Ինֆորմատիկա և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների հիմունքներ

Տնտեսագիտություն

Ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում արտաքին վարկավորման արդյունավետության գնահատման հիմնախնդիրներին և դրանց լուծման հնարավոր ուղիներին։ Աշխատության շրջանակում արտաքին վարկավորումը դիտարկվում է որպես ֆինանսական ռեսուրսների ներգրավման կարևոր գործիք, որը կարող է նպաստել տնտեսական աճին, պետական և մասնավոր ծրագրերի իրականացմանը, ենթակառուցվածքների զարգացմանը և սոցիալ-տնտեսական խնդիրների լուծմանը։ Հետազոտության հիմնական ուղղություններից է արտաքին վարկային միջոցների արդյունավետության գնահատման մեթոդների ուսումնասիրությունը՝ հաշվի առնելով դրանց ներգրավման պայմանները, օգտագործման նպատակները, սպասարկման ծախսերը, տնտեսական արդյունքները և պետական պարտքի վրա ունեցած ազդեցությունը։ ՀՀ օրինակով վերլուծվում են արտաքին վարկերի ներգրավման և օգտագործման գործընթացները, վարկային ծրագրերի իրականացման արդյունավետությունը, միջոցների նպատակային բաշխման և կառավարման հետ կապված խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքներին, որոնք կարող են նվազեցնել արտաքին ֆինանսավորման տնտեսական արդյունքը, այդ թվում՝ վարկային ծրագրերի ոչ լիարժեք իրագործմանը, միջոցների օգտագործման ձգձգումներին, կառավարման և վերահսկողության թերություններին, ինչպես նաև արտաքին պարտքի սպասարկման աճող բեռին։ Ուսումնասիրությունը նաև անդրադառնում է արտաքին վարկավորման արդյունավետության բարձրացման հնարավոր ուղղություններին՝ ծրագրերի նախնական գնահատման և ընտրության կատարելագործմանը, ֆինանսական վերահսկողության ամրապնդմանը, ներգրավված միջոցների առավել նպատակային օգտագործմանը և արդյունքների մշտադիտարկման մեխանիզմների զարգացմանը։ Կարևորվում է նաև արտաքին վարկավորման և երկրի երկարաժամկետ տնտեսական զարգացման նպատակների փոխկապակցվածությունը, որպեսզի ներգրավվող միջոցները ոչ միայն ապահովեն ընթացիկ ֆինանսական կարիքների ծածկումը, այլև ստեղծեն տնտեսական հավելյալ արժեք և նպաստեն զարգացման կայունությանը։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ֆինանսների և պետական կառավարման մասնագետներին, բանկային ու միջազգային ֆինանսների ոլորտի հետազոտողներին, ինչպես նաև տնտեսագիտության ուսանողներին և ասպիրանտներին։ Այն արժեքավոր է հատկապես Հայաստանի արտաքին պարտքի կառավարման, վարկային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման և արտաքին ֆինանսավորման տնտեսական ազդեցության գնահատման հիմնախնդիրներն ուսումնասիրելու համար։

