Գրիգոր Նարեկացու «Մատեան Ողբերգութեան» երկի բառային նորաբանությունները

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության լեռնահանքային արդյունաբերության արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ որպես հիմնական օրինակ դիտարկելով Սյունիքի մարզը։ Հետազոտության կենտրոնում հանքարդյունաբերության տնտեսական արդյունավետության, արտադրական ներուժի օգտագործման, ռեսուրսների կառավարման և ոլորտի զարգացմանը խոչընդոտող խնդիրների բացահայտումն է։ Սյունիքի մարզը Հայաստանի հանքարդյունաբերության կարևորագույն կենտրոններից է, ուստի տարածաշրջանի փորձի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու ոլորտի նշանակությունը ոչ միայն տեղական, այլև հանրապետական տնտեսության համար։ Աշխատանքում կարող են վերլուծվել հանքային ռեսուրսների կառուցվածքը, արդյունահանման ծավալները, արտադրական կարողությունները, աշխատուժի օգտագործումը, ներդրումային գործընթացները և հանքարդյունաբերական ձեռնարկությունների տնտեսական ցուցանիշները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գործոններին, որոնք ազդում են ոլորտի արդյունավետության վրա՝ տեխնոլոգիական հագեցվածություն, արտադրության կազմակերպում, սարքավորումների վիճակ, էներգիայի և այլ ռեսուրսների ծախսեր, աշխատուժի արտադրողականություն, ենթակառուցվածքների զարգացվածություն և ներդրումների հասանելիություն։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հանքարդյունաբերությունը դիտարկել նաև Սյունիքի մարզի սոցիալ-տնտեսական զարգացման համատեքստում, քանի որ ոլորտը կապված է զբաղվածության, բնակչության եկամուտների, տեղական տնտեսության ակտիվության և համայնքների զարգացման հետ։ Միաժամանակ վերլուծվում են այն խնդիրները, որոնք կարող են սահմանափակել հանքարդյունաբերության երկարաժամկետ արդյունավետությունը, այդ թվում՝ բնական ռեսուրսների սահմանափակությունը, արդյունահանման և վերամշակման տեխնոլոգիաների կատարելագործման անհրաժեշտությունը, արտադրական ծախսերի աճը, շուկաների փոփոխականությունը և ենթակառուցվածքային սահմանափակումները։ Կարևոր ուղղություն է նաև հանքարդյունաբերության և շրջակա միջավայրի փոխազդեցության ուսումնասիրությունը, քանի որ ոլորտի արդյունավետության բարձրացումը չի կարող սահմանափակվել միայն արտադրության ծավալների ավելացմամբ։ Ռեսուրսների խնայող օգտագործումը, թափոնների կառավարումը, հողի և ջրային ռեսուրսների պահպանությունը, արտադրական անվտանգության ապահովումը և շրջակա միջավայրի վրա ազդեցության նվազեցումը ժամանակակից հանքարդյունաբերության արդյունավետության կարևոր բաղադրիչներ են։ Աշխատությունում կարող են առաջարկվել արտադրության տեխնիկական և կազմակերպական կատարելագործման, նոր տեխնոլոգիաների ներդրման, կառավարման արդյունավետության բարձրացման, ներդրումային քաղաքականության բարելավման և հանքային հումքի առավել ամբողջական վերամշակման ուղղություններ։ Սյունիքի մարզի օրինակով ստացված արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ նաև Հայաստանի այլ հանքարդյունաբերական տարածաշրջանների զարգացման առանձնահատկությունների գնահատման համար։ Ուսումնասիրության գործնական նշանակությունը կայանում է նրանում, որ առաջարկվող լուծումները կարող են կիրառվել հանքարդյունաբերական ձեռնարկությունների տնտեսական գործունեության արդյունավետության բարձրացման, արտադրական ռեսուրսների օպտիմալ օգտագործման և տարածաշրջանային զարգացման ծրագրերի մշակման ժամանակ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, հանքարդյունաբերության մասնագետներին, տարածաշրջանային զարգացման և պետական կառավարման ոլորտի ներկայացուցիչներին, ինչպես նաև արդյունաբերության տնտեսական արդյունավետության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը նպատակ ունի բացահայտել Սյունիքի մարզի լեռնահանքային արդյունաբերության զարգացման հիմնական ներուժն ու սահմանափակումները և հիմնավորել այնպիսի տնտեսական, տեխնոլոգիական ու կառավարչական միջոցառումներ, որոնք կարող են նպաստել ոլորտի արդյունավետության, մրցունակության և երկարաժամկետ կայունության բարձրացմանը։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում պտուղբանջարեղենի պահածոների արտադրության և իրացման ոլորտում առկա հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հեղինակը վերլուծում է ոլորտի զարգացման տնտեսական նախադրյալները, հումքային բազայի առանձնահատկությունները, արտադրական կարողությունների օգտագործման մակարդակը և վերամշակող ձեռնարկությունների արդյունավետությունը։ Գրքում դիտարկվում են արտադրության կազմակերպման խնդիրները, տեխնոլոգիական հագեցվածության մակարդակը, որակի վերահսկման համակարգերը և մրցունակության վրա ազդող գործոնները ինչպես ներքին, այնպես էլ արտաքին շուկաներում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում իրացման գործընթացներին՝ ներառյալ մարքեթինգային ռազմավարությունները, արտահանման հնարավորությունները, լոգիստիկ շղթաների արդյունավետությունը և գնագոյացման քաղաքականությունը։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև պետական աջակցության ծրագրերի, հարկային քաղաքականության և ներդրումային միջավայրի ազդեցությունը ոլորտի զարգացման վրա։ Աշխատությունը ներկայացնում է խնդիրների լուծման հնարավոր ուղղություններ՝ ուղղված արտադրության արդիականացմանը, ապրանքների մրցունակության բարձրացմանը և միջազգային շուկաներում դիրքերի ամրապնդմանը։ Այն արժեքավոր է տնտեսագետների, ագրոբիզնեսի մասնագետների, արտադրության կազմակերպիչների և շուկայագիտության ոլորտի հետազոտողների համար։

