Հայաստանի Հանրապետության մի քանի ջրամբարների ջրի որակի հետազոտություն և աղտոտվածության գնահատում

Տնտեսագիտություն

Ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ագրոպարենային համակարգում նորամուծությունների կառավարման հիմնախնդիրներին և դրանց լուծման հնարավոր ուղիներին։ Աշխատության կենտրոնում ագրարային ոլորտում նորարարական գործընթացների կազմակերպման, կառավարման և արդյունավետության բարձրացման խնդիրներն են՝ հաշվի առնելով գյուղատնտեսության և սննդի արտադրության տեխնոլոգիական, տնտեսական ու կազմակերպական առանձնահատկությունները։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են նոր տեխնոլոգիաների, արտադրության կազմակերպման ժամանակակից մեթոդների, թվային գործիքների և կառավարման նոր մոտեցումների ներդրման հնարավորությունները ագրոպարենային համակարգի տարբեր օղակներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նորամուծությունների ներդրմանը խոչընդոտող գործոններին՝ ֆինանսական ռեսուրսների սահմանափակությանը, ներդրումային ռիսկերին, տեխնոլոգիական և տեղեկատվական հասանելիության խնդիրներին, մասնագիտական կադրերի պակասին և գիտության ու արտադրության միջև համագործակցության անհրաժեշտությանը։ ՀՀ պայմանների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ագրոպարենային համակարգի նորարարական ներուժը և գնահատելու այն տնտեսական ու կառավարչական մեխանիզմները, որոնք կարող են նպաստել դրա արդյունավետ օգտագործմանը։ Կարևորվում է նաև պետական աջակցության դերը՝ նորարարական ծրագրերի ֆինանսավորման, ներդրումային խթանների, խորհրդատվական ծառայությունների, գիտահետազոտական աշխատանքների և գյուղատնտեսական արտադրողների կարողությունների զարգացման միջոցով։ Աշխատության մեջ նորամուծությունների կառավարումը դիտարկվում է որպես ոչ միայն տեխնոլոգիական, այլև համակարգային գործընթաց, որը ներառում է նոր գաղափարի ձևավորումից մինչև դրա ներդրում, տարածում և տնտեսական արդյունքի գնահատում։ Քննարկվում են արտադրողականության բարձրացման, ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման, արտադրանքի որակի բարելավման, մրցունակության ամրապնդման և տեղական ու արտաքին շուկաներում ագրոպարենային արտադրանքի դիրքերի ընդլայնման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել ՀՀ ագրոպարենային համակարգում նորարարական կառավարման արդյունավետ մեխանիզմների ձևավորմանը և ոլորտի կայուն ու մրցունակ զարգացմանը։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ագրոբիզնեսի և կառավարման մասնագետներին, գյուղատնտեսության ոլորտի կազմակերպիչներին, պետական կառավարման մարմինների մասնագետներին, հետազոտողներին, ինչպես նաև տնտեսագիտության, կառավարման և ագրարային մասնագիտությունների ուսանողներին ու ասպիրանտներին։

Գրականություն

Աշխատանքը նվիրված է Վ. Ա. Բլոկի և Ա. Բելի վաղ շրջանի քնարերգության մեջ առասպելաստեղծման երևույթի, դրա գեղարվեստական գործառույթների և ձևավորման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում ռուսական սիմվոլիզմի երկու կարևոր ներկայացուցիչների ստեղծագործական վաղ շրջանն է, երբ նրանց պոեզիայում ձևավորվում են այն հիմնական պատկերային, խորհրդանշական և փիլիսոփայական համակարգերը, որոնք հետագայում դառնում են նրանց անհատական գեղարվեստական աշխարհների բնորոշ հատկանիշները։ Աշխատանքը