Սիմվոլիզմը հայ կերպարվեստում. XIX դարի վերջ-XX դարի սկիզբ

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում համայնքային ծառայողների աշխատանքի վարձատրության կազմակերպման համակարգի ուսումնասիրությանը և դրա կատարելագործման հնարավոր ուղղությունների բացահայտմանը՝ տեղական ինքնակառավարման մարմնի գործունեության օրինակով։ Հետազոտության առանցքում համայնքային ծառայության արդյունավետության, աշխատավարձի ձևավորման սկզբունքների, պաշտոնների դասակարգման, աշխատանքի բարդության ու պատասխանատվության և վարձատրության միջև փոխկապակցվածության խնդիրներն են։ Աշխատավարձը դիտարկվում է ոչ միայն որպես աշխատողի կատարած աշխատանքի դիմաց վճարում, այլև որպես մարդկային ռեսուրսների կառավարման, մասնագիտական մոտիվացիայի, որակյալ կադրերի ներգրավման և պահպանման կարևոր գործիք։ Քննվում են համայնքային ծառայողների հիմնական աշխատավարձի սահմանման մոտեցումները, հավելավճարների, պարգևատրումների և այլ վճարումների կիրառման սկզբունքները, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը աշխատողների նյութական շահագրգռվածության և աշխատանքի արդյունավետության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պաշտոնային պարտականությունների ծավալի, պատասխանատվության աստիճանի, մասնագիտական որակավորման, աշխատանքային փորձի և աշխատանքի արդյունքների գնահատման ու վարձատրության միջև հնարավոր համապատասխանությանը։ Տեղական ինքնակառավարման մարմնի օրինակի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ընդհանուր համակարգային խնդիրները դիտարկել կազմակերպական իրական միջավայրի շրջանակում՝ վերլուծելով աշխատակազմի կառուցվածքը, պաշտոնների բաշխումը, աշխատավարձի ձևավորման մեխանիզմները և ֆինանսական հնարավորությունների ազդեցությունը կադրային քաղաքականության վրա։ Կարևոր ուղղություն է համայնքային բյուջեի հնարավորությունների և աշխատավարձային ծախսերի հարաբերակցության գնահատումը, քանի որ վարձատրության համակարգի կատարելագործումը պետք է համադրվի ֆինանսական կայունության և հանրային միջոցների արդյունավետ օգտագործման պահանջների հետ։ Քննվում են նաև աշխատանքի գնահատման չափորոշիչների հստակեցման, վարձատրության համակարգի թափանցիկության բարձրացման և աշխատողների կատարողական արդյունքների ու խրախուսման մեխանիզմների միջև ավելի հիմնավորված կապի ձևավորման հարցերը։ Հետազոտությունը կարող է ներառել գործող կազմակերպական մեխանիզմների համեմատական վերլուծություն, աշխատավարձային համակարգում առկա անհամաչափությունների բացահայտում և դրանց բարելավման տնտեսական ու կառավարչական մոտեցումների քննարկում։ Առանձին նշանակություն ունի արդար և հասկանալի վարձատրության համակարգի դերը համայնքային ծառայության գրավչության, աշխատողների մոտիվացիայի և կադրերի կայունության ապահովման գործում։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տեղական ինքնակառավարման, հանրային կառավարման, աշխատանքի տնտեսագիտության և մարդկային ռեսուրսների կառավարման ոլորտների ուսումնասիրության համար՝ ներկայացնելով համայնքային ծառայության վարձատրության կազմակերպումը որպես կառավարման արդյունավետության և համայնքային կառույցների ինստիտուցիոնալ զարգացման կարևոր բաղադրիչ։

