Արժեթղթերի շուկա

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է 1991-2001 թվականներին Թուրքիայի արտաքին քաղաքականության և Հարավային Կովկասում նրա գործունեության ուսումնասիրությանը՝ տարածաշրջանում Խորհրդային Միության փլուզումից հետո ձևավորված նոր աշխարհաքաղաքական իրադրության պայմաններում։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են անկախ Հայաստանի, Ադրբեջանի և Վրաստանի ի հայտ գալը, տարածաշրջանային ուժերի հարաբերակցության փոփոխությունը և այդ գործընթացներում Թուրքիայի ունեցած դերակատարությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Թուրքիայի կողմից նորանկախ պետությունների հետ դիվանագիտական, տնտեսական, քաղաքական և մշակութային հարաբերությունների ձևավորմանը, ինչպես նաև տարածաշրջանում իր ազդեցությունն ընդլայնելու նպատակով իրականացվող նախաձեռնություններին։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է Հայաստանի և Թուրքիայի հարաբերությունների զարգացումը՝ սկսած Հայաստանի անկախության ճանաչման գործընթացից մինչև սահմանային քաղաքականության ձևավորումը և երկկողմ հարաբերությունների սրման պատճառները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև Թուրքիա-Ադրբեջան հարաբերություններին, որոնց զարգացման վրա ազդել են պատմամշակութային, քաղաքական և տնտեսական գործոնները, ինչպես նաև Ղարաբաղյան հակամարտությունը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ Թուրքիայի և Վրաստանի հարաբերություններին, հատկապես տարանցիկ հաղորդակցության, էներգետիկ նախագծերի և տարածաշրջանային տնտեսական համագործակցության տեսանկյունից։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում նավթագազային ռեսուրսների, տրանսպորտային հաղորդակցությունների և Կասպից ծովի էներգետիկ ներուժի շուրջ ձևավորված մրցակցությանը, քանի որ 1990-ականներին Հարավային Կովկասը աստիճանաբար վերածվեց միջազգային և տարածաշրջանային ուժերի շահերի հատման կարևոր գոտու։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել նաև Թուրքիայի հարաբերությունները Ռուսաստանի և Իրանի հետ՝ հաշվի առնելով նրանց մրցակցող և երբեմն փոխլրացվող շահերը Հարավային Կովկասում։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու Թուրքիայի արտաքին քաղաքականության հիմնական նպատակները՝ տարածաշրջանային ազդեցության ամրապնդում, տնտեսական կապերի ընդլայնում, էներգետիկ և տրանսպորտային ուղիների նկատմամբ շահերի պաշտպանություն և արևմտյան կառույցների հետ տարածաշրջանային համագործակցության խորացում։ Կարևոր է նաև ուսումնասիրել ներքին քաղաքական և տնտեսական գործոնների ազդեցությունը Թուրքիայի տարածաշրջանային քաղաքականության վրա, ինչպես նաև այն սահմանափակումները, որոնք պայմանավորված էին հակամարտություններով, Ռուսաստանի ազդեցությամբ և Հարավային Կովկասի պետությունների տարբեր արտաքին կողմնորոշումներով։ 1991-2001 թվականների իրադարձությունների համադրական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու Թուրքիայի տարածաշրջանային քաղաքականության ձևավորման սկզբնական փուլը և դրա հետագա զարգացման նախադրյալները։ Աշխատությունը կարող է նպաստել Հարավային Կովկասի հետխորհրդային պատմության, թուրքական արտաքին քաղաքականության և տարածաշրջանային միջազգային հարաբերությունների ավելի ամբողջական ընկալմանը։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, քաղաքագետներին, միջազգային հարաբերությունների և թուրքագիտության մասնագետներին, տարածաշրջանագետներին, դիվանագետներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողներին։

Այլ առարկաներ

Այս տեղեկատվական ցանկը ներկայացնում է «Նոր գրքեր․ Տեխնիկա» բաժնի շրջանակներում հավաքագրված հրատարակությունների համառոտ մատենագիտական ցուցակը, որը նպատակ ունի տեղեկացնել տեխնիկական ոլորտի նորագույն գրականության մասին և հեշտացնել ընթերցողների, հետազոտողների ու մասնագետների կողմնորոշումը ժամանակակից տեխնիկական գրքերի շուկայում և գրադարանային ֆոնդերում։ Ցանկում սովորաբար ընդգրկվում են տարբեր ենթաբաժինների հրատարակություններ՝ ինժեներական գիտություններ, մեքենաշինություն, էլեկտրոնիկա, տեղեկատվական տեխնոլոգիաներ, էներգետիկա, շինարարություն և այլ կիրառական տեխնիկական ուղղություններ, որոնք արտացոլում են տվյալ ժամանակաշրջանում գիտատեխնիկական առաջընթացի հիմնական միտումները։ Նման ինֆորմացիոն ցուցակները ունեն ոչ միայն գրադարանային հաշվառման և տեղեկատվության տարածման գործառույթ, այլ նաև կարևոր դեր են խաղում գիտական հաղորդակցության մեջ՝ թույլ տալով մասնագետներին արագ ծանոթանալ նոր լույս տեսած մասնագիտական գրականությանը, գնահատել դրա արդիականությունը և կիրառելիությունը իրենց աշխատանքներում։

