Մ. Յու. Լերմոնտովը հայ գրականության մեջ (թարգմանություններ, ավանդույթներ, քննադատություն)

Медицина

Այս բժշկագիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է երիկամների ֆունկցիոնալ առանձնահատկությունների գնահատմանը զարկերակային գերճնշմամբ և քնի օբստրուկտիվ ապնոէ-հիպոպնոէ համախտանիշով հիվանդների մոտ։ Աշխատության մեջ ներկայացվում է երիկամային համակարգի դերը արյան ճնշման կարգավորման, հեղուկ-էլեկտրոլիտային հավասարակշռության և նյութափոխանակության գործընթացներում՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով հեմոդինամիկ փոփոխություններին նշված պաթոլոգիաների պայմաններում։ Հեղինակը վերլուծում է երիկամային ֆիլտրացիայի, տուբուլյար ֆունկցիայի և հորմոնալ կարգավորման (ռենին-անգիոտենզին-ալդոստերոն համակարգ) փոփոխությունները՝ համադրելով կլինիկական, լաբորատոր և գործիքային հետազոտությունների տվյալները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քնի խանգարումների և հիպօքսիայի ազդեցությանը երիկամների միկրոշրջանառության վրա, ինչպես նաև զարկերակային գերճնշման հետ փոխկապակցված պաթոֆիզիոլոգիական մեխանիզմներին։ Աշխատությունը նպաստում է հիվանդությունների համակցված ընթացքի ավելի խորքային ըմբռնմանը և կարող է օգտակար լինել բժիշկների, նեֆրոլոգների, սոմնոլոգների և հետազոտողների համար։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է 20-րդ դարի երկրորդ կեսի ամերիկյան դրամատուրգիայի ձևավորման, զարգացման և գեղարվեստական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են այն հասարակական, քաղաքական, մշակութային և գաղափարական փոփոխությունները, որոնք էական ազդեցություն են ունեցել ամերիկյան թատրոնի և դրամատիկական գրականության զարգացման վրա։ Հեղինակը անդրադառնում է ժամանակաշրջանի կարևորագույն դրամատուրգիական ուղղություններին, թեմաներին և գեղարվեստական մեթոդներին՝ ուշադրություն դարձնելով ինչպես ավանդական դրամատիկական ձևերի շարունակությանը, այնպես էլ նորարարական կառուցվածքների, լեզվական միջոցների և բեմական արտահայտչաձևերի առաջացմանը։ Առանձին կարևորություն է տրվում մարդու և հասարակության փոխհարաբերությանը, անհատի օտարմանը, ընտանեկան և սոցիալական կոնֆլիկտներին, ամերիկյան երազանքի վերաիմաստավորմանը, ինքնության որոնմանը, ռասայական ու գենդերային խնդիրներին և ժամանակակից հասարակության ներքին հակասություններին։ Աշխատության մեջ ամերիկյան դրամատուրգիան ներկայացվում է նաև որպես հասարակական իրականության գեղարվեստական արտացոլման միջոց, որտեղ անձնական ճակատագրերն ու ընտանեկան հարաբերությունները հաճախ միահյուսվում են ավելի լայն սոցիալական և պատմական գործընթացների հետ։ Ուսումնասիրության կարևոր կողմերից է կերպարների հոգեբանական կառուցվածքի, երկխոսության առանձնահատկությունների, սյուժետային և կոմպոզիցիոն լուծումների, ինչպես նաև դրամատիկական լեզվի զարգացման վերլուծությունը։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են 20-րդ դարի երկրորդ կեսի ամերիկյան դրամատուրգները վերափոխել ավանդական թատերական մտածողությունը և ստեղծել նոր գեղարվեստական մոտեցումներ, որոնք հետագայում ազդեցություն են ունեցել նաև համաշխարհային դրամատուրգիայի վրա։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, թատերագետներին, ամերիկյան գրականության և մշակույթի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետներին, ուսանողներին, դասախոսներին և ընթերցողներին, ովքեր ցանկանում են խորությամբ ծանոթանալ ժամանակաշրջանի ամերիկյան դրամատիկական գրականության հիմնական միտումներին և զարգացման օրինաչափություններին։