Այլ առարկաներ

Բերքահավաքի մեքենաներ աշխատությունը մասնագիտական ուսումնական ձեռնարկ է, որը նվիրված է գյուղատնտեսական բերքահավաքի տեխնիկայի կառուցվածքի, աշխատանքի սկզբունքների և կիրառման արդյունավետ մեթոդների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով մեքենայացված բերքահավաքի դերը ժամանակակից գյուղատնտեսության մեջ։ Հեղինակ Մ. Ա. Սարգսյանը մանրամասն ներկայացնում է տարբեր տեսակի բերքահավաքի մեքենաներ՝ կոմբայններ, կտրող և հավաքող սարքավորումներ, ինչպես նաև դրանց հիմնական հանգույցները, տեխնիկական բնութագրերը և աշխատանքային գործընթացները։ Գրքում բացատրվում է, թե ինչպես են այդ մեքենաները փոխազդում մշակաբույսերի տեսակների, դաշտային պայմանների և բերքահավաքի տեխնոլոգիական պահանջների հետ՝ ապահովելով կորուստների նվազեցում և արտադրողականության բարձրացում։ Աշխատությունը ներառում է նաև մեքենաների կարգավորման, սպասարկման և շահագործման կանոնները, ինչպես նաև արդյունավետ աշխատանքի կազմակերպման սկզբունքները տարբեր կլիմայական և հողային պայմաններում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բերքահավաքի գործընթացի օպտիմալացմանը, էներգախնայող տեխնոլոգիաների կիրառմանը և տեխնիկայի հուսալիության բարձրացման միջոցառումներին։ Գրքում ներկայացվում են նաև անվտանգության կանոնները, որոնք անհրաժեշտ են գյուղատնտեսական ծանր տեխնիկայի հետ աշխատելիս՝ կանխելու վթարներն ու տեխնիկական խափանումները։ Այն նախատեսված է գյուղատնտեսության մեքենայացման մասնագետների, ուսանողների և տեխնիկների համար, ովքեր ցանկանում են խորացնել իրենց գիտելիքները բերքահավաքի մեխանիզացված համակարգերի վերաբերյալ և կիրառել դրանք գործնականում։

Տնտեսագիտություն

Թողարկողները, բաժնետերերը և ներդրողները ֆինանսական և կապիտալի շուկաների հիմնական մասնակիցներն են, որոնք ապահովում են կապիտալի ձևավորումը, շրջանառությունը և բաշխումը տնտեսության մեջ։ Թողարկողներ են այն կազմակերպությունները կամ պետական մարմինները, որոնք թողարկում են արժեթղթեր՝ օրինակ բաժնետոմսեր կամ պարտատոմսեր, նպատակ ունենալով ներգրավել ֆինանսական միջոցներ իրենց գործունեության կամ զարգացման ծրագրերի համար։ Բաժնետերերը այն անձինք կամ կազմակերպություններն են, որոնք ձեռք են բերում բաժնետոմսեր և դառնում ընկերության համասեփականատերեր՝ ստանալով շահաբաժիններ և մասնակցելով ընկերության շահույթին ու որոշակի կառավարչական որոշումներին։ Ներդրողները ավելի լայն հասկացություն են և ներառում են բոլոր այն անձանց կամ հաստատություններին, որոնք ներդրում են կատարում ֆինանսական գործիքներում՝ նպատակ ունենալով ստանալ եկամուտ կամ կապիտալի աճ։ Նրանք կարող են լինել ինչպես անհատներ, այնպես էլ բանկեր, ներդրումային ֆոնդեր կամ այլ ֆինանսական կազմակերպություններ։ Այս երեք խմբերը միասին ձևավորում են կապիտալի շուկայի հիմնական շարժիչ համակարգը՝ ապահովելով ֆինանսական ռեսուրսների հոսքը տնտեսության մեջ և նպաստելով տնտեսական զարգացմանը։

Տեխնոլոգիա

Այս աշխատանքը նվիրված է էլեկտրաէներգետիկական համակարգերի ցանցերում էներգետիկ կորուստների նվազեցման մեթոդիկայի ուսումնասիրությանը՝ լարման կարգավորման միջոցով, դիտարկելով այն որպես էլեկտրամատակարարման արդյունավետության բարձրացման և համակարգի կայուն աշխատանքի ապահովման կարևոր ուղղություն։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են էներգիայի կորուստների հիմնական տեսակները՝ ակտիվ և ռեակտիվ կորուստները, ինչպես նաև դրանց առաջացման պատճառները բաշխիչ և փոխանցման ցանցերում՝ կապված լարման անկման, բեռնվածության անհավասար բաշխման և ռեակտիվ հզորության անբավարար փոխհատուցման հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում լարման կարգավորման մեթոդներին՝ ներառյալ տրանսֆորմատորների կարգավորվող թափանցիկ կոճերի (tap changers) կիրառումը, կոնդենսատորային բատերի օգտագործումը, ավտոմատ լարման կարգավորման համակարգերը և խելացի ցանցերի (smart grid) տեխնոլոգիաները, որոնք հնարավորություն են տալիս իրական ժամանակում օպտիմալացնել էներգիայի հոսքերը և նվազեցնել տեխնիկական կորուստները։ Քննարկվում են նաև համակարգի մաթեմատիկական մոդելավորման և օպտիմալ կառավարման մոտեցումները, որոնք թույլ են տալիս գնահատել լարման փոփոխության ազդեցությունը էներգետիկ արդյունավետության վրա։ Աշխատությունը եզրակացնում է, որ լարման կարգավորման վրա հիմնված էներգակորուստների նվազեցման մեթոդները հանդիսանում են ժամանակակից էներգետիկ համակարգերի արդյունավետության բարձրացման կարևոր գործիք և ունեն նշանակալի կիրառական արժեք:

