Ձեռնարկությունների ֆինանսավորման այլընտրանքային աղբյուրների զարգացման ուղիները Հայաստանի Հանրապետությունում

Քաղաքագիտություն

Այս աշխատությունը նվիրված է արտերկրում գործող հայկական քաղաքական կուսակցությունների ձևավորման, զարգացման և գործունեության ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով սփյուռքյան քաղաքական կյանքի առանձնահատկությունները և դրա կապը հայրենիքում տեղի ունեցող քաղաքական գործընթացների հետ։ Գրքում վերլուծվում են տարբեր պատմական փուլերում ձևավորված հայկական կուսակցական կառույցները՝ հատկապես Եվրոպայում, Մերձավոր Արևելքում և Ամերիկայում, դրանց գաղափարական ուղղությունները, կազմակերպչական կառուցվածքը և գործունեության հիմնական նպատակները՝ ներառյալ ազգային ինքնության պահպանումը, համայնքային համախմբումը և քաղաքական լոբբինգի իրականացումը միջազգային հարթակներում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, թե ինչպես են այդ կուսակցությունները արձագանքել Հայաստանի ներքաղաքական զարգացումներին, անկախության գործընթացին և տարածաշրջանային հակամարտություններին՝ ձևավորելով քաղաքական դիրքորոշումներ և համագործակցության ցանցեր։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև սփյուռքյան քաղաքական կառույցների ազդեցության սահմանները, նրանց հարաբերությունները տեղական պետությունների քաղաքական համակարգերի հետ և ներհամայնքային մրցակցությունների ու գաղափարական տարբերությունների ազդեցությունը ընդհանուր գործունեության վրա։ Վերլուծվում է նաև սփյուռքի քաղաքականացման գործընթացը որպես ազգային ինքնության պահպանման և վերարտադրման մեխանիզմ։ Գրքի նպատակն է ներկայացնել արտերկրում հայկական քաղաքական կուսակցությունների բազմաշերտ դերը և նրանց ազդեցությունը համաշխարհային հայկական քաղաքական մտքի ձևավորման վրա։

Տնտեսագիտություն

Գրքում դիտարկվում է, թե ինչպես է ձևավորվել ագրարային համակարգը տարբեր պատմական փուլերում և ինչ փոփոխությունների է ենթարկվել հողային հարաբերությունների կազմակերպումը։ Հեղինակը համադրում է «երեկ» և «այսօր» հասկացությունները՝ ցույց տալով ագրարային քաղաքականության և գյուղատնտեսության զարգացման հիմնական միտումները։ Աշխատության մեջ քննարկվում են հողի սեփականության ձևերը, գյուղատնտեսության կառավարման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև ագրարային բարեփոխումների ազդեցությունը տնտեսության վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում գյուղի սոցիալ-տնտեսական զարգացման խնդիրներին։ Ընդհանուր առմամբ, գիրքը տալիս է ագրարային հարցերի պատմական զարգացումը և ժամանակակից վիճակը հասկանալու հնարավորություն՝ ընդգծելով դրանց կարևորությունը տնտեսության և հասարակության համար։

Այլ առարկաներ

Արժեթղթերի շուկայի եկամտաբերության վերլուծությունը ֆինանսական վերլուծության կարևոր ուղղություններից է, որը նպատակ ունի գնահատել արժեթղթերում կատարված ներդրումների շահութաբերությունը, դրանց հետ կապված ռիսկերը և շուկայի ընդհանուր արդյունավետությունը։ Այս վերլուծության ընթացքում ուսումնասիրվում է բաժնետոմսերի, պարտատոմսերի և այլ ֆինանսական գործիքների եկամտաբերությունը՝ հաշվի առնելով ինչպես ընթացիկ եկամուտները (օրինակ՝ դիվիդենդներ կամ տոկոսներ), այնպես էլ արժեթղթի գնի փոփոխությունից ստացվող կապիտալ շահույթը։ Եկամտաբերությունը կարող է հաշվարկվել որպես տոկոսային հարաբերակցություն ներդրված կապիտալի նկատմամբ, ինչը թույլ է տալիս համեմատել տարբեր ներդրումային տարբերակներ։ Վերլուծության մեջ կարևոր դեր ունի նաև ռիսկ-եկամտաբերություն հարաբերակցությունը, քանի որ բարձր եկամտաբերությունը սովորաբար ուղեկցվում է բարձր ռիսկով, իսկ ներդրողները փորձում են գտնել օպտիմալ հավասարակշռություն այս երկու գործոնների միջև։ Արժեթղթերի շուկայի եկամտաբերության գնահատման համար կիրառվում են տարբեր մեթոդներ՝ պատմական տվյալների վերլուծություն, միջին եկամտաբերության հաշվարկ, վարիացիայի և ստանդարտ շեղման ուսումնասիրություն, ինչպես նաև ֆինանսական մոդելներ, օրինակ՝ CAPM մոդելը, որը կապում է ակտիվի եկամտաբերությունը շուկայի ընդհանուր ռիսկի հետ։ Այս վերլուծությունը կարևոր է ներդրողների, ֆինանսական կառույցների և պետական մարմինների համար, քանի որ այն օգնում է ճիշտ ներդրումային որոշումներ կայացնել, գնահատել շուկայի կայունությունը և կանխատեսել հնարավոր ֆինանսական տատանումները։

