ՀՀ ձեռնարկությունների մրցակցային առավելությունները և զարգացման ուղիները

Psychology

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում հանրային ծառայության կառավարչի հոգեբանական պատրաստման համակարգի կառուցարկման հայեցակարգային հիմքերի մշակմանը։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են կառավարչական գործունեության հոգեբանական առանձնահատկությունները, ղեկավարի մասնագիտական և անձնային կարողությունների ձևավորման գործընթացները, ինչպես նաև պետական կառավարման համակարգում արդյունավետ առաջնորդության հոգեբանական նախադրյալները։ Հեղինակը ուսումնասիրում է որոշումների կայացման, հաղորդակցման, կոնֆլիկտների կառավարման, սթրեսակայունության և թիմային աշխատանքի հոգեբանական մեխանիզմները՝ ընդգծելով դրանց կարևորությունը հանրային ծառայության արդյունավետ իրականացման համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կառավարչական կադրերի ընտրության, գնահատման, վերապատրաստման և մասնագիտական զարգացման հոգեբանական չափանիշներին, ինչպես նաև ժամանակակից կրթական և վերապատրաստման մոդելների կիրառմանը։ Աշխատությունը համադրում է կառավարման տեսության, կազմակերպական հոգեբանության և հանրային կառավարման սկզբունքները՝ առաջարկելով կառավարչական կարողությունների զարգացման և պետական ծառայության արդյունավետության բարձրացման հայեցակարգային մոտեցումներ։ Այն օգտակար է պետական կառավարման մասնագետների, հոգեբանների, մարդկային ռեսուրսների կառավարման ոլորտի աշխատակիցների և հանրային ծառայության համակարգի հետազոտողների համար։

Pedagogy

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է դեկորատիվ-կիրառական արվեստի դասընթացների, խմբակների և ֆակուլտատիվ պարապմունքների միջոցով սովորողների գեղարվեստական-ստեղծագործական կարողությունների զարգացման ուսումնասիրությանը։ Աշխատության կենտրոնում այն մանկավարժական պայմաններն ու մեթոդներն են, որոնց կիրառմամբ հնարավոր է խթանել սովորողների ստեղծագործական մտածողությունը, գեղագիտական ընկալումը, երևակայությունը, ինքնուրույնությունը և գործնական հմտությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում է դեկորատիվ-կիրառական արվեստի կրթական ներուժը՝ հաշվի առնելով դրա կապը մշակութային ժառանգության, ստեղծագործական ինքնարտահայտման և սովորողի անհատական զարգացման հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր նյութերի, տեխնիկաների և ստեղծագործական առաջադրանքների կիրառմանը, որոնք հնարավորություն են տալիս սովորողներին ոչ միայն յուրացնել գործնական հմտություններ, այլև ինքնուրույն գաղափարներ ձևավորել և դրանք վերածել գեղարվեստական աշխատանքների։ Քննության են առնվում խմբակային և արտադասարանային գործունեության կազմակերպման առանձնահատկությունները, ուսուցման մեթոդների ընտրությունը, ստեղծագործական միջավայրի ձևավորումը և սովորողների անհատական կարողությունների հաշվառումը։ Աշխատության մեջ կարևորվում է ուսուցչի դերը՝ որպես ստեղծագործական գործընթացը ուղղորդող և սովորողի նախաձեռնողականությունը խթանող մասնագետի, ինչպես նաև սովորողների ակտիվ մասնակցությունը սեփական ստեղծագործական արդյունքի ձևավորման գործընթացում։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև ստեղծագործական ունակությունների զարգացման չափանիշներին, սովորողների աշխատանքների գնահատման սկզբունքներին և առաջընթացի դիտարկման հնարավոր մեթոդներին։ Դեկորատիվ-կիրառական արվեստի պարապմունքները դիտարկվում են ոչ միայն որպես գեղարվեստական հմտությունների ձևավորման միջոց, այլև որպես սովորողների գեղագիտական ճաշակի, աշխատասիրության, համառության, մանր մոտորիկայի, համագործակցության և մշակութային արժեքների նկատմամբ հետաքրքրության զարգացման արդյունավետ միջավայր։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու արտադասարանային գեղարվեստական գործունեության մանկավարժական հնարավորությունները և մշակելու սովորողների գեղարվեստական-ստեղծագործական կարողությունների զարգացմանն ուղղված առավել արդյունավետ մոտեցումներ։ Այն կարող է օգտակար լինել մանկավարժների, արվեստի ուսուցիչների, խմբակավարների, կրթական ծրագրեր մշակողների, մանկավարժական բուհերի ուսանողների, հետազոտողների և դեկորատիվ-կիրառական արվեստի միջոցով երեխաների ստեղծագործական զարգացման խնդիրներով հետաքրքրվող մասնագետների համար։

