Անշարժ գույքի էկոնոմիկա և կառավարում

Գրականություն

Դեմիրճյան. Երկեր (գիրք երկրորդ)-ը Դերենիկ Դեմիրճյանի գրական ժառանգության երկրորդ հատորն է, որը ներկայացնում է հեղինակի արձակ ստեղծագործությունների, պատմվածքների և տարբեր գեղարվեստական գործերի ընտրանի՝ ընդգրկելով նրա գրական մտածողության հասուն շրջանը, աշխատությունում առանձնանում են մարդու ներաշխարհի խորքային վերլուծությունները, սոցիալական հարաբերությունների և ժամանակի հասարակական իրականության գեղարվեստական պատկերումները, ինչպես նաև լեզվաոճական հարստությունը, որը բնորոշ է Դեմիրճյանի արձակին, միաժամանակ դիտարկվում են ազգային կյանքի, բարոյական արժեքների և մարդկային ճակատագրերի բազմաշերտ խնդիրները, որոնք հեղինակը ներկայացնում է ռեալիստական և հոգեբանական խորությամբ, այս հատորը կարևոր է Դեմիրճյանի ստեղծագործական զարգացման ամբողջական պատկերն ըմբռնելու համար և ընդգծում է նրա դերը հայ դասական արձակի ձևավորման ու զարգացման գործընթացում։

Lեզվաբանություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի ռուսալեզու մամուլի լեզվական առանձնահատկությունների համակողմանի վերլուծությանը՝ ուսումնասիրելով մամուլի լեզվի կառուցվածքային, բառապաշարային, ոճական և հաղորդակցական դրսևորումները։ Գրքում քննարկվում են ռուսերենով հրատարակվող պարբերականների լեզվական միջոցները, լրագրողական խոսքի ձևավորման սկզբունքները, հասարակական-քաղաքական, մշակութային և տեղեկատվական թեմաների ներկայացման առանձնահատկությունները։ Հեղինակը վերլուծում է բառապաշարի ընտրությունը, օտարաբանությունների կիրառությունը, արտահայտչական միջոցները, վերնագրերի կառուցման ձևերը և լեզվական ազդեցության մեխանիզմները՝ հաշվի առնելով Հայաստանի բազմալեզու տեղեկատվական միջավայրը։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում են նաև ռուսերենի գործածության առանձնահատկությունները հայկական մամուլի շրջանակում, լեզվի և մշակույթի փոխազդեցությունը, ինչպես նաև լրագրողական տեքստերի դերը հանրային հաղորդակցության գործընթացներում։ Գիրքը նախատեսված է լեզվաբանների, լրագրողների, հաղորդակցության մասնագետների, բանասերների, հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են ԶԼՄ-ների լեզվով, ռուսաց լեզվի կիրառությամբ Հայաստանում և ժամանակակից լրագրողական հաղորդակցության ուսումնասիրությամբ։

Տեխնոլոգիա

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է ամբողջաթիվ արագ ձևափոխությունների տեսական հիմքերին և դրանց կիրառությանը թվային պատկերների մշակման ոլորտում՝ ընդգծելով դիսկրետ մաթեմատիկական մեթոդների դերը ժամանակակից հաշվարկային տեխնոլոգիաներում։ Աշխատանքը կենտրոնանում է այն ձևափոխությունների վրա, որոնք թույլ են տալիս ազդանշանների և պատկերների արագ սպեկտրալ վերլուծություն իրականացնել ամբողջաթիվ հաշվարկների միջոցով՝ նվազեցնելով հաշվարկային բարդությունը և բարձրացնելով արդյունավետությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում դիսկրետ Ֆուրիեի ձևափոխության, Հադամարդի, Վոլշի և այլ օրթոգոնալ բազիսների վրա հիմնված արագ ալգորիթմներին, որոնք ապահովում են տվյալների կոմպրեսիա, ֆիլտրացիա և առանձնահատկությունների դուրսբերում թվային պատկերներից։ Ներկայացվում է նաև այս մեթոդների կիրառությունը աղմուկի նվազեցման, պատկերի բարելավման, եզրերի հայտնաբերման և պատկերների ճանաչման խնդիրներում՝ ներառյալ մեքենայական տեսողության համակարգերը։ Աշխատանքը վերլուծում է նաև հաշվարկային օպտիմալացման մոտեցումները՝ որոնք թույլ են տալիս նվազեցնել ժամանակային բարդությունը մեծ չափերի տվյալների մշակման դեպքում։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ ամբողջաթիվ արագ ձևափոխությունները հանդիսանում են թվային պատկերների մշակման հիմնարար գործիքներից մեկը՝ ապահովելով արագ, ճշգրիտ և արդյունավետ լուծումներ տեղեկատվության վերլուծության և ճանաչման խնդիրներում։

Պատմություն

Մլեհ Ռուբինյան. իշխանապետ Կիլիկիո հայոց աշխատությունը պատմագիտական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է Կիլիկյան Հայաստանի կարևորագույն քաղաքական գործիչներից և իշխանապետներից մեկի՝ Մլեհ Ռուբինյանի կյանքին ու գործունեությանը, այն ներկայացնում է 12-րդ դարի Կիլիկիայի քաղաքական իրավիճակը, ներքին իշխանական պայքարները և տարածաշրջանային ուժերի միջև բարդ հարաբերությունները, որոնց պայմաններում Մլեհը փորձել է ամրապնդել հայկական իշխանությունը և ապահովել պետության ինքնուրույնությունը, գիրքը վերլուծում է նրա ռազմական և դիվանագիտական քայլերը, հարաբերությունները հարևան մահմեդական և խաչակրաց պետությունների հետ, ինչպես նաև նրա իշխանավարման հակասական գնահատականները հայկական և օտար աղբյուրներում, միաժամանակ ներկայացնելով Կիլիկյան Հայաստանի պետականաշինական գործընթացների և միջնադարյան հայկական քաղաքական մտքի առանձնահատկությունները։

Գրականություն

Սալվադոր Դալին համաշխարհային կերպարվեստի ամենահայտնի և ամենաօրիգինալ նկարիչներից մեկն է, որը համարվում է սյուրռեալիզմի ուղղության գլխավոր ներկայացուցիչներից։ Նրա արվեստը առանձնանում է անսովոր պատկերներով, երազային տրամաբանությամբ և իրականության ու երևակայության սահմանների խախտմամբ։ Դալին իր ստեղծագործություններում հաճախ պատկերում էր ժամանակի, հիշողության, ենթագիտակցության և մարդկային հոգու խորքային շերտերը՝ ստեղծելով խորհրդավոր ու երբեմն անհասկանալի, բայց միաժամանակ հզոր ազդեցություն ունեցող պատկերներ։ Նրա ամենահայտնի աշխատանքներից է «Հիշողության կայունությունը» նկարը, որտեղ «հալվող ժամացույցները» դարձել են ժամանակի հարաբերականության և մարդկային ընկալման խորհրդանիշ։ Դալիի արվեստը ձևավորվել է ինչպես դասական գեղանկարչության, այնպես էլ հոգեբանության, հատկապես Զիգմունդ Ֆրոյդի գաղափարների ազդեցության ներքո, որոնք վերաբերում են ենթագիտակցությանը և երազների աշխարհին։ Նա մեծ ուշադրություն էր դարձնում տեխնիկական կատարելությանը՝ համադրելով դասական նկարչական վարպետությունը անսովոր և ֆանտաստիկ պատկերների հետ։ Դալին ոչ միայն նկարիչ էր, այլ նաև քանդակագործ, գրող և կինոյի հետ համագործակցող արվեստագետ, ինչը նրան դարձնում է բազմակողմանի ստեղծագործող անձնավորություն։ Նրա արվեստը հաճախ առաջացնում էր հակասական կարծիքներ, քանի որ այն դուրս էր ավանդական մտածողության սահմաններից և շոկային ազդեցություն ուներ հանդիսատեսի վրա։ Սալվադոր Դալին մեծ դեր է ունեցել 20-րդ դարի արվեստի զարգացման մեջ՝ ընդլայնելով արվեստի հնարավորությունները և բացելով նոր ուղղություններ ստեղծագործական ազատության համար։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ այսօր ցուցադրվում են աշխարհի խոշորագույն թանգարաններում և համարվում են ժամանակակից արվեստի կարևորագույն նմուշներ։ Դալիի անունը կապված է ստեղծագործական ազատության, երևակայության անսահմանության և արվեստի նոր ընկալումների հետ, ինչը նրան դարձրել է համաշխարհային մշակույթի եզակի դեմքերից մեկը։