Lեզվաբանություն

Ուսումնասիրությունը նվիրված է արևելահայերենի և արևմտահայերենի բառապաշարային առանձնահատկությունների համակողմանի զուգադրական քննությանը։ Աշխատության հիմնական նպատակն է բացահայտել երկու գրական տարբերակների բառային կազմի ընդհանրություններն ու տարբերությունները, դրանց ձևավորման պատմական հիմքերը և ժամանակակից գործածության առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրվում են բառերի իմաստային, ձևաբանական, ծագումնաբանական և գործածական տարբերությունները, ինչպես նաև այն դեպքերը, երբ նույն բառը երկու տարբերակներում կարող է ունենալ տարբեր նշանակություն, ոճական երանգ կամ կիրառության շրջանակ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բառապաշարի շերտերին, փոխառություններին, բարբառային և հնացած բառերին, նորաբանություններին ու տարբեր պատմամշակութային միջավայրերի ազդեցությամբ ձևավորված բառային առանձնահատկություններին։ Զուգադրական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ավելի հստակ պատկերացնելու, թե ինչպես են արևելահայերենն ու արևմտահայերենը, պահպանելով հայերենի ընդհանուր բառապաշարային հիմքը, զարգացել տարբեր պատմական և սոցիալ-մշակութային պայմաններում։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև հայերենի երկու գրական տարբերակների փոխհարաբերությունների, դրանց փոխազդեցության և բառապաշարային հարստության գնահատման տեսանկյունից։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայերենագիտությամբ զբաղվող լեզվաբանների, բառագետների, հայոց լեզվի և գրականության մասնագետների, թարգմանիչների, խմբագիրների, դասախոսների և ուսանողների համար։ Այն նաև արժեքավոր աղբյուր է հայերենի երկու գրական տարբերակների առանձնահատկությունները համեմատական եղանակով ուսումնասիրելու, դրանց ընդհանրություններն ու տարբերությունները համակարգելու և հայոց լեզվի բառապաշարային զարգացման օրինաչափություններն ավելի խորությամբ հասկանալու համար։

Այլ առարկաներ

Այս ռեֆերատը ներկայացնում է կապիտալազինվածության մակարդակի էությունը, դրա դերը տնտեսության զարգացման մեջ և ազդեցությունը արտադրողականության աճի վրա։ Նյութում բացատրվում է, թե ինչպես է կապիտալի քանակը՝ մեքենաները, սարքավորումները, տեխնոլոգիաները և արտադրական միջոցները, ազդում աշխատողների աշխատանքի արդյունավետության և արտադրանքի ծավալի վրա։ Անդրադարձ է կատարվում կապիտալազինվածության մակարդակի հաշվարկման հիմնական ցուցանիշներին, ինչպես նաև տարբեր երկրների տնտեսություններում դրա կիրառության առանձնահատկություններին։ Ռեֆերատում քննարկվում են տնտեսական աճի, ներդրումների և գիտատեխնիկական առաջընթացի փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև այն գործոնները, որոնք նպաստում կամ խոչընդոտում են կապիտալի արդյունավետ օգտագործմանը։ Ներկայացվում է նաև կապիտալազինվածության ազդեցությունը աշխատաշուկայի, արտադրության կազմակերպման և բնակչության կենսամակարդակի վրա։ Նյութը հնարավորություն է տալիս հասկանալ, թե ինչ կարևոր դեր ունի կապիտալի կուտակումը և տեխնոլոգիական զարգացումը ժամանակակից տնտեսության մրցունակության ապահովման գործում։

