Մտավոր զարգացման խնդիրներով կրտսեր դպրոցականի ուսումնաաշխատանքային գործունեության կազմակերպման մանկավարժական պայմանները

Մանկավարժություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է դպրոցում և բարձրագույն ուսումնական հաստատությունում քիմիա առարկայի նկատմամբ սովորողների անձնային դրական վերաբերմունքի ձևավորման դիդակտիկական համակարգի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այն մանկավարժական և դիդակտիկական պայմանները, մեթոդներն ու միջոցները, որոնց կիրառմամբ հնարավոր է բարձրացնել սովորողների հետաքրքրվածությունը քիմիայի նկատմամբ, ձևավորել առարկայի ուսումնասիրման դրական մոտիվացիա և նպաստել գիտելիքների նկատմամբ գիտակցված վերաբերմունքի զարգացմանը։ Աշխատանքում քիմիայի ուսուցումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես գիտելիքների փոխանցման գործընթաց, այլև որպես սովորողի անձնային զարգացման, ճանաչողական ակտիվության և ինքնուրույն մտածողության ձևավորման կարևոր միջոց։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գործոններին, որոնք կարող են պայմանավորել սովորողների վերաբերմունքը քիմիայի նկատմամբ՝ առարկայի բովանդակության մատչելիությունը, ուսուցման մեթոդների բազմազանությունը, փորձարարական գործունեությունը, ուսուցչի կամ դասախոսի մանկավարժական մոտեցումները, սովորողի ակտիվ մասնակցությունը և քիմիական գիտելիքների կապը առօրյա կյանքի ու մասնագիտական գործունեության հետ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել սովորողների հետաքրքրությունների, ուսումնական մոտիվացիայի և արժեքային վերաբերմունքի ձևավորման առանձնահատկությունները տարբեր կրթական մակարդակներում։ Դիդակտիկական համակարգի կարևոր բաղադրիչներից կարող են լինել խնդրահարույց ուսուցումը, հետազոտական և փորձարարական առաջադրանքները, գործնական աշխատանքները, խմբային և անհատական գործունեությունը, ուսուցման տեղեկատվական ու ժամանակակից տեխնոլոգիաների կիրառումը։ Այս մեթոդների նպատակն է սովորողին դարձնել ուսումնական գործընթացի ակտիվ մասնակից՝ հնարավորություն տալով ոչ միայն յուրացնել տեսական նյութը, այլև ինքնուրույն բացահայտել քիմիական երևույթների պատճառահետևանքային կապերը և դրանց կիրառական նշանակությունը։ Աշխատանքը կարող է ներառել նաև քիմիայի նկատմամբ դրական վերաբերմունքի ձևավորման չափանիշների, ցուցանիշների և մակարդակների սահմանում, ինչպես նաև դրանց գնահատման համապատասխան մեթոդների մշակում։ Կարևոր ուղղություն է դպրոցական և բուհական կրթության միջև շարունակականության ապահովումը, քանի որ քիմիայի նկատմամբ ձևավորված վերաբերմունքը կարող է փոփոխվել կրթական տարբեր աստիճաններում՝ կախված սովորողի տարիքից, հետաքրքրություններից, մասնագիտական կողմնորոշումից և ուսումնական միջավայրից։ Հետազոտության փորձարարական հատվածում կարող են համեմատվել ավանդական և առաջարկվող դիդակտիկական մոտեցումների կիրառման արդյունքները՝ պարզելու համար դրանց ազդեցությունը սովորողների հետաքրքրվածության, ուսումնական ակտիվության, առարկայական առաջադիմության և քիմիայի նկատմամբ ընդհանուր վերաբերմունքի վրա։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ քիմիայի ուսուցման բովանդակության և մեթոդների կատարելագործման, սովորողների ուսումնական մոտիվացիայի բարձրացման և կրթական գործընթացում անձնային ուղղվածության ուժեղացման համար։ Մշակված դիդակտիկական համակարգը կարող է կիրառական նշանակություն ունենալ հանրակրթական դպրոցների և բուհերի համար՝ նպաստելով քիմիայի նկատմամբ կայուն հետաքրքրության ձևավորմանը, գիտական մտածողության զարգացմանը և սովորողների՝ բնագիտական առարկաների նկատմամբ առավել դրական ու գիտակցված վերաբերմունքի ձևավորմանը։