Culture

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է հայ կոմպոզիտորների ստեղծած համերգային ջութակի երկերի ուսումնասիրությանը և դրանց կատարողական ավանդույթների վերլուծությանը՝ XIX դարի 80-ական թվականներից մինչև XX դարի 60-ական թվականների վերջն ընկած ժամանակահատվածում։ Հետազոտությունը ներկայացնում է հայկական ջութակի երաժշտության ձևավորման և զարգացման պատմական ընթացքը՝ դիտարկելով այն ազգային երաժշտական մշակույթի ընդհանուր զարգացման համատեքստում և բացահայտելով հայ կոմպոզիտորների ներդրումը ջութակի մենակատարային ու համերգային երկացանկի հարստացման գործում։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են տարբեր ժամանակաշրջաններում ստեղծված ստեղծագործությունների ժանրային, ոճական և կառուցվածքային առանձնահատկությունները, դրանցում ազգային երաժշտական մտածողության դրսևորումները, ինչպես նաև եվրոպական դասական և ռոմանտիկական երաժշտական ավանդույթների ազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, թե ինչպես են հայկական ժողովրդական երաժշտության մեղեդային, ռիթմական, լադային և ինտոնացիոն առանձնահատկությունները վերածվում պրոֆեսիոնալ կոմպոզիտորական լեզվի և արտահայտվում ջութակի համար գրված համերգային երկերում։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է ստեղծագործությունների կատարողական առանձնահատկությունների բացահայտումը։ Քննարկվում են ջութակահարի առջև դրվող տեխնիկական և գեղարվեստական խնդիրները՝ կապված ձայնարտադրության, աղեղնավարման, դիրքերի փոփոխության, ֆրազավորման, ինտոնացիայի, ռիթմական ճկունության, դինամիկայի և արտահայտչականության հետ։ Հետազոտությունը ցույց է տալիս, որ ստեղծագործության ամբողջական ընկալման համար կարևոր է ոչ միայն նոտային տեքստի ճշգրիտ վերարտադրությունը, այլև տվյալ երկի ոճական բնույթի, ազգային երաժշտական լեզվի և պատմամշակութային միջավայրի ըմբռնումը։ Աշխատանքում դիտարկվում են նաև հայկական ջութակի կատարողական դպրոցի ձևավորման և զարգացման գործընթացները։ Ուշադրություն է դարձվում կատարողների, մանկավարժների և երաժշտական հաստատությունների գործունեությանը, որոնց միջոցով ձևավորվել և փոխանցվել են մեկնաբանման որոշակի սկզբունքներ ու ավանդույթներ։ Կատարողական ավանդույթների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես են տարբեր սերունդների երաժիշտները մոտեցել նույն ստեղծագործություններին, ինչպիսի փոփոխություններ են տեղի ունեցել կատարողական ոճում և ինչպես են ազգային երաժշտական առանձնահատկությունները պահպանվել կամ վերաիմաստավորվել տարբեր ժամանակաշրջաններում։ Ժամանակագրական լայն ընդգրկումը թույլ է տալիս հետևել հայկական ջութակի երաժշտության զարգացմանը XIX դարի վերջից մինչև XX դարի երկրորդ կեսը՝ բացահայտելով դրա հիմնական փուլերը, գեղարվեստական միտումները և կատարողական մտածողության փոփոխությունները։ Այդ ընթացքում հայկական պրոֆեսիոնալ երաժշտության զարգացման հետ մեկտեղ ընդլայնվել են նաև ջութակի համար ստեղծվող երկերի ժանրային և արտահայտչական հնարավորությունները՝ ձևավորելով ազգային ինքնատիպությամբ առանձնացող համերգային երկացանկ։ Ուսումնասիրության մեջ կարևորվում է նաև հայ ջութակահարների գործունեության նշանակությունը ստեղծագործությունների տարածման և կատարողական ավանդույթների հաստատման գործում։ Նրանց համերգային գործունեությունը, մանկավարժական աշխատանքը և տարբեր երաժշտական կենտրոնների հետ կապերը նպաստել են հայկական ջութակի երկերի ներգրավմանը մասնագիտական կատարողական պրակտիկայում և դրանց փոխանցմանը հաջորդ սերունդներին։ Աշխատանքը միավորում է երաժշտագիտական, պատմական և կատարողական վերլուծության մեթոդները՝ հնարավորություն տալով ստեղծագործությունները դիտարկել միաժամանակ որպես կոմպոզիտորական արվեստի արդյունք և որպես կենդանի կատարողական ավանդույթի մաս։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը ներկայացնում է հայկական համերգային ջութակի երաժշտության զարգացման ամբողջական պատկերը՝ ընդգծելով դրա ազգային ինքնատիպությունը, եվրոպական երաժշտական մշակույթի հետ փոխազդեցությունը և կատարողական ավանդույթների շարունակականությունը։ Այն կարող է հետաքրքրել երաժշտագետներին, կատարող երաժիշտներին, ջութակահարներին, երաժշտական մանկավարժներին, արվեստաբաններին և հայկական երաժշտական մշակույթի պատմությամբ ու ազգային կատարողական դպրոցի զարգացմամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Finance