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է ազգային ավանդույթների և սովորույթների դերի ուսումնասիրությանը անձի ձևավորման և դաստիարակության համակարգում։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ անձի արժեքային կողմնորոշումները, աշխարհայացքը, վարքականոնները և սոցիալական ինքնությունը ձևավորվում են ոչ միայն կրթական ու ընտանեկան միջավայրի անմիջական ազդեցությամբ, այլև այն մշակութային ժառանգության միջոցով, որը փոխանցվում է սերնդեսերունդ։ Ազգային ավանդույթներն ու սովորույթները դիտարկվում են որպես հասարակության պատմական փորձի, բարոյական պատկերացումների, արժեքների և վարքային նորմերի պահպանման ու փոխանցման կարևոր միջոցներ։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել դրանց ազդեցությունը երեխայի և երիտասարդի աշխարհայացքի, ազգային ինքնագիտակցության, պատասխանատվության, փոխադարձ հարգանքի, համագործակցության և հասարակության մեջ լիարժեք ներգրավվելու կարողությունների զարգացման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ընտանիքի, դպրոցի և սոցիալական միջավայրի դերին ազգային մշակութային արժեքների փոխանցման գործընթացում։ Ավանդույթների և սովորույթների մանկավարժական ներուժը կարող է բացահայտվել տարբեր ծեսերի, տոնակատարությունների, ընտանեկան սովորույթների, ժողովրդական բանահյուսության, ազգային արվեստի և կենցաղային մշակույթի օրինակներով։ Կարևորվում է նաև ավանդական արժեքների և ժամանակակից կրթական պահանջների փոխհարաբերությունը, քանի որ մշակութային ժառանգության փոխանցումը առավել արդյունավետ է այն դեպքում, երբ այն չի սահմանափակվում ձևական կրկնությամբ, այլ նպաստում է սովորողի գիտակցված վերաբերմունքի և սեփական մշակույթի նկատմամբ պատասխանատու դիրքորոշման ձևավորմանը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև ազգային ավանդույթների միջոցով սերունդների միջև կապի ամրապնդմանը, պատմական հիշողության պահպանմանը և մշակութային ինքնության զարգացմանը։ Միաժամանակ ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել, թե ինչպես կարելի է ազգային մշակութային ժառանգությունը ներառել կրթական գործընթացում՝ այն դարձնելով անձի սոցիալական, բարոյական և գեղագիտական զարգացման արդյունավետ միջոց։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել մանկավարժներին, հոգեբաններին, մշակութաբաններին, ուսուցիչներին, դաստիարակներին, կրթության ոլորտի հետազոտողներին և ազգային դաստիարակության հիմնախնդիրներով զբաղվող մասնագետներին։

Պատմություն

Գիրքը համադրում է համաշխարհային պատմությունը և Հայաստանի պատմական ընթացքը՝ ընդգրկելով քաղաքական, կրոնական և մշակութային իրադարձություններ։ Հիմնական բովանդակությունը․ Համաշխարհային պատմության նկարագրություն Հին աշխարհի պետություններ, ժողովուրդներ և կարևոր իրադարձություններ։ Հայոց պատմություն Հայաստանի քաղաքական զարգացումները, արքաների և իշխանների գործունեությունը։ Եկեղեցական պատմություն Քրիստոնեության տարածում և եկեղեցու ազդեցությունը հասարակության վրա։ Միջնադարյան պատմական մոտեցում Իրադարձությունների մեկնաբանություն կրոնական և աշխարհայացքային տեսանկյունից։ Պատմական աղբյուրների օգտագործում Տարբեր տեղեկությունների համադրում և շարադրանք։

