Տեսողության խանգարումներով նախադպրոցականների տարածական կողմնորոշման կարողությունների ձևավորումն ընտանիքում

Գեղարվեստական հայ․

«Ամանեջ» Պարույր Սևակի գրական մեծ գործերից մեկն է, որը իր խոր ու խորհրդավոր իմաստով սերտորեն կապված է հեղինակի ստեղծագործական աշխարհընկալման հետ։ Սա այնպիսի բանաստեղծություն է, որն արտացոլում է Սևակի խորը բանաստեղծական մտածողությունը և ներքին էսթետիկական աշխարհի մշտական որոնումը։ «Ամանեջ»-ը նշանակում է ինչ-որ բան, որը գալիս է, ավարտվում կամ հասնում է իր գագաթնակետին, և այսինքն՝ այն պահը կամ հանգրվանը, որտեղ մի տեսակ նոր սկիզբ է գալիս, նոր ճանաչում է հայտնվում, սակայն ի՞նչ կլինի հետո։ Սևակը այս ստեղծագործությունում հաճախ անցկացնում է թեմաներ, որոնք կապված են գոյության հետ՝ անցյալ, ներկա և ապագա, ինչպես նաև մարդկային կյանքը՝ դրա մշտական փոփոխականությունն ու իրադարձությունների հոսքը։ Ամանեջի մեջ արտահայտվում է նաև ստեղծագործական ու գեղագիտական թեմաներ՝ որտեղ պատկերներն ու խորհրդավոր տողերը մեկընդմիշտ ներխուժում են ընթերցողի մեջ՝ սկսելով հղման ժամանակը և տեղը, որոնք հիմնված են անհատական ըմբռնումների վրա։ Պատմությունը չունի բացահայտ լուծում՝ այն մի գործընթաց է, որը ծավալվում է բանաստեղծի ներաշխարհում, ուստի «Ամանեջ»-ը կարելի է դիտել որպես փիլիսոփայական ստեղծագործություն, որը ընթերցողին առաջարկում է պարսկական խորհրդանիշներ՝ կապված մարդու մտքերով ու գաղափարներով, և հնարավորություն է տալիս հասկանալու ոչ միայն մարդու մասին, այլ նաև նրա կողմից փնտրած ամբողջականության մասին։ Սևակն այս ստեղծագործությունում միաժամանակ կարևորվում է ինքնության հարցը, ներքին պայքարը ու մարդու տեղը աշխարհում։ Հենց այդ պատճառով «Ամանեջ»-ը ոչ միայն գեղագիտական արվեստի գործ է, այլ նաև հոգեբանական մի աշխատանք՝ մարդկային գոյության մասին մի շարք հարցեր առաջադրելով, որոնք բազմիցս կարող են վերադառնալ ընթերցողի մտքում։ Այս ստեղծագործությունը ներառում է Սևակի դարաշրջանային փիլիսոփայությունը, ինչը տեսանելի է տարբեր խորհրդանշական պատկերներում և ինքնահարցումներում՝ մարդուն դարձնելով մի զվարճալի ու միևնույն ժամանակ խոր ապրումների մեջ դնող բարոյական կամ ճանաչողական ճանապարհորդություն։ Հրատարակիչ - Մագաղաթ Հրատ. տարեթիվ - 2018 ISBN - 978-9939-9187-4-7

