Ադրբեջանական Դեմոկրատական Հանրապետության կովկասյան քաղաքականությունը 1918-1920 թթ.

Այլ առարկաներ

800 ՄՎտ հզորությամբ ԿԷԿ-ի (կոնդենսացիոն էլեկտրակայան) նախագծումը ենթադրում է բարձր հզորության ջերմային էլեկտրակայանի համալիր ինժեներական համակարգի ձևավորում, որի հիմնական նպատակն է վառելիքի քիմիական էներգիան վերածել էլեկտրական էներգիայի՝ բարձր արդյունավետությամբ և կայուն աշխատանքային ռեժիմով։ Նման կայանի հիմքում սովորաբար կիրառվում է գոլորշային տուրբինային ցիկլ (Ռանկինի ցիկլ), որտեղ վառելիքի այրման արդյունքում ստացված ջերմությունը օգտագործվում է ջուրը գոլորշիացնելու համար, իսկ բարձր ճնշման գոլորշին պտտեցնում է տուրբինը, որը միացված է գեներատորին։ 800 ՄՎտ հզորությամբ կայանը սովորաբար կազմված է մի քանի էներգաբլոկներից (օրինակ՝ 2×400 ՄՎտ կամ 4×200 ՄՎտ սխեմա), ինչը բարձրացնում է հուսալիությունը և թույլ է տալիս իրականացնել փուլային շահագործում ու սպասարկում։ Որպես վառելիք կարող են օգտագործվել բնական գազ, ածուխ կամ մազութ, սակայն ժամանակակից նախագծերում առավել հաճախ նախընտրելի է բնական գազը՝ բարձր արդյունավետության և ցածր արտանետումների պատճառով։ Կայանի հիմնական ենթահամակարգերն են՝ կաթսայական բաժին (բոյլերներ), գոլորշային տուրբիններ, էլեկտրական գեներատորներ, կոնդենսացիոն համակարգ, սառեցման աշտարակներ, վառելիքի մատակարարման համակարգ, ավտոմատ կառավարման և պաշտպանական համակարգեր, ինչպես նաև շրջակա միջավայրի պաշտպանության սարքավորումներ՝ ծխագազերի մաքրման ֆիլտրեր և արտանետումների նվազեցման տեխնոլոգիաներ։ Նախագծման ընթացքում կարևոր են արդյունավետության (էլեկտրական ԿՊԴ), վառելիքի սպառման նվազեցման, ջերմային կորուստների կրճատման և շրջակա միջավայրի վրա ազդեցության նվազեցման հաշվարկները։ Բացի տեխնիկական լուծումներից, անհրաժեշտ է հաշվի առնել կայանի տեղադիրքը՝ վառելիքի աղբյուրներին և ջրային ռեսուրսներին մոտ լինելը, ինչպես նաև էլեկտրաէներգիայի սպառման կենտրոններին կապը՝ փոխանցման կորուստները նվազեցնելու համար։ Այսպիսի հզորության ԿԷԿ-ը սովորաբար ունի ռազմավարական նշանակություն ազգային էներգետիկ համակարգում՝ ապահովելով բազային էլեկտրաէներգիայի արտադրություն և կայունություն ցանցում։

Պատմություն

Հայկական լեռնաշխարհը Հին Արևելքի Ք.ա. III հազարամյակի և II հազարամյակի առաջին կեսի գրավոր աղբյուրներում. Գիրք II աշխատությունը գիտական ուսումնասիրություն է, որը վերլուծում է Հայկական լեռնաշխարհի պատմական և մշակութային պատկերը Հին Արևելքի քաղաքակրթությունների գրավոր աղբյուրների հիման վրա՝ ընդգրկելով Ք.ա. III հազարամյակի և II հազարամյակի առաջին կեսի փաստագրական նյութերը, որտեղ ուսումնասիրվում են շումերական, աքքադական, խեթական և հարակից տարածաշրջանային արձանագրություններում հանդիպող տեղեկությունները Հայաստանի և նրա հարակից տարածքների մասին, հեղինակային մոտեցումը կենտրոնանում է այդ աղբյուրների քննադատական վերլուծության վրա՝ փորձելով վերականգնել լեռնաշխարհի քաղաքական, տնտեսական և էթնոմշակութային պատկերները, բացահայտել տեղանունների, ցեղային միավորումների և պետական կազմավորումների վերաբերյալ հիշատակությունները, ինչպես նաև հասկանալ տարածաշրջանի դերը Հին Արևելքի միջազգային հարաբերությունների համակարգում, միաժամանակ գիրքը կարևոր աղբյուրագիտական հիմք է հանդիսանում հայ հնագույն պատմության ուսումնասիրության համար՝ համադրելով տարբեր գրավոր ավանդույթների տվյալները և դրանց մեկնաբանությունները։

Lեզվաբանություն

Grammaire en dialogues-ը ֆրանսերեն լեզվի ուսուցման ժամանակակից ձեռնարկ է, որը քերականական կանոնները ներկայացնում է երկխոսությունների միջոցով՝ նպատակ ունենալով զարգացնել ոչ միայն տեսական գիտելիքը, այլ նաև իրական հաղորդակցության հմտությունները, աշխատությունում յուրաքանչյուր քերականական թեմա ներմուծվում է կենցաղային կամ առօրյա իրավիճակներ ներկայացնող երկխոսության մեջ, ինչը սովորողին թույլ է տալիս տեսնել լեզվական կառուցվածքների գործնական կիրառությունը կոնկրետ համատեքստում, այնուհետև թեման ամրապնդվում է բացատրություններով և վարժություններով, որոնք զարգացնում են խոսքային, լսողական և գրավոր կարողությունները, ընդգծվում է լեզվի բնական օգտագործման կարևորությունը՝ հատկապես խոսակցական ֆրանսերենի յուրացման համար, աշխատությունը լայնորեն կիրառվում է լեզվի դասընթացներում որպես ինտերակտիվ և հաղորդակցական մոտեցման վրա հիմնված ուսուցման միջոց։