Տեխնոլոգիա

Այս նյութը ներկայացնում է ժամանակակից տեխնիկական գրականության ընտրանի՝ ընդգրկելով վերջին տարիների այն կարևոր հրատարակությունները, որոնք վերաբերում են տեղեկատվական տեխնոլոգիաներին, արհեստական բանականությանը, կիսահաղորդիչների արդյունաբերությանը և թվային հասարակության զարգացման միտումներին։ Ցանկում ներառված գրքերը նպատակ ունեն ներկայացնել տեխնոլոգիական առաջընթացի բազմաշերտ պատկերը՝ սկսած AI համակարգերի կիրառական և էթիկական խնդիրներից մինչև գլոբալ տեխնոլոգիական մրցակցության ռազմավարական կողմերը։ Այստեղ դիտարկվում են ինչպես գիտական-վերլուծական աշխատություններ, որոնք բացատրում են ալգորիթմների, մեքենայական ուսուցման և տվյալագիտության ազդեցությունը ժամանակակից աշխարհի վրա, այնպես էլ կանխատեսողական ուսումնասիրություններ, որոնք փորձում են պատկերել տեխնոլոգիաների ապագա զարգացումները և դրանց ազդեցությունը մարդու կյանքի, աշխատանքի և հասարակական կառուցվածքների վրա։ Այս հավաքածուն ծառայում է որպես տեղեկատվական ուղեցույց այն ընթերցողների համար, ովքեր ցանկանում են հասկանալ տեխնոլոգիական աշխարհի ներկայիս վիճակը և դրա զարգացման հիմնական ուղղությունները՝ համադրելով գիտական մոտեցումները, տնտեսական վերլուծությունները և սոցիալական դիտարկումները։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության և Եվրոպական Միության միջև հարաբերությունների ձևավորման, զարգացման և խորացման գործընթացի ուսումնասիրությանը 1992-2013 թվականների ընթացքում։ Հետազոտության կենտրոնում Հայաստանի անկախացումից հետո Եվրոպական Միության հետ քաղաքական, տնտեսական և ինստիտուցիոնալ կապերի հաստատումն ու դրանց աստիճանական զարգացումն է։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել երկկողմ հարաբերությունների հիմնական փուլերը՝ սկսած դիվանագիտական կապերի ձևավորումից մինչև համագործակցության առավել ընդգրկուն մեխանիզմների ստեղծումը։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում Եվրոպական Միության՝ Հարավային Կովկասում իրականացվող քաղաքականությանը, ինչպես նաև Հայաստանի արտաքին քաղաքականության եվրոպական ուղղության ձևավորմանը։ Առանձնահատուկ տեղ է հատկացվում տնտեսական և տեխնիկական համագործակցությանը, ժողովրդավարական կառավարման, իրավական բարեփոխումների, մարդու իրավունքների պաշտպանության, պետական կառավարման կատարելագործման և քաղաքացիական հասարակության զարգացման ոլորտներում իրականացված ծրագրերին։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչներից է 2004 թվականից հետո Հայաստանի ներգրավվածությունը Եվրոպական հարևանության քաղաքականության շրջանակում և դրա արդյունքում համագործակցության նոր ուղղությունների ձևավորումը։ Քննարկվում են նաև Հայաստան-ԵՄ հարաբերությունների զարգացման վրա ազդած տարածաշրջանային և միջազգային գործոնները, այդ թվում՝ Հարավային Կովկասի անվտանգության միջավայրը, Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտությունը, Հայաստանի հարաբերությունները հարևան երկրների հետ և եվրոպական կառույցների դերակատարությունը տարածաշրջանային գործընթացներում։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում 2009 թվականին մեկնարկած Արևելյան գործընկերությանը, որի շրջանակում Հայաստանի և ԵՄ-ի հարաբերությունները ստացան առավել համակարգված բնույթ։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև Հայաստանի և Եվրոպական Միության միջև բանակցությունների զարգացմանը, ասոցացման համաձայնագրի և Խորը և համապարփակ ազատ առևտրի գոտու վերաբերյալ քննարկումներին, ինչպես նաև այն քաղաքական և տնտեսական գործոններին, որոնք ազդեցություն ունեցան այդ գործընթացների ընթացքի վրա։ 2013 թվականը հետազոտության համար առանձնահատուկ նշանակություն ունի, քանի որ այդ շրջանում Հայաստանի արտաքին քաղաքականության ուղղության փոփոխությունը նոր փուլ ձևավորեց Հայաստան-ԵՄ հարաբերությունների հետագա զարգացման համար։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս գնահատելու համագործակցության ձեռքբերումները, առկա խնդիրներն ու սահմանափակումները և հասկանալու եվրոպական ուղղության նշանակությունը Հայաստանի արտաքին քաղաքականության և սոցիալ-տնտեսական զարգացման տեսանկյունից։ Նյութը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, քաղաքագետներին, միջազգային հարաբերությունների և եվրոպական ինտեգրման մասնագետներին, դիվանագետներին, հետազոտողներին, ինչպես նաև Հայաստանի արտաքին քաղաքականությամբ և Եվրոպական Միության հետ հարաբերություններով հետաքրքրվող ուսանողներին ու ընթերցողներին։