դիտարկում է առասպելաստեղծումը ոչ միայն որպես հին առասպելների, կրոնական պատկերների կամ մշակութային սյուժեների օգտագործում, այլև որպես բանաստեղծական իրականության ինքնուրույն կառուցման եղանակ։ Այս մոտեցման շրջանակում բանաստեղծը վերափոխում է իրականության առանձին երևույթները, կերպարներն ու ապրումները՝ դրանք ներառելով խորհրդանշական և համամարդկային իմաստների ավելի լայն համակարգում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է Բլոկի և Բելի ստեղծագործական աշխարհների համեմատական ուսումնասիրությունը։ Երկու հեղինակների պոեզիայում առասպելական մտածողությունը կապված է իրականության սովորական սահմանների հաղթահարման, հոգևոր որոնումների և խորհրդավոր աշխարհի զգացողության հետ, սակայն յուրաքանչյուր հեղինակ ձևավորում է դրա արտահայտման սեփական համակարգը։ Բլոկի վաղ քնարերգության մեջ կարևոր դեր են ստանում իդեալական, խորհրդավոր և կանացի կերպարները, որոնք հաճախ վերածվում են բարձրագույն հոգևոր իրականության նշանների։ Կերպարի կոնկրետ կենսագրական կամ իրավիճակային հատկանիշները աստիճանաբար ենթարկվում են խորհրդանշական վերաիմաստավորման՝ ստեղծելով բանաստեղծական առասպելի զգացողություն։ Բելի ստեղծագործական համակարգում ևս էական նշանակություն ունեն խորհրդանշական կերպարները, հոգևոր որոնումը և իրականության երկակի ընկալումը, սակայն նրա գեղարվեստական աշխարհում առավել ընդգծված են գաղափարների, փիլիսոփայական պատկերացումների և մշակութային տարբեր շերտերի փոխազդեցությունները։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ այն աղբյուրներին, որոնք մասնակցել են հեղինակների առասպելական մտածողության ձևավորմանը։ Դրանց թվում կարող են լինել քրիստոնեական և հին դիցաբանական ավանդույթները, ռուսական մշակութային ժառանգությունը, եվրոպական սիմվոլիզմը, փիլիսոփայական ուսմունքները և ժամանակաշրջանի ինտելեկտուալ միջավայրում տարածված էզոթերիկ գաղափարները։ Սակայն այդ աղբյուրները հեղինակների ստեղծագործություններում չեն պահպանվում անփոփոխ․ դրանք վերամշակվում են և ստանում անհատական բանաստեղծական նշանակություն։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում խորհրդանիշի և առասպելի հարաբերակցությանը։ Սիմվոլիստական պոեզիայում խորհրդանիշը հաճախ հանդես է գալիս որպես բազմիմաստ նշան, որը չի սահմանափակվում մեկ հստակ մեկնաբանությամբ։ Երբ բազմաթիվ խորհրդանիշներ, կերպարներ և մոտիվներ միավորվում են կայուն համակարգի մեջ, ձևավորվում է յուրօրինակ առասպելական աշխարհ, որտեղ իրականության տարբեր երևույթներ ձեռք են բերում փոխկապակցված և վերաիմաստավորված նշանակություն։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել նաև ժամանակի և տարածության կազմակերպումը։ Վաղ շրջանի բանաստեղծություններում իրական աշխարհը հաճախ ներկայացվում է որպես առօրյա և խորհրդավոր իրականությունների սահմանագիծ, որտեղ սովորական իրադարձությունները կարող են ընկալվել որպես ավելի բարձր կամ գաղտնի նշանակություն ունեցող նշաններ։ Այսպիսի երկշերտ կառուցվածքը նպաստում է առասպելաստեղծ մտածողության ձևավորմանը և ընթերցողին ներգրավում է բանաստեղծական մեկնաբանության գործընթացում։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է նաև քնարական հերոսի կերպարի ուսումնասիրությունը։ Հերոսը հաճախ հանդես է գալիս որպես որոնող, սպասող կամ խորհրդավոր աշխարհի հետ հաղորդակցության ձգտող սուբյեկտ, իսկ նրա անձնական ապրումները վերածվում են ավելի ընդհանրական հոգևոր փորձառության։ Այդպիսով անձնական քնարական խոսքը ձեռք է բերում առասպելական ընդհանրացման մակարդակ։ Բլոկի և Բելի ստեղծագործությունների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել ինչպես ընդհանուր սիմվոլիստական սկզբունքները, այնպես էլ նրանց գեղարվեստական մտածողության տարբերությունները։ Նրանց մոտ առասպելաստեղծումը կարող է ունենալ տարբեր կառուցվածքային և իմաստային շեշտադրումներ՝ կապված հեղինակային աշխարհընկալման, փիլիսոփայական հետաքրքրությունների և գեղարվեստական լեզվի առանձնահատկությունների հետ։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել նաև վաղ շրջանի ստեղծագործություններից հետագա պոետիկայի ձևավորման գործընթացը՝ ցույց տալով, թե ինչպես են այդ ժամանակաշրջանում ձևավորված առասպելական մոտիվները և խորհրդանշական պատկերները հետագայում զարգանում ու վերափոխվում։ Այս տեսանկյունից վաղ քնարերգությունը դիտարկվում է որպես հեղինակների գեղարվեստական համակարգերի ձևավորման կարևոր փուլ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը բացահայտում է, թե ինչպես են Բլոկն ու Բելին իրականության բանաստեղծական վերափոխման միջոցով ստեղծում սեփական խորհրդանշական աշխարհները և ինչ դեր է այդ գործընթացում կատարում առասպելական մտածողությունը։ Թեման կարևոր է ռուսական սիմվոլիզմի գեղագիտության, 20-րդ դարասկզբի ռուս գրականության, առասպելի և գրականության փոխհարաբերության, ինչպես նաև բանաստեղծական խորհրդանիշի և հեղինակային առասպելի ձևավորման մեխանիզմների ուսումնասիրության համար։

Կենսաբանություն

Այս աշխատությունը նվիրված է հիպոթալամուսի կողմից առաջացող կենսաբանորեն ակտիվ միացությունների ուսումնասիրմանը, դրանց հայտնաբերման ու հետազոտության մեթոդաբանական մոտեցումներին և նոր կենսաակտիվ նյութերի որոնման ռազմավարությանը։ Այն Սամվել Գրիգորի Չայլյանի կենսաբանական գիտությունների դոկտորի գիտական աստիճանի համար ներկայացված ատենախոսության սեղմագիրն է, որը հրատարակվել է Երևանում 2004 թվականին՝ ՀՀ ԳԱԱ Գ. Հ. Բունիաթյանի անվան կենսաքիմիայի ինստիտուտում։ Աշխատությունը բաղկացած է 39 էջից և վերաբերում է կենսաքիմիայի բնագավառին։ Ուսումնասիրության կենտրոնում հիպոթալամուսն է՝ կենտրոնական նյարդային համակարգի այն կարևորագույն հատվածներից մեկը, որը մասնակցում է օրգանիզմի բազմաթիվ կենսական գործընթացների կարգավորմանը։ Այն կապում է նյարդային և ներզատական համակարգերի գործունեությունը և կարևոր դեր ունի հորմոնային կարգավորման, նյութափոխանակության, ջերմակարգավորման, ջրի և աղերի հավասարակշռության, քնի, ախորժակի, սթրեսային արձագանքների և վերարտադրողական գործընթացների վերահսկման մեջ։ Այդ պատճառով հիպոթալամուսի կողմից արտադրվող կամ կարգավորվող կենսաակտիվ միացությունների ուսումնասիրությունը կարևոր է ինչպես հիմնարար կենսաբանության, այնպես էլ բժշկակենսաբանական հետազոտությունների համար։ Աշխատության կարևոր առանձնահատկությունը «մեթոդաբանական ռազմավարության» գաղափարն է։ Այստեղ նոր միացությունների որոնումը դիտարկվում է ոչ թե որպես առանձին կենսաքիմիական փորձերի պատահական հաջորդականություն, այլ որպես նպատակային գիտական գործընթաց, որի համար անհրաժեշտ է ընտրել համապատասխան օբյեկտներ, մեթոդներ, կենսաբանական