ՀՀ պետական տեղեկատվական կառավարումը

Քաղաքագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է 1990-2004 թվականներին Հարավային Կովկասի միջազգային քաղաքական գործընթացներում ադրբեջանական գործոնի դերի համակողմանի քաղաքագիտական վերլուծությանը։ Ուսումնասիրության հիմքում ընկած է Խորհրդային Միության փլուզումից հետո տարածաշրջանում ձևավորված նոր աշխարհաքաղաքական իրադրությունը, երբ Հայաստանը, Ադրբեջանը և Վրաստանը ձեռք բերեցին անկախ պետականություն և սկսեցին ինքնուրույն ձևավորել իրենց արտաքին քաղաքական առաջնահերթությունները։ Այս գործընթացը տեղի էր ունենում քաղաքական անկայունության, զինված հակամարտությունների, տնտեսական ճգնաժամերի և տարածաշրջանում Ռուսաստանի ազդեցության վերափոխման պայմաններում, ինչի հետևանքով Ադրբեջանը աստիճանաբար դարձավ Հարավային Կովկասի կարևոր քաղաքական և աշխարհաքաղաքական դերակատարներից մեկը։ Աշխատության առանցքային ուղղություններից է Ադրբեջանի արտաքին քաղաքականության ձևավորման և զարգացման ուսումնասիրությունը։ Անկախության առաջին տարիներին երկրի արտաքին քաղաքականությունը զգալիորեն պայմանավորվում էր ներքաղաքական պայքարով, իշխանափոխություններով և Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտությամբ։ Տարբեր քաղաքական ղեկավարությունների օրոք փոփոխվել են Ռուսաստանի, Թուրքիայի, Իրանի, ԱՄՆ-ի և եվրոպական պետությունների նկատմամբ հարաբերությունների առաջնահերթությունները։ 1990-ականների սկզբին նկատվում էր տարբեր արտաքին քաղաքական ուղղությունների մրցակցություն, իսկ հետագայում ձևավորվեց բազմավեկտոր քաղաքականության միտում, որի նպատակն էր պահպանել Ադրբեջանի ինքնուրույնությունը և միաժամանակ օգտագործել տարբեր արտաքին կենտրոնների հետ համագործակցության հնարավորությունները։ Հետազոտության կարևորագույն բաղադրիչը Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության ազդեցության ուսումնասիրությունն է Ադրբեջանի միջազգային քաղաքականության վրա։ Հակամարտությունը դարձավ Ադրբեջանի արտաքին քաղաքական օրակարգի հիմնական խնդիրներից մեկը և մեծապես պայմանավորեց երկրի հարաբերությունները հարևան պետությունների ու միջազգային կազմակերպությունների հետ։ Տարածքային ամբողջականության հարցը վերածվեց արտաքին քաղաքականության առանցքային ուղղության, իսկ միջազգային աջակցություն ստանալու և հակամարտության կարգավորման գործընթացում առավել նպաստավոր դիրք ապահովելու նպատակով Ադրբեջանը ակտիվացրեց իր դիվանագիտական գործունեությունը։ Հակամարտությունը միաժամանակ ազդեց Հայաստանի, Ադրբեջանի և Թուրքիայի հարաբերությունների վրա և դարձավ տարածաշրջանային քաղաքականության առանցքային գործոններից մեկը։ 1994 թվականի հրադադարից հետո ռազմական գործողությունների ակտիվ փուլը փոխարինվեց երկարատև բանակցային գործընթացով, որտեղ կարևոր դեր ստացավ միջազգային միջնորդությունը։ Աշխատության մեջ էական տեղ է զբաղեցնում Ռուսաստանի գործոնի ուսումնասիրությունը։ Խորհրդային ժառանգության, աշխարհագրական դիրքի և ռազմական-քաղաքական հնարավորությունների շնորհիվ Ռուսաստանը շարունակում էր պահպանել նշանակալի ազդեցություն Հարավային Կովկասում։ Ադրբեջանի քաղաքականության կարևոր խնդիրներից էր Մոսկվայի ազդեցության սահմանափակումը՝ միաժամանակ խուսափելով Ռուսաստանի հետ հարաբերությունների ամբողջական խզումից։ Այս հակասական իրավիճակը նպաստեց բազմավեկտոր արտաքին քաղաքականության ձևավորմանը, որի շրջանակում Ադրբեջանը փորձում էր հավասարակշռել Ռուսաստանի, Թուրքիայի, Իրանի և արևմտյան պետությունների հետ հարաբերությունները։ Մյուս կարևոր ուղղությունը թուրք-ադրբեջանական հարաբերությունների զարգացումն է։ Թուրքիան դարձավ Ադրբեջանի կարևոր քաղաքական, տնտեսական և ռազմավարական գործընկերներից մեկը։ Երկու երկրների համագործակցությունը զարգացավ քաղաքականության, անվտանգության, ռազմական պատրաստության, էներգետիկայի, տրանսպորտի և մշակույթի ոլորտներում։ Այդ հարաբերությունների խորացումը Ադրբեջանի համար կարևոր էր ոչ միայն արտաքին աջակցության տեսանկյունից, այլև Ռուսաստանի ազդեցությանը հակակշիռ ստեղծելու և դեպի արևմտյան շուկաներ ու հաղորդակցության ուղիներ դուրս գալու հնարավորությունների ընդլայնման առումով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև Իրանի գործոնին։ Ադրբեջանի և Իրանի հարաբերությունները պայմանավորվում էին ընդհանուր սահմանով, Կասպից ծովի խնդիրներով, տնտեսական շահերով, էներգետիկ ռեսուրսներով և երկու երկրների քաղաքական առաջնահերթություններով։ Միաժամանակ Բաքվի և Թեհրանի միջև առկա էին քաղաքական և ռազմավարական տարաձայնություններ, որոնք որոշակի ժամանակահատվածներում բարդացնում էին երկկողմ հարաբերությունները։ Աշխատության կարևորագույն թեմաներից է Կասպից ծովի նավթային և գազային ռեսուրսների ազդեցությունը տարածաշրջանային քաղաքականության վրա։ 1990-ականներին Ադրբեջանի էներգետիկ ներուժը վերածվեց ոչ միայն տնտեսական, այլև աշխարհաքաղաքական կարևոր ռեսուրսի։ Արևմտյան նավթային ընկերությունների ներգրավումը, էներգետիկ նախագծերի զարգացումը և նավթի արտահանման այլընտրանքային ուղիների ձևավորման ձգտումը մեծացրին Ադրբեջանի միջազգային նշանակությունը։ Նավթային խոշոր համաձայնագրերը և հետագա խողովակաշարային նախագծերը նպաստեցին Ադրբեջանի կապերի ամրապնդմանը արևմտյան պետությունների և միջազգային ընկերությունների հետ, իսկ էներգետիկ հաղորդուղիների հարցը դարձավ տարածաշրջանային մրցակցության կարևոր բաղադրիչ։ Այս գործընթացներում էական նշանակություն ստացավ Ադրբեջան-Վրաստան-Թուրքիա համագործակցությունը, որի միջոցով ձևավորվում էր արևելք-արևմուտք էներգետիկ և տրանսպորտային ուղղություն։ Ուսումնասիրության մեջ կարող է վերլուծվել նաև Ադրբեջանի հարաբերությունների զարգացումը Վրաստանի հետ։ Երկու երկրները աստիճանաբար դարձան տարածաշրջանային տնտեսական և էներգետիկ համագործակցության կարևոր գործընկերներ։ Վրաստանի տարածքը Ադրբեջանի համար ձեռք բերեց ռազմավարական նշանակություն՝ որպես էներգակիրների և տրանսպորտային հաղորդակցության արևմտյան ուղղություն, իսկ Վրաստանի համար Ադրբեջանի էներգետիկ և տնտեսական ներուժը կարևոր գործոն էր սեփական աշխարհաքաղաքական դիրքի ամրապնդման գործում։ Այս փոխկապակցվածությունը նպաստեց տարածաշրջանային նոր համագործակցության ձևաչափերի առաջացմանը և Հարավային Կովկասում ուժերի հարաբերակցության փոփոխությանը։ Աշխատության շրջանակում կարևոր է նաև միջազգային կազմակերպությունների և արտաքին ուժերի հետ Ադրբեջանի հարաբերությունների ուսումնասիրությունը։ Անկախությունից հետո Ադրբեջանը ձգտեց ամրապնդել իր միջազգային իրավական դիրքը, ընդլայնել դիվանագիտական կապերը և ներգրավվել միջազգային ու տարածաշրջանային կազմակերպությունների գործունեության մեջ։ ԱՄՆ-ի և եվրոպական պետությունների հետաքրքրությունը տարածաշրջանի նկատմամբ աստիճանաբար աճեց՝ կապված էներգետիկ ռեսուրսների, տարածաշրջանային անվտանգության, Ռուսաստանի ազդեցության և հակամարտությունների կարգավորման խնդիրների հետ։ Միաժամանակ Ադրբեջանի հետ հարաբերությունների զարգացման վրա ազդեցություն ունեին նաև ժողովրդավարացման, մարդու իրավունքների և ներքաղաքական կայունության հարցերը։ 1990-2004 թվականների ժամանակահատվածի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ադրբեջանական գործոնի բազմաշերտ բնույթը։ Այն ներառում էր ոչ միայն Ադրբեջանի ռազմական և քաղաքական ներուժը, այլև աշխարհագրական դիրքը, էներգետիկ ռեսուրսները, տրանսպորտային նշանակությունը, արտաքին քաղաքական կապերը և Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության շուրջ ձևավորված դիվանագիտական դիրքավորումը։ Ադրբեջանը ձգտում էր իր տնտեսական և աշխարհաքաղաքական հնարավորությունները վերածել տարածաշրջանային ազդեցության գործիքների՝ միաժամանակ խուսափելով որևէ մեկ արտաքին ուժից ամբողջական կախվածությունից։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ 1990-2004 թվականներին ադրբեջանական գործոնը Հարավային Կովկասի միջազգային քաղաքականության կարևոր բաղադրիչներից էր։ Ադրբեջանի արտաքին քաղաքականության, Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության, էներգետիկ քաղաքականության, թուրք-ադրբեջանական ռազմավարական համագործակցության, Ռուսաստանի և Իրանի հետ հարաբերությունների, ինչպես նաև արևմտյան պետությունների հետ կապերի համադրումը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմելու տարածաշրջանում ուժերի հարաբերակցության և միջազգային քաղաքական գործընթացների ձևավորման մասին։