Տնտեսագիտություն

Կառավարման համակարգը բարդ և բազմաբաղադրիչ կառուցվածք է, որը բաղկացած է փոխկապակցված ենթահամակարգերից, որոնք միասին ապահովում են կազմակերպության արդյունավետ գործունեությունը և նպատակների իրականացումը։ Կառավարման ենթահամակարգերը այն մասերն են, որոնց միջոցով իրականացվում են կառավարման տարբեր գործառույթներ՝ պլանավորում, կազմակերպում, վերահսկում, մոտիվացիա և որոշումների ընդունում։ Դրանք օգնում են համակարգել կազմակերպության աշխատանքը և ապահովել բոլոր գործընթացների համաչափ զարգացումը։ Հիմնականում կառավարման համակարգում առանձնացնում են մի քանի հիմնական ենթահամակարգեր։ Առաջինը կառավարչական (կամ կառավարող) ենթահամակարգն է, որը կազմում են ղեկավարները և կառավարման մարմինները։ Նրանք մշակում են նպատակներ, ընդունում որոշումներ և վերահսկում դրանց իրականացումը։ Երկրորդը կատարողական ենթահամակարգն է, որը ներառում է աշխատակիցներին և ստորաբաժանումներին, որոնք իրականացնում են ընդունված որոշումները և կատարում գործնական աշխատանքը։ Այս երկու ենթահամակարգերը մշտապես փոխազդում են միմյանց հետ՝ ապահովելով կազմակերպության ընդհանուր գործունեությունը։ Բացի այդ, կառավարման համակարգում կարևոր դեր ունի տեղեկատվական ենթահամակարգը, որը ապահովում է տվյալների հավաքագրումը, մշակումը և փոխանցումը կառավարման տարբեր մակարդակների միջև։ Առանց արդյունավետ տեղեկատվական համակարգի անհնար է ճիշտ որոշումների ընդունումը։ Կարելի է առանձնացնել նաև տեխնիկական և տեխնոլոգիական ենթահամակարգերը, որոնք ներառում են արտադրական սարքավորումները, ծրագրային ապահովումները և տեխնոլոգիական գործընթացները, որոնք աջակցում են կառավարմանը։ Կազմակերպության արդյունավետությունը կախված է այս բոլոր ենթահամակարգերի ներդաշնակ աշխատանքից, քանի որ դրանց միջև խզումը կարող է բերել կառավարման խափանումների։ Ժամանակակից կառավարման մոտեցումներում մեծ ուշադրություն է դարձվում նաև ճկուն և ինտեգրված համակարգերի ստեղծմանը, որտեղ բոլոր ենթահամակարգերը գործում են որպես միասնական ամբողջություն։ Այսպիսով, կառավարման ենթահամակարգերը ապահովում են կազմակերպության կառուցվածքային ամբողջականությունը և արդյունավետ գործունեությունը՝ համադրելով մարդկային, տեղեկատվական և տեխնիկական ռեսուրսները։