թեստեր և հետազոտական չափանիշներ։ Նման մոտեցումը թույլ է տալիս համակարգված կերպով անցնել բնական կենսաբանական նյութերի ուսումնասիրությունից դեպի նոր ակտիվ միացությունների հայտնաբերում և դրանց հատկությունների բացահայտում։ Հիպոթալամուսում առկա կենսաակտիվ նյութերի բազմազանությունը պայմանավորում է դրանց ուսումնասիրման բարդությունը։ Այդ նյութերը կարող են ազդել տարբեր թիրախների և ֆիզիոլոգիական գործընթացների վրա, ուստի դրանց հայտնաբերման համար անհրաժեշտ է համադրել կենսաքիմիական, ֆիզիոլոգիական և ֆարմակոլոգիական մոտեցումները։ Աշխատության թեման այդ տեսանկյունից կարևոր է նրանով, որ կենտրոնանում է ոչ միայն արդեն հայտնի միացությունների բնութագրման, այլև նոր կենսաակտիվ միացությունների որոնման սկզբունքների վրա։ Հետազոտական ռազմավարության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել կենսաբանական ակտիվության նախնական հայտնաբերումը։ Նյութերի մեծ բազմազանության պայմաններում անհրաժեշտ է առանձնացնել այն ֆրակցիաները կամ միացությունները, որոնք ունեն նկատելի կենսաբանական ազդեցություն։ Դրա համար օգտագործվում են համապատասխան կենսաբանական փորձարկումներ, որոնց արդյունքները հնարավորություն են տալիս ընտրել հետագա քիմիական և կենսաքիմիական ուսումնասիրության առավել հեռանկարային ուղղությունները։ Այս գործընթացում հատկապես կարևոր է ակտիվության և նյութի կառուցվածքի միջև կապի աստիճանական բացահայտումը։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև հիպոթալամուսային կենսաակտիվ նյութերի առանձնացման և նույնականացման խնդիրը։ Կենսաբանական հյուսվածքից ակտիվ միացության ստացումը սովորաբար պահանջում է մի շարք հաջորդական փուլեր՝ հումքի մշակում, ակտիվ նյութերի առանձնացում, ֆրակցավորում, մաքրում և վերջնական բնութագրում։ Յուրաքանչյուր փուլում անհրաժեշտ է պահպանել նյութի կենսաբանական ակտիվությունը, քանի որ չափազանց կոշտ պայմանները կարող են հանգեցնել ակտիվ բաղադրիչի քայքայման կամ հատկությունների փոփոխության։ Հետազոտության կարևոր նպատակներից է նաև հայտնաբերված նյութերի կենսաբանական ազդեցության բնութագրումը։ Միացության գոյությունը ինքնին բավարար չէ այն կենսաբանորեն նշանակալի համարելու համար․ անհրաժեշտ է պարզել դրա ազդեցության բնույթը, ակտիվության ուժգնությունը, հնարավոր թիրախները և ֆիզիոլոգիական նշանակությունը։ Այսպիսի ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս տարբերակել պարզապես քիմիական բաղադրիչները կենսաբանական կարգավորման մեջ իրական դեր ունեցող ակտիվ նյութերից։ Թեման սերտորեն կապված է նեյրոէնդոկրին կարգավորման ընդհանուր խնդիրների հետ։ Հիպոթալամուսում առաջացող կամ դրա գործունեությունը կարգավորող նյութերը կարող են ազդել հորմոնային համակարգերի վրա և միաժամանակ կապել նյարդային ազդանշաններն ու ներզատական պատասխանները։ Այդ պատճառով դրանց ուսումնասիրությունը կարևոր է օրգանիզմի կարգավորման մեխանիզմների ամբողջական պատկերացում կազմելու համար։ Հետազոտության մեթոդաբանական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս դիտարկել այդ գործընթացները ոչ թե մեկուսացված, այլ փոխկապակցված համակարգի շրջանակում։ Նոր կենսաակտիվ միացությունների որոնման խնդիրը կարևոր է նաև դեղաբանական հետազոտությունների տեսանկյունից։ Եթե հայտնաբերվում է որոշակի կենսաբանական ազդեցություն ունեցող