Environmental Science

Հեղինակն է Ավետիսյան Ս., գիտական-վերլուծական բնույթի ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է բնական պաշարների արդյունավետ և նորարարական օգտագործման միջազգային փորձի համեմատական վերլուծությանը և դրա կիրառման հնարավորություններին Հայաստանի պայմաններում։ Գիրքը ներկայացնում է ժամանակակից մոտեցումները բնական ռեսուրսների կառավարման ոլորտում՝ ներառյալ էներգետիկ, ջրային, հողային և անտառային պաշարների խնայողական օգտագործման տեխնոլոգիաները, վերականգնվող էներգիայի զարգացումը և էկոլոգիապես մաքուր արտադրական համակարգերը։ Հեղինակը մանրամասն ուսումնասիրում է զարգացած և զարգացող երկրների փորձը՝ ընդգծելով ռեսուրսների կառավարման արդյունավետ մոդելները, թվային տեխնոլոգիաների կիրառությունը և կայուն զարգացման ռազմավարությունները։ Աշխատությունում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի բնական և տնտեսական առանձնահատկություններին՝ գնահատելով նորամուծական լուծումների տեղայնացման հնարավորությունները և դրանց ներդրման խոչընդոտներն ու հեռանկարները։ Գիրքը նաև ընդգծում է պետական քաղաքականության, միջազգային համագործակցության և գիտատեխնիկական առաջընթացի դերը բնական պաշարների կայուն կառավարման գործում։ Այն նախատեսված է էկոլոգիայի, տնտեսագիտության, բնապահպանության և ռեսուրսների կառավարման ոլորտների ուսանողների և մասնագետների համար՝ ծառայելով որպես վերլուծական և կիրառական կարևոր աղբյուր։

