Պետական ֆինանսական համակարգի դերը տնտեսական անվտանգության ապահովման գործում

Տնտեսագիտություն

Այս թեման վերաբերում է Հայաստանի Հանրապետության և Իրանի Իսլամական Հանրապետության կորպորատիվ արժեթղթերի շուկաների զարգացման հիմնական խնդիրների համեմատական վերլուծությանը՝ ընդգծելով այն ինստիտուցիոնալ, տնտեսական և կարգավորող գործոնները, որոնք ազդում են կապիտալի շուկաների խորացման և արդյունավետության վրա։ Կորպորատիվ արժեթղթերի շուկաները հանդիսանում են տնտեսության ֆինանսավորման կարևոր աղբյուր, քանի որ հնարավորություն են տալիս ընկերություններին ներգրավել երկարաժամկետ կապիտալ՝ պարտատոմսերի և բաժնետոմսերի թողարկման միջոցով, սակայն երկու երկրների դեպքում էլ այդ շուկաների զարգացումը բախվում է մի շարք կառուցվածքային սահմանափակումների։ Հայաստանի Հանրապետությունում կորպորատիվ արժեթղթերի շուկայի զարգացման հիմնական խնդիրներից են շուկայի փոքր չափը, սահմանափակ թողարկողների շրջանակը և ներդրողների ցածր ակտիվությունը։ Բացի այդ, երկրորդային շուկայի ոչ բավարար խորությունը և իրացվելիության ցածր մակարդակը սահմանափակում են արժեթղթերի գրավչությունը։ Կորպորատիվ պարտատոմսերի շուկան որոշակի զարգացում ունի, սակայն բաժնետիրական շուկան դեռևս մնում է թույլ զարգացած՝ պայմանավորված ինչպես խոշոր ընկերությունների սահմանափակ հրապարակայնությամբ, այնպես էլ կորպորատիվ կառավարման մշակույթի ոչ բավարար զարգացմամբ։

