Քաղաքական իրավիճակների վերլուծության տեխնոլոգիաների կիրառումը ՀՀ-ում

История

Հրատարակությունը ներկայացնում է 1949 թվականի համար նախատեսված հիշարժան տարեթվերի և նշանակալի իրադարձությունների օրացուցային համակարգված տեղեկագիր, որը կարող է ծառայել որպես պատմական, մշակութային և հասարակական կարևոր իրադարձությունների արագ կողմնորոշման ու ուսումնասիրման աղբյուր։ Նյութում ընդգրկված են տարբեր ժամանակաշրջանների և ոլորտների հետ կապված նշանակալի տարեթվեր, պատմական իրադարձություններ, մշակութային և գիտական ձեռքբերումներ, ինչպես նաև նշանավոր գործիչների ծննդյան և մահվան տարեթվեր։ Տեղեկությունները դասավորված են օրացուցային սկզբունքով՝ հնարավորություն տալով յուրաքանչյուր ամսվա և օրվա շրջանակում առանձնացնել համապատասխան հիշարժան դեպքերն ու անհատներին։ Հրատարակությունը կարող է հետաքրքրել պատմությամբ, հայ մշակույթով, գրականությամբ, գիտությամբ և հասարակական կյանքով զբաղվող ընթերցողներին, ինչպես նաև ուսուցիչներին, ուսանողներին, գրադարանավարներին, մշակութային հաստատությունների աշխատակիցներին և տեղեկատու նյութեր պատրաստող մասնագետներին։ Այն կարող է օգտագործվել դասախոսությունների, ուսումնական միջոցառումների, թեմատիկ ցուցահանդեսների, հիշատակի օրերի և մշակութային նախաձեռնությունների կազմակերպման ընթացքում՝ որպես ամսաթվերի և նշանակալի իրադարձությունների ընտրության օժանդակ աղբյուր։ 1949 թվականի համար նախատեսված այսպիսի օրացույցը միաժամանակ ունի փաստագրական և տեղեկատու նշանակություն՝ արտացոլելով տվյալ ժամանակաշրջանում կարևոր համարված պատմական, մշակութային և հասարակական իրադարձությունների շրջանակը։

История

Այս ֆրանսերեն աշխատությունը նվիրված է Հայ Առաքելական Եկեղեցու պատմության, վարդապետության, կառավարման համակարգի, կանոնական կարգապահության, ծիսակարգի, գրական ժառանգության և ժամանակակից վիճակի համապարփակ ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում է եկեղեցու ձևավորման և պատմական զարգացման ընթացքը՝ վաղ քրիստոնեական շրջանից մինչև հետագա դարաշրջաններ, ուշադրություն դարձնելով այն կարևոր իրադարձություններին, որոնք պայմանավորել են նրա ինքնուրույն եկեղեցական ավանդույթի և ազգային-հոգևոր ինքնության ձևավորումը։ Առանձին բաժիններում քննության են առնվում հավատքի և դավանանքի հիմնական դրույթները, աստվածաբանական պատկերացումները, եկեղեցու կառավարման առանձնահատկությունները և հոգևորականության կառուցվածքը։ Ուսումնասիրվում են նաև կանոնական իրավունքի ու եկեղեցական կարգապահության սկզբունքները, որոնք կարգավորում են հոգևորականների և հավատացյալների հարաբերությունները, եկեղեցական կյանքի կազմակերպումը և ծիսական գործունեությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում պատարագի և այլ եկեղեցական արարողությունների նկարագրությանը, դրանց ծագմանը, կառուցվածքին, խորհրդաբանությանը և առանձնահատկություններին։ Աշխատության մշակութաբանական նշանակությունը մեծապես պայմանավորված է նաև հայ եկեղեցական գրականության ուսումնասիրությամբ․ ներկայացվում են հոգևոր և աստվածաբանական երկերը, մատենագրական ավանդույթը, եկեղեցական հեղինակների ժառանգությունը և գրականության դերը հայ ժողովրդի հոգևոր ու մշակութային ինքնության պահպանման գործում։ Ուսումնասիրության վերջին ուղղություններից մեկը եկեղեցու ժամանակակից վիճակն է, նրա կազմակերպական կյանքը, հասարակական դերակատարությունը և հայ համայնքների հոգևոր սպասավորության առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը միավորում է պատմական, աստվածաբանական, կանոնական և մշակութաբանական դիտարկումները՝ փորձելով ամբողջական պատկեր ներկայացնել հայկական եկեղեցական ավանդույթի ձևավորման, զարգացման և շարունակականության մասին։ Այն արժեքավոր է նաև հայ ժողովրդի պատմության ուսումնասիրության համար, քանի որ եկեղեցին դարերի ընթացքում կարևոր դեր է ունեցել ազգային ինքնության, լեզվի, գրականության, կրթության և մշակույթի պահպանման գործում։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել հայագետներին, պատմաբաններին, աստվածաբաններին, եկեղեցագետներին, մշակութաբաններին, հայ եկեղեցու պատմությամբ հետաքրքրվող հետազոտողներին և ընթերցողներին։

