ՀՀ բարձրագույն մասնագիտական կրթության կառավարման տնտեսագիտական արդի հիմնախնդիրները

Другие предметы

Ապահովագրական շուկայի մասնակիցները այն անձինք և կազմակերպություններն են, որոնք ներգրավված են ապահովագրական ծառայությունների ստեղծման, վաճառքի, օգտագործման և վերահսկման գործընթացներում։ Այս շուկան ունի մի քանի հիմնական դերակատարներ, որոնք միասին ապահովում են համակարգի արդյունավետ գործունեությունը։ Առաջին խումբը ապահովագրական ընկերություններն են, որոնք մշակում և վաճառում են ապահովագրական պոլիսներ, գնահատում են ռիսկերը և իրականացնում են վնասների փոխհատուցում։ Երկրորդ խումբը ապահովագրողները (ապահովագրված անձինք) են՝ ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձինք, ովքեր գնում են ապահովագրական ծառայություններ՝ իրենց ռիսկերը նվազեցնելու նպատակով։ Կարևոր դեր ունեն նաև ապահովագրական միջնորդները՝ գործակալներն ու բրոքերները։ Գործակալները սովորաբար ներկայացնում են մեկ կամ մի քանի ապահովագրական ընկերություն, մինչդեռ բրոքերները հանդես են գալիս որպես անկախ միջնորդներ՝ ներկայացնելով հաճախորդների շահերը և ընտրելով լավագույն առաջարկները շուկայից։ Բացի այդ, շուկայի մասնակիցներ են նաև վերաապահովագրական ընկերությունները, որոնք ստանձնում են ապահովագրական ընկերությունների ռիսկերի մի մասը՝ մեծ վնասների դեպքում ֆինանսական կայունությունը պահպանելու համար։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ագրոպարենային համակարգում ներդրումային քաղաքականության ձևավորման, իրականացման և կատարելագործման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով ոլորտի ֆինանսավորման մեխանիզմները և զարգացման հեռանկարները։ Հեղինակը վերլուծում է ագրոպարենային ոլորտի ներդրումային միջավայրի առանձնահատկությունները՝ ներառյալ արտադրության ռիսկայնությունը, ենթակառուցվածքային սահմանափակումները, շուկաների հասանելիությունը և պետական աջակցության գործիքները։ Գրքում դիտարկվում են ներդրումների ներգրավման հիմնական աղբյուրները՝ պետական ծրագրեր, մասնավոր կապիտալ, միջազգային ֆինանսական կազմակերպություններ և վարկային համակարգ, ինչպես նաև դրանց արդյունավետ օգտագործման խնդիրները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ներդրումային քաղաքականության ազդեցությանը արտադրողականության բարձրացման, գյուղատնտեսական տեխնոլոգիաների արդիականացման և պարենային անվտանգության ապահովման վրա։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև ներդրումային ռիսկերի կառավարման մեխանիզմները՝ ապահովագրություն, պետական երաշխիքներ և սուբսիդավորման համակարգեր։ Աշխատությունը ներկայացնում է ագրոպարենային համակարգի ներդրումային միջավայրի բարելավման հնարավոր ուղիներ՝ ուղղված կայուն զարգացման, մրցունակության բարձրացման և արտահանման ներուժի ընդլայնման ապահովմանը։ Այն օգտակար է տնտեսագետների, ագրարային ոլորտի մասնագետների և պետական քաղաքականության մշակմամբ զբաղվող հետազոտողների համար։