Տնտեսագիտություն

Այս գիրքը նվիրված է արտադրական կազմակերպությունների վարկունակության գնահատման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության արդյունաբերության ոլորտի օրինակով։ Աշխատանքում վերլուծվում են կազմակերպությունների ֆինանսական վիճակի գնահատման մեթոդները, վարկունակության որոշման չափանիշները, վարկային ռիսկերի գնահատման մոտեցումները և ձեռնարկությունների ֆինանսական կայունության վրա ազդող հիմնական գործոնները։ Գրքում ուսումնասիրվում են արտադրական կազմակերպությունների վճարունակության, իրացվելիության, շահութաբերության և գործարար ակտիվության ցուցանիշները, ինչպես նաև դրանց կիրառման հնարավորությունները բանկային վարկավորման գործընթացում։ Ներկայացվում են վարկունակության գնահատման կատարելագործման մեխանիզմներ և մեթոդական մոտեցումներ, որոնք կարող են նպաստել ֆինանսական որոշումների հիմնավորվածությանը և կազմակերպությունների զարգացման հնարավորությունների ընդլայնմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, ֆինանսիստների, բանկային ոլորտի մասնագետների, ձեռնարկությունների ղեկավարների, հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և արտադրական կազմակերպությունների ֆինանսական կառավարմամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Քիմիա

Աշխատությունը նվիրված է հիմնական շղթայում տրիազենային և ազոխումբ պարունակող զուգորդված պոլիարիլենների սինթեզին, կառուցվածքային առանձնահատկությունների ուսումնասիրմանը և դրանց ֆիզիկաքիմիական հատկությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են նմանատիպ պոլիմերների ստացման սկզբունքները, մոլեկուլային կառուցվածքի ձևավորման օրինաչափությունները և սինթեզի պայմանների ազդեցությունը ստացվող նյութերի հատկությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պոլիարիլենային հիմնական շղթայում տրիազենային և ազոխմբերի ներմուծմանը, դրանց փոխազդեցությանը արոմատիկ կառուցվածքային հատվածների հետ և այդ խմբերի դերին պոլիմերների էլեկտրոնային, օպտիկական ու այլ ֆիզիկաքիմիական բնութագրերի ձևավորման գործընթացում։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են ստացված միացությունների կառուցվածքն ու կազմը, մոլեկուլային բնութագրերը, ջերմային կայունությունը, սպեկտրային և օպտիկական հատկությունները, ինչպես նաև կառուցվածք–հատկություն փոխկապակցվածությունը։ Վերլուծվում է, թե ինչպես կարող են պոլիմերային շղթայի կառուցվածքի, ֆունկցիոնալ խմբերի բնույթի և դրանց փոխդասավորության փոփոխությունները ազդել նյութերի ֆիզիկական ու քիմիական վարքագծի վրա։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս գնահատել ուսումնասիրվող պոլիմերների կիրառական ներուժը և դրանց օգտագործման հնարավոր ուղղությունները ժամանակակից նյութագիտության ու բարձրամոլեկուլային միացությունների քիմիայի բնագավառներում։ Հետազոտությունը կարևոր է նաև ֆունկցիոնալ պոլիմերների ստացման և նոր հատկություններով նյութերի նախագծման տեսանկյունից, քանի որ զուգորդված պոլիմերային համակարգերը կարող են հետաքրքրություն ներկայացնել օպտոէլեկտրոնիկայի, սենսորային տեխնոլոգիաների, ֆոտոնային նյութերի և այլ առաջադեմ կիրառությունների համար։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել օրգանական և պոլիմերային քիմիայի, նյութագիտության և ֆիզիկական քիմիայի մասնագետներին, հետազոտողներին, ասպիրանտներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Պատմություն