Culture

Աշխատությունը նվիրված է խորհրդային Հայաստանի շրջանում կառուցված և գործող թատերական շենքերի ճարտարապետության ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով դրանց ձևավորման պատմական, գեղարվեստական, գործառական և քաղաքաշինական առանձնահատկությունները։ Հետազոտության կենտրոնում այն հարցն է, թե ինչպես են խորհրդային ժամանակաշրջանի գաղափարական, մշակութային և սոցիալական գործընթացներն արտահայտվել թատրոնների ճարտարապետական կերպարում և ինչպես են թատերական շենքերը դարձել քաղաքային միջավայրի ու մշակութային կյանքի կարևոր բաղադրիչներ։ Ուսումնասիրության ընթացքում ուշադրություն է դարձվում թատրոնի՝ որպես հասարակական շենքի առանձնահատուկ գործառույթին, քանի որ այն միավորում է ներկայացումների համար նախատեսված բեմական տարածքը, հանդիսատեսի դահլիճը, նախասրահները, սպասարկման և վարչական հատվածները, դերասանական ու տեխնիկական օժանդակ տարածքները։ Այս բազմազան գործառույթների համադրումը պահանջում է հատուկ ծավալատարածական լուծումներ, որոնք անմիջականորեն ազդում են շենքի արտաքին կերպարի և ներքին կազմակերպման վրա։ Աշխատության մեջ կարող են դիտարկվել խորհրդահայ թատրոնների նախագծման սկզբունքները, հատակագծային կառուցվածքը, բեմի և հանդիսասրահի փոխհարաբերությունը, մուտքային և հանրային տարածքների կազմակերպումը, ինչպես նաև շենքերի կապը հարակից հրապարակների, փողոցների և քաղաքային կենտրոնների հետ։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի ճարտարապետական ոճերի և գեղարվեստական արտահայտչամիջոցների ուսումնասիրությունը։ Խորհրդային Հայաստանի տարբեր ժամանակաշրջաններում թատերական շենքերի արտաքին տեսքի վրա ազդեցություն են ունեցել դասական ճարտարապետության ավանդույթները, խորհրդային մոդեռնիզմը, ազգային ճարտարապետական ժառանգության վերաիմաստավորումը և ժամանակի նորարարական շինարարական մոտեցումները։ Այդ համատեքստում ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ազգային ձևերի և խորհրդային ճարտարապետական գաղափարախոսության փոխազդեցությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև տեղական շինանյութերի, դեկորատիվ տարրերի, քանդակային հարդարանքի, ճակատների կոմպոզիցիայի և շենքերի մասշտաբային հարաբերությունների ուսումնասիրությանը։ Թատերական շենքերի ճարտարապետական կերպարը հաճախ պայմանավորված է եղել ոչ միայն դրանց ֆունկցիոնալ պահանջներով, այլև տվյալ քաղաքի մշակութային նշանակությամբ և հասարակական տարածքում շենքին հատկացված դերով։ Այդ պատճառով թատրոնները շատ դեպքերում ձևավորել են քաղաքային կարևոր տեսողական և կոմպոզիցիոն առանցքներ՝ հանդես գալով որպես հանրային կյանքի կենտրոններ և քաղաքային ինքնության արտահայտման միջոցներ։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև տարբեր քաղաքներում կառուցված թատերական շենքերի համեմատական վերլուծությանը՝ բացահայտելով դրանց ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Այդպիսի համադրությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու խորհրդահայ թատերական ճարտարապետության զարգացման փուլերին, նախագծային մտածողության փոփոխություններին և նոր տեխնոլոգիական ու ֆունկցիոնալ պահանջների ազդեցությանը։ Առանձին կարևորություն ունի շենքերի պահպանության և մշակութային ժառանգության տեսանկյունը, քանի որ խորհրդային շրջանի բազմաթիվ թատերական կառույցներ այսօր էլ շարունակում են կատարել իրենց մշակութային գործառույթը և հանդիսանում են տվյալ ժամանակաշրջանի ճարտարապետական ժառանգության արժեքավոր օրինակներ։ Դրանց վերականգնումը, արդիականացումը և սկզբնական ճարտարապետական կերպարի պահպանումը պահանջում են պատմական արժեքի և ժամանակակից տեխնիկական պահանջների հավասարակշռված համադրում։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը խորհրդահայ թատերական շենքերը դիտարկում է ոչ միայն որպես ներկայացումների համար նախատեսված կառույցներ, այլև որպես ճարտարապետական, մշակութային և քաղաքաշինական նշանակություն ունեցող համալիրներ, որոնց միջոցով արտահայտվել են տվյալ ժամանակաշրջանի գեղագիտական պատկերացումները, հասարակական պահանջները և ազգային մշակութային ինքնության դրսևորումները։ Այն կարող է հետաքրքրել ճարտարապետության պատմությամբ, թատրոնի ճարտարապետությամբ, քաղաքաշինությամբ, մշակութային ժառանգության պահպանությամբ և խորհրդային շրջանի Հայաստանի մշակութային պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին, ուսանողներին և հետազոտողներին։