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում քաղաքական իրավիճակների վերլուծության տեխնոլոգիաների կիրառման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և դրանց գործնական նշանակության բացահայտմանը։ Հետազոտության կենտրոնում քաղաքական գործընթացների, իրավիճակների և զարգացումների համակարգված ուսումնասիրությունն է, որի նպատակն է բացահայտել քաղաքական դաշտում գործող հիմնական գործոնները, դերակատարների շահերը, փոխհարաբերությունները, հնարավոր ռիսկերը և զարգացման հավանական ուղղությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակում քաղաքական իրավիճակը դիտարկվում է որպես բազմաթիվ փոխկապակցված գործոնների ազդեցության արդյունք, և դրա գնահատման համար կարող են կիրառվել իրավիճակային, համեմատական, համակարգային, կառուցվածքային, վիճակագրական և փորձագիտական վերլուծության մեթոդներ։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում քաղաքական գործընթացների մշտադիտարկմանը, տեղեկատվության հավաքագրմանն ու դասակարգմանը, զանգվածային լրատվամիջոցների և քաղաքական հաղորդակցության ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև քաղաքական դերակատարների վարքագծի ու հասարակական տրամադրությունների գնահատմանը։ Քաղաքական գործընթացների ուսումնասիրության մեջ մշտադիտարկումն ու կոնտենտ-վերլուծությունը դիտարկվում են որպես կիրառական քաղաքագիտական տեխնոլոգիաներ, որոնք կարող են նպաստել գործընթացների ավելի կանխատեսելի և կառավարելի դառնալուն։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է նաև քաղաքական իրավիճակների զարգացման հնարավոր սցենարների մշակումը և քաղաքական որոշումների ընդունման համար վերլուծական հիմքի ձևավորումը։ Այդ նպատակով կարող են ուսումնասիրվել քաղաքական կայունության և անկայունության գործոնները, հասարակական պահանջների փոփոխությունները, ընտրական գործընթացները, քաղաքական ուժերի դիրքավորումը, իշխանություն–հասարակություն հարաբերությունները և ներքին ու արտաքին միջավայրի ազդեցությունը։ Հայաստանի օրինակով հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել քաղաքական վերլուծության տեխնոլոգիաների կիրառումը երկրի քաղաքական համակարգի առանձնահատկությունների, հասարակական գործընթացների և ինստիտուցիոնալ փոխակերպումների պայմաններում։ ԵՊՀ-ում այս թեմայով գիտական հետազոտության առկայությունը նույնպես ցույց է տալիս, որ այն ձևավորվել է որպես քաղաքական գիտությունների կիրառական ուղղություն՝ քաղաքական իրավիճակների վերլուծության և համապատասխան մեթոդաբանության ուսումնասիրությամբ։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև քաղաքական տեխնոլոգիաների, մեդիայի և հանրային կարծիքի փոխկապակցվածությանը, քանի որ ժամանակակից քաղաքական գործընթացների վերլուծության համար կարևոր է ոչ միայն քաղաքական իրադարձությունների անմիջական ուսումնասիրությունը, այլև դրանց մեդիա արտացոլման և հասարակության կողմից ընկալման գնահատումը։ ԵՊՀ համապատասխան կրթական ծրագրերում քաղաքական տեխնոլոգիաների ուսումնասիրությունը ներառում է քաղաքական գործընթացների մեկնաբանման, մեդիայի ազդեցության գնահատման և հայաստանյան քաղաքական միջավայրի առանձնահատկությունների վերլուծության գործնական հմտություններ։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ քաղաքական որոշումների նախապատրաստման, քաղաքական ռիսկերի գնահատման, ընտրական գործընթացների ուսումնասիրման, ռազմավարական պլանավորման և քաղաքական կառավարման արդյունավետության բարձրացման համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել քաղաքագետներին, քաղաքական վերլուծաբաններին, պետական կառավարման մասնագետներին, քաղաքական խորհրդատուներին, հետազոտողներին, լրագրողներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Lեզվաբանություն