Քիմիա

Սույն ուսումնասիրությունը նվիրված է ԴՆԹ-ի ջրային լուծույթներում մոլեկուլային փոխազդեցություններին՝ սուլֆօքսիդների և սուլֆոնների առկայության պայմաններում՝ ընդգծելով կենսամոլեկուլների կառուցվածքային կայունության և միջմոլեկուլային կապերի փոփոխությունների առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը վերլուծում է ԴՆԹ-ի հիդրատացման շերտի կազմակերպումը, ջրածնային կապերի դինամիկան, իոնային ուժի ազդեցությունը, ինչպես նաև սուլֆօքսիդային և սուլֆոնային միացությունների փոխազդեցությունը նուկլեինաթթուների հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այդ օրգանական լուծիչների ազդեցությանը ԴՆԹ-ի կոնֆորմացիոն վիճակների վրա, շղթայի ճկունության, բազային զույգավորման կայունության և սպիրալային կառուցվածքի պահպանման կամ փոփոխման մեխանիզմներին։ Ուսումնասիրությունը ներառում է ֆիզիկաքիմիական մոդելավորում, սպեկտրոսկոպիկ և թերմոդինամիկական տվյալների վերլուծություն, ինչը հնարավորություն է տալիս գնահատել լուծույթային միջավայրի դերը կենսամոլեկուլային գործընթացներում։ Աշխատությունը կարևոր է կենսաֆիզիկոսների, կենսաքիմիկների և մոլեկուլային կենսաբանների համար՝ նպաստելով ԴՆԹ-ի վարքագծի և լուծիչ-կենսամոլեկուլ փոխազդեցությունների խորքային ըմբռնմանը։

Իրավաբանություն

Սեփականության դեմ ուղղված հանցագործությունները քրեական իրավունքի այն արարքներն են, որոնք նպատակ ունեն ապօրինաբար տիրանալ ուրիշի գույքին կամ վնասել նրա սեփականության իրավունքները։ Այս հանցագործությունների էությունը կայանում է նրանում, որ խախտվում է անձի կամ կազմակերպության գույքային իրավունքների պաշտպանվածությունը, որը համարվում է իրավական պետության կարևոր հիմքերից մեկը։ Սեփականության դեմ ուղղված հանցագործությունների ամենատարածված տեսակներից են գողությունը, կողոպուտը, ավազակությունը, խարդախությունը, յուրացումը և գույքի վնասումը կամ ոչնչացումը։ Գողությունը բնութագրվում է ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակմամբ, մինչդեռ կողոպուտը կատարվում է բացահայտ՝ հաճախ ուժի կամ սպառնալիքի կիրառմամբ։ Ավազակությունը ավելի վտանգավոր ձև է, քանի որ այն զուգակցվում է բռնության կիրառմամբ, իսկ խարդախությունը իրականացվում է խաբեության կամ վստահության չարաշահման միջոցով։ Յուրացումը կամ վատնումը սովորաբար վերաբերում է այն դեպքերին, երբ անձը իրեն վստահված գույքը օգտագործում է անձնական շահի համար։ Գույքի վնասումը կամ ոչնչացումը ներառում է ուրիշի ունեցվածքի դիտավորյալ վնաս հասցնելը կամ վերացնելը։ Այս հանցագործությունները ունեն ոչ միայն իրավական, այլ նաև սոցիալական հետևանքներ, քանի որ խաթարում են հասարակական վստահությունը և տնտեսական կայունությունը։ Պետությունները նախատեսում են խիստ քրեական պատասխանատվություն նման արարքների համար՝ նպատակ ունենալով պաշտպանել սեփականության իրավունքը և ապահովել հասարակական կարգը։ Սեփականության դեմ ուղղված հանցագործությունների կանխարգելման համար կարևոր են իրավական գիտակցությունը, վերահսկողությունը և արդյունավետ իրավապահ համակարգի աշխատանքը։

Այլ առարկաներ

Այս աշխատությունը ներկայացնում է գյուղատնտեսության ոլորտում նոր լույս տեսած գրքերի տեղեկատու-մատենագիտական ցանկը՝ նպատակ ունենալով համակարգված կերպով ներկայացնել արդի գիտական և կիրառական հրապարակումները։ Նյութը ընդգրկում է բուսաբուծությանը, անասնաբուծությանը, հողագիտությանը, ագրոտեխնոլոգիաներին, բույսերի պաշտպանության միջոցներին, ոռոգման համակարգերին և գյուղատնտեսական տնտեսագիտությանը նվիրված նոր գրքեր, որոնք արտացոլում են ոլորտի ժամանակակից զարգացման միտումները և նորարարական մոտեցումները։ Ցանկում ներառված հրատարակությունները դասակարգված են ըստ թեմատիկ ուղղությունների՝ հնարավորություն տալով արագ կողմնորոշվել գիտական և մասնագիտական տեղեկատվության բազմազանության մեջ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կայուն գյուղատնտեսության, կլիմայական փոփոխությունների պայմաններում արտադրողականության բարձրացման, օրգանական գյուղատնտեսության և ագրոտեխնոլոգիական նոր լուծումների վերաբերյալ աշխատանքներին։ Աշխատությունը ծառայում է որպես տեղեկատվական աղբյուր հետազոտողների, ուսանողների և ոլորտի մասնագետների համար՝ նպաստելով գյուղատնտեսական գիտության նոր գրականության հասանելիությանը և կիրառական նշանակության բարձրացմանը։