նյութ, ապա հետագա ուսումնասիրությունները կարող են հանգեցնել դրա կառուցվածքի, գործողության մեխանիզմի և հնարավոր կիրառությունների բացահայտմանը։ Այսպիսի աշխատանքը կարող է հիմք ստեղծել նոր դեղաբանական թիրախների կամ կենսաբանորեն ակտիվ նյութերի հետագա ուսումնասիրման համար, թեև նման կիրառությունները պահանջում են առանձին, երկարատև փորձարարական և կլինիկական հետազոտություններ։ Աշխատության արժեքը հատկապես պայմանավորված է նրանով, որ այն միավորում է կենսաքիմիական որոնումը և մեթոդաբանական մտածողությունը։ Նոր նյութի հայտնաբերումը ներկայացվում է որպես փուլային գործընթաց, որտեղ յուրաքանչյուր հաջորդ քայլ պետք է հիմնված լինի նախորդ փորձարարական արդյունքների վրա։ Այս մոտեցումը բարձրացնում է հետազոտության նպատակաուղղվածությունը և հնարավորություն է տալիս սահմանափակել այն նյութերի շրջանակը, որոնք ենթակա են մանրամասն ուսումնասիրության։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել կենսաքիմիկոսներին, նեյրոկենսաբաններին, ֆիզիոլոգներին, նյարդաէնդոկրինոլոգիայի և դեղաբանական հետազոտությունների մասնագետներին, ինչպես նաև կենսաբանական գիտությունների ուսանողներին ու ասպիրանտներին։ Այն արժեքավոր է հատկապես հիպոթալամուսի կենսաքիմիական գործունեության, կենսաակտիվ միացությունների որոնման մեթոդաբանության և նյարդային ու ներզատական կարգավորման փոխկապակցված մեխանիզմների ուսումնասիրության համար։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է [MeO–Me₁] տիպի համակարգերում ընթացող պինդֆազային ռեակցիաների ուսումնասիրությանը և դրանց հիման վրա գերբարձր կարծրության ու հրակայուն նյութերի ստացման գիտական և տեխնոլոգիական հիմքերի մշակմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել տարբեր բաղադրիչների միջև պինդ վիճակում տեղի ունեցող փոխազդեցությունների օրինաչափությունները, պարզել նոր ֆազերի առաջացման պայմանները և գնահատել ստացված նյութերի կառուցվածքային ու ֆիզիկաքիմիական հատկությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել ջերմաստիճանի, բաղադրության, ռեակցիայի տևողության, մասնիկների չափերի և այլ տեխնոլոգիական գործոնների ազդեցությունը պինդֆազային փոխակերպումների ընթացքի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ֆազային կազմի և կառուցվածքի ձևավորմանը, բյուրեղային ցանցի փոփոխություններին, դիֆուզիոն գործընթացներին և նյութի հատկությունների ու ստացման պայմանների փոխկապակցվածությանը։ Աշխատանքում կարող են կիրառվել ռենտգենյան դիֆրակցիա, ջերմային վերլուծություն, մանրադիտակային և սպեկտրոսկոպիկ մեթոդներ՝ ստացված նյութերի կառուցվածքն ու բաղադրությունը ուսումնասիրելու նպատակով։ Կարևոր ուղղություն է նաև բարձր կարծրության, հրակայունության, մաշակայունության, ջերմային կայունության և մեխանիկական ամրության ապահովման համար օպտիմալ բաղադրությունների և սինթեզի պայմանների որոնումը։ Գերբարձր կարծրության հրակայուն նյութերը կարող են ունենալ կարևոր նշանակություն այն ոլորտներում, որտեղ նյութերը ենթարկվում են բարձր ջերմաստիճանների, մեծ մեխանիկական բեռնվածությունների և ինտենսիվ մաշվածության։ Այդպիսի կիրառությունները կարող են ընդգրկել մետաղամշակումը, կտրող գործիքների արտադրությունը, մեքենաշինությունը, հանքարդյունաբերական տեխնիկան և այլ տեխնոլոգիական գործընթացներ։ Հետազոտության