Մակրոտնտեսական խոցելիության հիմնախնդիրները և դրանց կարգավորման ուղիները Հայաստանի Հանրապետությունում

Մշակույթ

Աշխատությունը նվիրված է երաժշտության և հայկական սփյուռքի փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությանը՝ դիտարկելով երաժշտությունը որպես ազգային ինքնության պահպանման, մշակութային հիշողության փոխանցման և համայնքային կապերի ամրապնդման կարևոր միջոց։ Հետազոտության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում այն գործընթացներին, որոնց միջոցով հայերը տարբեր երկրներում ձևավորել, պահպանել և վերաիմաստավորել են իրենց երաժշտական ավանդույթները՝ միաժամանակ փոխազդելով տեղի մշակութային միջավայրերի հետ։ Երաժշտությունը ներկայացվում է ոչ միայն որպես գեղարվեստական արտահայտության ձև, այլև որպես սփյուռքահայ համայնքների ինքնության, պատմական հիշողության և մշակութային ժառանգության կրող։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ ժողովրդական, հոգևոր, դասական և ժամանակակից երաժշտական ավանդույթների զարգացմանը, ինչպես նաև դրանց տարածմանն ու վերափոխմանը տարբեր սփյուռքյան համայնքներում։ Կարևոր տեղ է հատկացվում երաժշտական կատարողներին, խմբերին, կազմակերպություններին և համայնքային կառույցներին, որոնք նպաստել են հայկական երաժշտական մշակույթի պահպանմանն ու տարածմանը։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում է մշակութային փոխազդեցության գործընթացը, որի արդյունքում հայկական երաժշտական ժառանգությունը կարող էր ձեռք բերել նոր ձևեր, ոճային առանձնահատկություններ և մեկնաբանություններ՝ կախված տվյալ համայնքի պատմական ու սոցիալական պայմաններից։ Աշխատությունը արժեքավոր է նաև հայկական սփյուռքի ինքնության ձևավորման և պահպանման համատեքստում, քանի որ ցույց է տալիս, թե ինչպես կարող է երաժշտությունը կապ ստեղծել հայրենիքի, համայնքի և անհատական հիշողության միջև։ Այն կարող է հետաքրքրել երաժշտագետներին, հայագետներին, ազգագրագետներին, մշակութաբաններին, սփյուռքագիտությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև հայկական երաժշտական ժառանգության և սփյուռքի մշակութային կյանքի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանում տարածված բալենու և կեռասենու տեսակների կենսաբանական, ագրոնոմիական և տնտեսական հատկանիշների ուսումնասիրմանը՝ դրանք բարձրարժեք պտղատու սորտերի համար որպես պատվաստակալ օգտագործելու նպատակահարմարության գնահատման տեսանկյունից։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է տեղական պայմաններին հարմարված բուսական ձևերի առանձնացման և դրանց այն հատկությունների բացահայտման վրա, որոնք կարող են ազդեցություն ունենալ պատվաստված ծառերի աճի, զարգացման, բերքատվության, երկարակեցության և շրջակա միջավայրի անբարենպաստ գործոնների նկատմամբ դիմադրողականության վրա։ Քննության են առնվում տարբեր տեսակների ձևաբանական և կենսաբանական առանձնահատկությունները, արմատային համակարգի զարգացումը, աճի ուժգնությունը, հողային ու կլիմայական պայմանների նկատմամբ պահանջները և Հայաստանի տարբեր բնական գոտիներում դրանց հարմարվողականությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում պատվաստակալի և պատվաստվող սորտի համատեղելիությանը, քանի որ դրանց կենսաբանական համապատասխանությունը կարևոր նշանակություն ունի ծառի հետագա բնականոն զարգացման և կայուն պտղաբերության համար։ Ուսումնասիրվում է տարբեր պատվաստակալների ազդեցությունը ծառերի