Այլ առարկաներ

Ֆինանսատնտեսագիտական ուսումնասիրություն է, որտեղ ներկայացվում են անուղղակի ներդրումային պորտֆելների էությունը, ձևավորման սկզբունքները և դրանց դերը ժամանակակից ֆինանսական շուկաներում։ Գրքում բացատրվում է, որ անուղղակի ներդրումային պորտֆելները ձևավորվում են ֆինանսական միջնորդների՝ բանկերի, ներդրումային ֆոնդերի, ապահովագրական ընկերությունների և այլ ինստիտուցիոնալ կառույցների միջոցով, որոնք հավաքագրում են ներդրողների միջոցները և դրանք բաշխում տարբեր ակտիվների միջև։ Աշխատության մեջ մանրամասն քննարկվում է պորտֆելի դիվերսիֆիկացման գաղափարը, որի միջոցով նվազեցվում է ռիսկը և ապահովվում է եկամտաբերության ավելի կայուն մակարդակ։ Հեղինակը անդրադառնում է նաև պորտֆելի կառավարման ռազմավարություններին՝ ակտիվ և պասիվ կառավարում, ռիսկի գնահատման մեթոդներ, ինչպես նաև ներդրումային քաղաքականության ձևավորման սկզբունքներ։ Գրքում ներկայացվում է անուղղակի ներդրումների առավելությունը՝ մասնագիտական կառավարման, տեղեկատվական առավելության և ռիսկերի բաշխման տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարևոր է ներդրումային շուկաների, ֆինանսական միջնորդության և կապիտալի արդյունավետ բաշխման ուսումնասիրության համար։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում գործազրկության նվազեցման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ աշխատաշուկայի ձևավորման, զբաղվածության պետական քաղաքականության և սոցիալ-տնտեսական զարգացման փոխկապակցվածության համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում գործազրկության մակարդակի վրա ազդող տնտեսական, ժողովրդագրական, սոցիալական և ինստիտուցիոնալ գործոնների բացահայտումն է, ինչպես նաև դրա կրճատման արդյունավետ մեխանիզմների մշակումը։ ՀՀ աշխատաշուկայի կարևոր խնդիրներից են աշխատուժի առաջարկի և պահանջարկի անհամապատասխանությունը, տարածքային տարբերությունները, երիտասարդների և որոշ սոցիալական խմբերի աշխատանքի տեղավորման դժվարությունները, ինչպես նաև աշխատատեղերի վերաբերյալ տեղեկատվության հասանելիության խնդիրները։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել գործազրկության կառուցվածքն ու դինամիկան, դրա պատճառները, գործազուրկների սոցիալ-ժողովրդագրական կազմը, մասնագիտական որակավորման և աշխատաշուկայի պահանջների անհամապատասխանությունը, ինչպես նաև երկարատև գործազրկության և աշխատանքային միգրացիայի հետ կապված երևույթները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կառուցվածքային գործազրկությանը, երբ աշխատուժի առկա հմտությունները չեն համապատասխանում տնտեսության կողմից առաջարկվող աշխատատեղերի պահանջներին։ Այս խնդրի լուծման համար կարևոր նշանակություն ունեն մասնագիտական վերապատրաստումը, վերաորակավորումը, կրթության և աշխատաշուկայի կապի ամրապնդումը և գործատուների պահանջներին համապատասխան մարդկային կապիտալի զարգացումը։ ՀՀ զբաղվածության 2025–2031 թվականների ռազմավարական ծրագիրը նույնպես առաջնահերթ է համարում մրցունակ և զբաղունակ աշխատուժի ձևավորումը, բարձր արտադրողականությամբ աշխատատեղերի ընդլայնումը և աշխատուժի առաջարկի ու պահանջարկի անհամապատասխանությունների կրճատումը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև գործազրկության տարածքային առանձնահատկություններին՝ հաշվի առնելով Երևան քաղաքի և մարզերի միջև տնտեսական ակտիվության, աշխատատեղերի քանակի, մասնագիտական հնարավորությունների և ենթակառուցվածքների տարբերությունները։ Կարևոր ուղղություն է երիտասարդների, կանանց, երկար ժամանակ աշխատանք չունեցող անձանց, հաշմանդամություն ունեցող անձանց և աշխատաշուկայում այլ առումով խոցելի խմբերի զբաղվածության խթանումը։ Ժամանակակից պետական քաղաքականության շրջանակում նախատեսվում են նաև նպատակային միջոցառումներ, օրինակ՝ 63 տարեկանից բարձր անձանց և հաշմանդամություն ունեցող անձանց աշխատանքի տեղավորման դեպքում գործատուների համար աջակցության մեխանիզմներ։ Աշխատանքում կարող են վերլուծվել նաև փոքր և միջին ձեռնարկատիրության զարգացման, նոր աշխատատեղերի ստեղծման, ներդրումների խթանման և մարզային տնտեսական ակտիվության բարձրացման հնարավորությունները՝ որպես գործազրկության նվազեցման անուղղակի, բայց երկարաժամկետ արդյունավետ միջոցներ։ Միաժամանակ կարևոր է պետական զբաղվածության ծառայությունների արդյունավետության բարձրացումը՝ աշխատանքի որոնողների և գործատուների միջև կապի բարելավման, թափուր աշխատատեղերի վերաբերյալ տեղեկատվության հասանելիության և անհատականացված խորհրդատվության միջոցով։ ՀՀ օրենսդրությամբ զբաղվածության պետական քաղաքականության նպատակներից է կայուն զբաղվածության ապահովման պայմանների ստեղծումը, ինչպես նաև աշխատուժի պահանջարկի և առաջարկի արդյունավետ համադրումը։ Աշխատության գործնական նշանակությունը կայանում է նրանում, որ գործազրկության նվազեցման արդյունավետ քաղաքականությունը կարող է միաժամանակ նպաստել բնակչության եկամուտների աճին, աղքատության կրճատմանը, մարդկային կապիտալի արդյունավետ օգտագործմանը, սոցիալական ներառմանը և երկրի տնտեսական ներուժի ընդլայնմանը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը գործազրկությունը դիտարկում է ոչ միայն որպես աշխատատեղերի պակասի, այլև աշխատաշուկայի կառուցվածքային անհավասարակշռությունների հետևանք՝ ընդգծելով կրթության և աշխատանքի շուկայի համապատասխանեցման, նոր և բարձր արտադրողականությամբ աշխատատեղերի ստեղծման, մասնագիտական վերապատրաստման, ձեռնարկատիրության խթանման և զբաղվածության պետական աջակցության համակարգի կատարելագործման անհրաժեշտությունը։