Педагогика

Հայերեն ուսումնական և մանկավարժական գրականության այս աշխատությունը նվիրված է վարժության՝ որպես գիտելիքների յուրացման, մտավոր կարողությունների զարգացման և ուսումնական հմտությունների ձևավորման կարևոր միջոցի ներկայացմանը։ «Նախադուռն» հասկացությունը տվյալ համատեքստում արտահայտում է ներածական կամ նախապատրաստական նյութի գաղափարը՝ ընթերցողին աստիճանաբար ծանոթացնելով ուսումնառության հիմնական սկզբունքներին և հետագա գիտելիքների ձեռքբերման համար անհրաժեշտ նախնական դրույթներին։ Աշխատության ընդհանուր ուղղվածությունը կապված է կրթական գործընթացի կազմակերպման, սովորողի մտավոր պատրաստության, գիտելիքի աստիճանական յուրացման և գործնական վարժությունների միջոցով ուսուցման արդյունավետության բարձրացման հետ։ Վարժությունը մանկավարժության մեջ կարևոր նշանակություն ունի, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս տեսական գիտելիքները վերածելու կիրառական կարողությունների, ամրապնդելու հիշողությունը, զարգացնելու դատողությունը և ձևավորելու ինքնուրույն աշխատելու հմտություն։ Այս տեսանկյունից աշխատությունը ներկայացնում է ուսումնական գործընթացի այն սկզբունքները, որոնց համաձայն գիտելիքի ձեռքբերումը պետք է ուղեկցվի հետևողական աշխատանքով, կրկնությամբ, մտավոր ջանքով և գործնական կիրառությամբ։ Գրքի կրթական նշանակությունը պայմանավորված է նաև այն հանգամանքով, որ 19-րդ դարում հայ ազգային կրթական միջավայրում մեծ ուշադրություն էր դարձվում ուսուցման մեթոդների կատարելագործմանը, դասավանդման համակարգված կազմակերպմանը և հայերեն ուսումնական գրականության ստեղծմանը։ Այդ ժամանակաշրջանում կրթությունը դիտարկվում էր ոչ միայն որպես անհատի գիտելիքների ընդլայնման միջոց, այլև որպես ազգային մտավոր և մշակութային առաջընթացի կարևոր նախապայման։ Ուսումնական ձեռնարկների հրատարակությունը նպաստում էր դպրոցական կրթության զարգացմանը, ուսուցիչների աշխատանքի կազմակերպմանը և սովորողների գիտելիքների մակարդակի բարձրացմանը։ Աշխատության վերնագրից բխող ներածական բնույթը կարևոր է հատկապես ուսումնառության նախնական փուլում, երբ անհրաժեշտ է ձևավորել գիտելիքի յուրացման համար համապատասխան մտավոր հիմք, սովորելու կարգապահություն և հետևողական աշխատանքի կարողություն։ Գրական-մանկավարժական առումով նման ձեռնարկներին բնորոշ են պարզաբանող և ուսուցողական շարադրանքը, գիտելիքի աստիճանական մատուցման սկզբունքը և գործնական կիրառության կարևորումը։ Դրանց հիմնական նպատակն է ուսումնական նյութը դարձնել հասկանալի, մատչելի և արդյունավետ՝ սովորողին ուղղորդելով ինքնուրույն մտածելու և ձեռք բերած գիտելիքները կիրառելու ճանապարհով։ Մոսկվայի Լազարյան ճեմարանի տպարանում աշխատության հրատարակությունը առանձնահատուկ նշանակություն ունի հայ կրթական պատմության համատեքստում։ Լազարյան ճեմարանը 19-րդ դարում հայագիտության, կրթության և մտավոր կյանքի կարևոր կենտրոններից էր, որի գործունեությունը նպաստել է հայերեն ուսումնական գրականության ստեղծմանը, գիտելիքի տարածմանը և կրթված հայ մտավորականության ձևավորմանը։ Ճեմարանի հրատարակչական նախաձեռնությունները կարևոր դեր են ունեցել ինչպես դպրոցական կրթության կազմակերպման, այնպես էլ հայերեն գիտական ու մանկավարժական լեզվի զարգացման գործում։ Այս աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ մանկավարժական մտքի պատմության, 19-րդ դարի ուսումնական գրականության, Լազարյան ճեմարանի կրթական գործունեության և հայ դպրոցական մշակույթի զարգացման ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել մանկավարժներին, կրթության պատմաբաններին, հայագետներին, բանասերներին և հայ ազգային կրթական ժառանգությամբ հետաքրքրվող հետազոտողներին՝ որպես հայ ուսումնական գրականության պատմական արժեքավոր նմուշ։