Մշակույթ

Այս աշխատությունը նվիրված է 1935–1978 թվականներին հայ և բելառուս ժողովուրդների միջև ձևավորված գրական ու մշակութային կապերի փաստագրական ներկայացմանը՝ մատենագիտական նյութերի համակարգված հավաքագրման և դասակարգման միջոցով։ Այն ընդգրկում է այդ ժամանակահատվածում իրականացված գրական փոխազդեցությունները, թարգմանությունները, գրականագիտական ուսումնասիրությունները, հոդվածները, ժողովածուները և այլ հրատարակություններ, որոնք նպաստել են երկու ժողովուրդների մշակութային երկխոսության զարգացմանը։ Մատենագիտական ցանկում ներկայացվում են ինչպես հայ հեղինակների ստեղծագործությունների բելառուսերեն թարգմանությունները, այնպես էլ բելառուս գրողների երկերի հայերեն հրատարակությունները, ինչպես նաև գրական կապերին վերաբերող քննադատական և գիտական հրապարակումները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հետևել գրական համագործակցության հիմնական ուղղություններին, գնահատել թարգմանական գործունեության ծավալն ու նշանակությունը և բացահայտել այն մշակութային միջավայրը, որի շրջանակներում զարգացել են հայ-բելառուսական հարաբերությունները։ Նման մատենագիտական ժողովածուները կարևոր աղբյուր են համեմատական գրականագիտության, թարգմանագիտության և մշակութային կապերի պատմության ուսումնասիրության համար, քանի որ ապահովում են անհրաժեշտ տեղեկատվական հիմք հետագա գիտական հետազոտությունների և գրական փոխազդեցությունների համակողմանի գնահատման նպատակով։

Իրավաբանություն

Ձերբակալումը պետական իրավասու մարմինների կողմից անձի ազատության ժամանակավոր սահմանափակումն է, որը կիրառվում է այն դեպքում, երբ առկա են հիմքեր ենթադրելու, որ անձը կատարել է հանցագործություն, կամ անհրաժեշտ է կանխել հանցագործության կատարումը, ապահովել քննության ընթացքը կամ կանխել փախուստը։ Ձերբակալումը սովորաբար իրականացվում է ոստիկանության կամ այլ իրավապահ մարմինների կողմից՝ օրենքով սահմանված ընթացակարգերի համաձայն, որոնք ներառում են անձի իրավունքների բացատրումը, ձերբակալման հիմքերի արձանագրումը և համապատասխան փաստաթղթերի ձևակերպումը։ Ձերբակալում-ը կարող է լինել կարճաժամկետ միջոցառում՝ մինչև անձի նկատմամբ խափանման միջոցի ընտրությունը կամ դատարանի որոշման կայացումը։ Այնուամենայնիվ, օրենքը պարտադրում է, որ ձերբակալված անձը ունենա իրավունքներ՝ այդ թվում պաշտպան ունենալու, լռելու և իր ընտանիքին տեղեկացնելու իրավունքներ։ Ձերբակալումը պետք է իրականացվի համաչափության, օրինականության և մարդու իրավունքների հարգման սկզբունքների շրջանակում, քանի որ դրա չարաշահումը կարող է հանգեցնել իրավական պատասխանատվության և մարդու հիմնարար ազատությունների խախտման։