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է 1991-2011 թվականներին Մերձավոր Արևելքում միջարաբական համագործակցության ձևավորման, զարգացման և հիմնական հակասությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են արաբական պետությունների միջև քաղաքական, տնտեսական, անվտանգային և դիվանագիտական համագործակցության գործընթացները՝ հաշվի առնելով տարածաշրջանի բարդ աշխարհաքաղաքական միջավայրը։ Այս ժամանակահատվածը բնորոշվում է մի շարք նշանակալի իրադարձություններով, որոնք էապես ազդել են արաբական երկրների փոխհարաբերությունների և ընդհանուր դիրքորոշումների ձևավորման վրա, այդ թվում՝ Ծոցի պատերազմը, Իրաքի նկատմամբ միջազգային պատժամիջոցները, իսրայելա-արաբական հակամարտության զարգացումները, պաղեստինյան հիմնախնդրի շուրջ գործընթացները և տարածաշրջանում արտաքին ուժերի ազդեցության փոփոխությունները։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում է նաև Արաբական պետությունների լիգայի դերը՝ որպես միջարաբական համագործակցության հիմնական ինստիտուցիոնալ հարթակ, և գնահատվում են կազմակերպության հնարավորություններն ու սահմանափակումները տարածաշրջանային խնդիրների կարգավորման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ արաբական երկրների ընդհանուր մշակութային և պատմական հիմքերը միշտ չէ, որ հանգեցնում էին միասնական քաղաքական դիրքորոշումների։ Տարբեր պետությունների ազգային շահերը, արտաքին քաղաքական կողմնորոշումները, տնտեսական հնարավորությունների անհավասարությունը և տարածաշրջանային մրցակցությունները հաճախ խոչընդոտում էին համատեղ քաղաքականության ձևավորմանը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է նաև Իրաքի, Պաղեստինի, Լիբանանի և տարածաշրջանային անվտանգության հետ կապված խնդիրների ազդեցությունը միջարաբական հարաբերությունների վրա։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես էին տարածաշրջանային ճգնաժամերը և միջազգային քաղաքականության փոփոխությունները վերափոխում արաբական պետությունների համագործակցության մեխանիզմները և առաջնահերթությունները։ 2000-ականների ընթացքում համագործակցությանն ու միասնական դիրքորոշումների ձևավորմանը զուգահեռ պահպանվում էին նաև խորքային տարաձայնություններ, որոնք հատկապես նկատելի դարձան տարածաշրջանում քաղաքական վերափոխումների նախաշեմին և 2011 թվականի իրադարձությունների ընթացքում։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել Մերձավոր Արևելքի ժամանակակից քաղաքական գործընթացների, արաբական աշխարհի ներքին հարաբերությունների և տարածաշրջանային անվտանգության խնդիրների ավելի խորքային ընկալմանը։ Այն կարող է հետաքրքրել միջազգային հարաբերությունների, քաղաքագիտության, արաբագիտության և տարածաշրջանային ուսումնասիրությունների մասնագետներին, հետազոտողներին ու ուսանողներին։