Политология

Աշխատությունը նվիրված է մասնակցային ժողովրդավարության և ազգային անվտանգության փոխհարաբերությունների քաղաքականագիտական ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության պետական ու հասարակական զարգացման համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում քաղաքացիների, քաղաքացիական հասարակության կառույցների և այլ շահակիցների մասնակցությունն է հանրային որոշումների մշակման, ընդունման, իրականացման և վերահսկման գործընթացներին, ինչպես նաև այդ մասնակցության հնարավոր կապերը պետական կառավարման կայունության և անվտանգության համակարգի հետ։ Մասնակցային ժողովրդավարությունը դիտարկվում է ներկայացուցչական ժողովրդավարությունը լրացնող մեխանիզմների ամբողջության տեսանկյունից՝ ընդգրկելով հանրային քննարկումները, խորհրդակցությունները, քաղաքացիական նախաձեռնությունները, հասարակական վերահսկողությունը և պետական մարմինների ու հասարակության միջև հաղորդակցության տարբեր ձևերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում մարդու, հասարակության և պետության անվտանգության փոխկապակցվածությանը՝ ուսումնասիրելով, թե քաղաքացիների ներգրավվածությունը և պետական կառույցների նկատմամբ վստահությունը ինչպիսի նշանակություն կարող են ունենալ հասարակական կայունության ու պետական ինստիտուտների կենսունակության համար։ Քննվում են քաղաքացիական հասարակության ինստիտուտների զարգացման, հանրային պատասխանատվության, քաղաքական մասնակցության մշակույթի և որոշումների կայացման թափանցիկության հիմնախնդիրները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում պետական կառավարման համակարգի և հասարակության միջև արդյունավետ հետադարձ կապի ձևավորմանը, քանի որ մասնակցային մեխանիզմների գործնական նշանակությունը կախված է ոչ միայն դրանց իրավական ամրագրումից, այլև իրական կիրառման հնարավորություններից։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են մասնակցային կառավարման ինստիտուցիոնալ և իրավական մեխանիզմները, դրանց զարգացման խոչընդոտները և հասարակության տարբեր խմբերի ներգրավվածության առանձնահատկությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում քաղաքական անորոշությունների և հասարակական փոփոխությունների պայմաններում մասնակցային գործընթացների նշանակությանը՝ միաժամանակ դիտարկելով անվտանգության պահանջների և ժողովրդավարական մասնակցության սկզբունքների միջև հնարավոր լարվածությունները։ Քննվում է նաև քաղաքական ու քաղաքացիական կրթության դերը՝ որպես գիտակցված մասնակցության և պատասխանատու քաղաքացիական վարքագծի ձևավորման գործոն։ Աշխատությունը ազգային անվտանգությունը դիտարկում է բազմաբաղադրիչ երևույթի շրջանակում՝ այն կապելով ոչ միայն պետական ինստիտուտների գործունեության, այլև մարդու անվտանգության, հասարակական հարաբերությունների, քաղաքական կայունության և քաղաքացիական մասնակցության հետ։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու, թե ինչ պայմաններում կարող են մասնակցային կառավարման մեխանիզմները նպաստել պետություն-հասարակություն փոխհարաբերությունների զարգացմանը և հանրային կառավարման արդյունավետության բարձրացմանը։ Հետազոտությունն ընդհանուր առմամբ միավորում է քաղաքական ինստիտուտների, ժողովրդավարական գործընթացների, քաղաքացիական հասարակության և անվտանգության ուսումնասիրությունների մոտեցումները՝ ներկայացնելով դրանց փոխազդեցության տեսական ու կիրառական հիմնախնդիրները Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։

