Երևանի խանության XVIII դարի երկրորդ կեսի պատմության հիմնախնդիրները ըստ Մատենադարանի պարսկերեն վավերագրերի

Իրավաբանություն

Այս աշխատությունը նվիրված է Մարդու իրավունքների պաշտպանի ինստիտուտի դերի և նշանակության ուսումնասիրությանը պետական իշխանության համակարգում՝ մարդու իրավունքների և ազատությունների պաշտպանության, պետական մարմինների գործունեության նկատմամբ վերահսկողության և իրավական պետության սկզբունքների ապահովման համատեքստում։ Գրքում վերլուծվում է Պաշտպանի ինստիտուտի իրավական բնույթը, սահմանադրաիրավական կարգավիճակը, լիազորությունների շրջանակը և պետական իշխանության մյուս մարմինների հետ փոխհարաբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Պաշտպանի անկախության երաշխիքներին, նրա գործունեության կազմակերպման սկզբունքներին և այն մեխանիզմներին, որոնց միջոցով նա կարող է արձագանքել մարդու իրավունքների հնարավոր խախտումներին։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են քաղաքացիների դիմումների և բողոքների քննության, պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմիններից տեղեկատվություն ստանալու, ուսումնասիրություններ իրականացնելու, առաջարկություններ և հանձնարարականներ ներկայացնելու հետ կապված իրավական հարցերը։ Աշխատության մեջ կարևորվում է Պաշտպանի դերը որպես պետական իշխանության նկատմամբ լրացուցիչ վերահսկողական և իրավապաշտպան մեխանիզմի, որը նպաստում է պետական կառավարման թափանցիկության, հաշվետվողականության և մարդու իրավունքների նկատմամբ հարգանքի ամրապնդմանը։ Քննության են առնվում նաև Պաշտպանի և օրենսդիր, գործադիր ու դատական իշխանության մարմինների փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև նրա գործունեության կապը քաղաքացիական հասարակության և միջազգային իրավապաշտպան մեխանիզմների հետ։ Աշխատությունը անդրադառնում է ինստիտուտի գործունեության ընթացքում առաջացող իրավական և գործնական խնդիրներին, Պաշտպանի որոշումների և առաջարկությունների արդյունավետության, դրանց իրականացման ապահովման և ինստիտուցիոնալ անկախության պահպանման հարցերին։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել Պաշտպանի ինստիտուտի նշանակությունը ժողովրդավարական և իրավական պետության պայմաններում, բացահայտել դրա զարգացման հիմնական խնդիրները և դիտարկել մարդու իրավունքների պաշտպանության համակարգի կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել սահմանադրական իրավունքի և մարդու իրավունքների մասնագետների, իրավաբանների, պետական ծառայողների, իրավապաշտպանների, իրավագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների և հանրային իշխանության գործունեության նկատմամբ իրավական վերահսկողության հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Գրականություն

Գիրքը միավորում է տարբեր հեղինակների հոդվածներ, ակնարկներ և ուսումնասիրություններ, որոնք կենտրոնացած են Մաթևոսյանի վեպերի, պատմվածքների և հրապարակախոսության թեմաների, ոճի և գաղափարական առանձնահատկությունների վրա։ Աշխատությունը լուսաբանում է նրա ստեղծագործությունների սոցիալական, հոգեբանական և ազգային մոտեցումները, ինչպես նաև ժամանակակից հայ գրականության մեջ նրա դիրքը։ Հիմնական թեմաները․ Հրանտ Մաթևոսյանի ստեղծագործությունների թեմատիկ բազմազանություն Մարդկային հոգեբանություն և ներքին պայքար Ազգային ինքնություն և ժամանակակից հայ հասարակության խնդիրներ Սոցիալական արդարություն և բարոյական հարցեր Գրական քննադատություն և վերլուծական մոտեցումներ Գրքի առանձնահատկությունները․ Համակողմանի վերլուծություն Մաթևոսյանի ստեղծագործության մասին Ներկայացնում է բազմակողմանի ընթերցումներ և քննադատական տեսակետներ Հարմար է գրականագիտության ուսանողների, հետազոտողների և ժամանակակից հայ գրականության սիրահարների համար Միավորում է սոցիալական, հոգեբանական և գրական մոտեցումները