աճման ուժի, պսակի ձևավորման, պտղաբերության սկզբի, բերքի քանակական ու որակական ցուցանիշների և արտադրական տնկարկների արդյունավետության վրա։ Կարևորվում է նաև ձմեռային ցրտերի, երաշտի, հողի առանձնահատկությունների և այլ միջավայրային գործոնների նկատմամբ դիմադրողականության գնահատումը՝ Հայաստանի տարբեր այգեգործական շրջանների համար առավել հարմար տարբերակների առանձնացման նպատակով։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել տեղական և մշակության մեջ կիրառվող տարբեր բուսական ձևեր՝ գնահատելով դրանց բազմացման կարողությունը, տնկանյութի ստացման արդյունավետությունը և արտադրական այգիներում կիրառման հեռանկարները։ Տեղական գենետիկական ռեսուրսների ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև կենսաբազմազանության պահպանության տեսանկյունից, քանի որ բնական և վաղուց մշակվող ձևերը կարող են կրել արժեքավոր հատկանիշներ, որոնք անհրաժեշտ են ժամանակակից պտղաբուծության զարգացման համար։ Պատվաստակալների ճիշտ ընտրությունը դիտարկվում է որպես ինտենսիվ և արդյունավետ այգիների ստեղծման կարևոր պայման, քանի որ այն կարող է նպաստել ծառերի աճի կարգավորմանը, շրջակա միջավայրին հարմարվողականության բարձրացմանը և սորտային արժեքավոր հատկանիշների առավել արդյունավետ դրսևորմանը։ Աշխատության կիրառական նշանակությունը կապված է Հայաստանի պայմաններին համապատասխան տնկանյութի արտադրության գիտական հիմքերի կատարելագործման, բարձրարժեք սորտերի մշակության արդյունավետության բարձրացման և պտղաբուծական տնտեսությունների համար առավել հեռանկարային պատվաստակալների ընտրության հետ։ Ստացված արդյունքները կարող են նպաստել նաև նոր այգիների հիմնման ժամանակ տեղական հողակլիմայական պայմաններին համապատասխան սորտ–պատվաստակալ զուգակցումների ընտրությանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել պտղաբույծների, այգեգործների, բույսերի սելեկցիայի և գենետիկական ռեսուրսների մասնագետների, գյուղատնտեսների, գիտաշխատողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Մանկավարժություն

Աշխատանքը նվիրված է կրտսեր դպրոցականների իմացական մտածողության զարգացման կարևորագույն հիմնախնդրին՝ ինֆորմատիկայի նախագիտելիքների ուսուցման գործընթացի համատեքստում։ Այն ուսումնասիրում է, թե ինչպես կարելի է վաղ դպրոցական տարիքում համակարգված և տարիքային առանձնահատկություններին համապատասխան ուսուցման միջոցով նպաստել երեխայի տրամաբանական, վերլուծական, համեմատական, ընդհանրացնող և ստեղծագործական մտածողության ձևավորմանն ու զարգացմանը։ Ուսումնասիրության հիմքում այն գաղափարն է, որ ժամանակակից կրթական միջավայրում ինֆորմատիկայի նախագիտելիքները պետք չէ սահմանափակել միայն համակարգչի կամ թվային տեխնոլոգիաների հետ նախնական ծանոթությամբ․ դրանք կարող են դառնալ երեխայի ճանաչողական ակտիվության խթանման, խնդիրների լուծման հմտությունների ձևավորման և մտածողության կառուցվածքային զարգացման արդյունավետ միջոց։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում կրտսեր դպրոցական տարիքի հոգեբանական և մանկավարժական առանձնահատկություններին, քանի որ այս փուլում երեխաների մտածողությունը աստիճանաբար անցում է կատարում առավել կոնկրետ գործողություններից դեպի տրամաբանական կապերի գիտակցում, պատճառահետևանքային հարաբերությունների բացահայտում և վերացականացման տարրերի ձևավորում։ Ինֆորմատիկայի նախագիտելիքների ուսուցումը դիտարկվում է որպես այնպիսի կրթական