ՉՀ ձեռնարկատիրություն

Մշակույթ

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է XX դարի և XXI դարի սկզբի հայկական բալետային արվեստի հիմնական զարգացման միտումների ուսումնասիրությանը՝ հիմնվելով հայ խորեոգրաֆների ստեղծագործական գործունեության վերլուծության վրա։ Գրքում ներկայացվում է հայկական բալետի ձևավորման և էվոլյուցիայի պատմական ընթացքը՝ ընդգծելով ազգային խորեոգրաֆիկ դպրոցի կայացման փուլերը, գեղարվեստական սկզբունքների փոփոխությունները և միջազգային բալետային արվեստի ազդեցությունը։ Հեղինակը վերլուծում է բեմադրական մտածողության զարգացումը, շարժման պլաստիկայի առանձնահատկությունները, երաժշտության և պարային դրամատուրգիայի փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև բեմական արտահայտչամիջոցների արդիականացումը։ Աշխատությունում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայ խորեոգրաֆների ստեղծագործություններին, նրանց ներդրմանը ազգային բալետի ինքնության ձևավորման և ժամանակակից պարարվեստի զարգացման գործում։ Քննարկվում են նաև նորարարական միտումները՝ ժամանակակից պարային տեխնիկաների ներմուծումը, փորձարարական բեմադրությունները և բալետի ինտեգրումը այլ արվեստների հետ։ Գիրքը նախատեսված է արվեստաբանների, խորեոգրաֆների, պարարվեստի պատմաբանների, երաժշտագետների, ուսանողների և մշակութային ոլորտի մասնագետների համար՝ առաջարկելով համալիր պատկերացում հայկական բալետի զարգացման մասին։

Այլ առարկաներ

Հրատարակությունը մասնագիտական պարբերական է, որը նվիրված է Հայաստանի գրադարանային ոլորտի զարգացմանը, գրադարանների գործունեությանն առնչվող արդի խնդիրներին և ոլորտի մասնագետների փորձի ու գիտական ուսումնասիրությունների ներկայացմանը։ 2017 թվականի առաջին համարը կարող է հետաքրքրել գրադարանագիտության, մատենագիտության, տեղեկատվական սպասարկման և մշակութային ժառանգության պահպանության հարցերով զբաղվող մասնագետներին ու հետազոտողներին։ Համարում ընդգրկված նյութերը հնարավորություն են տալիս ծանոթանալու գրադարանային աշխատանքի կազմակերպման տարբեր ուղղություններին, գրադարանային հավաքածուների պահպանման և համալրման խնդիրներին, ընթերցողների սպասարկման ձևերին, տեղեկատվական ռեսուրսների օգտագործման առանձնահատկություններին և մասնագիտական գործունեության ժամանակակից մոտեցումներին։ Կարևոր տեղ կարող են զբաղեցնել նաև գրադարանների պատմությանը, հայկական գրքի ու գրատպության ժառանգությանը, մատենագիտական գործունեությանը և գրադարանների՝ որպես կրթական ու մշակութային կարևոր հաստատությունների դերակատարությանը վերաբերող նյութերը։ Հրատարակությունը արժեքավոր աղբյուր է ոլորտի պատմական ընթացքի, մասնագիտական ձեռքբերումների և զարգացման միտումների ուսումնասիրության համար, քանի որ միավորում է տեսական վերլուծությունները, գործնական փորձը և գրադարանային ոլորտի մասնագիտական տեղեկատվությունը։ Այն կարող է օգտակար լինել գրադարանագետների, մատենագետների, տեղեկատվության կառավարման մասնագետների, մշակութաբանների, պատմաբանների, ուսանողների, հետազոտողների և հայկական գրադարանային ու մատենագիտական ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Հոգեբանություն