արդյունքում ստացված տվյալները կարող են նպաստել պինդֆազային ռեակցիաների մեխանիզմների ավելի խոր ըմբռնմանը, նոր նյութերի նպատակային սինթեզին և դրանց հատկությունների կանխատեսմանը։ Աշխատանքի գիտական և գործնական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ այն կապում է նյութի կառուցվածքային առանձնահատկությունները դրա ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների հետ՝ հնարավորություն տալով մշակել բարձր արդյունավետությամբ հրակայուն նյութերի ստացման մոտեցումներ։ Նյութը կարող է հետաքրքրել նյութագետներին, քիմիկոսներին, ֆիզիկոսներին, մետալուրգներին, տեխնոլոգներին, ինժեներներին և բարձր կարծրության ու բարձր ջերմաստիճանային պայմաններում կիրառվող նյութերի մշակմամբ զբաղվող հետազոտողներին։

Տնտեսագիտություն

Անշարժ գույքը տնտեսագիտական և իրավական հասկացություն է, որը ներառում է հողամասերը, շենքերը, բնակարանները, արտադրական և կոմերցիոն կառույցները, որոնք ֆիզիկապես ամրացված են հողի վրա և չեն կարող տեղափոխվել առանց իրենց կառուցվածքի վնասման: Այն հանդիսանում է կարևոր ակտիվ ինչպես անհատների, այնպես էլ պետության և բիզնեսի համար, քանի որ ապահովում է բնակության, արտադրության և ներդրման հիմնական պայմաններ: Անշարժ գույքի շուկան ձևավորվում է առաջարկի և պահանջարկի փոխազդեցությամբ, որտեղ գները կախված են տեղակայությունից, ենթակառուցվածքներից, տնտեսական իրավիճակից և իրավական կարգավորումներից: Այս ոլորտը կարևոր դեր ունի տնտեսական զարգացման մեջ՝ խթանելով շինարարությունը, բանկային վարկավորումը և ներդրումային ակտիվությունը: Անշարժ գույքը նաև համարվում է երկարաժամկետ և համեմատաբար կայուն ներդրումային գործիք, որը կարող է ապահովել եկամուտ վարձակալությունից կամ արժեքի աճից: Միաժամանակ այն պահանջում է զգալի սկզբնական կապիտալ, իրավական ճիշտ ձևակերպումներ և շուկայի մանրակրկիտ ուսումնասիրություն՝ ռիսկերից խուսափելու համար: Ընդհանուր առմամբ, անշարժ գույքը տնտեսության կարևոր բաղադրիչ է, որը ազդում է ինչպես սոցիալական պայմանների, այնպես էլ տնտեսական կայունության և զարգացման վրա:

Տեխնոլոգիա

Գիրքը նվիրված է միկրոավտոբուսների սկավառակավոր արգելակային մեխանիզմների խափանումների վիճակագրական մոդելավորմանը և դրանց հուսալիության կանխատեսման մեթոդների մշակմանը։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում են արգելակային համակարգերի աշխատանքի առանձնահատկությունները, տեխնիկական վիճակի գնահատման չափանիշները, մաշվածության և շահագործման պայմանների ազդեցությունը մեխանիզմների խափանումների առաջացման վրա։ Քննարկվում են վիճակագրական վերլուծության, հուսալիության տեսության, մաթեմատիկական մոդելավորման և կանխատեսման մեթոդները, որոնք հնարավորություն են տալիս գնահատել արգելակային հանգույցների ծառայության ժամկետը և կանխարգելիչ սպասարկման արդյունավետությունը։ Վերլուծվում են շահագործման ընթացքում առաջացող անսարքությունների պատճառները, դրանց հավանական բնույթը և տեխնիկական սպասարկման գործընթացների կատարելագործման ուղիները։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել ավտոմոբիլային տրանսպորտի մասնագետների, ինժեներների, տեխնիկական սպասարկման ոլորտի աշխատակիցների, հուսալիության տեսությամբ զբաղվող հետազոտողների, դասախոսների և տրանսպորտային ճարտարագիտության ուսանողների համար։