Другие предметы

Այս աշխատությունը ներկայացնում է գրադարանների մասնակցության և աջակցության մեթոդները ընտրական գործընթացներում՝ հաշվի առնելով տեղեկատվական, կրթական և հասարակական ներգրավվածության գործառույթները։ Նյութում մանրամասն բացատրվում են գրադարանների դերը ընտրողների տեղեկացվածության ապահովման, ընտրական իրավագիտության տարածման և քաղաքացիական գիտակցության ձևավորման գործում, ինչպես նաև ներկայացվում են աշխատանքային ուղեցույցներ՝ ընթերցասրահներում և հանրային միջոցառումների ժամանակ տեղեկատվության մատուցման համար։ Աշխատությունը ընդգծում է գրադարանների որպես հասարակության վստահելի տեղեկատվական կենտրոնների կարողությունները, այդ թվում՝ ընտրությունների մասին օբյեկտիվ տվյալների հավաքագրումը, մատենագիտական և էլեկտրոնային աղբյուրների տրամադրումը, համաժողովների և քննարկումների կազմակերպումը։ Մեթոդական նյութերը նախատեսված են գրադարանավարների, կրթական աշխատողների և հասարակական կազմակերպությունների համար՝ ուղղված ընտրական գործընթացների թափանցիկության բարձրացմանը և քաղաքացիների գիտելիքների ամրապնդմանը։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է ավագ նախադպրոցական տարիքի երեխաների մտավոր զարգացման առանձնահատկությունների և այդ գործընթացում հաղորդակցման դերի համալիր ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն հոգեբանական և մանկավարժական գործոնների վրա, որոնք նպաստում են երեխայի մտածողության, խոսքի, հիշողության, ուշադրության, երևակայության, ընկալման և ճանաչողական ակտիվության զարգացմանը նախադպրոցական կրթության կարևորագույն փուլերից մեկում։ Այս տարիքը դիտարկվում է որպես ինտենսիվ զարգացման ժամանակաշրջան, երբ երեխան աստիճանաբար ընդլայնում է շրջապատող աշխարհի վերաբերյալ իր պատկերացումները, սովորում է համեմատել և դասակարգել առարկաներն ու երևույթները, բացահայտել դրանց միջև կապերը, ձևակերպել հարցեր, հիմնավորել սեփական կարծիքը և լուծել տարաբնույթ ճանաչողական խնդիրներ։ Հաղորդակցությունը ներկայացվում է ոչ միայն որպես մարդկանց միջև տեղեկատվության փոխանցման միջոց, այլև որպես երեխայի ճանաչողական զարգացման կարևոր սոցիալական մեխանիզմ։ Մեծահասակների և հասակակիցների հետ փոխգործակցության ընթացքում երեխան յուրացնում է նոր հասկացություններ, բառեր, վարքականոններ և խնդիրների լուծման եղանակներ, սովորում է արտահայտել սեփական մտքերը և հասկանալ ուրիշների տեսակետները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում երեխայի և մեծահասակի հաղորդակցությանը։ Ծնողների, դաստիարակների և այլ մեծահասակների հետ երկխոսությունը կարող է նպաստել հետաքրքրասիրության, հարցեր առաջադրելու ունակության և պատճառահետևանքային կապերի ընկալման զարգացմանը։ Մեծահասակի կողմից տրվող բացատրությունները, հարցերը և առաջադրանքները երեխային հնարավորություն են տալիս ընդլայնել սեփական փորձի սահմանները և աստիճանաբար յուրացնել մտածողության ավելի կազմակերպված ձևեր։ Կարևորվում է այնպիսի հաղորդակցական միջավայրի ձևավորումը, որտեղ երեխան ոչ միայն ստանում է պատրաստի պատասխաններ, այլև խրախուսվում է ինքնուրույն մտածել, ենթադրություններ առաջադրել, համեմատել տարբեր հնարավորություններ և արտահայտել սեփական եզրակացությունները։ Քննության է առնվում խոսքի զարգացման և մտավոր գործունեության փոխկապակցվածությունը։ Բառապաշարի հարստացումը, քերականորեն ավելի բարդ նախադասությունների կառուցումը և կապակցված խոսքի զարգացումը հնարավորություն են տալիս երեխային ավելի ճշգրիտ ձևակերպել իր մտքերը և կազմակերպել սեփական գործողությունները։ Խոսքը աստիճանաբար դառնում է ոչ միայն հաղորդակցման, այլև մտածողության ու վարքի կարգավորման միջոց։ Երեխան սովորում է բառերով նկարագրել խնդիրը, ներկայացնել գործողությունների հաջորդականությունը, բացատրել սեփական ընտրությունը և գնահատել ստացված արդյունքը։ Առանձին ուղղությամբ ուսումնասիրվում է հասակակիցների հետ հաղորդակցության ազդեցությունը։ Համատեղ խաղերի, առաջադրանքների և առօրյա շփումների ընթացքում երեխաները ստիպված են համաձայնեցնել իրենց գործողությունները, հաշվի առնել ուրիշների կարծիքը, բացատրել սեփական մտադրությունները և լուծել առաջացող տարաձայնությունները։ Այս գործընթացները կարող են նպաստել մտածողության ճկունությանը, սեփական և ուրիշի տեսակետների տարբերակմանը, համագործակցային հմտությունների և սոցիալական