История

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի նկատմամբ պարտադիր կամ պարտադրական քաղաքականության և դրա ձևավորման ու իրականացման պատմաքաղաքական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են քննության առնվել այն քաղաքական, դիվանագիտական և միջազգային գործոնները, որոնք տարբեր ժամանակաշրջաններում պայմանավորել են Հայաստանի նկատմամբ արտաքին ուժերի կողմից պարտավորությունների, պահանջների կամ սահմանափակումների կիրառումը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել Հայաստանի և արտաքին պետությունների փոխհարաբերությունները՝ հաշվի առնելով տարածաշրջանային քաղաքականության, միջազգային իրավունքի, աշխարհաքաղաքական շահերի և անվտանգության խնդիրների ազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել այն մեխանիզմներին, որոնց միջոցով արտաքին քաղաքական ազդեցությունը վերածվել է Հայաստանի համար պարտադիր բնույթ ունեցող որոշումների կամ պայմանների, ինչպես նաև դրանց հետևանքներին երկրի քաղաքական, տնտեսական և հասարակական կյանքի վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև Հայաստանի ինքնիշխանության և արտաքին պարտադրանքի փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը՝ տարբեր պատմական իրավիճակներում։ Նման վերլուծությունը կարող է ներառել դիվանագիտական փաստաթղթերի, միջազգային պայմանագրերի, քաղաքական հայտարարությունների և պատմական աղբյուրների ուսումնասիրություն՝ իրադարձությունների պատճառահետևանքային կապերը բացահայտելու նպատակով։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել Հայաստանի նորագույն պատմությամբ, միջազգային հարաբերություններով, քաղաքական գիտությամբ և միջազգային իրավունքով զբաղվող մասնագետներին, հետազոտողներին և ուսանողներին։ Այն արժեքավոր է հատկապես Հայաստանի արտաքին քաղաքական դիրքավորման և տարածաշրջանային հարաբերությունների պատմական համատեքստը հասկանալու համար՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող են միջազգային ուժերի հարաբերակցությունը և արտաքին քաղաքական շահերը ազդել Հայաստանի նկատմամբ ընդունված որոշումների ու քաղաքական գործընթացների վրա։