1945–1965 թվականներին Խորհրդային Հայաստանում գիտության զարգացումը թևակոխեց նոր փուլ, որը բնութագրվում էր հետպատերազմյան վերականգնմամբ, գիտական ինստիտուցիոնալացման խորացմամբ և տարբեր ոլորտներում արագ առաջընթացով։ Այս շրջանում գիտությունը դարձավ պետական զարգացման ռազմավարական ուղղություն, և զգալի միջոցներ ուղղվեցին գիտահետազոտական կենտրոնների ստեղծման ու ընդլայնման համար։ Կարևոր դեր խաղաց Հայաստանի գիտությունների ակադեմիան՝ Հայաստանի գիտությունների ազգային ակադեմիա, որը համակարգեց գիտական աշխատանքները և միավորեց տարբեր ինստիտուտների գործունեությունը։ Բնական և տեխնիկական գիտությունների ոլորտում առանձնանում էին մաթեմատիկայի, ֆիզիկայի, մեխանիկայի և ինժեներական գիտությունների զարգացումը։ Ձևավորվեցին ճանաչված գիտական դպրոցներ, հատկապես մաթեմատիկայի և տեսական ֆիզիկայի ոլորտներում, որոնք հետագայում միջազգային ճանաչում ձեռք բերեցին։ Բժշկագիտությունը նույնպես զարգացում ապրեց՝ կենտրոնանալով առողջապահական համակարգի բարելավման և նոր բուժական մեթոդների ներդրման վրա։ Միաժամանակ առաջընթաց գրանցվեց երկրաբանության և էներգետիկայի ոլորտներում, ինչը կապված էր արդյունաբերական զարգացման և բնական ռեսուրսների ուսումնասիրության հետ։ Հումանիտար գիտությունների մեջ զգալի աշխատանք կատարվեց հայագիտության, պատմության, լեզվաբանության և գրականագիտության ոլորտներում, որտեղ զարգացան ազգային մշակույթի ուսումնասիրության նոր մոտեցումներ։ Այս տարիներին գիտական կադրերի պատրաստումը ակտիվորեն իրականացվում էր բուհերում և ասպիրանտուրայում, ինչը նպաստեց գիտական նոր սերնդի ձևավորմանը։ Չնայած ձեռքբերումներին՝ գիտությունը գործում էր խիստ կենտրոնացված խորհրդային համակարգի շրջանակներում, ինչը որոշ դեպքերում սահմանափակում էր գաղափարական բազմազանությունը։ Այնուամենայնիվ, 1945–1965 թթ. փուլը համարվում է Խորհրդային Հայաստանի գիտության կայացման և արագ զարգացման կարևորագույն շրջանը, որը հիմք դրեց հետագա գիտական առաջընթացի համար։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում իրական փոխարժեքի և տնտեսական աճի փոխկապակցվածության համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով մակրոտնտեսական կայունության և արտաքին մրցունակության միջև առկա փոխազդեցությունները։ Վերլուծվում են իրական փոխարժեքի տատանումների ազդեցությունը արտահանման և ներմուծման կառուցվածքի, արտադրողականության, ներդրումային հոսքերի և տնտեսական աճի տեմպերի վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում փոխարժեքի ձևավորման գործոններին՝ ներառյալ գնաճը, դրամավարկային քաղաքականությունը, արտաքին առևտրի հաշվեկշիռը և կապիտալի շարժերը։ Ուսումնասիրությունը նաև գնահատում է «հոլանդական հիվանդության» ռիսկերը, մրցունակության երկարաժամկետ դինամիկան և իրական փոխարժեքի հավասարակշռված մակարդակի նշանակությունը տնտեսական զարգացման համար։ Աշխատությունը ներկայացնում է էմպիրիկ և տեսական մոտեցումների համադրություն՝ նպատակ ունենալով բացահայտել ՀՀ տնտեսության առանձնահատկությունները և առաջարկել մակրոտնտեսական քաղաքականության բարելավման ուղղություններ։