Գիրքը ընդգրկում է՝ հոգեբանական անվտանգության հիմնական հասկացությունները և տեսական մոտեցումները, մարդու գործունեության մեջ սթրեսի, լարվածության և ռիսկային գործոնների ազդեցությունը, անձի հուզական կայունության և դիմակայունության մեխանիզմները, անվտանգ վարքագծի հոգեբանական պայմանները տարբեր սոցիալական միջավայրերում, հոգեբանական պաշտպանության և ինքնակարգավորման ռազմավարություններ։ Այն օգտակար է՝ հոգեբանության և մանկավարժության ուսանողների համար, կազմակերպչական հոգեբանության և մարդկային ռեսուրսների ոլորտի մասնագետների համար, ինչպես նաև բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են անձի հոգեբանական կայունությամբ և անվտանգության խնդիրներով։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը տալիս է անձի հոգեբանական անվտանգության վերաբերյալ համակարգված գիտական պատկերացում՝ ընդգծելով դրա դերը արդյունավետ և առողջ կենսագործունեության մեջ։

Մշակույթ

Աշխատանքը նվիրված է հայ հիմներգության ձևավորման հայեցակարգի ուսումնասիրությանը՝ ժամանակակից գիտական հետազոտությունների և երաժշտագիտական մոտեցումների համատեքստում։ Ուսումնասիրության կենտրոնում հայ հոգևոր երաժշտության կարևորագույն դրսևորումներից մեկի՝ հիմներգության ձևավորման, զարգացման և պատմական կերպափոխումների հարցերն են։ Աշխատության շրջանակում կարող են քննության առնվել հիմներգության ծագումնաբանական հիմքերը, ձևավորման պատմական փուլերը, երաժշտական լեզվի առանձնահատկությունները և դրա կապը հայկական եկեղեցական ու մշակութային ավանդույթների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հիմներգության ձևավորման վրա ազդած կրոնական, հասարակական, մշակութային և երաժշտատեսական գործոններին, ինչպես նաև տարբեր ժամանակաշրջաններում դրա կառուցվածքային և ոճական փոփոխություններին։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ հոգևոր երաժշտության ժառանգության ուսումնասիրությունը՝ ներառյալ ձայնեղանակային համակարգերը, մեղեդիական դարձվածքները, ռիթմական առանձնահատկությունները, տեքստ-երաժշտություն փոխհարաբերությունը և կատարողական ավանդույթները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև հայ հիմներգության ուսումնասիրման տարբեր գիտական հայեցակարգերին և մեթոդաբանական մոտեցումներին՝ համադրելով պատմական, տեսական, աղբյուրագիտական և երաժշտավերլուծական տվյալները։ Արդի փուլում հիմներգության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս վերանայելու նախկին տեսակետները, համադրելու նորահայտ կամ վերագնահատված աղբյուրները և ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու հայկական հոգևոր երաժշտության զարգացման ներքին օրինաչափությունների մասին։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև ազգային ինքնության և հոգևոր մշակույթի պահպանման գործում հիմներգության ունեցած դերի բացահայտումը, քանի որ այն ոչ միայն երաժշտական ժառանգության բաղադրիչ է, այլև պատմական հիշողության, կրոնական ավանդույթի և մշակութային ինքնության փոխանցման միջոց։ Աշխատությունը կարող է արժեքավոր լինել հայ երաժշտության պատմության և տեսության, հայ հոգևոր երաժշտության, մշակութաբանության և հայագիտության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է հետաքրքրել երաժշտագետներին, ազգագրագետներին, մշակութաբաններին, եկեղեցական երաժշտության մասնագետներին, կատարողներին, հետազոտողներին և հայկական երաժշտական ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Պատմություն