Տնտեսագիտություն

Սոցիալ-տնտեսական վիճակագրություն. 2007. Մաս 2 գիրքը հանդիսանում է վիճակագրական վերլուծության և սոցիալ-տնտեսական գործընթացների ուսումնասիրության կարևոր գիտական աշխատություն, որը կենտրոնանում է հասարակության տնտեսական և սոցիալական կյանքի տարբեր ոլորտների քանակական գնահատման, մեթոդաբանական հիմքերի և տվյալների վերլուծության վրա։ Հեղինակը՝ Հակոբյան Կ., այս աշխատության մեջ ներկայացնում է սոցիալ-տնտեսական վիճակագրության հիմնական հասկացությունները, ցուցանիշների կառուցման սկզբունքները, տվյալների հավաքագրման և մշակման մեթոդները, ինչպես նաև դրանց կիրառությունը իրական սոցիալ-տնտեսական խնդիրների լուծման մեջ։ Գիրքը խորությամբ անդրադառնում է բնակչության կենսամակարդակի, աշխատաշուկայի, եկամուտների և ծախսերի կառուցվածքի, աղքատության, տնտեսական ակտիվության, ինչպես նաև արտադրության և ծառայությունների ոլորտների վիճակագրական ուսումնասիրությանը՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարելի է թվային տվյալների միջոցով բացահայտել հասարակության զարգացման միտումները և խնդիրները։ Աշխատության կարևոր առանձնահատկություններից է տեսական և գործնական նյութերի համադրությունը, որտեղ վիճակագրական մոդելներն ու մեթոդները ներկայացվում են կոնկրետ օրինակներով, ինչը այն դարձնում է օգտակար ոչ միայն ուսանողների և դասախոսների, այլ նաև տնտեսագետների, վերլուծաբանների և պետական կառավարման ոլորտի մասնագետների համար։ Գիրքը նաև ընդգծում է վիճակագրության դերը որոշումների կայացման գործընթացում՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող են ճշգրիտ և համակարգված տվյալները նպաստել արդյունավետ սոցիալ-տնտեսական քաղաքականության մշակմանը։ Ընդհանուր առմամբ, այս աշխատությունը կարելի է բնութագրել որպես գիտակրթական և կիրառական նշանակություն ունեցող աղբյուր, որը նպաստում է սոցիալ-տնտեսական երևույթների խորքային ըմբռնմանը և վիճակագրական մտածողության զարգացմանը։