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է Լևոն Շանթի դրամատուրգիական ժառանգության ուսումնասիրությանը եվրոպական սիմվոլիզմի գեղագիտական և գաղափարական զարգացումների համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում քննվում են հայ դրամատուրգի ստեղծագործական մտածողության առանձնահատկությունները, նրա երկերում արտահայտված խորհրդանշական պատկերները, փիլիսոփայական գաղափարները, հոգեբանական հակադրությունները և դրանց առնչությունները 19-րդ դարի վերջի ու 20-րդ դարի սկզբի եվրոպական դրամատուրգիայի նորարարական միտումների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում սիմվոլիստական դրամային բնորոշ իրականության և ներաշխարհի փոխհարաբերությանը, խորհրդանիշների միջոցով գաղափարական բովանդակության արտահայտմանը, կերպարների հոգեբանական խորությանը, պայմանականությանը և դրամատիկական գործողության առանձնահատուկ կառուցվածքին։ Վերլուծվում է այն մշակութային և գրական միջավայրը, որի պայմաններում ձևավորվել են հեղինակի գեղարվեստական հայացքները, ինչպես նաև եվրոպական գրական ուղղությունների հնարավոր ազդեցությունը նրա ստեղծագործական մեթոդի զարգացման վրա։ Քննարկվում են անհատի ազատության, ներքին պայքարի, իդեալի և իրականության հակադրության, մարդկային ձգտումների, բարոյական ընտրության և հոգևոր ինքնության հետ կապված գաղափարները, որոնք կարևոր տեղ են զբաղեցնում նրա դրամատուրգիայում։ Ուսումնասիրության մեջ կարևորվում է նաև դրամատիկական կերպարների կառուցման սկզբունքը, որտեղ արտաքին գործողությանը զուգահեռ մեծ նշանակություն են ստանում ներքին հակասությունները, գաղափարական բախումները և խորհրդանշական իմաստները։ Համեմատական մոտեցման միջոցով բացահայտվում են հայկական և եվրոպական դրամատուրգիական ավանդույթների միջև առկա առնչությունները, ընդհանրություններն ու տարբերությունները՝ հնարավորություն տալով ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել հայ դրամայի զարգացման մեջ սիմվոլիստական գեղագիտության ունեցած նշանակության մասին։ Անդրադարձ է կատարվում նաև լեզվական արտահայտչամիջոցներին, դրամատիկական երկխոսության կառուցմանը, խորհրդանշական տարածության և ժամանակի կազմակերպմանը, ինչպես նաև գեղարվեստական պայմանականության կիրառմանը։ Հետազոտությունը ցույց է տալիս, թե ինչպես է եվրոպական գրական փորձի հետ ստեղծագործական փոխհարաբերությունը նպաստել հայկական դրամատուրգիայի թեմատիկ, գաղափարական և գեղարվեստական հնարավորությունների ընդլայնմանը՝ միաժամանակ պահպանելով ազգային գրականության ինքնատիպ առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել հայ գրականության պատմության, համեմատական գրականագիտության, դրամատուրգիայի, թատերագիտության և եվրոպական սիմվոլիզմի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։