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է եղանակավորության և քերականական եղանակի համեմատական ուսումնասիրությանը հայերեն և անգլերեն լեզուներում։ Հետազոտության կենտրոնում խոսողի վերաբերմունքի, գնահատականի, համոզվածության, հնարավորության, անհրաժեշտության, ցանկության և այլ իմաստային հարաբերությունների լեզվական արտահայտման առանձնահատկություններն են։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում է, թե ինչպես են երկու լեզուներում ձևավորվում և արտահայտվում իրականության, հնարավորության, ենթադրության, անհրաժեշտության, ցանկության կամ հրամանի հետ կապված տարբեր իմաստներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում եղանակի քերականական կարգին, դրա ձևերին և գործառույթներին, ինչպես նաև այն միջոցներին, որոնց միջոցով եղանակավորության իմաստները կարող են արտահայտվել ոչ միայն բայական ձևերով, այլև բառային, շարահյուսական և համատեքստային միջոցներով։ Համեմատական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել հայերենի և անգլերենի միջև եղած ընդհանրություններն ու տարբերությունները և ցույց տալ, թե նույն կամ մոտ իմաստները ինչպիսի լեզվական կառուցվածքներով են փոխանցվում յուրաքանչյուր լեզվում։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև թարգմանության տեսության և պրակտիկայի տեսանկյունից, քանի որ եղանակավորության նրբերանգների ճիշտ փոխանցումը հաճախ պահանջում է ոչ թե բառացի, այլ տվյալ լեզվի քերականական և իմաստաբանական առանձնահատկություններին համապատասխան լուծումներ։ Աշխատության մեջ կարող են վերլուծվել խոսքային տարբեր իրավիճակներ, որոնցում եղանակավորության դրսևորումները պայմանավորված են հաղորդակցական նպատակներով և խոսողի վերաբերմունքով։ Այս տեսանկյունից ուսումնասիրությունը կապում է ձևաբանությունը, շարահյուսությունը, իմաստաբանությունը և գործաբանությունը՝ եղանակավորությունը ներկայացնելով որպես բազմաշերտ լեզվական երևույթ։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել հայերեն և անգլերեն լեզուների մասնագետների, լեզվաբանների, թարգմանիչների, դասախոսների, ուսուցիչների, հետազոտողների և լեզուներ ուսումնասիրող ուսանողների համար։ Այն կարող է ծառայել նաև երկու լեզուների համեմատական քերականության, միջլեզվական տարբերությունների և թարգմանական համարժեքության հետագա ուսումնասիրությունների տեսական հիմք՝ նպաստելով հայերենում և անգլերենում եղանակավորության արտահայտման միջոցների առավել ամբողջական ընկալմանը։

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է միջազգային իրավակարգի կառուցվածքային առանձնահատկությունների և պետությունների միջազգային իրավական պատասխանատվության հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով միջազգային իրավունքի կիրառման մեխանիզմները և իրավական կարգուկանոնի պահպանման պայմանները։ Հեղինակը վերլուծում է միջազգային իրավակարգի հիմնական սկզբունքները՝ պետությունների ինքնիշխանության հավասարություն, ուժի չկիրառում, միջազգային պարտավորությունների բարեխիղճ կատարում և վեճերի խաղաղ կարգավորում։ Գրքում դիտարկվում են պետությունների միջազգային իրավական պատասխանատվության հիմքերը՝ իրավախախտման առկայություն, վերագրելիություն պետությանը և պատճառահետևանքային կապ վնասի և գործողության միջև։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պատասխանատվության ձևերին՝ վերականգնում (restitution), փոխհատուցում (compensation) և բավարարում (satisfaction), ինչպես նաև միջազգային դատական և արբիտրաժային մեխանիզմների դերին դրանց իրականացման գործում։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև միջազգային կազմակերպությունների, մասնավորապես ՄԱԿ-ի շրջանակում պատասխանատվության կարգավորման պրակտիկան և զարգացման միտումները։ Աշխատությունը կարևորում է միջազգային իրավակարգի կայունության ապահովման գործում իրավական պատասխանատվության ինստիտուտի դերը և պետությունների վարքագծի կարգավորման ազդեցությունը։