Բժշկություն

Այս աշխատությունը նվիրված է տեղային ռազմական ընդհարումների պայմաններում գանգ-ուղեղային հրազենային վնասվածքներ ստացած անձանց բժշկական օգնության կազմակերպման և իրականացման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում ծանր և բազմաբնույթ վնասվածքներով հիվանդների բժշկական օգնության արդյունավետ կազմակերպումն է՝ հաշվի առնելով ռազմական գործողությունների սահմանափակ ռեսուրսներով, վտանգավոր և արագ փոփոխվող պայմանները։ Աշխատությունում կարող են ուսումնասիրվել գանգի և գլխուղեղի հրազենային վնասվածքների հիմնական տեսակները, դրանց կլինիկական դրսևորումները, ծանրության գնահատման մոտեցումները և հնարավոր բարդությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տուժածների բժշկական տեսակավորմանը, առաջնային զննությանը, վիճակի կայունացմանը և բժշկական օգնության տարբեր փուլերի միջև շարունակականության ապահովմանը։ Կարևորվում է նաև բուժօգնության կազմակերպման ժամանակային գործոնը, քանի որ նման վնասվածքների դեպքում արագ գնահատումը և համապատասխան մասնագիտացված օգնության ժամանակին իրականացումը կարող են էական նշանակություն ունենալ հիվանդի ելքի համար։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ շնչուղիների ապահովման, շնչառության և արյան շրջանառության գնահատման, ներգանգային վնասվածքների հայտնաբերման, նյարդաբանական վիճակի վերահսկման և հետագա մասնագիտացված բուժման կազմակերպման ընդհանուր բժշկական սկզբունքներին։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է նաև վիրավորների տեղափոխման և բժշկական տարհանման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը՝ հաշվի առնելով վնասվածքի ծանրությունը, հիվանդի վիճակի կայունությունը և բուժհաստատությունների միջև համապատասխան կապի անհրաժեշտությունը։ Կարող են քննարկվել նյարդավիրաբուժական միջամտությունների ցուցումները, ժամանակակից ախտորոշիչ հնարավորությունները, հետվիրահատական հսկողությունը և հնարավոր բարդությունների կանխարգելման ընդհանուր մոտեցումները։ Առանձին նշանակություն ունի ռազմական բժշկական համակարգի տարբեր օղակների համագործակցությունը, քանի որ արդյունավետ օգնությունը պահանջում է շտապ բժշկական, վիրաբուժական, անեսթեզիոլոգիական, նյարդավիրաբուժական և վերականգնողական ծառայությունների փոխկապակցված աշխատանք։ Աշխատությունը կարող է հիմնվել կլինիկական դիտարկումների, բժշկական փաստաթղթերի և բուժման արդյունքների վերլուծության վրա՝ նպատակ ունենալով բացահայտել նման վնասվածքների դեպքում բժշկական օգնության կազմակերպման առավել արդյունավետ մոտեցումները։ Նյութը կարող է հետաքրքրել ռազմական բժիշկներին, նյարդավիրաբույժներին, վնասվածքաբաններին, շտապ բժշկական օգնության մասնագետներին, բժշկական կրթության ոլորտի ներկայացուցիչներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը կարևոր է ռազմական պայմաններում ծանր գանգ-ուղեղային վնասվածքներով հիվանդների բուժօգնության կազմակերպման առանձնահատկությունները հասկանալու, բժշկական օգնության փուլերի փոխկապակցվածությունը գնահատելու և բուժման արդյունքների բարելավման հնարավոր ուղղությունները բացահայտելու տեսանկյունից։

