ԶԼՄ-ների դերը ՀՀ իմիջի ձևավորման գործում

Математика

Աշխատությունը նվիրված է միլիմետրային և ենթամիլիմետրային ալիքների ֆիզիկական հատկությունների, տարածման օրինաչափությունների և ռադիոֆիզիկայում դրանց կիրառությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են այս տիրույթի էլեկտրամագնիսական ալիքների առաջացման, տարածման, փոխազդեցության և գրանցման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց կիրառման հնարավորությունները գիտական և տեխնիկական տարբեր խնդիրների լուծման համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում միլիմետրային և ենթամիլիմետրային տիրույթների կարևոր բնութագրերին, ալիքների տարածման վրա միջավայրի ազդեցությանը, նյութերի հետ փոխազդեցությանը և համապատասխան ռադիոֆիզիկական համակարգերի աշխատանքի սկզբունքներին։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել չափումների, ազդանշանների ձևավորման և ընդունման, սպեկտրային վերլուծության ու ճառագայթման կառավարման մեթոդները, որոնք հնարավորություն են տալիս արդյունավետորեն օգտագործել այս ալիքային տիրույթները հետազոտական նպատակներով։ Կիրառական տեսանկյունից դիտարկվում են դրանց հնարավոր օգտագործումները կապի համակարգերում, ռադիոլոկացիայում, սպեկտրոսկոպիայում, հեռազննման, նյութերի հետազոտության և այլ տեխնիկական ուղղություններում։ Միլիմետրային և ենթամիլիմետրային ալիքների նկատմամբ հետաքրքրությունը պայմանավորված է նաև նրանով, որ դրանց միջոցով հնարավոր է ստանալ նյութերի և տարբեր ֆիզիկական գործընթացների վերաբերյալ տեղեկատվություն, որը հասանելի չէ էլեկտրամագնիսական սպեկտրի այլ տիրույթներում։ Աշխատությունը համադրում է տեսական դրույթներն ու գործնական խնդիրները՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող են ալիքների ֆիզիկական առանձնահատկությունները վերածվել չափման, հետազոտման և տեխնոլոգիական կիրառությունների արդյունավետ գործիքների։ Այն կարող է հետաքրքրել ռադիոֆիզիկայի, էլեկտրատեխնիկայի, կապի տեխնոլոգիաների, միկրոալիքային տեխնիկայի և կիրառական ֆիզիկայի մասնագետներին, հետազոտողներին, ինժեներներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Педагогика

Այս աշխատությունը վերաբերում է միջին դպրոցում բայի բառաքերականական կարգերի ուսուցման մեթոդական հիմնախնդիրներին՝ ընդգծելով հայոց լեզվի քերականության դասավանդման արդյունավետության բարձրացման ուղիները և սովորողների լեզվական մտածողության զարգացման առանձնահատկությունները։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել այն դժվարությունները, որոնց հանդիպում են աշակերտները բայի քերականական կարգերի՝ ժամանակի, եղանակի, դեմքի, թվի, սեռի և այլ ձևաբանական առանձնահատկությունների յուրացման գործընթացում, ինչպես նաև առաջարկել դրանց ուսուցման արդյունավետ մեթոդներ։ Ուսումնասիրվում են ուսուցման ժամանակակից մոտեցումները՝ հաղորդակցական մեթոդ, գործնական-վարժական աշխատանքներ, դիդակտիկ խաղեր և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառումը, որոնք նպաստում են քերականական նյութի ավելի խորքային և գիտակցված ընկալմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում լեզվական գիտելիքի և խոսքային հմտությունների փոխկապակցված զարգացմանը, ինչպես նաև աշակերտների ակտիվ մասնակցությանը ուսուցման գործընթացում։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է ուսուցչի դերը՝ որպես լեզվական նյութի մատուցման և սովորողների ճանաչողական գործունեության կազմակերպման հիմնական գործոն, ինչպես նաև գնահատման համակարգի ազդեցությունը ուսուցման արդյունավետության վրա։ Միաժամանակ ընդգծվում է, որ բայի քերականական կարգերի ճիշտ ուսուցումը նպաստում է ոչ միայն լեզվական գրագիտության բարձրացմանը, այլ նաև ընդհանուր մտավոր զարգացմանը և հաղորդակցական կարողությունների ձևավորմանը։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի լեզվամեթոդիկայի ոլորտում՝ նպաստելով միջին դպրոցում հայոց լեզվի դասավանդման որակի բարելավմանը։