ճանաչողության զարգացմանը։ Հասակակիցների հետ շփումը ստեղծում է իրավիճակներ, որոնցում երեխան ոչ միայն կրկնում է մեծահասակներից ստացած գիտելիքները, այլև ակտիվորեն օգտագործում և վերափոխում է դրանք։ Կարևոր տեղ է հատկացվում խաղային գործունեությանը, քանի որ նախադպրոցական տարիքում խաղը սերտորեն կապված է ճանաչողական և սոցիալական զարգացման հետ։ Դերային, կառուցողական և կանոններով խաղերի ընթացքում երեխան սովորում է գործել երևակայական իրավիճակում, պահպանել որոշակի կանոններ, պլանավորել գործողությունները և համագործակցել մյուս մասնակիցների հետ։ Հաղորդակցությունը խաղային գործընթացում օգնում է զարգացնել խոսքային ակտիվությունը, երևակայությունը, խնդիրների լուծման կարողությունը և իրավիճակը տարբեր տեսանկյուններից դիտարկելու ունակությունը։ Քննության են առնվում նաև երեխայի ճանաչողական հետաքրքրությունների ձևավորման պայմանները։ Մեծահասակների արձագանքը երեխայի հարցերին, քննարկումների կազմակերպումը, համատեղ դիտարկումները, պատմությունների ընթերցումն ու քննարկումը, փորձարարական և ստեղծագործական առաջադրանքները կարող են նպաստել նոր գիտելիքներ ձեռք բերելու ներքին պահանջմունքի զարգացմանը։ Հատկապես կարևոր է հաղորդակցության երկխոսային բնույթը, երբ երեխան հանդես է գալիս որպես ակտիվ մասնակից և հնարավորություն է ստանում հարցնելու, պատասխանելու, վիճարկելու, բացատրելու ու սեփական փորձը կապելու նոր տեղեկատվության հետ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում մտավոր զարգացման անհատական տարբերություններին։ Երեխաները կարող են տարբերվել խոսքի զարգացման մակարդակով, ուշադրության կայունությամբ, մտածողության արագությամբ, հետաքրքրություններով և հաղորդակցական ակտիվությամբ։ Այդ պատճառով արդյունավետ մանկավարժական փոխգործակցությունը պահանջում է հաշվի առնել յուրաքանչյուր երեխայի զարգացման առանձնահատկությունները և ընտրել համապատասխան հաղորդակցական ձևեր։ Ուսումնասիրվում է նաև հուզականորեն բարենպաստ հաղորդակցման միջավայրի նշանակությունը։ Երբ երեխան իրեն ազատ է զգում հարցեր տալու, սխալվելու և սեփական կարծիքն արտահայտելու հարցում, մեծանում է նրա մասնակցությունը ճանաչողական գործունեությանը։ Հաղորդակցության որակը կարող է ազդել ինքնավստահության, նախաձեռնողականության և ուսուցման նկատմամբ հետաքրքրության ձևավորման վրա։ Քննության են առնվում ընտանիքի և նախադպրոցական կրթական հաստատության փոխլրացնող դերերը։ Ընտանեկան հաղորդակցությունը երեխային տալիս է առօրյա փորձի, արժեքների և լեզվական զարգացման կարևոր հիմք, իսկ մանկապարտեզը ստեղծում է ավելի լայն սոցիալական միջավայր՝ տարբեր երեխաների ու մեծահասակների հետ համագործակցելու համար։ Այս երկու միջավայրերի միջև հետևողական կապը կարող է նպաստել երեխայի ճանաչողական և հաղորդակցական զարգացման առավել ներդաշնակ ընթացքին։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել երեխաների վարքի դիտարկման, զրույցների, հոգեբանական առաջադրանքների, փորձարարական իրավիճակների և մանկավարժական աշխատանքի արդյունքների համեմատական գնահատման մեթոդներ։ Դրանց միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել մտավոր զարգացման տարբեր ցուցանիշները և պարզել, թե հաղորդակցության բնույթն ու ինտենսիվությունն ինչպես են կապված ճանաչողական առաջընթացի հետ։ Առանձին նշանակություն է տրվում դպրոցական ուսուցմանը պատրաստվածության խնդրին։ Ավագ նախադպրոցական տարիքում զարգացած խոսքը, ուշադրությունը, տրամաբանական գործողությունները, հրահանգները հասկանալու կարողությունը, հարցեր տալու և համագործակցելու հմտությունները կարևոր հիմք են հետագա ուսումնական գործունեության համար։ Հաղորդակցական փորձը երեխային օգնում է սովորել լսել ուրիշներին, հասկանալ առաջադրանքը, ներկայացնել սեփական պատասխանը և մասնակցել համատեղ ճանաչողական աշխատանքին։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է մտավոր զարգացման և սոցիալական փոխգործակցության միջև կապերի բացահայտմամբ, իսկ կիրառական նշանակությունը՝ նախադպրոցական կրթության մեջ երեխաների ճանաչողական ակտիվությունը խթանող հաղորդակցական պայմանների կատարելագործման հնարավորությամբ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել մանկական և զարգացման հոգեբանության մասնագետների, նախադպրոցական մանկավարժների, դաստիարակների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Финансы