Այս աշխատությունը ներկայացնում է 1970-90-ական թվականների անգլո-ամերիկյան լեզվաբանության մեջ ձևավորված կանխենթադրույթի (presupposition) տեսությունների զարգացումը, դրանց հիմնական ուղղությունները, մեթոդաբանական մոտեցումները և գիտական բանավեճերը։ Գրքում մանրամասն քննարկվում է, թե ինչպես են լեզվաբանները փորձել բացատրել այն ենթադրյալ իմաստային բաղադրիչները, որոնք խոսքում չեն արտահայտվում ուղղակիորեն, բայց ենթադրվում են որպես նախապայմաններ հաղորդակցության հաջող իրականացման համար։ Հեղինակը ներկայացնում է տարբեր տեսություններ՝ սկսած տրամաբանական-սեմանտիկ մոտեցումներից, որտեղ կանխենթադրույթը դիտարկվում է որպես նախադասության ճշմարտության պայմանների մաս, մինչև պրագմատիկ ուղղություններ, որոնք շեշտադրում են համատեքստի, խոսքային իրավիճակի և հաղորդակցական նպատակների դերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գիտնականների աշխատանքներին, որոնք փորձել են սահմանել կանխենթադրույթների ակտիվացման մեխանիզմները լեզվում, ինչպես նաև դրանց պահպանման կամ չեղարկման պայմանները տարբեր խոսքային կառուցվածքներում։ Գրքում վերլուծվում են նաև քննադատական մոտեցումները, որոնք կասկածի տակ են դնում կանխենթադրույթի խիստ տրամաբանական սահմանումները և առաջարկում են ավելի ճկուն, օգտագործման վրա հիմնված մոդելներ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը տալիս է համապարփակ պատկերացում այդ շրջանի լեզվաբանական մտածողության զարգացման, տեսական հակասությունների և կանխենթադրույթի երևույթի բազմաշերտ բնույթի մասին, միաժամանակ ցույց տալով դրա կարևորությունը ինչպես սեմանտիկայի, այնպես էլ պրագմատիկայի ուսումնասիրության համար։