Տեխնոլոգիա

Научная работа посвящена разработке и исследованию термофотовольтаических элементов с эпитаксиально выращенными наноструктурными слоями, предназначенных для эффективного преобразования теплового излучения в электрическую энергию. Исследование находится на стыке физики полупроводников, нанотехнологий, материаловедения и фотоэлектрического преобразования энергии. Основная идея заключается в использовании специально сформированных полупроводниковых наноструктур, параметры которых позволяют управлять процессами поглощения излучения, генерации носителей заряда и последующего преобразования энергии в электрический ток. Особое значение имеет эпитаксиальный метод выращивания, при котором новый кристаллический слой формируется на поверхности исходной подложки с определённой ориентацией и структурным соответствием. Такой подход позволяет получать многослойные полупроводниковые структуры с контролируемой толщиной, составом и свойствами отдельных слоёв. Точность формирования нанометровых структур имеет принципиальное значение, поскольку небольшие изменения геометрических и физических параметров могут существенно влиять на спектральные и электрические характеристики элемента. В работе может исследоваться выбор материалов и сочетаний полупроводников, наиболее подходящих для термофотовольтаического преобразования. Важную роль играют ширина запрещённой зоны, коэффициент поглощения, подвижность носителей заряда, температурные характеристики и способность материала эффективно взаимодействовать с тепловым излучением. Подбор параметров структуры позволяет приблизить спектральные свойства преобразователя к характеристикам источника теплового излучения и тем самым повысить эффективность использования поступающей энергии. Существенное внимание уделяется формированию наноструктурных элементов посредством эпитаксиального наращивания. В зависимости от используемой технологии могут формироваться тонкоплёночные структуры, квантовые ямы, квантовые точки, многослойные гетероструктуры и другие наномасштабные архитектуры. Такие структуры дают возможность управлять движением носителей заряда и изменять спектральную область поглощения по сравнению с массивными полупроводниковыми материалами. Одной из важных задач является исследование влияния параметров эпитаксиальных слоёв на электрические и фотоэлектрические характеристики. Могут изучаться толщина слоёв, концентрация примесей, состав материала, качество границ раздела, плотность дефектов и параметры легирования. Оптимизация этих характеристик позволяет уменьшить рекомбинационные потери, улучшить разделение фотогенерированных носителей и повысить выходной электрический сигнал. Важным объектом исследования являются процессы генерации, переноса и рекомбинации электронов и дырок. При поглощении теплового излучения в полупроводниковой структуре формируются неравновесные носители заряда, которые должны быть эффективно разделены и направлены к соответствующим контактам. Потери энергии вследствие рекомбинации или других механизмов снижают эффективность преобразования, поэтому разработка структуры должна учитывать весь комплекс процессов, происходящих внутри элемента. Работа может включать исследование вольт-амперных характеристик, спектральной чувствительности, коэффициента полезного действия, напряжения холостого хода, плотности тока короткого замыкания и других параметров. Сопоставление экспериментальных результатов с расчётными моделями позволяет определить основные механизмы потерь и выявить направления дальнейшего совершенствования конструкции. Особое значение имеет температурная зависимость характеристик. Поскольку термофотовольтаические элементы работают с тепловым излучением, температура источника и самого преобразователя оказывает существенное влияние на спектральное распределение излучения, концентрацию носителей заряда и электрические параметры полупроводника. Исследование температурных режимов позволяет определить условия, при которых устройство демонстрирует наиболее высокую эффективность и стабильность работы. Отдельное внимание может уделяться качеству эпитаксиальных слоёв и границ между ними. Кристаллические дефекты, неоднородности состава, механические напряжения и несовершенства интерфейсов способны ухудшать перенос носителей и увеличивать рекомбинационные потери. Поэтому структурная диагностика полученных образцов является важной частью исследования и может включать методы электронной микроскопии, рентгеноструктурного анализа, спектроскопии и другие физические методы. Практическая значимость разработки связана с перспективой использования термофотовольтаических преобразователей для утилизации высокотемпературного тепла и преобразования энергии, которая в традиционных энергетических системах может теряться в окружающей среде. Такие устройства потенциально могут применяться в системах рекуперации тепловой энергии, автономных источниках питания и других энергетических установках, где присутствует интенсивное тепловое излучение. Наноструктурный подход способен повысить эффективность преобразования за счёт более точного управления взаимодействием материала с излучением и движением носителей заряда. В целом исследование направлено на создание и оптимизацию эпитаксиальных наноструктур, способных обеспечить улучшенные характеристики термофотовольтаического преобразования. Работа объединяет разработку технологии получения полупроводниковых структур, их физико-химическую и структурную диагностику, исследование фотоэлектрических свойств и анализ механизмов потерь. Полученные результаты могут способствовать совершенствованию высокоэффективных преобразователей теплового излучения и развитию наноструктурных технологий в современной энергетике.