Աշխատությունը նվիրված է Իրանում փոքր և միջին ձեռնարկությունների ֆինանսավորման ու վարկավորման համակարգի տնտեսական և ինստիտուցիոնալ հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև ֆինանսական ռեսուրսների հասանելիության բարելավման հնարավոր ուղղությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության կենտրոնում ՓՄՁ-ների գործունեության համար անհրաժեշտ կապիտալի ձևավորման աղբյուրներն են, բանկային վարկավորման պայմանները, սեփական և ներգրավված միջոցների հարաբերակցությունը, ֆինանսական կազմակերպությունների ու ձեռնարկությունների փոխհարաբերությունները և վարկային ռիսկերի գնահատման առանձնահատկությունները։ Փոքր և միջին ձեռնարկատիրությունը դիտարկվում է որպես տնտեսական ակտիվության, զբաղվածության, արտադրության և նորարարական նախաձեռնությունների զարգացման կարևոր հատված, որի կայուն գործունեությունը զգալիորեն կախված է ֆինանսական միջոցների հասանելիությունից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն գործոններին, որոնք կարող են սահմանափակել ձեռնարկությունների վարկային ռեսուրսներից օգտվելու հնարավորությունները՝ գրավային ապահովման պահանջներ, տեղեկատվական անհամաչափություն, վարկունակության գնահատման դժվարություններ, ֆինանսական հաշվետվողականության սահմանափակումներ և ֆինանսավորման արժեք։ Քննվում են առևտրային բանկերի և այլ ֆինանսական հաստատությունների դերը, վարկային ռիսկերի կառավարման մոտեցումները և ՓՄՁ-ների առանձնահատկություններին համապատասխան ֆինանսական գործիքների զարգացման հնարավորությունները։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև պետական աջակցության ծրագրերին, վարկային երաշխիքների մեխանիզմներին, զարգացման ֆինանսավորման կառույցներին, միկրոֆինանսավորմանը և ֆինանսավորման այլընտրանքային ձևերին՝ գնահատելով դրանց հնարավոր նշանակությունը ֆինանսական հասանելիության ընդլայնման տեսանկյունից։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ձեռնարկությունների ֆինանսական կառավարման որակի, բիզնես պլանավորման, հաշվետվողականության և վարկունակության միջև կապի ուսումնասիրությունը։ Դիտարկվում է նաև մակրոտնտեսական միջավայրի ազդեցությունը ֆինանսավորման պայմանների վրա, քանի որ գնային անկայունությունը, տոկոսադրույքների փոփոխությունները և ֆինանսական համակարգի ընդհանուր պայմանները կարող են անդրադառնալ ինչպես վարկատուների, այնպես էլ վարկառուների վարքագծի վրա։ Միջազգային փորձի համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնելու այն մոտեցումները, որոնք համապատասխան հարմարեցման դեպքում կարող են օգտակար լինել տեղական ֆինանսական համակարգում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ձեռնարկատիրության ֆինանսավորման, բանկային վարկավորման, ֆինանսական կառավարման և ՓՄՁ քաղաքականության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել փոքր ու միջին ձեռնարկությունների ֆինանսական ռեսուրսների հասանելիության բարձրացման և վարկավորման համակարգի արդյունավետության կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։

