Զանգեզուրի գոյապայքարը 1917-1920 թթ.

Տնտեսագիտություն

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է 1967–1970 թվականներին հրապարակված գրականության ծանոթագրված մատենագիտական ցանկը, որը վերաբերում է կիբեռնետիկայի կիրառությանը ժողովրդական տնտեսության տարբեր ոլորտներում։ Նյութում համակարգված են գիտական աշխատությունները, մենագրությունները, հոդվածները, ժողովածուները և այլ հրապարակումներ՝ յուրաքանչյուրի համար տրամադրելով համառոտ բնութագրեր, որոնք օգնում են գնահատել դրանց բովանդակությունը, գիտական ուղղվածությունը և գործնական նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կիբեռնետիկայի տեսության և կառավարման, տնտեսական գործընթացների մաթեմատիկական մոդելավորման, օպտիմալ պլանավորման, ավտոմատ կառավարման համակարգերի, հաշվողական տեխնիկայի և տեղեկատվության մշակման մեթոդների կիրառմանը արդյունաբերության, գյուղատնտեսության, տրանսպորտի և տնտեսության այլ ճյուղերում։ Մատենագիտական ցանկը նպատակ ունի դյուրացնել համապատասխան գրականության որոնումը և ծառայել որպես տեղեկատվական ուղեցույց գիտաշխատողների, տնտեսագետների, ինժեներների, ուսանողների և կիբեռնետիկայի ոլորտով հետաքրքրվող մասնագետների համար՝ արտացոլելով տվյալ ժամանակաշրջանում գիտության և տեխնոլոգիաների զարգացման հիմնական ուղղություններն ու հրապարակումների շրջանակը։ Հրատարակությունը կարևոր տեղեկատու աղբյուր է, որը ներկայացնում է կիբեռնետիկայի և տնտեսական կառավարման փոխկապակցվածության վերաբերյալ խորհրդային շրջանի գիտական գրականության համակարգված պատկերը։

Տնտեսագիտություն

Շուկայի սեգմենտավորումը մարքեթինգային գործընթաց է, որի ընթացքում ամբողջ շուկան բաժանվում է համասեռ խմբերի կամ հատվածների՝ ըստ սպառողների կարիքների, վարքագծի, եկամուտների, տարիքային խմբերի, աշխարհագրական դիրքի կամ այլ հատկանիշների։ Այս մոտեցման հիմնական նպատակը այն է, որ կազմակերպությունը կարողանա ավելի ճշգրիտ հասկանալ իր հաճախորդներին և մշակել համապատասխան մարքեթինգային ռազմավարություն յուրաքանչյուր խմբի համար։ Շուկայի սեգմենտավորման էությունը կայանում է նրանում, որ բոլոր սպառողները չեն կարող ունենալ նույն պահանջները, հետևաբար անհրաժեշտ է դրանք բաժանել ավելի փոքր խմբերի, որպեսզի յուրաքանչյուրին առաջարկվի իր կարիքներին համապատասխան ապրանք կամ ծառայություն։ Սեգմենտավորման հիմնական չափանիշներն են աշխարհագրական, ժողովրդագրական, հոգեբանական և վարքագծային գործոնները։ Աշխարհագրական սեգմենտավորումը հիմնված է տարածաշրջանի, երկրի, քաղաքի կամ կլիմայական պայմանների վրա։ Ժողովրդագրական սեգմենտավորումը հաշվի է առնում տարիքը, սեռը, եկամուտը, կրթությունը և ընտանիքի չափը։ Հոգեբանական սեգմենտավորումը վերաբերում է սպառողների կենսակերպին, արժեքներին, հետաքրքրություններին և սոցիալական դիրքին։ Վարքագծային սեգմենտավորումը հիմնված է սպառողների գնումների սովորությունների, ապրանքանիշի նկատմամբ հավատարմության և օգտագործման հաճախականության վրա։ Շուկայի ճիշտ սեգմենտավորումը թույլ է տալիս կազմակերպություններին արդյունավետ օգտագործել իրենց ռեսուրսները, բարձրացնել մարքեթինգային հաղորդակցությունների արդյունավետությունը և ավելի լավ բավարարել սպառողների պահանջները։ Այն նաև օգնում է ընկերություններին մրցակցային առավելություն ձեռք բերել՝ առաջարկելով ավելի նպատակային և անհատականացված ապրանքներ։ Ժամանակակից մարքեթինգում շուկայի սեգմենտավորումը համարվում է ռազմավարական կարևոր գործիք, որը նախորդում է թիրախային շուկայի ընտրությանը և դիրքավորման գործընթացին։