Technology

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է ակուստոօպտիկական սարքերում ազդանշանների նույնականացման և մշակման գործընթացների մաթեմատիկական մոդելավորմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է մշակել և ուսումնասիրել մաթեմատիկական մոդելներ, որոնք հնարավորություն են տալիս նկարագրել ակուստիկ և օպտիկական ազդանշանների փոխազդեցությունը, դրանց ձևափոխման գործընթացները և ստացված տեղեկատվության ավտոմատ նույնականացման ու մշակման մեխանիզմները։ Ակուստոօպտիկական սարքերը հնարավորություն են տալիս էլեկտրական ազդանշանների միջոցով կառավարել լուսային ալիքների տարածումը կամ դիֆրակցիան, ինչի շնորհիվ դրանք կարող են կիրառվել ազդանշանների վերլուծության, հաճախականային ընտրության, սպեկտրային մշակման և տեղեկատվության արագ մշակման համակարգերում։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ակուստոօպտիկական փոխազդեցության մաթեմատիկական նկարագրությունները, մուտքային ազդանշանների պարամետրերը, սարքի օպտիկական բնութագրերը և ազդանշանի վերափոխման արդյունքում ստացվող ելքային տվյալները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նույնականացման ալգորիթմներին, որոնց միջոցով հնարավոր է առանձնացնել ազդանշանի բնութագրական հատկանիշները, որոշել դրա պարամետրերը և տարբեր ազդանշանների միջև կատարել համապատասխան դասակարգում կամ տարբերակում։ Հետազոտության ընթացքում կարող են կիրառվել դիֆերենցիալ և ինտեգրալ հավասարումներ, հավանականությունների տեսություն, թվային մոդելավորման մեթոդներ, սպեկտրային վերլուծություն և ազդանշանների մշակման ժամանակակից ալգորիթմներ։ Մոդելավորման միջոցով հնարավոր է գնահատել համակարգի արագագործությունը, նույնականացման ճշգրտությունը, ազդանշանների աղավաղման մակարդակը և տարբեր արտաքին պայմանների ազդեցությունը սարքի աշխատանքի վրա։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են օգտագործվել ակուստոօպտիկական տեղեկատվական և չափիչ համակարգերի նախագծման, ազդանշանների ավտոմատ մշակման ալգորիթմների կատարելագործման, օպտիկական հաշվարկային տեխնիկայի և հեռահաղորդակցության ոլորտներում կիրառվող սարքերի արդյունավետության բարձրացման համար։

Culture

Այս աշխատությունը նվիրված է հայկական ժողովրդական փողային նվագարաններից մեկի՝ դուդուկի պատմության, կառուցվածքի, կատարողական առանձնահատկությունների և մշակութային նշանակության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության մեջ ներկայացվում են գործիքի ծագման և զարգացման փուլերը, պատրաստման ավանդական եղանակները, ձայնային յուրահատկությունները և նրա դերը հայկական ժողովրդական երաժշտության մեջ։ Աշխատությունը անդրադառնում է նաև դուդուկի կատարողական արվեստին, վարպետների ավանդույթներին, երաժշտական ժառանգության փոխանցման ձևերին և այն նշանակությանը, որ այս նվագարանն ունի հայկական ինքնության ու մշակութային ինքնարտահայտման պահպանման գործում։ Ուսումնասիրության միջոցով բացահայտվում են դուդուկի ոչ միայն երաժշտական, այլև պատմամշակութային արժեքները՝ որպես ազգային ավանդույթների կրող և սերունդներին փոխանցվող արվեստի ձև։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել երաժշտագետների, ազգագրագետների, մշակույթի պատմությամբ հետաքրքրվողների, կատարողների և ուսանողների համար՝ որպես հայկական ժողովրդական երաժշտական ժառանգության վերաբերյալ մասնագիտական ուսումնասիրություն։