գործընթաց, որի ընթացքում երեխան կարող է սովորել տեղեկատվություն տարբերակել, դասակարգել, համեմատել, հաջորդականություններ կառուցել, օրինաչափություններ բացահայտել, քայլերի հերթականություն սահմանել և առաջադրված խնդիրների լուծման համար ընտրել համապատասխան գործողություններ։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում ալգորիթմական մտածողության նախադրյալների ձևավորմանը, քանի որ գործողությունների հաջորդականությունը հասկանալը, խնդիրը փոքր քայլերի բաժանելը, պայմանների և արդյունքների միջև կապեր տեսնելը կարևոր հիմք են ոչ միայն հետագա ինֆորմատիկայի ուսուցման, այլև ընդհանուր ճանաչողական զարգացման համար։ Նյութը կարևորում է նաև ուսուցման խաղային և գործնական բնույթը՝ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ կրտսեր դպրոցականի համար արդյունավետ են այնպիսի առաջադրանքները, որոնք միավորում են ճանաչողական հետաքրքրությունը, երևակայությունը, փորձարկումը և ինքնուրույն գործունեությունը։ Խնդիրների, տրամաբանական վարժությունների, դասակարգման ու հաջորդականացման առաջադրանքների, պայմանական իրավիճակների և պարզ ալգորիթմական գործողությունների միջոցով երեխան ոչ միայն ձեռք է բերում ինֆորմատիկային առնչվող նախնական պատկերացումներ, այլև զարգացնում է ուշադրությունը, հիշողությունը, ընկալումը, խոսքային և տրամաբանական կարողությունները։ Աշխատանքը կարևոր է նաև նրանով, որ ուսուցման գործընթացը դիտարկում է ոչ թե որպես պատրաստի գիտելիքի փոխանցում, այլ որպես երեխայի ակտիվ մտավոր գործունեության կազմակերպում։ Այս մոտեցման դեպքում մանկավարժի դերը կայանում է համապատասխան խնդրային իրավիճակների ստեղծման, երեխային ինքնուրույն մտածելու ուղղորդման, հարցադրումների միջոցով որոնողական գործունեության խթանման և սովորողի անհատական հնարավորություններին համապատասխան առաջադրանքների ընտրության մեջ։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել տարրական դասարանների ուսուցիչների, մանկավարժների, կրթության ոլորտի մասնագետների, ինչպես նաև ինֆորմատիկայի նախնական ուսուցմամբ զբաղվողների համար, քանի որ ներկայացվող մոտեցումները հնարավորություն են տալիս հասկանալու, թե ինչպես կարելի է թվային և տեղեկատվական միջավայրին վերաբերող նախնական գիտելիքները վերածել երեխայի համակողմանի մտավոր զարգացման գործիքի։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ընդգծում է, որ ինֆորմատիկայի նախագիտելիքների ճիշտ կազմակերպված ուսուցումը կարող է նպաստել ոչ միայն տեխնոլոգիական գրագիտության նախադրյալների ստեղծմանը, այլև սովորողի ինքնուրույնության, տրամաբանական դատողության, խնդիրներ լուծելու կարողության, ճանաչողական հետաքրքրության և նոր իրավիճակներում գիտելիքը կիրառելու հմտության զարգացմանը։

Տնտեսագիտություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տնտեսական աճի ապահովման գործում ներդրումային գործընթացների դերին և հատկապես արժեթղթերի շուկայի միջոցով ներդրումային ռեսուրսների ներգրավման հնարավորություններին։ Աշխատության հիմնական նպատակն է բացահայտել տնտեսական աճի և ներդրումային գործունեության փոխկապակցվածությունը, ուսումնասիրել արժեթղթերի շուկայի զարգացման առանձնահատկությունները և գնահատել այն մեխանիզմները, որոնց միջոցով կապիտալի շուկան կարող է նպաստել տնտեսության մեջ երկարաժամկետ ֆինանսական ռեսուրսների ձևավորմանն ու արդյունավետ բաշխմանը։ Տնտեսական աճի ապահովման համար անհրաժեշտ է ոչ միայն արտադրության