Տնտեսագիտություն

Այս գիտական աշխատանքը ուսումնասիրում է մոնետար քաղաքականության ազդեցությունը գնաճի մակարդակի և համախառն ներքին արդյունքի (ՀՆԱ) դինամիկայի վրա՝ վերլուծելով կենտրոնական բանկի կողմից կիրառվող դրամավարկային գործիքների արդյունավետությունը մակրոտնտեսական կայունության ապահովման գործում։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են տոկոսադրույքների, դրամական զանգվածի, վարկավորման պայմանների և փոխարժեքային քաղաքականության ազդեցության մեխանիզմները տնտեսական ակտիվության, ներդրումների, սպառման և գների ընդհանուր մակարդակի վրա։ Հեղինակը դիտարկում է մոնետար քաղաքականության կարճաժամկետ և երկարաժամկետ հետևանքները, ինչպես նաև գնաճի վերահսկման և տնտեսական աճի խթանման միջև առկա փոխկապակցվածությունը՝ հիմնվելով տեսական մոտեցումների, տնտեսաչափական վերլուծությունների և գործնական տվյալների վրա։ Ուսումնասիրությունը ներառում է նաև տարբեր երկրների փորձի համեմատական գնահատում և մոնետար քաղաքականության իրականացման առանձնահատկությունները զարգացող ու զարգացած տնտեսություններում։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագիտության, ֆինանսների, բանկային գործի և պետական տնտեսական քաղաքականության ոլորտներում սովորող ուսանողների, հետազոտողների և մասնագետների համար, ովքեր հետաքրքրված են դրամավարկային քաղաքականության և մակրոտնտեսական գործընթացների փոխազդեցությամբ։

Մշակույթ

Գիրքը ուսումնասիրում է ժայռերի վրա փորագրված պատկերները՝ սկսած քարի դարից մինչև բրոնզի դար, և փորձում է բացահայտել դրանց իմաստը, խորհրդանիշները և կապը նախնադարյան մարդկանց կյանքին ու հավատալիքներին։ Հիմնական բովանդակությունը․ Ժայռապատկերների առաջացում Առաջին պատկերային նշանների ձևավորում նախնադարյան հասարակություններում։ Քարի դարի պատկերներ Որսի տեսարաններ, կենդանիներ, մարդակերպ պատկերներ և պարզ խորհրդանիշներ։ Բրոնզի դարի զարգացում Ավելի բարդ նշաններ, ծիսական և կրոնական բնույթի պատկերներ։ Սիմվոլների վերլուծություն Արեգակ, կենդանիներ, տիեզերական և պաշտամունքային նշաններ։ Հասարակական-կրոնական պատկերացումներ Ժայռապատկերների կապը նախնադարյան մարդկանց հավատալիքների հետ։

Տնտեսագիտություն

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է ինստիտուցիոնալ ներդրումների խթանման հիմնախնդիրներին՝ Հայաստանի Հանրապետությունում, որտեղ դիտարկվում են այն ֆինանսական, իրավական և կառավարման գործոնները, որոնք ազդում են ներդրումային միջավայրի կայունության և գրավչության վրա։ Նյութում վերլուծվում է ինստիտուցիոնալ ներդրողների՝ կենսաթոշակային ֆոնդերի, ապահովագրական ընկերությունների և ներդրումային հիմնադրամների դերակատարումը ֆինանսական շուկաների զարգացման գործընթացում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կարգավորող դաշտի արդյունավետությանը, կորպորատիվ կառավարման որակին, ֆինանսական գործիքների բազմազանությանը և ռիսկերի կառավարման մեխանիզմներին, որոնք միասին ձևավորում են ներդրումային որոշումների ընդունման միջավայրը։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է կապիտալի շուկաների խորացման, երկարաժամկետ խնայողությունների խթանման և ներդրումային վստահության բարձրացման անհրաժեշտությունը՝ որպես տնտեսական աճի կարևոր նախապայմաններ։ Միաժամանակ քննարկվում են միջազգային փորձի կիրառելիությունը և ինստիտուցիոնալ բարեփոխումների ուղղությունները, որոնք կարող են նպաստել ֆինանսական համակարգի արդյունավետության և մրցունակության բարձրացմանը։