Литература

Աշխատանքը նվիրված է Սամուել Բեկետի վեպերում մարդու սոցիոլոգիական և դեկոնստրուկտիվ իրավիճակի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով նրա ստեղծագործություններում անհատի գոյության, ինքնության, հասարակության հետ հարաբերությունների և իրականության ընկալման առանձնահատկությունները։ Հետազոտության կենտրոնում մարդու՝ որպես սոցիալական էակի վիճակն է, որը հաճախ ներկայացվում է մեկուսացման, օտարման, հաղորդակցության դժվարության, անորոշության և հասարակական կապերի խաթարման պայմաններում։ Բեկետի արձակում մարդկային գոյությունը դիտարկվում է ոչ միայն անհատի ներքին ապրումների, այլև սոցիալական միջավայրի և այն կառուցակարգերի համատեքստում, որոնք ձևավորում կամ սահմանափակում են մարդու ինքնությունը։ Դեկոնստրուկտիվ մոտեցումը հնարավորություն է տալիս վերլուծելու այն եղանակները, որոնց միջոցով հեղինակը խարխլում է ավանդական գրական և փիլիսոփայական պատկերացումները հերոսի, պատմողականության, ժամանակի, տարածության, լեզվի և իրականության վերաբերյալ։ Նրա վեպերում կերպարների ինքնությունը հաճախ դառնում է անկայուն և բազմիմաստ, իսկ լեզուն՝ ոչ միայն հաղորդակցության միջոց, այլև իմաստի ձևավորման ու միաժամանակ քայքայման գործիք։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ մարդու և հասարակության փոխհարաբերությունների, իշխանության և ենթարկման, սոցիալական մեկուսացման, օտարվածության և ինքնության ճգնաժամի դրսևորումներին։ Կարևորվում է նաև Բեկետի գրականության մեջ կրկնության, լռության, անհաղորդակցության և իմաստի անորոշության կիրառությունը, որոնց միջոցով ներկայացվում է մարդու գոյության հակասական ու անկայուն բնույթը։ Աշխատանքը միավորում է գրականագիտական, սոցիոլոգիական և փիլիսոփայական վերլուծության մոտեցումները՝ ցույց տալու համար, թե ինչպես է Բեկետը վերաիմաստավորում անհատի տեղն ու դերը հասարակության մեջ և ինչպես է ապակառուցում մարդու, լեզվի և իրականության վերաբերյալ հաստատված պատկերացումները։ Исումնասիրությունը կարող է նպաստել հեղինակի վեպերի գաղափարական և գեղարվեստական համակարգի ավելի խոր ընկալմանը և բացահայտել նրա ստեղծագործության կապը ժամանակակից մարդու օտարվածության, սոցիալական անկայունության և ինքնության խնդրի հետ։