Ֆինանսներ

Աշխատանքը նվիրված է պետական ֆինանսական համակարգի դերի ուսումնասիրությանը տնտեսական անվտանգության ապահովման գործում՝ պետական ֆինանսների կառավարման, բյուջետային քաղաքականության և ֆինանսական կայունության փոխկապակցվածության տեսանկյունից։ Հետազոտության հիմքում այն մոտեցումն է, որ արդյունավետ և կայուն ֆինանսական համակարգը պետության տնտեսական անվտանգության կարևորագույն հենասյուներից է, քանի որ դրա միջոցով ձևավորվում, վերաբաշխվում և օգտագործվում են հանրային նշանակության ֆինանսական ռեսուրսները։ Պետության ֆինանսական հնարավորությունները անմիջականորեն ազդում են տնտեսական աճի, սոցիալական ծրագրերի իրականացման, պետական պարտավորությունների կատարման, ենթակառուցվածքների զարգացման և հնարավոր տնտեսական ճգնաժամերին արձագանքելու կարողության վրա։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել պետական ֆինանսական համակարգի հիմնական բաղադրիչները՝ պետական բյուջեն, հարկային համակարգը, պետական պարտքը, պետական ծախսերը, միջբյուջետային հարաբերությունները և ֆինանսական վերահսկողության մեխանիզմները։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել պետական բյուջեի դերին՝ որպես տնտեսական քաղաքականության իրականացման հիմնական գործիքի։ Բյուջետային եկամուտների բավարար մակարդակը պետությանը հնարավորություն է տալիս ֆինանսավորել հանրային ծառայությունները և զարգացման ծրագրերը, մինչդեռ ծախսերի արդյունավետ կառավարումը կարևոր է ֆինանսական կայունության և ռեսուրսների նպատակային օգտագործման համար։ Տնտեսական անվտանգության տեսանկյունից կարևոր նշանակություն ունի նաև բյուջետային դեֆիցիտի և պետական պարտքի կառավարումը։ Չափազանց բարձր պարտքային բեռը կարող է սահմանափակել պետության ֆինանսական ճկունությունը և մեծացնել արտաքին ու ներքին տնտեսական ցնցումների նկատմամբ խոցելիությունը։ Այդ պատճառով աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել պետական պարտքի կայունության գնահատման, պարտքի սպասարկման և փոխառությունների արդյունավետ օգտագործման հիմնախնդիրները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հարկային համակարգի ազդեցությունը տնտեսական անվտանգության վրա։ Կայուն և կանխատեսելի հարկային քաղաքականությունը կարող է ապահովել պետական բյուջեի եկամուտների ձևավորումը՝ միաժամանակ պահպանելով տնտեսական գործունեության խթանները։ Հարկային վարչարարության արդյունավետությունը, ստվերային տնտեսության կրճատումը և հարկային բազայի ընդլայնումը կարող են մեծացնել պետության ֆինանսական կարողությունները և նվազեցնել եկամուտների անկայունության ռիսկերը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև ֆինանսական համակարգի արտաքին և ներքին ռիսկերին։ Արտաքին տնտեսական ցնցումները, համաշխարհային ֆինանսական շուկաների տատանումները, փոխարժեքի փոփոխությունները, արտաքին ֆինանսավորման պայմանների վատթարացումը և առևտրային միջավայրի փոփոխությունները կարող են ազդեցություն ունենալ պետական ֆինանսների վրա։ Ներքին մակարդակում տնտեսական անկումը, հարկային եկամուտների նվազումը, ծախսերի անարդյունավետությունը կամ ֆինանսական կառավարման թերությունները նույնպես կարող են վտանգել տնտեսական կայունությունը։ Տնտեսական անվտանգության ապահովման գործում կարևոր է պետական ֆինանսական վերահսկողության համակարգը։ Ֆինանսական վերահսկողությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ռեսուրսների ոչ արդյունավետ կամ ոչ նպատակային օգտագործումը, բարձրացնելու պետական կառավարման թափանցիկությունը և նվազեցնելու ֆինանսական խախտումների ու կոռուպցիոն ռիսկերը։ Այս համատեքստում կարևոր են նաև հաշվետվողականության և հանրային ֆինանսների կառավարման արդյունավետության սկզբունքները։ Հետազոտության շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել հակաճգնաժամային ֆինանսական քաղաքականության դերը։ Տնտեսական անկումների, բնական աղետների կամ այլ խոշոր ցնցումների պայմաններում պետության ֆինանսական համակարգը պետք է հնարավորություն տա արագ մոբիլիզացնելու անհրաժեշտ ռեսուրսները և աջակցելու առավել խոցելի ոլորտներին ու բնակչության խմբերին։ Այդ նպատակով անհրաժեշտ են բավարար ֆինանսական պահուստներ, ճկուն բյուջետային գործիքներ և ռիսկերի կանխատեսման մեխանիզմներ։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել տնտեսական անվտանգության և սոցիալական անվտանգության փոխկապակցվածությանը։ Պետական ֆինանսների միջոցով իրականացվող սոցիալական ծրագրերը կարող են նվազեցնել սոցիալական անհավասարությունը, աջակցել զբաղվածությանը և նպաստել հասարակական կայունությանը։ Միաժամանակ սոցիալական ծախսերի արդյունավետությունը պահանջում է դրանց նպատակային ուղղվածություն և ֆինանսական կայունության սահմանների պահպանում։ Աշխատանքի կիրառական նշանակությունը կապված է պետական ֆինանսական համակարգի կատարելագործման այն ուղղությունների բացահայտման հետ, որոնք կարող են նպաստել տնտեսական անվտանգության ամրապնդմանը։ Դրանց թվում կարող են լինել բյուջետային պլանավորման բարելավումը, պետական պարտքի ռիսկերի արդյունավետ կառավարումը, հարկային վարչարարության զարգացումը, պետական ծախսերի արդյունավետության բարձրացումը, ֆինանսական վերահսկողության ուժեղացումը և տնտեսական ցնցումների նկատմամբ դիմակայունության բարձրացումը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը պետական ֆինանսական համակարգը դիտարկում է ոչ միայն որպես պետական եկամուտների և ծախսերի կառավարման մեխանիզմ, այլև որպես տնտեսական անվտանգության ապահովման ռազմավարական գործիք, որի կայունությունն ու արդյունավետությունը պայմանավորում են պետության՝ տնտեսական ռիսկերին դիմակայելու, զարգացման առաջնահերթություններն իրականացնելու և երկարաժամկետ ֆինանսական ու մակրոտնտեսական կայունություն պահպանելու կարողությունը։