Lեզվաբանություն

Սա լեզվաբանական և ուսումնական բնույթի ձեռնարկ է, որը նախատեսված է արդի արևմտահայերենի համակարգված ուսուցման համար և ներկայացնում է լեզվի կառուցվածքը՝ ներառելով հնչյունաբանություն, ձևաբանություն, շարահյուսություն և բառապաշար, ինչպես նաև գործնական վարժություններ ու ընթերցանության նյութեր, որոնք օգնում են սովորողներին զարգացնել գրավոր և բանավոր հաղորդակցման հմտությունները, աշխատանքը նպատակ ունի հեշտացնել արևմտահայերենի ուսումնասիրությունը ինչպես սկսնակների, այնպես էլ առաջադեմ սովորողների համար՝ միաժամանակ ներկայացնելով լեզվի ժամանակակից կիրառության առանձնահատկությունները, քերականական կանոնների կիրառման օրինակներ և լեզվամշակութային մեկնաբանություններ, որոնք արտացոլում են արևմտահայերենի կենդանի գործառույթը սփյուռքահայ իրականության մեջ։

Գրականություն

Հայկական և ռուսական հարսանեկան երգերի տիպահամեմատական ուսումնասիրությունը բացահայտում է երկու ժողովրդական երաժշտական ավանդույթների կառուցվածքային, գործառութային և գաղափարական ընդհանրություններն ու տարբերությունները՝ ընդգծելով հարսանեկան ծեսի երաժշտական արտահայտման դերը որպես սոցիալական անցման (transition ritual) կարևոր բաղադրիչ։ Հայկական հարսանեկան երգերում գերակշռում են քնարական-ծիսական բնույթ ունեցող ստեղծագործությունները, որոնք կապված են հարսի հրաժեշտի, ծնողական տան լքման, նոր ընտանիք մտնելու և համայնքային օրհնության գաղափարների հետ, որտեղ հաճախ արտահայտվում է ցավի և ուրախության միաժամանակյա զգացմունքային համադրություն։ Ռուսական հարսանեկան երգերում նույնպես առկա է ծիսական բազմաստիճան կառուցվածք՝ «փեսայի գալուստ», «հարսի լաց», «օրհնության և խրախճանքի» փուլեր, սակայն դրանցում ավելի ընդգծված է համայնքային խաղային և ծիսական-դրամատիկ տարրը՝ հաճախ ուղեկցված երգ-պարային ձևերով և երկխոսական կառուցվածքներով։ Երկու ավանդույթներում էլ հարսանեկան երգերը կատարում են սոցիալական կարգավորման և դերաբաշխման ֆունկցիա՝ ամրապնդելով ընտանեկան և համայնքային կապերը, ինչպես նաև փոխանցելով ավանդական արժեքներ՝ կապված ամուսնության, կնոջ դերի և ընտանիքի կառուցվածքի հետ։ Տիպաբանական առումով հայկական երգերում հաճախ հանդիպում են մոնոֆոնիկ կառուցվածքներ և ավելի խիստ լադային մտածողություն, մինչդեռ ռուսական ավանդույթում ավելի հաճախ են հանդիպում բազմաձայնության տարրեր և խմբային կատարողական ձևեր։ Համեմատական վերլուծությունը ցույց է տալիս նաև, որ երկու մշակույթներում էլ հարսանեկան երգերը կրում են անցման ծեսի խորհրդանշական իմաստ, որտեղ անհատի սոցիալական կարգավիճակի փոփոխությունը արտահայտվում է երաժշտական լեզվով։ Ընդհանուր առմամբ, հայկական և ռուսական հարսանեկան երգերի տիպահամեմատական ուսումնասիրությունը բացահայտում է ինչպես ընդհանուր ինդոեվրոպական ծիսական-երաժշտական շերտեր, այնպես էլ յուրաքանչյուր մշակույթի ինքնատիպ գեղարվեստական և սոցիալական առանձնահատկություններ, որոնք ձևավորվել են պատմական և էթնոմշակութային զարգացման ընթացքում։

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը մանրամասն վերլուծում է լվիճների կողմից պատճառվող վնասների բնույթը՝ բույսերի հյութերի ծծում, վիրուսային հիվանդությունների փոխանցում, աճի և բերքատվության նվազեցում, ինչպես նաև տերևների և երիտասարդ ընձյուղների դեֆորմացիաներ։ Գրքում ընդգրկված են նաև պայքարի համալիր միջոցառումները՝ ագրոտեխնիկական (ցանքաշրջանառություն, սանիտարական միջոցառումներ), կենսաբանական (օգտակար միջատներ, մակաբույծներ), մեխանիկական և քիմիական մեթոդներ՝ ինտեգրված մոտեցման շրջանակում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում լվիճների մոնիթորինգի, կանխատեսման և զանգվածային զարգացման կանխարգելման մեթոդներին, ինչպես նաև էկոլոգիապես անվտանգ պայքարի ռազմավարություններին։ Աշխատությունը նախատեսված է գյուղատնտեսական բուհերի ուսանողների, ագրոնոմների, բույսերի պաշտպանության մասնագետների և հետազոտողների համար, ովքեր զբաղվում են վնասատուների ուսումնասիրությամբ և մշակաբույսերի պաշտպանության ժամանակակից համակարգերի կիրառմամբ։