Сельское хозяйство

Այս գիրքը նվիրված է գյուղատնտեսական արտադրության, ջրային ռեսուրսների աղտոտման և շրջակա միջավայրի փոխազդեցության ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով ոռոգման ջրում առկա ծանր մետաղների ազդեցությանը բրնձի մշակության վրա։ Աշխատանքի կենտրոնում գտնվում է Իրանի Իսլամական Հանրապետության Սեյեդ Մահալլեի շրջանը, որտեղ բրնձագործությունը կարևոր նշանակություն ունի գյուղատնտեսական արտադրության և տեղի բնակչության կենսապահովման համար։ Հետազոտությունը դիտարկում է այն խնդիրը, թե ինչպես կարող են ոռոգման ջրի միջոցով հող և բույս ներթափանցող ծանր մետաղները փոխել բրնձի աճի և զարգացման բնական ընթացքը, նվազեցնել բերքատվությունը, ազդել ստացված արտադրանքի որակական հատկանիշների վրա և միաժամանակ առաջացնել երկարաժամկետ բնապահպանական ռիսկեր։ Գրքում ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ ծանր մետաղները, ի տարբերություն բազմաթիվ այլ աղտոտիչների, կարող են կուտակվել հողում և գյուղատնտեսական էկոհամակարգի տարբեր բաղադրիչներում՝ աստիճանաբար տեղափոխվելով ջրից դեպի հող, այնտեղից՝ բույսի արմատային համակարգ, ցողուն և հատիկ։ Այդ գործընթացը կարևոր է ոչ միայն բույսի ֆիզիոլոգիական վիճակի և բերքատվության տեսանկյունից, այլև սննդամթերքի անվտանգության առումով, քանի որ որոշ մետաղների բարձր կոնցենտրացիաները կարող են վտանգ ներկայացնել մարդու և կենդանիների առողջության համար։ Աշխատանքը կարող է ներառել ոռոգման ջրի, հողի և բրնձի տարբեր օրգանների նմուշների ուսումնասիրություն, դրանցում ծանր մետաղների պարունակության որոշում և ստացված ցուցանիշների համեմատություն թույլատրելի կամ ընդունված բնապահպանական և գյուղատնտեսական չափանիշների հետ։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում է ծանր մետաղների հնարավոր ազդեցությունը բույսի աճի ցուցանիշների, բերքի քանակի, հատիկների որակի և գյուղատնտեսական հողի վիճակի վրա։ Հետազոտության կարևոր կողմերից է աղտոտման աղբյուրների բացահայտումը, քանի որ ոռոգման ջրի որակը կարող է պայմանավորված լինել ինչպես բնական երկրաքիմիական գործընթացներով, այնպես էլ մարդու գործունեությամբ՝ արդյունաբերական, կենցաղային, հանքարդյունաբերական կամ գյուղատնտեսական արտանետումներով։ Գրքում խնդիրը ներկայացվում է ոչ միայն որպես առանձին գյուղատնտեսական արտադրության արդյունավետության հարց, այլ որպես ամբողջական էկոլոգիական շղթա, որտեղ ջրի որակի վատթարացումը կարող է հանգեցնել հողի աղտոտման, բույսերում մետաղների կուտակման, բերքի որակի նվազման և սննդային շղթայի միջոցով աղտոտիչների հետագա տարածման։ Հատուկ նշանակություն ունի այն հարցը, թե որ ծանր մետաղներն են առավել ակտիվորեն կլանվում բրնձի կողմից, ինչ պայմաններում է ուժեղանում դրանց կուտակումը և բույսի որ հատվածներում են դրանք առավել մեծ քանակությամբ հայտնվում։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ավելի հստակ գնահատել ոչ միայն բերքատվության հնարավոր կորուստները, այլև ստացված բրնձի օգտագործման հետ կապված ռիսկերը։ Աշխատանքը նաև ընդգծում է հողի հատկությունների, ջրի քիմիական կազմի, pH-ի, օրգանական նյութերի և այլ գործոնների դերը ծանր մետաղների շարժունակության և բույսերի կողմից դրանց յուրացման գործընթացում։ Այս տեսանկյունից ուսումնասիրությունը կարևոր է կայուն գյուղատնտեսության սկզբունքների կիրառման համար, քանի որ բարձր բերքատվության ապահովումը չի կարող դիտարկվել ջրի և հողի անվտանգության հաշվին։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտագործվել ոռոգման ջրի որակի վերահսկման, աղտոտված տարածքների կառավարման, բրնձի արտադրության անվտանգության բարձրացման և շրջակա միջավայրի պահպանության նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ, գիրքը ներկայացնում է գյուղատնտեսական, բնապահպանական և հանրային առողջության խնդիրների փոխկապակցված ուսումնասիրություն՝ ցույց տալով, որ ոռոգման ջրի աղտոտումը կարող է ունենալ բազմաշերտ հետևանքներ՝ սկսած բույսի աճի և բերքատվության փոփոխություններից մինչև հողի երկարաժամկետ դեգրադացիա և սննդամթերքի անվտանգության ռիսկեր։ Այն հատկապես արժեքավոր է այն ընթերցողների համար, ովքեր հետաքրքրված են ագրոէկոլոգիայով, հողի և ջրի աղտոտմամբ, ծանր մետաղների էկոտոքսիկոլոգիայով, բրնձագործությամբ, գյուղատնտեսական արտադրանքի որակով և բնական ռեսուրսների կայուն կառավարմամբ։