Մանկավարժություն

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է խոսութային իրազեկության փուլային զարգացման առանձնահատկություններին մասնագիտական անգլերենի դասընթացի շրջանակներում՝ ընդգծելով լեզվական կարողությունների ձևավորման աստիճանական գործընթացը և մասնագիտական հաղորդակցման հմտությունների զարգացումը։ Աշխատանքը կենտրոնանում է այն մեխանիզմների վրա, որոնց միջոցով սովորողները անցնում են խոսքի ընկալման, վերարտադրության և ինքնուրույն արտադրության փուլերով՝ աստիճանաբար զարգացնելով լեզվական ճշգրտությունը, սահունությունը և հաղորդակցական համապատասխանությունը մասնագիտական իրավիճակներում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում խոսութային իրազեկության բաղադրիչներին՝ բառապաշարային հարստություն, քերականական կառուցվածքների կիրառություն, արտասանության ճշգրտություն և հաղորդակցական ռազմավարությունների օգտագործում, որոնք միասին ապահովում են արդյունավետ բանավոր հաղորդակցություն մասնագիտական համատեքստում։ Ներկայացվում է նաև ուսուցման փուլային մոդելների կիրառությունը, որտեղ ուսանողները սկզբում ենթարկվում են վերահսկվող խոսքային վարժություններին, այնուհետև անցնում են կիսաազատ և ազատ հաղորդակցական գործունեությունների՝ զարգացնելով ինքնավստահություն և լեզվական ինքնուրույնություն։ Աշխատանքը վերլուծում է նաև ուսուցչի դերը որպես միջնորդ և ուղղորդող, ինչպես նաև ժամանակակից մեթոդների՝ դերային խաղերի, իրավիճակային ուսուցման և հաղորդակցական մոտեցման կիրառությունը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ խոսութային իրազեկության փուլային զարգացումը մասնագիտական անգլերենի դասընթացում հանդիսանում է արդյունավետ մոտեցում՝ ապահովելու ուսանողների լեզվական կարողությունների համապարփակ և գործնական զարգացում։

Մշակույթ

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է հայ և իտալական ճարտարապետական ավանդույթների փոխազդեցության, պատմական կապերի և գեղարվեստական առնչությունների ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում են երկու մշակույթների ճարտարապետական ժառանգության ընդհանրություններն ու տարբերությունները, շինարարական մտածողության առանձնահատկությունները, ոճական ազդեցությունները և պատմական փոխհարաբերությունները։ Հեղինակը անդրադառնում է տարբեր ժամանակաշրջաններում ձևավորված ճարտարապետական կապերին, ճարտարապետների գործունեությանը, շինությունների գեղարվեստական լուծումներին և այն փոխանակումներին, որոնք նպաստել են հայկական ու իտալական ճարտարապետական փորձի զարգացմանը։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են եկեղեցական, քաղաքացիական և այլ նշանակության կառույցներ՝ բացահայտելով դրանցում արտահայտված մշակութային ընդհանրություններն ու ստեղծագործական ազդեցությունները։ Ներկայացված նյութը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալ եվրոպական և հայկական ճարտարապետական ժառանգությունների փոխկապակցվածությունը և դրանց դերը համաշխարհային մշակույթի պատմության մեջ։ Գիրքը նախատեսված է ճարտարապետների, արվեստաբանների, մշակույթի պատմաբանների, հետազոտողների, ուսանողների և հայկական ու իտալական ճարտարապետական ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Տեխնոլոգիա

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է սածիլատնկիչ մեքենաների ոռոգման ակոսահան հանգույցի կատարելագործման և դրա հիմնական կառուցվածքային ու տեխնոլոգիական պարամետրերի հիմնավորման խնդիրներին։ Ուսումնասիրությունում քննարկվում են գյուղատնտեսական մեքենաների աշխատանքի արդյունավետության բարձրացման ուղիները, սածիլների տնկման գործընթացում ոռոգման ճիշտ կազմակերպման նշանակությունը և ակոսահան մեխանիզմների դերը բույսերի աճի համար բարենպաստ պայմանների ստեղծման գործում։ Աշխատությունում վերլուծվում են գործող կառուցվածքների թերությունները, ներկայացվում են կատարելագործված լուծումներ, ուսումնասիրվում են ակոսի ձևավորման, հողի մշակման և ջրի բաշխման վրա ազդող գործոնները, ինչպես նաև հիմնավորվում են սարքի երկրաչափական և աշխատանքային հիմնական պարամետրերը։ Հետազոտությունը ներառում է տեսական հաշվարկներ, փորձարարական ուսումնասիրություններ և տեխնիկական առաջարկություններ, որոնք ուղղված են մեքենայի արտադրողականության բարձրացմանը, ջրի արդյունավետ օգտագործմանը, աշխատանքի որակի բարելավմանը և գյուղատնտեսական արտադրության ծախսերի նվազեցմանը։ Գիրքը նախատեսված է գյուղատնտեսական մեքենաշինության մասնագետների, ագրոինժեներների, հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և գյուղատնտեսական տեխնիկայի կատարելագործմամբ հետաքրքրվող մասնագետների համար։