Лингвистика

«Պաշտոնական ոճ» աշխատությունը, որի հեղինակն է Ավետիսյան Յու.Ս., լեզվաբանության և ոճագիտության բնագավառի ուսումնական-տեսական ձեռնարկ է, որը նվիրված է հայոց լեզվի պաշտոնական (պաշտոնատառ) ոճի համակարգված ուսումնասիրությանը՝ որպես գրավոր և վարչական հաղորդակցության հիմնական միջոցներից մեկի։ Գիրքը մանրամասն ներկայացնում է պաշտոնական ոճի ձևավորման լեզվական և գործառական առանձնահատկությունները՝ ընդգրկելով նրա կիրառման ոլորտները պետական կառավարման, իրավական փաստաթղթերի, վարչական նամակագրության և գործավարության համակարգում։ Հեղինակը վերլուծում է պաշտոնական ոճին բնորոշ լեզվական միջոցները՝ բառապաշարի չեզոքություն, ձևակերպումների ստանդարտացվածություն, շարահյուսական խստություն և կառուցվածքային հստակություն՝ ցույց տալով, թե ինչպես են դրանք ապահովում հաղորդակցության միանշանակություն և իրավական ճշգրտություն։ Աշխատությունում ներկայացվում են նաև պաշտոնական փաստաթղթերի տեսակները, դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունները և ձևակերպման կանոնները՝ ներառելով օրինակներ և գործնական բացատրություններ, որոնք օգնում են ճիշտ կիրառել լեզվական նորմերը տարբեր իրավիճակներում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պաշտոնական խոսքի և այլ ոճերի՝ հատկապես գիտական և հրապարակախոսական ոճերի տարբերակմանը՝ ընդգծելով դրանց գործառական սահմանները։ Գիրքը նախատեսված է ուսանողների, պետական ծառայողների, իրավաբանների, գործավարների և լեզվաբանությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար՝ ծառայելով որպես գործնական և տեսական կարևոր ուղեցույց պաշտոնական հաղորդակցության մշակույթի ձևավորման գործում։

Математика

Այս աշխատությունը նվիրված է անկախ պատահական մեծությունների գումարների սուպրեմումների բաշխումների պոչային վարքի ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով այդ պոչերի ճիշտ ասիմպտոտիկ փոփոխություններին և դրանց գնահատման մեթոդներին։ Նյութում դիտարկվում են այնպիսի խնդիրներ, որտեղ հետաքրքրություն է ներկայացնում ոչ միայն գումարի ընդհանուր բաշխումը, այլ նաև նրա առավելագույն արժեքների վարքը որոշ ինդեքսավորված բազմությունների վրա, ինչը կարևոր է էքստրեմալ երևույթների մոդելավորման համար։ Քննարկվում են մեծ շեղումների տեսության հիմնական արդյունքները, Լյապունովի և Լյապունով-Ֆունկցիոնալ մոտեցումները, ինչպես նաև Լարգ Դիվիեյշնսի (large deviations) սկզբունքները, որոնք թույլ են տալիս նկարագրել հազվադեպ, բայց կարևոր իրադարձությունների հավանականությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն դեպքերին, երբ բաշխումների պոչերը ծանր են կամ ենթադրաբար չեն բավարարում դասական կենտրոնական սահմանային թեորեմի պայմանները, և որտեղ անհրաժեշտ է ավելի նուրբ ասիմպտոտիկ վերլուծություն։ Վերլուծվում են նաև սուպրեմումային գործընթացների կապը Բրաունյան շարժման և ընդհանուր ստոխաստիկ պրոցեսների հետ, ինչպես նաև կիրառությունները ռիսկերի տեսության, ֆինանսական մաթեմատիկայի և հուսալիության մոդելավորման մեջ։ Աշխատությունը համադրում է խիստ մաթեմատիկական ապացույցներ և ասիմպտոտիկ գնահատումներ՝ նպատակ ունենալով ճշգրիտ նկարագրել ծայրահեղ արժեքների վարքը բարդ հավանականական համակարգերում։