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում սնանկության կառավարման արդի հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ ոչ ֆինանսական հատվածի առևտրային կազմակերպությունների օրինակով։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են սնանկության ինստիտուտի ձևավորման և զարգացման առանձնահատկությունները ՀՀ իրավական և տնտեսական համակարգում, ինչպես նաև դրա կիրառման արդյունավետությունը գործնական հարթությունում։ Դիտարկվում են սնանկության վարույթի հիմնական փուլերը՝ վճարունակության գնահատում, վերակազմակերպման և լուծարման գործընթացներ, պարտատերերի պահանջների բավարարման մեխանիզմներ և դատական կառավարման առանձնահատկություններ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ոչ ֆինանսական հատվածի ձեռնարկությունների (արտադրական, առևտրային և ծառայությունների ոլորտ) ֆինանսական անկայունության պատճառներին՝ ներառյալ կառավարման սխալները, շուկայի տատանումները, հարկային բեռը և մրցակցային միջավայրը։ Վերլուծվում են նաև սնանկության կանխարգելման գործիքները՝ վաղ նախազգուշացման համակարգեր, ֆինանսական մոնիթորինգ, վերակազմակերպման ծրագրեր և պարտքերի վերանախագծում։ Աշխատությունում քննարկվում են դատական և արտադատական սնանկության գործընթացների արդյունավետության տարբերությունները, ինչպես նաև միջազգային փորձի կիրառելիությունը ՀՀ պայմաններում։

Лингвистика

Գիրքը նվիրված է պատանեկության թեմայի գեղարվեստական ներկայացման և դրա կառուցման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը գրողի ստեղծագործական համակարգում՝ դիտարկելով այն որպես հոգեբանական, սոցիալական և գեղարվեստական բազմաշերտ երևույթ։ Աշխատությունում վերլուծվում է, թե ինչպես է պատանեկությունը ձևավորվում որպես գրական կերպարի զարգացման կարևոր փուլ՝ ընդգծելով ինքնության որոնման, արժեքային կողմնորոշումների ձևավորման, ներքին հակասությունների և հասունացման գործընթացների արտացոլումը գեղարվեստական տեքստում։ Հեղինակը ուսումնասիրում է պատանեկան կերպարների կառուցման միջոցները՝ ներառյալ հոգեբանական խորացումը, ներքին մենախոսությունը, կոնֆլիկտային իրավիճակների ստեղծումը և սոցիալական միջավայրի ազդեցության պատկերումը։ Գրքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև լեզվական և ոճական այն հնարներին, որոնց միջոցով գրողները փոխանցում են պատանեկության զգացմունքային լարվածությունը, անկայունությունը և աշխարհի ընկալման փոփոխականությունը։ Ներկայացված են տարբեր գրական ավանդույթներում պատանեկության թեմայի մեկնաբանությունները և դրա զարգացումը ժամանակակից արձակում՝ ցույց տալով, թե ինչպես է այդ թեման վերածվում գեղարվեստական համակարգի կարևոր կառուցվածքային տարրի։ Աշխատությունը նախատեսված է գրականագետների, ուսանողների, մանկավարժների, հոգեբանների և գրականությամբ հետաքրքրված ընթերցողների համար՝ նպաստելով պատանեկության թեմայի խորքային ըմբռնմանը գրական ստեղծագործության համատեքստում։