Գրականություն

Նար-Դոս-ի «Ազատամտության դրոշակակիրը» ստեղծագործությունը հասարակական-քաղաքական ուղղվածությամբ պատմություն է, որտեղ հեղինակը ներկայացնում է ազատամտության գաղափարների տարածումը և դրանց բախումը պահպանողական մտածողության ու ավանդական հասարակական պատկերացումների հետ։ Ստեղծագործության կենտրոնում այն անհատն է, որը հանդես է գալիս որպես նոր գաղափարների կրող և փորձում է հասարակությանը մոտեցնել ազատ մտածողության, քննադատական վերաբերմունքի և ինքնուրույն որոշումների գաղափարին, սակայն հանդիպում է դիմադրության, թյուրիմացության և երբեմն՝ մերժման։ Նար-Դոսը այս գործով ընդգծում է այն հակասությունը, որը գոյություն ունի առաջադեմ մտածողության և կայացած հասարակական կարծրատիպերի միջև՝ ցույց տալով, որ նոր գաղափարների ընդունումը հաճախ ուղեկցվում է պայքարով և անձնական զոհողություններով։

Այլ առարկաներ

Համախառն ազգային արդյունքը (ՀԱԱ) մակրոտնտեսական կարևոր ցուցանիշ է, որը արտահայտում է որոշակի ժամանակահատվածում տվյալ երկրի ռեզիդենտների կողմից արտադրված վերջնական ապրանքների և ծառայությունների ընդհանուր արժեքը՝ անկախ այն բանից, թե արտադրությունը կատարվել է երկրի ներսում, թե արտերկրում։ Այն օգտագործվում է երկրի տնտեսական ակտիվության, արտադրողականության և բնակչության տնտեսական կարողությունների գնահատման համար։ ՀԱԱ-ն նման է համախառն ներքին արդյունքին (ՀՆԱ), սակայն հիմնական տարբերությունն այն է, որ ՀՆԱ-ն հաշվի է առնում միայն երկրի տարածքում ստեղծված արտադրանքը, իսկ ՀԱԱ-ն՝ նաև արտերկրում աշխատող երկրի քաղաքացիների կողմից ստացված եկամուտները՝ հանելով օտարերկրացիների կողմից երկրի ներսում ստացված եկամուտները։ Այսինքն՝ ՀԱԱ = ՀՆԱ + արտերկրից ստացված եկամուտներ − արտերկիր փոխանցված եկամուտներ։ ՀԱԱ-ի հաշվարկման հիմնական եղանակները երեքն են՝ արտադրական, եկամտային և ծախսային մոտեցումները։ Արտադրական եղանակով ՀԱԱ-ն հաշվարկվում է՝ գումարելով տնտեսության բոլոր ոլորտներում ստեղծված ավելացված արժեքը՝ խուսափելով կրկնահաշվարկից։ Եկամտային մոտեցմամբ հաշվի են առնվում բոլոր եկամուտները, որոնք ստեղծվել են արտադրության գործընթացում՝ աշխատավարձերը, շահույթը, տոկոսները և վարձակալական եկամուտները։ Ծախսային մոտեցմամբ ՀԱԱ-ն հաշվարկվում է որպես վերջնական ապրանքների և ծառայությունների վրա կատարված բոլոր ծախսերի գումար՝ ներառյալ սպառումը, ներդրումները, պետական ծախսերը և զուտ արտահանումը։ Այս երեք մոտեցումները տեսականորեն պետք է ապահովեն նույն արդյունքը, քանի որ դրանք արտացոլում են նույն տնտեսական գործընթացը տարբեր կողմերից։ ՀԱԱ-ի կարևորությունը պայմանավորված է նրանով, որ այն թույլ է տալիս գնահատել երկրի տնտեսական հզորությունը, համեմատել տարբեր երկրների տնտեսական զարգացումը և մշակել տնտեսական քաղաքականություն։ Սակայն այս ցուցանիշն ունի նաև սահմանափակումներ, քանի որ չի արտացոլում եկամուտների բաշխումը, ոչ պաշտոնական տնտեսությունը և կյանքի որակի ոչ նյութական կողմերը։ Այսպիսով, համախառն ազգային արդյունքը հանդիսանում է երկրի տնտեսական գործունեության հիմնական մակրոտնտեսական ցուցանիշներից մեկը, իսկ դրա հաշվարկման տարբեր եղանակները հնարավորություն են տալիս բազմակողմանիորեն գնահատել ազգային տնտեսության իրական վիճակը և զարգացման միտումները։