Այս աշխատությունը ներկայացնում է Ելիզավետպոլի նահանգի համապարփակ պատմաաշխարհագրական և սոցիալ-տնտեսական նկարագիրը՝ որպես Ռուսական կայսրության կարևոր վարչատարածքային միավորներից մեկը Կովկասում, ընդգրկելով նրա ձևավորման պատմական նախադրյալները, վարչական կառուցվածքը, բնակչության էթնիկ կազմը և տնտեսական զարգացման հիմնական ուղղությունները։ Նահանգը ձևավորվել է 19-րդ դարի երկրորդ կեսին և իր կենտրոնով՝ Ելիզավետպոլ քաղաքով (ներկայիս Գյանջա), դարձել է տարածաշրջանային կառավարման, առևտրի և մշակութային փոխազդեցությունների կարևոր հանգույց։ Աշխատության մեջ մանրամասնորեն ներկայացվում են նահանգի բնական պայմանները՝ լեռնային և հարթավայրային գոտիների համադրությամբ, կլիմայական առանձնահատկությունները և դրանց ազդեցությունը գյուղատնտեսության զարգացման վրա, որտեղ հիմնական տեղ են զբաղեցրել հացահատիկային մշակաբույսերը, այգեգործությունը, խաղողագործությունը և անասնապահությունը։ Միաժամանակ վերլուծվում է նահանգի տնտեսական ենթակառուցվածքը՝ ներառյալ ճանապարհային ցանցի զարգացումը, շուկաների ձևավորումը և Կովկասյան երկաթուղու ազդեցությունը տարածաշրջանի ինտեգրման վրա համառուսական տնտեսական համակարգին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բազմազգ բնակչության կառուցվածքին, որտեղ համակեցել են տարբեր էթնիկ և կրոնական խմբեր, ինչը ձևավորել է բարդ սոցիալական հարաբերությունների համակարգ և երբեմն նաև հակասություններ։ Աշխատությունը անդրադառնում է նաև վարչական կառավարման մեխանիզմներին, դատական և հարկային համակարգերին, ինչպես նաև տեղական ինքնակառավարման սահմանափակ ձևերին, որոնք բնորոշ էին կայսերական կառավարման մոդելին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը Ելիզավետպոլի նահանգը ներկայացնում է որպես անցումային տարածաշրջան՝ որտեղ համադրվել են ավանդական գյուղատնտեսական տնտեսությունը, կայսերական վարչական վերահսկողությունը և աստիճանական արդիականացման գործընթացները, ձևավորելով Կովկասի պատմական զարգացման կարևոր շերտերից մեկը։

Այլ առարկաներ

Գիրքը ուսումնասիրում է ռադիոհեռարձակման ոլորտի՝ որպես մեդիաարդյունաբերության կարևոր հատվածի գործունեությունը հանրային և մասնավոր ռադիոկայանների օրինակով՝ ներկայացնելով դրանց կազմակերպական, տնտեսական և բովանդակային առանձնահատկությունները։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են ռադիոկայանների կառավարման մոդելները, ֆինանսավորման աղբյուրները, գովազդային շուկայի դերը և մեդիա արտադրանքի ձևավորման գործընթացները։ Հեղինակը անդրադառնում է հանրային ռադիոյի հասարակական առաքելությանը, տեղեկատվական և մշակութային բովանդակության ապահովման սկզբունքներին, ինչպես նաև դրա անկախության և հաշվետվողականության հարցերին։ Միաժամանակ քննարկվում են մասնավոր ռադիոկայանների գործունեության առանձնահատկությունները՝ մրցակցային միջավայրում դիրքավորման ռազմավարությունները, լսարանի ուսումնասիրությունը, բովանդակության կոմերցիոնացումը և գովազդային եկամուտների ձևավորումը։ Գրքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մեդիաարդյունաբերության զարգացման վրա տեխնոլոգիական առաջընթացի ազդեցությանը՝ թվային հեռարձակում, ինտերնետ ռադիո և բազմահարթակ բովանդակության տարածում։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ձևավորել ամբողջական պատկերացում ռադիոհեռարձակման արդյունաբերության կառուցվածքի և զարգացման միտումների վերաբերյալ՝ օգտակար լինելով լրագրության, մեդիակառավարման և հաղորդակցության ոլորտներով հետաքրքրվողների համար։