Право

Աշխատությունը նվիրված է անկայուն և անցումային հասարակական համակարգերի զարգացման օրինաչափությունների, դրանց պետականաշինական գործընթացների և կառավարման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ հիմնված սիներգետիկ մոտեցման տեսական սկզբունքների վրա։ Հեղինակը վերլուծում է հասարակական համակարգերի ինքնակազմակերպման, փոփոխությունների, ճգնաժամերի և վերափոխումների մեխանիզմները՝ բացահայտելով դրանց ազդեցությունը պետական ինստիտուտների ձևավորման, քաղաքական կայունության և հասարակական զարգացման վրա։ Քննարկվում են անցումային փուլերին բնորոշ սոցիալական, քաղաքական և ինստիտուցիոնալ մարտահրավերները, ինչպես նաև պետական կառավարման արդյունավետության, ռազմավարական որոշումների և զարգացման հնարավոր ուղիների տեսական ու գործնական հիմքերը։ Հրատարակությունը համադրում է քաղաքագիտական, սոցիոլոգիական և համակարգային վերլուծության մոտեցումները՝ առաջարկելով գիտական հիմնավորումներ բարդ հասարակական գործընթացների ընկալման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել քաղաքագետներին, սոցիոլոգներին, պետական կառավարման մասնագետներին, գիտաշխատողներին, դասախոսներին, ուսանողներին և հասարակական համակարգերի զարգացման հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության պայմաններում գովազդային գործունեության արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը և դրա զարգացման հնարավոր ուղիների բացահայտմանը։ Այն ներկայացնում է գովազդի դերը ժամանակակից շուկայական տնտեսության մեջ՝ դիտարկելով այն ոչ միայն որպես ապրանքների, ծառայությունների և կազմակերպությունների մասին տեղեկատվության տարածման միջոց, այլև որպես սպառողների վարքագծի վրա ազդելու, շուկայական պահանջարկ ձևավորելու, մրցակցային դիրքեր ամրապնդելու և բիզնեսի զարգացմանը նպաստելու կարևոր գործիք։ Աշխատության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում գովազդային շուկայի առանձնահատկություններին, դրա մասնակիցների փոխհարաբերություններին, գովազդային հաղորդակցության կազմակերպման սկզբունքներին և արդյունավետության գնահատման մեթոդներին։ Քննարկվում են այն գործոնները, որոնք կարող են ազդել գովազդային արշավների արդյունքների վրա՝ թիրախային լսարանի ճիշտ ընտրությունից և հաղորդագրության բովանդակությունից մինչև կիրառվող մեդիաալիքների, թվային գործիքների և տարածման եղանակների արդյունավետ համադրություն։ Առանձին կարևորություն է տրվում ՀՀ շուկայի առանձնահատկություններին՝ հաշվի առնելով տեղական սպառողների նախասիրությունները, տնտեսական միջավայրը, մրցակցային պայմանները, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների զարգացումը և թվային մեդիայի աճող ազդեցությունը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել նաև գովազդային ռազմավարությունների կատարելագործման տեսանկյունից՝ առաջարկելով մոտեցումներ, որոնց միջոցով կազմակերպությունները կարող են ավելի նպատակային օգտագործել իրենց գովազդային բյուջեն, բարձրացնել հաղորդակցության ազդեցությունը և ստանալ չափելի արդյունքներ։ Քննարկվող մոտեցումները վերաբերում են գովազդային գործունեության պլանավորմանը, շուկայի և սպառողների ուսումնասիրությանը, գովազդային միջոցների ընտրությանը, ծախսերի օպտիմալացմանը, արդյունքների վերլուծությանը և ժամանակակից թվային լուծումների կիրառմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը համադրում է տեսական դրույթներն ու գործնական դիտարկումները՝ փորձելով ձևավորել ամբողջական պատկերացում այն մասին, թե ինչպես կարելի է ՀՀ-ում գովազդային գործունեությունը դարձնել առավել արդյունավետ, հասցեական, ժամանակակից և շուկայի պահանջներին համապատասխան։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է Հերման Հեսսեի գեղարվեստական մտածողության և փիլիսոփայական հայացքների համակարգային ուսումնասիրությանը՝ նրա ուշ շրջանի նշանավոր վեպերից մեկի գաղափարական, կառուցվածքային և խորհրդանշական առանձնահատկությունների հիման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում անհատի հոգևոր ինքնակատարելագործման, գիտելիքի և կյանքի հարաբերակցության, մշակույթի պահպանման, մտավոր ազատության, կրթության և հասարակության նկատմամբ պատասխանատվության խնդիրներն են։ Քննվում է հեղինակի պատկերացրած մտավոր աշխարհը, որտեղ գիտությունը, արվեստը, երաժշտությունը, փիլիսոփայությունը և մշակութային հիշողությունը միավորվում են համընդհանուր հոգևոր համակարգի մեջ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում գլխավոր կերպարի զարգացման ճանապարհին՝ նրա մտավոր ձևավորումից մինչև սեփական միջավայրի արժեքների և սահմանափակումների վերաիմաստավորումը։ Այդ ճանապարհը դիտարկվում է որպես անհատի ներքին որոնման և ինքնաճանաչման արտահայտություն, որի միջոցով բացահայտվում է հեղինակի վերաբերմունքը մեկուսացված մտավոր կյանքի և իրական հասարակական գոյության փոխհարաբերության նկատմամբ։ Ուսումնասիրվում է նաև կրթական ու հոգևոր համայնքի խորհրդանշական նշանակությունը, դրա ներքին կարգապահությունը, ավանդույթների պահպանման սկզբունքները և արտաքին աշխարհի հետ ունեցած հակադրությունը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում խաղի գաղափարը՝ որպես մարդկության մշակութային փորձը, տարբեր գիտելիքային ոլորտները և ստեղծագործական մտածողությունը համադրող խորհրդանիշ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել արևելյան և արևմտյան փիլիսոփայական ավանդույթների փոխազդեցությունները, երաժշտության գաղափարական նշանակությունը, անհատի և հասարակության հակադրությունը, ինչպես նաև ժամանակի, պատմության և մշակութային շարունակականության խնդիրները։ Վեպի բազմաշերտ կառուցվածքը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու նաև կենսագրական պատումի, մտացածին պատմագրության, խորհրդանշական պատկերների և ինտելեկտուալ արձակի փոխհարաբերությունները։ Հեղինակի գրական-փիլիսոփայական աշխարհընկալումը ներկայանում է որպես հակադրությունների միավորման որոնում՝ հոգևորի և առօրյայի, անհատականի և հասարակականի, ազատության և կարգապահության, գիտելիքի և կենսափորձի միջև։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է գրականագիտության, փիլիսոփայական մեկնաբանության և մշակութաբանական վերլուծության մոտեցումները՝ բացահայտելով Հեսսեի ստեղծագործական աշխարհում մարդու հոգևոր զարգացման և մշակույթի նշանակության վերաբերյալ հիմնարար գաղափարները։