և սպառման ընդլայնում, այլև ներդրումների շարունակական հոսք դեպի տնտեսության տարբեր ճյուղեր։ Ներդրումները հնարավորություն են տալիս ստեղծել նոր արտադրական հզորություններ, կատարելագործել տեխնոլոգիաները, զարգացնել ենթակառուցվածքները, բարձրացնել աշխատանքի արտադրողականությունը և ընդլայնել ձեռնարկությունների մրցունակությունը։ Այս տեսանկյունից ֆինանսական շուկան, իսկ դրա կարևորագույն բաղադրիչներից մեկը՝ արժեթղթերի շուկան, կարող է հանդես գալ որպես խնայողությունները ներդրումային կապիտալի վերածող հիմնական մեխանիզմներից մեկը։ Արժեթղթերի շուկայի էությունն այն է, որ այն հնարավորություն է տալիս կապիտալի կարիք ունեցող տնտեսավարող սուբյեկտներին ֆինանսական միջոցներ ներգրավել՝ բաժնետոմսերի, պարտատոմսերի և այլ ֆինանսական գործիքների թողարկման միջոցով։ Միաժամանակ ներդրողները ստանում են իրենց միջոցները տարբեր ակտիվներում տեղաբաշխելու հնարավորություն՝ ակնկալելով եկամուտ և ընդունելով համապատասխան ռիսկ։ Այս փոխհարաբերությունը ստեղծում է ֆինանսական ռեսուրսների վերաբաշխման համակարգ, որը կարող է նպաստել տնտեսության առավել արդյունավետ հատվածների ֆինանսավորմանը։ Հայաստանի տնտեսության պայմաններում արժեթղթերի շուկայի զարգացումը հատկապես կարևոր է տնտեսության ֆինանսավորման աղբյուրների դիվերսիֆիկացման տեսանկյունից։ Եթե տնտեսավարող սուբյեկտների ֆինանսավորման հիմնական աղբյուրը միայն բանկային վարկավորումն է, ապա ֆինանսական համակարգի հնարավորությունները կարող են սահմանափակվել։ Զարգացած կապիտալի շուկան հնարավորություն է տալիս լրացնել բանկային ֆինանսավորումը և ընկերություններին հասանելի դարձնել երկարաժամկետ ֆինանսավորման այլընտրանքային աղբյուրներ։ Այսպիսի բազմազանեցումը կարող է նվազեցնել տնտեսության կախվածությունը մեկ ֆինանսավորման մեխանիզմից և ընդլայնել ներդրումային ծրագրերի իրականացման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է Հայաստանի արժեթղթերի շուկայի ձևավորման և զարգացման գործընթացի վերլուծությունը։ Դիտարկվում են շուկայի մասնակիցները, ֆինանսական գործիքների տեսակները, ներդրումային միջավայրի առանձնահատկությունները և շուկայի գործունեության վրա ազդող տնտեսական ու ինստիտուցիոնալ գործոնները։ Արժեթղթերի շուկայի արդյունավետությունը մեծապես կախված է վստահության մակարդակից, տեղեկատվության թափանցիկությունից, իրավական պաշտպանության մեխանիզմներից, ֆինանսական ենթակառուցվածքների զարգացածությունից և ներդրողների համար առկա հնարավորությունների բազմազանությունից։ Ներդրումների ներգրավման կարևոր նախապայմաններից է ներդրումային միջավայրի կանխատեսելիությունը։ Ներդրողը որոշում կայացնելիս գնահատում է ոչ միայն սպասվող եկամտաբերությունը, այլև ռիսկերը, շուկայի իրացվելիությունը, իրավական միջավայրը և ներդրված կապիտալի վերադարձի հնարավորությունները։ Հետևաբար արժեթղթերի շուկայի զարգացումը պահանջում է այնպիսի ինստիտուցիոնալ միջավայր, որը կարող է ապահովել շուկայի մասնակիցների իրավունքների պաշտպանությունը և ֆինանսական տեղեկատվության հասանելիությունը։ Աշխատության շրջանակում կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել նաև արժեթղթերի շուկայի ազդեցությունը տնտեսության խնայողությունների մոբիլիզացման վրա։ Տնային տնտեսությունների, կազմակերպությունների և այլ ներդրողների ժամանակավորապես ազատ դրամական միջոցները կարող են ուղղվել ֆինանսական ակտիվների ձեռքբերմանը, իսկ ներգրավված միջոցները՝ տնտեսության զարգացմանն ուղղված ծրագրերի ֆինանսավորմանը։ Այսպիսով, արժեթղթերի շուկան կարող է կապ ստեղծել խնայողությունների և ներդրումների միջև՝ նպաստելով կապիտալի ավելի արդյունավետ շրջանառությանը։ Բաժնային արժեթղթերի շուկայի զարգացումը կարող է հնարավորություն տալ ընկերություններին ներգրավել կապիտալ՝ առանց պարտքային ֆինանսավորման ծավալների ավելացման։ Բաժնետոմսերի թողարկման միջոցով ընկերությունը կարող է ներգրավել նոր սեփական կապիտալ, իսկ ներդրողը ստանում է ընկերության ապագա տնտեսական արդյունքներին մասնակցելու հնարավորություն։ Միաժամանակ պարտատոմսերի շուկան կարող է ապահովել երկարաժամկետ պարտքային ռեսուրսների ներգրավում ինչպես պետական, այնպես էլ մասնավոր հատվածի համար։ Այս երկու ուղղությունների համադրումը կարող է ձևավորել ավելի բազմազան ֆինանսավորման համակարգ։ Ուսումնասիրության կարևոր խնդիրներից է նաև արժեթղթերի շուկայի և տնտեսական աճի միջև փոխադարձ կապի գնահատումը։ Զարգացող շուկան կարող է նպաստել ներդրումների ավելացմանը, իսկ տնտեսական աճը, իր հերթին, կարող է մեծացնել ընկերությունների շահութաբերությունը, ներդրողների ակտիվությունը և ֆինանսական գործիքների նկատմամբ պահանջարկը։ Այսպիսով ձևավորվում է փոխադարձ ազդեցության մեխանիզմ, որի արդյունավետությունը կախված է ֆինանսական շուկայի խորությունից և տնտեսության ընդհանուր զարգացման մակարդակից։ Հատուկ ուշադրություն է պահանջում նաև շուկայի իրացվելիության խնդիրը։ Ներդրողների համար կարևոր է ոչ միայն արժեթուղթ ձեռք բերելու, այլև անհրաժեշտության դեպքում այն արագ և արդար գնով վաճառելու հնարավորությունը։ Ցածր իրացվելիությունը կարող է մեծացնել ներդրումային ռիսկը և նվազեցնել շուկայի գրավչությունը։ Հետևաբար արժեթղթերի շուկայի զարգացման քաղաքականության կարևոր ուղղություններից է գործարքների ծավալների, մասնակիցների թվի և ֆինանսական գործիքների բազմազանության մեծացումը։ Արժեթղթերի շուկայի զարգացման համար կարևոր նշանակություն ունի նաև ինստիտուցիոնալ ներդրողների դերը։ Կենսաթոշակային ֆոնդերը, ապահովագրական կազմակերպությունները, ներդրումային ֆոնդերը և այլ խոշոր ֆինանսական կառույցներ կարող են երկարաժամկետ միջոցներ ուղղել արժեթղթերի շուկա։ Նման ներդրողները կարող են ապահովել շուկայի պահանջարկի ավելի կայուն հիմք և նպաստել ֆինանսական գործիքների նկատմամբ հետաքրքրության ընդլայնմանը։ Միաժամանակ նրանց ակտիվությունը կարող է բարձրացնել կորպորատիվ կառավարման և ֆինանսական հաշվետվողականության պահանջները։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր կարող է լինել նաև փոքր և միջին ձեռնարկությունների ֆինանսավորման խնդիրը։ Նման ընկերությունների համար կապիտալի շուկա դուրս գալը հաճախ ավելի բարդ է՝ պայմանավորված տեղեկատվության թափանցիկության, թողարկման ծախսերի, կառավարման համակարգերի և ներդրողների համար ռիսկերի բարձր մակարդակի հետ։ Սակայն համապատասխան ենթակառուցվածքների և կարգավորման պայմաններում արժեթղթերի շուկան կարող է ստեղծել ֆինանսավորման նոր հնարավորություններ նաև այդ հատվածի համար։ Այս հանգամանքը կարևոր է Հայաստանի տնտեսության կառուցվածքում փոքր և միջին բիզնեսի ունեցած նշանակության պատճառով։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ տնտեսական աճի ներդրումային ապահովման գործում արժեթղթերի շուկան կարող է կատարել մի շարք կարևոր գործառույթներ՝ մոբիլիզացնել խնայողությունները, ապահովել կապիտալի վերաբաշխում, ընդլայնել