Экономика

Գիրքը ուսումնասիրում է պետական և տեղական հարկերի համակարգը՝ ներկայացնելով հարկային քաղաքականության կառուցվածքը, դրանց տեսակները և դերը հանրային ֆինանսների ձևավորման գործընթացում։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են պետական հարկերի հիմնական ձևերը՝ եկամտային հարկ, ավելացված արժեքի հարկ, շահութահարկ և ակցիզներ, ինչպես նաև դրանց կիրառման սկզբունքները և տնտեսական ազդեցությունը։ Հեղինակը մանրամասն անդրադառնում է տեղական հարկերին և վճարներին՝ գույքահարկ, հողի հարկ և համայնքային այլ վճարներ, ընդգծելով դրանց նշանակությունը տեղական ինքնակառավարման մարմինների ֆինանսական անկախության ապահովման գործում։ Գրքում քննարկվում են նաև հարկային համակարգի կառուցվածքը, հարկային բեռի բաշխումը, հարկային քաղաքականության սոցիալական և տնտեսական հետևանքները, ինչպես նաև վարչարարության արդյունավետության բարձրացման ուղիները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պետական և տեղական հարկերի փոխկապակցվածությանը, բյուջետային համակարգի կայունությանը և հարկային բարեփոխումների անհրաժեշտությանը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ձևավորել ամբողջական պատկերացում պետական և տեղական հարկերի վերաբերյալ՝ օգտակար լինելով տնտեսագետների, պետական կառավարման մասնագետների և ուսանողների համար։