Հոգեբանություն

Activity and Consciousness աշխատությունը հոգեբանության և փիլիսոփայության միջդիսցիպլինար ուսումնասիրություն է, որը վերլուծում է մարդու գործունեության (activity) և գիտակցության փոխկապվածությունը, այն բացատրում է, թե ինչպես են գործնական գործողությունները, սոցիալական փորձը և լեզվական հաղորդակցությունը ձևավորում գիտակցական գործընթացները, գիրքը քննարկում է գիտակցության կառուցվածքային մակարդակները՝ ընկալում, մտածողություն, հիշողություն և նպատակադրական վարք, ինչպես նաև դրանց զարգացումը սոցիալական միջավայրում, միաժամանակ ընդգծելով գործունեության տեսության հիմնական գաղափարը, ըստ որի մարդու հոգեկանը ձևավորվում և զարգանում է գործունեության ընթացքում, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր հոգեբանության, փիլիսոփայության և ճանաչողական գիտությունների ուսումնասիրության համար։

Տնտեսագիտություն

Գիրքը ուսումնասիրում է ազգային տնտեսության ինտեգրման գործընթացները համաշխարհային տնտեսությանը՝ ներկայացնելով գլոբալացման պայմաններում երկրների տնտեսական փոխկապվածության ձևավորման, զարգացման և խորացման հիմնական ուղղությունները։ Աշխատության մեջ քննարկվում են միջազգային առևտրի, կապիտալի շարժի, ներդրումային համագործակցության, ֆինանսական ինտեգրման և տեխնոլոգիական փոխանակման դերը ազգային տնտեսությունների զարգացման գործում։ Հեղինակը վերլուծում է տնտեսական բացության առավելություններն ու մարտահրավերները, մրցունակության բարձրացման գործոնները, արտաքին տնտեսական քաղաքականության առանձնահատկությունները և միջազգային տնտեսական կազմակերպությունների ազդեցությունը համաշխարհային տնտեսական գործընթացների վրա։ Գրքում անդրադարձ է կատարվում նաև տարածաշրջանային և միջազգային տնտեսական միավորումներին, արտահանման խթանման, օտարերկրյա ներդրումների ներգրավման, տնտեսական անվտանգության ապահովման և համաշխարհային շուկաներում արդյունավետ մասնակցության հարցերին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ազգային տնտեսության կառուցվածքային վերափոխումներին, միջազգային տնտեսական համագործակցության զարգացման հնարավորություններին և գլոբալ տնտեսական փոփոխությունների պայմաններում կայուն զարգացման ռազմավարություններին։ Գիրքը նախատեսված է տնտեսագիտությամբ, միջազգային տնտեսական հարաբերություններով և զարգացման քաղաքականությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների, ուսանողների, հետազոտողների և ոլորտի մասնագետների համար։

Պատմություն

Աշխատությունը միջնադարյան հայ պատմագրության կարևորագույն երկերից մեկն է, որի հեղինակն է XII դարի նշանավոր պատմիչ և հոգևորական Սամուէլ Քահանայ Անեցին։ Այս ստեղծագործությունը համարվում է համաշխարհային և հայկական պատմության համառոտ, սակայն արժեքավոր ժամանակագրական ժողովածու, որտեղ հեղինակը փորձել է մեկտեղել տարբեր պատմիչների տեղեկությունները և ներկայացնել աշխարհի ու հայ ժողովրդի պատմական ընթացքը՝ սկսած աստվածաշնչյան ժամանակներից մինչև իր ապրած դարաշրջանը։ Գիրքը գրված է գրաբարով և առանձնանում է իր ժամանակագրական կառուցվածքով, որտեղ իրադարձությունները ներկայացվում են հաջորդական ու համեմատական ձևով՝ ընդգրկելով տարբեր ժողովուրդների պատմությունները, թագավորությունների փոփոխությունները, պատերազմները, եկեղեցական իրադարձությունները և քաղաքական զարգացումները։ Սամուէլ Անեցին մեծ ուշադրություն է դարձնում հատկապես հայկական պետականության, Բագրատունիների թագավորության, հայկական իշխանական տների, ինչպես նաև տարածաշրջանային քաղաքական փոփոխությունների նկարագրությանը։ Աշխատության մեջ արտացոլված են նաև բյուզանդական, պարսկական, արաբական և այլ պետությունների պատմական գործընթացները, որոնք առնչվում էին Հայաստանի ճակատագրին։ «Հավաքմունք ի գրոց պատմագրաց»-ը կարևոր նշանակություն ունի, քանի որ հեղինակը օգտվել է ավելի վաղ շրջանի բազմաթիվ աղբյուրներից, որոնցից մի քանիսը հետագայում կորել են, և այդպիսով նրա գիրքը պահպանել է եզակի պատմական տեղեկություններ։ Ստեղծագործությունն աչքի է ընկնում համառոտ, սակայն բովանդակալից շարադրանքով, պատմական փաստերի խտությամբ և միջնադարյան հայ պատմագիտական մտածողության առանձնահատկություններով։ Այն մեծ արժեք ունի ոչ միայն որպես պատմագիտական աղբյուր, այլև որպես միջնադարյան հայ գրական լեզվի և մշակութային մտածողության վկայություն։ Գիրքը լայնորեն օգտագործվում է հայոց միջնադարյան պատմության, ժամանակագրության և աղբյուրագիտության ուսումնասիրություններում և համարվում է հայ մատենագրության կարևորագույն հուշարձաններից մեկը։

