի ստեղծագործություններում ձևավորված գեղարվեստական լարվածությունն ու արտահայտչական ծայրահեղ խտացումը՝ ցույց տալով այդ փուլի նշանակությունը հեղինակի ամբողջական գրական ժառանգության համակարգում և հայ քնարական պոեզիայի զարգացման մեջ։

Գեղարվեստական հայ․

«Ես իմ անուշ Հայաստանի» Եղիշե Չարենցի ստեղծագործությունն է, որը լցված է խոր սիրով, հայրենասիրությամբ և հզոր հույզերով։ Գիրքը նվիրական է Հայաստանի հանդեպ՝ պատկերելով նրա գեղեցկությունն, պատմությունը, ժողովրդի ոգին և անկոտրում դիմադրությունը։ Չարենցը գրքում արտահայտում է իր հզոր զգացմունքները՝ գրելով հայրենիքի մասին ոչ միայն որպես հողի, այլև որպես մարդու հոգու մի մասը։ Նա խոսում է այն մասին, թե ինչպես է Հայաստանը ձևավորում մարդու արժեքներն ու ներքին ուժը, ինչպես նաև ընդգծում է ազգային ինքնության ու մշակույթի կարևորությունը։ Գիրքը հուզում է, ոգեշնչում և տալիս մի հստակ ուղերձ՝ սիրել և պահպանել հայրենիքը՝ անկախ դժվարություններից և ժամանակի փոփոխություններից։ Հրատարակիչ - Բուկինիստ Հրատ. տարեթիվ - 2019 ISBN - 2009923982606

Տնտեսագիտություն

Զուտ եկամուտը ֆինանսական ռեսուրսների գլխավոր աղբյուրներից մեկն է, որը ձևավորվում է ձեռնարկության կամ կազմակերպության ընդհանուր եկամուտներից բոլոր ծախսերի, հարկերի և պարտավորությունների հանումից հետո մնացած շահույթից։ Այն արտահայտում է տնտեսվարող սուբյեկտի իրական ֆինանսական արդյունքը և ցույց է տալիս, թե որքան արդյունավետ է իրականացվել գործունեությունը որոշակի ժամանակահատվածում։ Զուտ եկամուտը կարևոր դեր ունի, քանի որ այն հանդիսանում է ինքնաֆինանսավորման հիմնական աղբյուր, այսինքն՝ դրա միջոցով կազմակերպությունը կարող է իրականացնել նոր ներդրումներ, ընդլայնել արտադրությունը, արդիականացնել տեխնոլոգիաները և բարձրացնել մրցունակությունը առանց արտաքին ֆինանսավորման մեծ կախվածության։ Բացի այդ, զուտ եկամուտը օգտագործվում է նաև շահաբաժինների վճարման, պահուստային ֆոնդերի ձևավորման և կազմակերպության զարգացման ռազմավարական ծրագրերի իրականացման համար։ Ֆինանսական կառավարման տեսանկյունից զուտ եկամտի աճը վկայում է կազմակերպության արդյունավետ աշխատանքի մասին, մինչդեռ դրա նվազումը կարող է ցույց տալ ծախսերի աճ կամ եկամուտների անկում։ Այսպիսով, զուտ եկամուտը ոչ միայն հաշվապահական ցուցանիշ է, այլ նաև կարևոր ֆինանսական ռեսուրս, որը ապահովում է ձեռնարկության կայուն զարգացումը և տնտեսական ինքնուրույնությունը։

Գրականություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Օսիպ Մանդելշտամի ստեղծագործության մեջ հայկական թեմայի արտահայտություններին՝ ընդգծելով նրա ուղևորության (1930 թ.) և «Հայաստանյան ցիկլի» ազդեցությունը բանաստեղծի գեղարվեստական աշխարհայացքի ձևավորման վրա։ Դիտարկվում է, որ հայկական թեման Մանդելշտամի ստեղծագործության մեջ հանդես է գալիս որպես առանձնահատուկ մշակութային և պատմական տարածք, որտեղ բնությունը, քարային լանդշաֆտը, ճարտարապետությունը և պատմական հիշողությունը միահյուսվում են՝ ձևավորելով նոր գեղագիտական ընկալման համակարգ։ Աշխատանքում վերլուծվում է Մանդելշտամի «Արմենիա» բանաստեղծական շարքը և «Ճանապարհորդություն դեպի Հայաստան» արձակ-էսսեիստական գործը, որտեղ Հայաստանը ներկայացվում է ոչ միայն որպես իրական աշխարհագրական տարածք, այլև որպես մշակութային հիշողության և քաղաքակրթական խորքային շերտերի խորհրդանշական տարածք։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ բանաստեղծի մոտ «քարը» դառնում է կենտրոնական պատկեր, որը մարմնավորում է պատմության կուտակումը, ժամանակի շերտավորումը և մարդկային փորձի նյութականացումը, ինչն էլ ձևավորում է նրա այսպես կոչված «քարային պոետիկան»։ Նշվում է նաև, որ հայկական թեման Մանդելշտամի ստեղծագործության մեջ կապված է նրա անցման հետ ակմեիստական հստակ ձևերից դեպի ավելի բարդ, պատմականորեն ծանրաբեռնված և հիշողության վրա հիմնված պատկերային համակարգ, որտեղ լեզուն դառնում է պատմության կրող և դիմադրության ձև։ Հայաստանը նրա համար հանդես է գալիս որպես մշակութային ինտենսիվության բարձր աստիճան ունեցող տարածք, որտեղ քաղաքների, հատկապես Երևանի և հնագույն հուշարձանների պատկերները դառնում են գեղարվեստական մտածողության խթանիչներ։