Другие предметы

Աշխատությունը նվիրված է հայ բանագիտության ձևավորման և զարգացման ավանդական գիտական մոտեցումների քննությանը և ժամանակակից տեղեկատվական ու հաղորդակցական միջավայրում առաջացած նոր մարտահրավերների բացահայտմանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով համացանցային բանահյուսության ուսումնասիրման անհրաժեշտությանը։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ բանահյուսությունը փոփոխվող հասարակական և տեխնոլոգիական պայմաններին զուգընթաց փոխում է իր գոյության, տարածման և փոխանցման ձևերը, ուստի դրա ուսումնասիրության ավանդական մեթոդները անհրաժեշտ է լրացնել նոր մեթոդաբանական գործիքներով։ Աշխատությունը դիտարկում է հայ բանագիտության ավանդույթները՝ դրանց ձևավորման պատմությունը, հիմնական ուսումնասիրության առարկաները, աղբյուրագիտական սկզբունքները և բանահյուսական նյութի հավաքման, գրանցման ու դասակարգման եղանակները։ Դասական բանագիտության շրջանակում կարևոր նշանակություն են ունեցել բանավոր կերպով փոխանցվող հեքիաթների, առասպելների, ավանդազրույցների, երգերի, առածների, ասացվածքների, հանելուկների, ծեսերի և ժողովրդական այլ ստեղծագործությունների հավաքագրումն ու գիտական համակարգումը։ Սակայն թվային հաղորդակցության տարածումը ստեղծել է բանահյուսական ստեղծագործության նոր միջավայր, որտեղ նյութը կարող է առաջանալ, փոփոխվել և տարածվել ոչ միայն բանավոր շփման, այլև սոցիալական ցանցերի, առցանց հարթակների, քննարկումների, բլոգների, տեսանյութերի և հաղորդագրությունների միջոցով։ Հետազոտության առանցքային հասկացություններից է համացանցային բանահյուսությունը, որը կարելի է դիտարկել որպես ժողովրդական ստեղծագործության ժամանակակից դրսևորումների ամբողջություն։ Դրա օրինակներ կարող են լինել ինտերնետային մեմերը, կատակները, անեկդոտները, տարածվող պատմությունները, առցանց լեգենդները, շղթայական հաղորդագրությունները, ժողովրդական մեկնաբանությունները և թվային միջավայրում ձևավորվող այլ կայուն կամ կիսակայուն տեքստեր։ Այդ նյութերի առանձնահատկությունն այն է, որ դրանք հաճախ չունեն մեկ հաստատուն հեղինակ, արագորեն տարածվում են բազմաթիվ օգտատերերի միջոցով, ենթարկվում են փոփոխությունների և կարող են միաժամանակ գոյություն ունենալ տարբեր տեքստային, պատկերային ու տեսաձայնային տարբերակներով։ Աշխատությունը կարևորում է հենց այս փոփոխականության ուսումնասիրությունը, քանի որ ավանդական բանահյուսության նյութի համեմատ թվային ստեղծագործությունները հաճախ ունեն տարածման շատ ավելի արագ և լայն մեխանիզմներ։ Համացանցային միջավայրը փոխում է նաև հեղինակի և լսարանի հարաբերությունը․ օգտատերը կարող է միաժամանակ լինել նյութի սպառող, վերարտադրող, փոփոխող և նոր տարբերակի ստեղծող։ Այս հանգամանքը մարտահրավեր է առաջացնում բանագիտության դասական հեղինակային և տեքստաբանական մոտեցումների համար և պահանջում է մշակել թվային նյութի գրանցման, պահպանման, տարբերակների համադրման ու տարածման պատմության ուսումնասիրման նոր եղանակներ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև բանահյուսական նյութի համատեքստի խնդիրը։ Եթե ավանդական բանահյուսական տեքստը հաճախ գրանցվում էր կատարողի, բնակավայրի, ժամանակի և ծիսական կամ սոցիալական միջավայրի մասին տեղեկությունների հետ միասին, ապա առցանց նյութի դեպքում անհրաժեշտ է հաշվի առնել հրապարակման հարթակը, օգտատերերի փոխազդեցությունը, տարածման ժամանակագրությունը, մեկնաբանությունները, հղումները և նյութի փոփոխության տարբեր փուլերը։ Այսպիսի մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու ոչ միայն տեքստը, այլև դրա թվային «կյանքը»։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև համացանցային բանահյուսության լեզվական առանձնահատկություններին՝ խոսակցական բառապաշարի, ժարգոնի, կրճատումների, նորաբանությունների, հումորի, պատկերային և տեքստային համադրությունների, ինչպես նաև տարբեր լեզուների ու մշակույթների տարրերի փոխներթափանցման դրսևորումներին։ Հատուկ նշանակություն ունի հայալեզու թվային բովանդակության ուսումնասիրությունը, քանի որ այն կարող է արտացոլել ժամանակակից հայ հասարակության արժեքները, կարծրատիպերը, հումորային պատկերացումները, հասարակական արձագանքները և առօրյա հաղորդակցության առանձնահատկությունները։ Հետազոտության գիտական նշանակությունն այն է, որ այն հիմնավորում է հայ բանագիտության մեթոդաբանական շրջանակի ընդլայնման անհրաժեշտությունը՝ ավանդական բանահյուսական ժառանգության ուսումնասիրությունը համադրելով թվային մշակույթի հետազոտության ժամանակակից մեթոդների հետ։ Համացանցային նյութերի համակարգված հավաքագրումը կարող է նաև կարևոր լինել մշակութային հիշողության պահպանման տեսանկյունից, քանի որ թվային բովանդակությունը հաճախ արագ փոփոխվում կամ անհետանում է։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել բանագետներին, ազգագրագետներին, մշակութաբաններին, լեզվաբաններին, մեդիա և թվային մշակույթի հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ բանահյուսությունը չի սահմանափակվում միայն ավանդական բանավոր ժառանգությամբ․ այն շարունակում է ստեղծվել և վերարտադրվել նոր հաղորդակցական միջավայրերում, իսկ համացանցը դարձել է ժողովրդական ստեղծագործության կարևոր տարածք։ Այդ պատճառով ժամանակակից հայ բանագիտության համար համացանցային բանահյուսության ուսումնասիրությունը ոչ միայն նոր թեմատիկ ուղղություն է, այլև անհրաժեշտ պայման՝ ժամանակակից մշակութային գործընթացները լիարժեք փաստագրելու, վերլուծելու և հայ բանահյուսության շարունակական զարգացումն ըմբռնելու համար։