Իրավաբանություն

Ազգային ժողովը պետության բարձրագույն ներկայացուցչական և օրենսդիր մարմինն է, որը կարևոր դեր ունի ժողովրդավարական կառավարման համակարգում և պետական իշխանության կազմակերպման գործընթացում։ Այն ներկայացնում է ժողովրդի կամքը և իրականացնում է օրենսդրական գործունեություն՝ ընդունելով օրենքներ, որոնք կարգավորում են հասարակական, քաղաքական, տնտեսական և իրավական հարաբերությունները։ Ազգային ժողովի հիմնական գործառույթներից են օրենքների մշակումը և ընդունումը, պետական բյուջեի հաստատումը, կառավարության գործունեության վերահսկողությունը, ինչպես նաև երկրի ներքին և արտաքին քաղաքականության կարևոր հարցերի քննարկումը։ Ժողովրդավարական պետություններում Ազգային ժողովը ձևավորվում է ընտրությունների միջոցով, ինչը ապահովում է քաղաքացիների մասնակցությունը պետական կառավարմանը և ժողովրդի իշխանության իրականացումը։ Պատգամավորները ներկայացնում են հասարակության տարբեր շերտերի շահերը և պարտավոր են գործել հանրային շահի պաշտպանության նպատակով։ Ազգային ժողովի գործունեությունը հիմնված է սահմանադրության և օրենքների վրա, իսկ նրա լիազորությունները սահմանվում են երկրի իրավական համակարգով։ Կարևոր նշանակություն ունի խորհրդարանական վերահսկողությունը, որի միջոցով Ազգային ժողովը հետևում է կառավարության և պետական այլ մարմինների գործունեությանը՝ ապահովելով իշխանության թափանցիկությունն ու հաշվետվողականությունը։ Ազգային ժողովը նաև կարող է նախաձեռնել օրենսդրական փոփոխություններ, ստեղծել հանձնաժողովներ, կազմակերպել քննարկումներ և լսումներ հասարակական կարևոր խնդիրների վերաբերյալ։ Ժամանակակից պետություններում խորհրդարանը հանդիսանում է քաղաքական բանավեճերի և տարբեր կարծիքների արտահայտման հիմնական հարթակը, որտեղ ձևավորվում են պետական զարգացման ռազմավարական ուղղությունները։ Ազգային ժողովի արդյունավետ գործունեությունը մեծապես կախված է պատգամավորների մասնագիտական պատրաստվածությունից, քաղաքական մշակույթից և հասարակության վստահությունից։ Եթե խորհրդարանը գործում է անկախ, արդար և օրենքի գերակայության սկզբունքներով, ապա այն նպաստում է ժողովրդավարության զարգացմանը, մարդու իրավունքների պաշտպանությանը և պետական կառավարման արդյունավետությանը։ Միևնույն ժամանակ կարևոր է, որ Ազգային ժողովի գործունեությունը լինի բաց և հասանելի հասարակության համար, քանի որ քաղաքացիների վստահությունը պետական ինստիտուտների նկատմամբ կարևոր պայման է երկրի կայուն զարգացման համար։ Այսպիսով, Ազգային ժողովը հանդիսանում է իրավական և ժողովրդավարական պետության կարևորագույն ինստիտուտներից մեկը, որն ապահովում է ժողովրդի ներկայացվածությունը, օրենքների ընդունումը և պետական իշխանության հավասարակշռված գործունեությունը։