History

Աշխատությունը ներկայացնում է Էրիվանի (Երևանի) գիմնազիայի պատմական զարգացման համակողմանի նկարագիրը՝ ընդգծելով ուսումնական հաստատության հիմնադրման, կազմակերպական կառուցվածքի և կրթական գործունեության հիմնական փուլերը։ Վերլուծվում են գիմնազիայի դերը տարածաշրջանի կրթական համակարգի ձևավորման և զարգացման գործընթացում, ինչպես նաև նրա ներդրումը հասարակական-մշակութային կյանքի և մտավորականության ձևավորման մեջ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսումնական ծրագրերի բովանդակությանը, դասավանդման մեթոդներին, ուսուցիչների կազմին և աշակերտական համակազմի սոցիալական առանձնահատկություններին։ Ուսումնասիրությունը նաև դիտարկում է գիմնազիայի գործունեությունը տվյալ ժամանակաշրջանի կրթական քաղաքականության համատեքստում՝ բացահայտելով դրա ազդեցությունը Երևանի կրթամշակութային միջավայրի վրա։ Աշխատությունը հանդիսանում է կարևոր պատմական աղբյուր՝ տարածաշրջանի կրթության պատմության ուսումնասիրության համար։

Finance

Այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության առողջապահության ոլորտի ֆինանսական ռազմավարության կատարելագործման ուղիների ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել համակարգի արդյունավետությունը, ֆինանսական կայունությունը և առողջապահական ծառայությունների մատչելիությունը բնակչության համար։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են առողջապահության ֆինանսավորման գործող մեխանիզմները, պետական բյուջեի դերը, առողջապահական ծախսերի կառուցվածքը, ապահովագրական համակարգերի կիրառման հնարավորությունները և ֆինանսական ռեսուրսների բաշխման արդյունավետությունը։ Ուշադրություն է դարձվում նաև ոլորտի առջև ծառացած հիմնական մարտահրավերներին, այդ թվում՝ սահմանափակ ֆինանսական միջոցներին, առողջապահական ծառայությունների անհավասար հասանելիությանը, ծախսերի աճին և ռեսուրսների կառավարման խնդիրներին։ Աշխատությունը քննարկում է ֆինանսական ռազմավարության բարելավման տարբեր ուղղություններ՝ առողջապահական ապահովագրության զարգացման, պետական և մասնավոր հատվածների համագործակցության ընդլայնման, ֆինանսավորման նոր մոդելների ներդրման, ծախսերի վերահսկման և ծառայությունների որակի բարձրացման միջոցով։ Հետազոտության նպատակն է նպաստել այնպիսի ֆինանսական քաղաքականության ձևավորմանը, որը կապահովի առողջապահական համակարգի երկարաժամկետ կայուն զարգացումը և բնակչության առողջության պահպանման ավելի արդյունավետ կազմակերպումը։