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության մեքենաշինության ոլորտում արդյունաբերական արտադրության զարգացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ դիտարկելով ճյուղի տնտեսական նշանակությունը, զարգացման նախադրյալները, առկա արտադրական ներուժը և դրա արդյունավետ օգտագործման հիմնական խոչընդոտները։ Մեքենաշինությունը կարևոր դեր ունի արդյունաբերության տեխնոլոգիական զարգացման, արտադրության արդիականացման և տնտեսության տարբեր ճյուղերի տեխնիկական ապահովման գործում, ուստի դրա զարգացումը անմիջականորեն կապված է երկրի արտադրողականության, տեխնոլոգիական անկախության և արտահանման հնարավորությունների ընդլայնման հետ։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ՀՀ մեքենաշինության ձևավորման և զարգացման պատմական առանձնահատկությունները, ճյուղի կառուցվածքը, արտադրական ձեռնարկությունների գործունեությունը, մասնագիտացման ուղղությունները և տարածքային տեղաբաշխումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն տնտեսական և տեխնոլոգիական խնդիրներին, որոնք սահմանափակում են մեքենաշինական արտադրության մրցունակությունը, այդ թվում՝ արտադրական հզորությունների ոչ լիարժեք օգտագործմանը, տեխնոլոգիական վերազինման անհրաժեշտությանը, ներդրումների սահմանափակությանը, որակյալ մասնագետների պահանջարկին, արտադրանքի շուկաների սահմանափակությանը և արտահանման ուղղությունների ընդլայնման անհրաժեշտությանը։ Ժամանակակից պայմաններում մեքենաշինության զարգացման կարևոր նախապայման է արտադրության տեխնոլոգիական արդիականացումը, նորարարությունների ներդրումը և բարձր ավելացված արժեք ունեցող արտադրանքի թողարկումը։ ՀՀ արդյունաբերության զարգացման պետական մոտեցումներում նույնպես ընդգծվում են մրցունակության և արտադրողականության բարձրացումը, արտահանման դիվերսիֆիկացումը, նոր տեխնոլոգիաների կիրառումը և ներքին շուկայում տեղական արտադրանքի մասնաբաժնի մեծացումը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է մեքենաշինության կապը գիտության, կրթության և հետազոտությունների ու մշակումների ոլորտների հետ, քանի որ ժամանակակից մեքենաշինական արտադրությունը պահանջում է ոչ միայն արտադրական հզորություններ, այլև բարձր որակավորում ունեցող ինժեներական և տեխնիկական կադրեր, նախագծման ժամանակակից համակարգեր և նորարարական տեխնոլոգիաներ։ Այդ տեսանկյունից զարգացման հեռանկարային ուղղություններից են ճարտարագիտական մասնագիտացումների խորացումը, մասնագիտացված քլաստերների ձևավորումը, օտարերկրյա ներդրումների ներգրավումը, հետազոտությունների և մշակումների կարողությունների զարգացումը և շուկաների դիվերսիֆիկացումը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև մեքենաշինական ձեռնարկությունների համագործակցության ընդլայնմանը, տեղական և միջազգային մատակարարման շղթաներում դրանց ներգրավմանը, արտադրանքի որակի բարձրացմանը և միջազգային չափանիշների ներդրմանը։ Այս խնդիրների լուծումը կարևոր է ոչ միայն առանձին ձեռնարկությունների արդյունավետության բարձրացման, այլև ամբողջ արդյունաբերական համակարգի կայուն զարգացման համար։ Հետազոտության շրջանակում կարող են առաջարկվել մեքենաշինության զարգացման ուղղություններ, որոնք ներառում են տեխնիկական վերազինում, արտադրության ավտոմատացում և թվայնացում, նոր արտադրատեսակների մշակում, ներդրումային միջավայրի բարելավում, մասնագիտական կադրերի պատրաստում, գիտության և արտադրության համագործակցության խորացում և արտահանման ներուժի օգտագործում։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, արդյունաբերության և ձեռնարկությունների կառավարման մասնագետներին, մեքենաշինության ոլորտի հետազոտողներին, պետական տնտեսական քաղաքականություն մշակողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, այն հնարավորություն է տալիս դիտարկել ՀՀ մեքենաշինությունը ոչ միայն որպես արդյունաբերության առանձին ճյուղ, այլև որպես տեխնոլոգիական զարգացման, արտադրության դիվերսիֆիկացման, բարձր ավելացված արժեքի ստեղծման և երկրի տնտեսական մրցունակության բարձրացման կարևոր բաղադրիչ։