ձեռնարկությունների ֆինանսավորման աղբյուրները, խթանել ներդրումային ակտիվությունը և նպաստել ֆինանսական համակարգի դիվերսիֆիկացմանը։ Միաժամանակ շուկայի արդյունավետությունը կախված է դրա իրացվելիությունից, թափանցիկությունից, իրավական և ինստիտուցիոնալ միջավայրից, ներդրողների վստահությունից և ֆինանսական գործիքների բազմազանությունից։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ֆինանսիստներին, ներդրումային ոլորտի մասնագետներին, պետական կառավարման և տնտեսական քաղաքականության ոլորտի հետազոտողներին, ինչպես նաև բուհերի ուսանողներին։ Այն հատկապես օգտակար է Հայաստանի տնտեսական զարգացման, կապիտալի շուկայի, ներդրումային քաղաքականության և ֆինանսական համակարգի փոխկապակցվածության ուսումնասիրության համար։

Կենսաբանություն

Այս աշխատանքը նվիրված է բարձր ջերմաստիճանների և օպտիկական ճառագայթման ազդեցության ուսումնասիրությանը կանաչ ջրիմուռ Chlorella pyrenoidosa-ի և ցիանոբակտերիա Spirulina platensis-ի ֆոտոսինթեզի առաջնային գործընթացների վրա։ Նյութում վերլուծվում են ֆոտոսինթետիկ համակարգի լուսահավաք կոմպլեքսների, էլեկտրոնների տեղափոխման շղթայի և ֆոտոքիմիական ռեակցիաների փոփոխությունները տարբեր ջերմային և լուսային բեռնվածությունների պայմաններում։ Աշխատությունը ներկայացնում է նաև քլորոֆիլի ֆլուորեսցենցիայի, ֆոտոսինթետիկ արդյունավետության և օքսիդատիվ սթրեսի ցուցանիշների փոփոխությունները՝ որպես բջջային հարմարվողականության և վնասման գնահատման հիմնական մարկերներ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում երկու օրգանիզմների ջերմադիմացկունության և լուսադիմացկունության տարբերություններին, ինչպես նաև դրանց ֆիզիոլոգիական և կենսաքիմիական հարմարվողական մեխանիզմներին։ Նյութը կարևոր է բուսական ֆիզիոլոգիայի, միկրոալգոլոգիայի և կենսաէներգետիկայի ոլորտների համար՝ նպաստելով ֆոտոսինթեզի կայունության և սթրեսային գործոնների ազդեցության ավելի խորը ըմբռնմանը։

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է ֆանտաստիկի առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը Խուլիո Կորտասարի պատմվածքներում՝ ընդգծելով հեղինակի ստեղծագործական աշխարհում իրականության և անիրականի սահմանների մշտական խախտումը և վերաիմաստավորումը։ Հեղինակը վերլուծում է Կորտասարի պատմվածքային տեխնիկան, որտեղ ֆանտաստիկ տարրը հաճախ ներթափանցում է առօրյա իրականության մեջ՝ ստեղծելով երկիմաստ, բազմաշերտ և անորոշ իրականության պատկերներ։ Գրքում դիտարկվում են այն հիմնական մեխանիզմները, որոնց միջոցով ձևավորվում է ֆանտաստիկը՝ ժամանակի և տարածության խեղաթյուրում, անձի ինքնության երկվություն, պատահականության և ճակատագրի խաղարկում, ինչպես նաև սյուրռեալիստական պատկերների ներմուծում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Կորտասարի նարատիվ կառուցվածքներին՝ բաց ավարտեր, ոչ գծային սյուժեներ և ընթերցողի ակտիվ մասնակցություն պահանջող տեքստային կառուցումներ։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև ֆանտաստիկի փիլիսոփայական և էքզիստենցիալ իմաստները՝ մարդու իրականության ընկալման ճկունության և սահմանափակության համատեքստում։ Աշխատությունը ընդգծում է, որ Կորտասարի ստեղծագործություններում ֆանտաստիկը ոչ թե պարզապես ժանրային հնարք է, այլ իրականության ճանաչման այլընտրանքային ձև։ Այն օգտակար է գրականագետների, իսպանական գրականության հետազոտողների և համեմատական գրականության մասնագետների համար։