Այլ առարկաներ

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է ձմերուկի մի քանի սորտերի մշակության ագրոկենսաբանական առանձնահատկություններին՝ Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության նախալեռնային գոտու պայմաններում, որտեղ կլիմայական և հողային գործոնները զգալի ազդեցություն ունեն բույսերի աճի, զարգացման և բերքատվության վրա։ Նյութում վերլուծվում են տարբեր սորտերի կենսաբանական արձագանքները տեղական ագրոկլիմայական պայմաններին՝ ներառյալ ջերմաստիճանային ռեժիմները, խոնավության մակարդակը, հողի մեխանիկական կազմը և արևային ճառագայթման ինտենսիվությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում սերմերի ծլունակությանը, վեգետացիոն շրջանի տևողությանը, պտղի ձևավորման դինամիկային և հիվանդությունների նկատմամբ դիմադրողականությանը, որոնք միասին որոշում են մշակության արդյունավետությունը։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է ագրոտեխնիկական միջոցառումների՝ ոռոգման, պարարտացման և հողի մշակման ճիշտ կիրառման կարևորությունը՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել բերքատվությունը և ապահովել սորտերի առավելագույն հարմարվողականությունը տարածաշրջանային պայմաններին։ Միաժամանակ ներկայացվում են համեմատական տվյալներ տարբեր սորտերի միջև՝ դրանց տնտեսական արդյունավետության և արտադրական պոտենցիալի գնահատման համար։

Պատմություն

Աշխատությունը ներկայացնում է Աստրախանի հայկական Աղաբաբովյան գավառական ուսումնարանի մեկդարյա պատմությունը՝ լուսաբանելով դրա հիմնադրման, գործունեության և զարգացման հիմնական փուլերը 1810-ից մինչև 1910 թվականը։ Գրքում մանրամասն ներկայացվում են ուսումնական հաստատության ստեղծման նախադրյալները, կրթական առաքելությունը, կառավարման համակարգը, դասավանդման կազմակերպումը, ուսումնական ծրագրերը և կրթական գործընթացի առանձնահատկությունները։ Հեղինակը հիմնվում է պատմական փաստաթղթերի, արխիվային նյութերի և պաշտոնական տվյալների վրա՝ ներկայացնելով դպրոցի դերը Աստրախանի հայկական համայնքի կրթական, մշակութային և հասարակական կյանքում։ Աշխատությունում անդրադարձ է կատարվում ուսուցիչների և շրջանավարտների գործունեությանը, բարեգործական նախաձեռնություններին, ազգային ինքնության պահպանման գործում կրթության նշանակությանը, ինչպես նաև ռուսական կրթական համակարգի և հայկական համայնքային ավանդույթների փոխազդեցությանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դպրոցի ներդրմանը հայ երիտասարդության կրթության, մտավոր զարգացման և ազգային մշակույթի պահպանման գործում՝ ցույց տալով, թե ինչպես է այն դարձել տարածաշրջանի հայկական համայնքի կարևոր կրթական կենտրոններից մեկը։ Գիրքը արժեքավոր աղբյուր է կրթության պատմության, սփյուռքահայ համայնքների, հայկական դպրոցների գործունեության և 19–20-րդ դարերի հայ մշակութային կյանքի ուսումնասիրությամբ զբաղվող ուսանողների, հետազոտողների և ընթերցողների համար։